Η γέννηση ενός κράτους

Η γέννηση ενός κράτους

"Για κάθε ενδεχόμενο, να αυξήσουμε τον προϋπολογισμό για τον εποικισμό του Άρη στα 100 τρις δολλάρια!!!"

Του Περικλή Κοροβέση

[Πηγή: παντιέρα, 31/08/2014]

Με τη σφαγή στη Λωρίδα της Γάζας και τον ακήρυχτο πόλεμο στην Ουκρανία, στην ουσία μεταξύ Δύσης-Ρωσίας μαζί με τους στρατιωτικούς συμμάχους (Λευκορωσία, Τατζικιστάν, Κιργιστάν, Αρμενία και Καζακστάν), η κρίση από την περιφέρεια της Ευρώπης περνάει στο κέντρο της. Το πανίσχυρο λόμπι των γερακιών του πολέμου στην Ουάσινγκτον, που θέλει τις ΗΠΑ παγκόσμια αυτοκρατορία και τον 21ο αιώνα αμερικανικό, επιθυμεί τον πόλεμο τώρα για να ξοφλάμε μια ώρα γρηγορότερα. Παρά τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ, εξαπλάσιες από αυτές της Κίνας, δεν είναι σε θέση να ανοίξουν πολλά μέτωπα ταυτόχρονα. Η στρατιωτική δύναμή τους βρίσκεται μειωμένη. Και για να ακριβολογήσουμε: ποτέ δεν ήταν τόσο άσχημα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτό τα μάζεψαν από το Ιράκ και ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν. Η προσοχή είναι στραμμένη στην Κίνα που βρίσκεται κυκλωμένη από εννιά στρατιωτικές βάσεις και δύο στόλους. Τον τρίτο και τον έβδομο. Και αναμένεται περαιτέρω ενίσχυση της στρατιωτικής πολιορκίας.

Ο Σημίτης και η ζοφερή προφητεία του Γκόντλι

Ο Σημίτης και η ζοφερή προφητεία του Γκόντλι

της Μαριάννας Τόλια

[Πηγή: EURO2day, 03/09/2014]

Για ποιους κινδύνους του ευρώ προειδοποιούσαν οι οικονομολόγοι και πώς αφορούσαν την Ελλάδα. Η οξεία αντίθεση ανάμεσα στο "Μεγάλο μας Πάρτι" της εποχής Σημίτη και τις προβλέψεις Φέλντσταϊν και Γκόντλι για την τύχη που κινδύνευαν να έχουν χώρες όπως η Ελλάδα.

Όταν πριν τρεις εβδομάδες υποστήριζα ότι η διακυβέρνηση Σημίτη μετέχει των ευθυνών για την οικτρή κατάληξη της κορυφαίας πολιτικής επιλογής της Μεταπολίτευσης, δηλαδή της εισόδου στην ΟΝΕ, ένας αναγνώστης ζήτησε μια παραπομπή στα γραπτά του Γουίν Γκόντλι, ενός οικονομολόγου από το Κέιμπριτζ που μίλησε με τρόπο προφητικό για τους κινδύνους που εγκυμονούσε το ευρώ για χώρες όπως η Ελλάδα.

Ουκρανία και Αριστερά: εγκληματικό λάθος οι ίσες αποστάσεις

Ουκρανία και Αριστερά: εγκληματικό λάθος οι ίσες αποστάσεις

Του ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΥ*

[Πηγή: iskra, 31/08/2014]

Η σύγκρουση στην Ουκρανία ολοένα και οξύνεται. Τα πρόσφατα διπλωματικά και στρατιωτικά επεισόδια, οι οικονομικές κυρώσεις και το εμπάργκο ΗΠΑ-ΕΕ στη Ρωσία είναι καθρέφτες των έντονων πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων στον πόλεμο της ενέργειας, των σφαιρών επιρροής, της διείσδυσης κεφαλαίων, της γεωπολιτικής στρατηγικής αντιπαράθεσης που σηματοδοτούν την ένταση των ενδο- ϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι οποίοι θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης του καπιταλισμού και της αδυναμίας του μέχρι σήμερα να προσφέρει προοπτική ανάπτυξης.

