Τουρκία και Ρωσία, το αταίριαστο ζευγάρι

[Πηγή: Κάσσανδρος, 06/08/2016]

Στην μακρά Ιστορία των σχέσεων των δύο αυτών χωρών, σπάνιες είναι οι φορές που δεν ευρίσκοντο σε αντιπαράθεση ή πόλεμο. Η τελευταία φορά που συνεργάστηκαν ήταν πριν σχεδόν 100 χρόνια όταν οι Μπολσεβίκοι βοήθησαν τον Κεμάλ να επιβιώσει, δίδοντας του όπλα και χρήματα, χωρίς τα οποία δεν θα υπήρχε Τουρκικός Στρατός. Η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Σοβιετική Ρωσία με επιστολή του Κεμάλ προς τον Λένιν το 1919.

Από τότε έχει κυλίσει πολύς καιρός. Στην μακραίωνα η Ιστορία των δύο χωρών οι πόλεμοι μεταξύ τους είναι το σύνηθες από το 1568 έως το 1917. Οι πόλεμοι αυτοί τελείωσαν όλοι με ήττα της Τουρκίας.

Πώς οι δανειστές μαζί με την προδοτική πολιτική ηγεσία κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία

[Πηγή: Mignatiou.com, 29/07/2016]

Οι αξιωματούχοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου απέτυχαν να προβλέψουν την ελληνική κρίση στο πραγματικό μεγεθος της, τους μήνες πριν από τον Μάιο του 2010, με αποτέλεσμα να γίνουν σοβαρότατα λάθη και «παρανομίες», και να παραβιαστεί και αυτό το καταστατικό του ΔΝΤ με αφανείς και περίεργες διαδικασίες, για να ενταχθεί η Ελλάδα στον σκληρό μηχανισμό του Ταμείου και των Ευρωπαίων.

Η έκθεση του του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office-IEO), είναι μία ισχυρότατη απόδειξη πως η χώρα μας οδηγήθηκε στο Μνημόνιο, αντί να ενεργοποιηθούν άλλες διεργασίες που θα έσωζαν την οικονομία και θα τερμάτιζαν μία οικονομική κρίση που διαρκεί μέχρι σήμερα. Συνοδεύεται από 14 άλλα κείμενα, τα οποία ρίχνουν φως στην ελληνική οικονομική τραγωδία. Είναι ξεκάθαρο ότι για την κατάσταση της οικονομίας φέρουν βαρύτατες ευθύνες οι Έλληνες πολιτικοί. Στη συνέχεια την αποτελείωσαν τα άθλια Προγράμματα των δανειστών.

Ο δεκάλογος της χειραγώγησης

Όταν η κοινωνία πείθεται συλλογικά ότι είναι ανόητη, διεφθαρμένη και ανίκανη, οπότε είναι η ίδια ένοχος για τα δεινά που της συμβαίνουν (κακή συνείδηση), τότε εξουδετερώνεται πλήρως – αφού αυτός που νοιώθει ένοχος δεν είναι σε θέση να αγωνισθεί, να πλημμυρίσει τους δρόμους και να επαναστατήσει.

«Δεν είμαστε πλέον ελεύθεροι, ούτε η σκέψη μας είναι – γεγονός που τεκμηριώνεται σήμερα στην Ελλάδα, όπου παρά το ότι βαδίζει με γρήγορα βήματα στα σκουπίδια της ιστορίας, δεν αντιδράει απολύτως κανένας, δεν φαίνεται καμία μελλοντική προοπτική υγιούς εξέγερσης, ενώ οι «μελλοθάνατοι» σιωπούν όπως τα πρόβατα που οδηγούνται πειθήνια στη σφαγή. Ουσιαστικά λοιπόν προγραμματιζόμαστε, με την έννοια ότι μας μαθαίνουν πώς θα θέλαμε να είμαστε – έτσι ώστε να νομίζουμε ότι εμείς επιλέξαμε ελεύθερα τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και ενεργούμε ή παραμένουμε παθητικοί«.

[Πηγή: Analyst.gr, 03/08/2016]

Ο ευρωσκεπτικισμός σε νούμερα και όχι μόνο

Ο ευρωσκεπτικισμός σε νούμερα και όχι μόνο

Εμφανή αλλά και σύνθετα τα πολιτικά μηνύματα

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 02/08/2016]

Αυξάνεται στη χώρα μας ο «ευρωσκεπτικισμός». Αυτό είναι το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει και από τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας (μηνιαίο Πολιτικό Βαρόμετρο) της Public Issue για την εφημερίδα Αυγή. Βλέποντας κανείς τα πιο «χτυπητά» νούμερα της έρευνας, διαπιστώνει ότι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αρνητική γνώμη έχει το 55% των ερωτηθέντων. Για το ευρώ, το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται σε 44%, αλλά σε σχεδόν συνεχή ανοδική πορεία από τον περσινό Οκτώβριο, οπότε ανέρχονταν σε 32%. Το 72% όσων ρωτήθηκαν θεωρούν ότι πρέπει να επιστρέψουν στις εθνικές κυβερνήσεις κάποιες από τις εξουσίες που έχουν παραδοθεί στις Βρυξέλλες. Το 50%, πάντως, θεωρεί ότι τα πράγματα θα είναι μάλλον χειρότερα αν η χώρα βγει από την ευρωζώνη, ποσοστό όμως κατά πολύ μειωμένο από το 70% που έδινε την ίδια απάντηση πριν από 10 μήνες. Ενδιαφέρον έχει, τέλος, ότι το 34% δηλώνει ότι χάρηκε για το Brexit (έναντι 29% που λυπήθηκε), αν και σε αντίστοιχο δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στην Ε.Ε., το 56% δηλώνει ότι θα ψήφιζε θετικά και το 39% υπέρ της αποχώρησης.

Τι διεκδικεί εντέλει από τις ΗΠΑ ο Erdogan;

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 01/08/2016]

Η ανάπτυξη 7.000 Τούρκων αστυνομικών, με βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα οχήματα, περιμετρικά της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, στην επαρχία των Αδάνων, τα ξημερώματα της Κυριακής ήταν μια κίνηση που υπογραμμίζει την συνεχιζόμενη διάθεση της τουρκικής κυβέρνησης να ρίχνει σκιές στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ – πόσω μάλλον που συνοδεύθηκε από τη διαρροή (και μάλιστα στην κεμαλιστικής τοποθέτησης εφημερίδα Hurriyet του ομίλου Dogan) πληροφοριών για ενδεχόμενη απόπειρα νέου πραξικοπήματος.

Με άλλα λόγια η βάση του Ιντσιρλίκ, που παραχωρήθηκε μετά από πολύμηνες επίπονες διαπραγματεύσεις για τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και στην οποία βρίσκονται 50 με 90 πυρηνικές κεφαλές, φωτογραφίζεται ως η κατεξοχήν εστία της όποιας νέας απειλής εναντίον του τουρκικού πολιτεύματος. Και μάλιστα η αστυνομική επιχείρηση εκδηλώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη στη βάση του αρχηγού του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου στρατηγού Joseph Dunford.

Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ως Οθωμανός αυτοκράτορας

Ο «μεγάλος ασθενής»…

Του Ηλία Κουσκουβέλη

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 01/08/2016]

“It was the best of times”!
Η τελευταία δεκαπενταετία, η οποία ταυτίζεται με την άνοδο και την κυβέρνηση της χώρας από τον Ερντογάν, μπορεί να θεωρηθεί ως μία περίοδος αύξησης της ισχύος της Τουρκίας. Η χώρα πέτυχε να βελτιώσει την οικονομία της, να θεωρηθεί από τη Δύση ως ένα παράδειγμα δημοκρατίας με μουσουλμανικό άρωμα που άξιζε να προωθηθεί στη Μέση Ανατολή, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα αύξησε την επιρροή της στην περιοχή.

Ιδιωτικά αγγλικά τρένα: Για όσους αγαπούν την περιπέτεια…

Ιδιωτικά αγγλικά τρένα: Για όσους αγαπούν την περιπέτεια…

του ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

[Πηγή: Leonidas Vatikiotis, 30/07/2016]

Παραθεριστές χάνουν πτήσεις, εργαζόμενοι απολύονται και γονείς εγκαταλείπουν τις δουλειές τους επειδή δεν μπορούν αξιόπιστα να πάρουν τα παιδιά τους στο σπίτι. Η διάψευση των επιβατών που πληρώνουν αδρά για να βασανίζονται από υπερ-πλήρη βαγόνια, ακυρώσεις και καθυστερήσεις μετατρέπεται σε οργή… Η παραπάνω περιγραφή που δημοσιεύεται στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς δεν προέρχεται από κάποιο οδοιπορικό καλομαθημένου ευρωπαίου ταξιδιώτη στην Ινδία ή το Πακιστάν. Αφορά στην πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου! «Το Λονδίνο είναι ένα από τα κορυφαία χρηματοπιστωτικά κέντρα του κόσμου. Του αναλογεί περισσότερο από το ένα πέμπτο του οικονομικού προϊόντος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, κρίνοντας από τις επιδόσεις της σιδηροδρομικής σύνδεσης της πόλης με τα προάστιά της και τη νότια προαστιακή ζώνη, θα μπορούσε να είναι η πρωτεύουσα ενός καταρρέοντος κράτους – κι όχι το εμπορικό επίκεντρο μιας χώρας όπου ανακαλύφθηκαν οι σιδηρόδρομοι», συνεχίζει η βρετανική εφημερίδα!