Όταν η Al-Qaeda βρίσκει το ISIS βίαιο

Όταν η Al-Qaeda βρίσκει το ISIS βίαιο

[Πηγή: CYNICAL, 31/08/2014]

Και ξαφνικά, εδώ και λίγο καιρό και από το πουθενά, το σουνιτικό ISIS μπήκε φαρδιά πλατιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων του κόσμου, εντυπωσιάζοντας με τη στρατιωτική του προέλαση, με της τελευταίας μόδας στρατιωτικό εξοπλισμό, βαρύ και ελαφρύ, με τους χιλιάδες αφοσιωμένους μαχητές που έσπευσαν από Δύση και Ανατολή να ενταχθούν στις γραμμές του, -3000 μόνο από Ευρώπη, και μερικές εκατοντάδες από Καναδά, ΗΠΑ και Αυστραλία-, με τη μεσαιωνική του θηριωδία ενάντια σε πολίτες αλλόθρησκους και ομόθρησκους, αλλά και με την επαγγελματική επικοινωνιακή του στρατηγική με την οποία απέσπασε σημαντική λαϊκή υποστήριξη στις σουνιτικές περιοχές του βόρειου Ιράκ και Συρίας, όχι για λόγους θρησκευτικούς, επειδή θαμπώθηκαν από την εξτρεμιστική ερμηνεία του κορανίου που πρεσβεύει, αλλά για λόγους πολιτικούς, ευελπιστώντας να ξεφύγουν από την περιθωριοποίηση και καταπίεση που υφίσταντο από τις σιιτικές κυβερνήσεις των Μαλίκι και Άσαντ αντιστοίχως. Κι επιπλέον, συνεπές στις επιδιώξεις του για τη σύσταση αυτόνομου ισλαμικού κράτους, το ISIS φροντίζει να παρέχει στους νεο-αποκτηθέντες υπηκόους τα ίδια κοινωνικά αγαθά με ένα κράτος, διοχετεύοντας αρκετούς από τους τεράστιους πόρους του σε σχολεία και κλινικές, ενώ εξασφαλίζει, με ή χωρίς βία, να μισθοδοτεί τους ήδη υπάρχοντες επαγγελματίες, από σερβιτόρους ως μηχανικούς στα πετρέλαια και τα υδροηλεκτρικά φράγματα.

Η υποταγή Ολάντ στη Γερμανία δίχασε τη γαλλική ελίτ

Η υποταγή Ολάντ στη Γερμανία δίχασε τη γαλλική ελίτ

Ο αντιγερμανισμός που διακήρυξε προς τους Γάλλους ο καρατομηθείς υπουργός Οικονομικών Αρνό Μοντεμπούρ εξέπεμψε μήνυμα προς το Βερολίνο.

Του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 02/09/2014]

Τι τρέχει στη Γαλλία; Πώς είναι δυνατόν να βγαίνει ο Αρνό Μοντεμπούρ, ο μέχρι προ ημερών υπουργός Οικονομικών, και να καλεί σε αντιγερμανικό αγώνα (!) τόσο μέσω της συνέντευξής του στη «Μοντ» που δημοσιεύθηκε μία μέρα πριν διαλύσει την κυβέρνηση ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ όσο και με την τελευταία του συνέντευξη στην τηλεόραση; Ο Αρνό Μοντεμπούρ δεν ήταν απλώς ένας αριστερός σοσιαλιστής υπουργός που απλώς ένιωσε να πνίγεται από την πολιτική της κυβέρνησης Ολάντ και αισθάνθηκε την ανάγκη να πει τον καημό του. Ο Μοντεμπούρ ήταν υπουργός Οικονομικών.

Αυτό σημαίνει ότι πέρα από τις προσωπικές του πεποιθήσεις, ο Ολάντ τον τοποθέτησε στη θέση αυτήν επειδή εκπροσωπούσε όχι μόνο τις ελπίδες Γάλλων εργαζομένων, αλλά πρωτίστως επειδή εκπροσωπούσε τα συμφέροντα μερίδας της γαλλικής οικονομικής ελίτ. Τα όσα είπε επομένως ο Μοντεμπούρ δεν αντανακλούν τις προσωπικές του πολιτικές απόψεις, αλλά κυρίως όσα ήθελε να προβάλει στη φάση αυτή η μερίδα της γαλλικής επιχειρηματικής ελίτ που εκπροσωπούσε. «Ολος ο κόσμος μάς ζητάει να βάλουμε τέλος σε αυτές τις παράλογες πολιτικές λιτότητας που θάβουν την Ευρωζώνη όλο και καλύτερα στην ύφεση... Να παραδεχτούμε ότι οι πολιτικές λιτότητας κάνουν χειρότερα τα ελλείμματα αντί να τα μειώνουν» είπε. Μα αν ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας χαρακτηρίζει «παράλογες» τις πολιτικές λιτότητας που έχουν επιβάλει οι Γερμανοί σε όλη την Ευρώπη, τα πάντα στην ΕΕ έχουν τιναχτεί στον αέρα! Ποιος «γαλλογερμανικός άξονας» και κολοκύθια!

Εξωραΐζοντας την κρίση του ευρώ, μια κριτική στην “μετριοπαθή πρόταση”

Εξωραΐζοντας την κρίση του ευρώ, μια κριτική στην “μετριοπαθή πρόταση”

Πολιτική παρέμβαση κι όχι απλώς μια θεωρητική πραγμάτευση αποτελεί το βιβλίο των Γιάνη Βαρουφάκη, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ και Στιούαρτ Χόλαντ, με τίτλο Μια μετριοπαθής πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ (εκδόσεις Ποταμός, 2014).  Η πρόταση των συγγραφέων εξ’ αρχής δηλώνεται πως «έτυχε της ενεργούς υποστήριξης από όλες σχεδόν τις πολιτικές πτέρυγες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», αποδεικνύοντας, κατά τους συγγραφείς, πως «έχει την δυνατότητα συγκερασμού πολλών διαφορετικών απόψεων σε τέσσερις απλές προτάσεις εξόδου από την κρίση». Στο τέλος δε του βιβλίου αναφέρεται πως η «Μετριοπαθής πρόταση», ανεξαρτήτως αν θα εφαρμοστεί ή όχι «δείχνει στους λαούς της Ευρώπης ότι υπάρχει λελογισμένη, αποτελεσματική, άμεσα εφαρμόσιμη, μετριοπαθής εναλλακτική πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

01/09/2014

Ο πολιτικός χαρακτήρας της πρότασης επιβεβαιώνεται όχι μόνο από την παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου, στις 17 Ιουνίου, και τα όσα εγκωμιαστικά εκεί ανέφερε με πιο σημαντικό τον χαρακτηρισμό της πρότασης ως ριζοσπαστική, κι όχι ως μετριοπαθή όπως την αποκαλούν οι συγγραφείς της. Το πολιτικό της βάρος κι ειδικότερα η στενή της σχέση με την πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνεται από μια βασική κοινή αντίληψη που απορρίπτει την αμφισβήτηση του οικοδομήματος της ΕΕ ή την παραπέμπει στο αόριστο μέλλον, επικρίνοντας την διαχείρισή του. Έτσι οι προτάσεις που διατυπώνονται αφήνουν στο απυρόβλητο την δομή της ΕΕ και της ευρωζώνης, θεωρώντας τις ακόμη και άμοιρες ευθυνών για την σημερινή κρίση, εστιάζοντας όλη την πολεμική στα μέσα διαχείρισής της.

Θερμό καλοκαίρι γεωπολιτικών συγκρούσεων

Θερμό καλοκαίρι γεωπολιτικών συγκρούσεων

Κλιμακώνεται η διεθνής ένταση – Εντείνεται η ευρωπαϊκή κρίση - Φτερό στους ισχυρούς ανέμους η Ελλάδα

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 01/09/2014]

Ενώ τα πρωτοσέλιδα του ελληνικού Τύπου και η όποια «δημόσια συζήτηση» μάλλον περί άλλων, σημαντικών και ασήμαντων, τυρβάζουν, φτάνει στο τέλος του το θερμότερο, από την άποψη των διεθνών εξελίξεων, καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων. Αποκορύφωμα οι τελευταίες μέρες με την ένταση, κυρίως γύρω από το θέμα της Ουκρανίας, να είναι πρωτοφανής. Δεν πρόκειται για μικροεπεισόδια στη διεθνή σκακιέρα. Αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά μόνο στα όσα συζητήθηκαν αλλά και στο γενικότερο κλίμα και τη φρασεολογία που χρησιμοποιήθηκε στην Σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ την Πέμπτη 28/8.

Το Συμβούλιο συγκλήθηκε με αίτημα της Λιθουανίας (μη μόνιμο μέλος μέχρι και το 2015) για να εξετάσει τις καταγγελλόμενες στρατιωτικές κινήσεις της Ρωσίας στο έδαφος της ανατολικής Ουκρανίας, εν μέσω ιδιαίτερα σκληρών δηλώσεων των αντιπροσωπειών της Μεγάλης Βρετανίας και χωρών του ΝΑΤΟ και δηλώσεων Ομπάμα για την ουκρανική κρίση. Στο μεταξύ, η Α. Μέρκελ στο περιθώριο διάσκεψης για τα Δυτικά Βαλκάνια που διοργάνωσε η γερμανική κυβέρνηση στο Βερολίνο, προανήγγειλε συζήτηση για νέες  κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε.