Tσώρτσιλ, Kάμερον και ο Aδόλφος

Tσώρτσιλ, Kάμερον και ο Aδόλφος

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 03/07/2016]

Η ιστορία του Brexit, ανεξάρτητα από την κατάληξη που είχε, ήταν αποκαλυπτική καθεαυτήν.

Oι πολίτες της Eυρώπης διασώζουν, κατά τεκμήριο, τους υψηλότερους δείχτες δημοκρατικής ευαισθησίας και συνείδησης. Kαι οι Aγγλοι, γεννήτορες της «Mεγάλης Xάρτας» (Magna Carta), καυχώνται ότι η δημοκρατία ρέει στο αίμα τους επί τόσες γενιές, ώστε δεν έχουν ανάγκη να την καταγράψουν σε «Σύνταγμα». Eυρωπαίοι και Aγγλοι λοιπόν παρακολουθούσαν, για μακρό χρονικό διάστημα, τον Bρετανό πρωθυπουργό Kάμερον να κόπτεται, σε κατάσταση ολικής απώλειας του βρετανικού φλέγματος, επισείοντας σαν καταστροφική απειλή την προειδοποίηση των «Aγορών»: «Tο Brexit θα είναι συμφορά και όλεθρος τόσο για την Aγγλία όσο και για ολόκληρη την Eυρώπη».

Πραγματικοί οι κίνδυνοι από την Κίνα

Πραγματικοί οι κίνδυνοι από την Κίνα

Στο κενό έπεσαν οι φωνές πολιτικών και οικονομολόγων που επιχείρησαν να διαβεβαιώσουν επαΐοντες και μη ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας από την χρηματιστηριακή αναστάτωση στην Κίνα. Γιατί, πράγματι, άμεσος και ορατός κίνδυνος μετάδοσης της «κινέζικης γρίπης» στις δυτικές οικονομίες δεν υφίσταται.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

[Πηγή: Leonidas Vatikiotis, 04/09/2015]

Σε περίπτωση όμως που αυτό συμβεί, υπάρχουν μηχανισμοί ανάσχεσης της εξάπλωσης της κρίσης; Διαθέτουν, με άλλα λόγια, ΗΠΑ κι ευρωζώνη εργαλεία παρέμβασης που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αντικυκλικά; Ας μην ξεχνούμε άλλωστε πως ούτε το 2008 υπήρχε ανάλογος κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης που ξέσπασε στην Αμερική. Με μια πρώτη ματιά, κανένα από τα τραπεζικά συστήματα της περιφέρειας της ευρωζώνης δεν είχε εμπλακεί τόσο ενεργά στη χρηματοδότηση της αμερικάνικης αγοράς ακινήτων ή στα τοξικά προϊόντα που κυκλοφορούσαν ανενόχλητα στο τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, όπως το αίμα κυλάει στις ανθρώπινες φλέβες. Η Ελλάδα παρόλα αυτά, μαζί με πολλές ακόμη χώρες της ευρωζώνης με χαρακτηριστικότερη περίπτωση την Ιταλία και την Κύπρο, επτά χρόνια μετά παραμένουν ακόμη στην εντατική…

Παράνομο το 60% του ελληνικού δημόσιου χρέους

Παράνομο το 60% του ελληνικού δημόσιου χρέους

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ*       

[Πηγή: iskra, 20/03/2015]

«Μπορεί ένας στους τρεις Έλληνες επίσημα να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Μπορεί ένα στα δύο νοικοκυριά στην Ελλάδα να μην μπορεί να βγάλει το δεκαπενθήμερο. Μπορεί η νέα γενιά να παίρνει το δρόμο της ξενιτιάς για ένα μεροκάματο, αλλά όλα κι όλα: ο μηχανισμός στήριξης… έσωσε την Ελλάδα !  Με μπόλικη ειρωνική διάθεση ο Γάλλος  οικονομολόγος  Μισέλ Χουσόν, επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών  και Κοινωνικών Ερευνών του Παρισιού, ξιφουλκεί  εναντίον  των δανειστών της Ελλάδας: Το 56% του ελληνικού δημοσίου χρέους είναι παράνομο» λέει ο Γάλλος οικονομολόγος και εξηγεί: «το ήμισυ του ελληνικού χρέους που αποκτήθηκε πριν από την κρίση από το 1988 ως το 2000 οφειλόταν σε υπέρογκα επιτόκια και τη μείωση των κρατικών εσόδων από το 2000 λόγω της φορολογικής αμνηστίας προς τους πλούσιους. Αν δεν υπήρχαν οι δύο αυτοί παράγοντες ,το ελληνικό δημόσιο χρέος θα αντιστοιχούσε μόλις στο 49% του ΑΕΠ το 2007 αντί του 103%, που ήταν. Μπορεί  λοιπόν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το 56% του ελληνικού χρέους που αποκτήθηκε πριν από την κρίση ήταν παράνομο».

Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ εναντιώθηκε στις αγορές - το ίδιο πρέπει να κάνει και η βρετανική αριστερά

Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ εναντιώθηκε στις αγορές - το ίδιο πρέπει να κάνει και η βρετανική αριστερά

[Πηγή: προεδρική δημοκρατία, 27/01/2015]

Γιατί η Βρετανία δεν διαθέτει ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα, όπως η Ελλάδα ή η Ισπανία; αναρωτιέται η αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας Guardian, Ζόι Γουίλιαμς. Και απαντάει: «Γιατί κανείς στο βρετανικό πολιτικό φάσμα δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις αγορές και τα όργανά τους».

Στην Ισπανία, γράφει η Γουίλιαμς, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας δημιούργησε ένα επιτυχημένο κίνημα, ικανό να μεταμορφώνεται. Το ίδιο συμβαίνει στην Ελλάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ - σε μία χώρα που μερικά χρόνια πριν είδε το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής να ενισχύεται, τώρα οι ψηφοφόροι της πήγαν στις κάλπες και εξέλεξαν με διαφορά ένα ριζοσπαστικό κόμμα της αριστεράς.

«Ως έναν βαθμό αυτό συνέβη και με το στρατόπεδο του "ναι" στη Σκωτία» αναφέρει το δημοσίευμα. Τί έχουν όμως κοινό όλα αυτά τα κινήματα; Πρώτα από όλα, απορρίπτουν τις επικρατούσες οικονομικές «αλήθειες». «Οι κυριαρχούσες οικονομικές συζητήσεις στη Βρετανία» γράφει η Γουίλιαμς, «σημαίνουν ότι τα κόμματα παραθέτουν απόψεις, τις οποίες δικαιολογούν και υπερασπίζονται σε αναφορά με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή το Γραφείο για την Ευθύνη του Προϋπολογισμού ή την Τράπεζα της Αγγλίας. Οι οικονομικές προβλέψεις, ή τα σώματα που τις κάνουν, είναι η τελική αυθεντία για το τί συνιστά σωστή απόφαση».

Μην πυροβολείτε τους ολιγάρχες

Μην πυροβολείτε τους ολιγάρχες

Διεθνή μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για ολιγάρχες που ελέγχουν την Ελλάδα. Ποιος περίμεναν να κυβερνά; Το αόρατο χέρι του Ανταμ Σμιθ;

Του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Info-War, 02/11/2014]

Δημοκρατία, έλεγε ο Αριστοτέλης, είναι το καθεστώς στο οποίο κυριαρχούν οι ελεύθεροι και φτωχοί, ενώ ολιγαρχία, όταν κυριαρχούν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής. Ο ορισμός είναι τόσο ξεκάθαρος ώστε είναι σχεδόν αδύνατο να τον ξεχάσεις. Στο πέρασμα των χρόνων, όμως, πολλοί ήταν οι πλούσιοι και ολιγάριθμοι που προσποιούνταν ότι δεν τους αρμόζει ο τίτλος του ολιγάρχη. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης ο όρος «ολιγάρχες» έφτασε να χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για τους νέους επιχειρηματίες της Ρωσίας και του πρώην ανατολικού μπλοκ που θησαύρισαν σε διάστημα λίγων ημερών λεηλατώντας τη δημόσια περιουσία. Ο όρος επανήλθε στο καθημερινό λεξιλόγιο της Δύσης μετά την πραξικοπηματική ανατροπή της ουκρανικής κυβέρνησης από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ.

Να μπει ένα τέρμα στο ελεύθερο εμπόριο

Να μπει ένα τέρμα στο ελεύθερο εμπόριο

του Mark Bergfelf*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 30/06/2014]

Από τον Άνταμ Σμιθ μέχρι τον Μπιλ Κλίντον, οι ελίτ ανέκαθεν ισχυρίζονταν ότι το «ελεύθερο εμπόριο» σημαίνει λιγότερο πόλεμο και περισσότερες θέσεις εργασίας. Όμως, στην πιο πρόσφατη Ιστορία, αυτή η υπόσχεση για ανάπτυξη και ευημερία παραμένει ανεκπλήρωτη. Η οικονομική ανάπτυξη διατηρείται σε υποτονικά επίπεδα, παρά το γεγονός ότι οι εμπορικοί φραγμοί βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό. Το τελευταίο όραμα για ελεύθερο εμπόριο παίρνει τη μορφή της Υπερατλαντικής Συμφωνίας για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις (TTIP), μία ζώνη από τη Βαλτική μέχρι τη Χαβάη. Σε όλο τον κόσμο οι λαοί στρέφονται ενάντια στις Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου. Η TTIP είναι πιθανό να τους οδηγήσει στα άκρα και στις δύο όχθες του Ατλαντικού.

Ανίερες, μυστικές συμφωνίες

Ανίερες, μυστικές συμφωνίες

[Πηγή: Analyst Team, 25/05/2014]

Προστατευμένοι από τα φώτα της δημοσιότητας οι κυρίαρχοι του σύμπαντος συζητούν κρυφά για τον τρόπο, με τον οποίο θα ιδιωτικοποιήσουν τις δημόσιες εταιρείες παγκοσμίως – την ύδρευση, την ενέργεια, την παιδεία και την υγεία (TiSA)

Όλοι εμείς απασχολούμαστε με τις εκλογές, έχοντας την ανόητη ψευδαίσθηση πως θα αλλάξουμε τη μοίρα μας, απλά και μόνο επιλέγοντας κάποια κόμματα και πολιτικούς – χωρίς να συνειδητοποιούμε πως πρόκειται για έμμισθα υποχείρια των αγορών, καθώς επίσης για ετερόφωτες μαριονέτες της ελίτ. Παρά το ότι γνωρίζουμε λοιπόν πως οι πραγματικές αλλαγές ποτέ δεν έγιναν «κοινοβουλευτικά», επιμένουμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας – επειδή θέλουμε να αποφύγουμε τις όποιες συγκρούσεις, οι οποίες φυσικά δεν είναι ποτέ ανώδυνες.

Την ίδια στιγμή που εμείς «πολωνόμαστε», δίνοντας μάχες που στην πραγματικότητα δεν αφορούν εμάς, αλλά αυτούς που θα καθίσουν σε πλουσιοπάροχες καρέκλες, για να εκτελούν τις οδηγίες της ελίτ, διενεργούνται μυστικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες αφορούν μία διεθνή συμφωνία – στόχος της οποίας είναι να υποχρεωθούν τα κράτη να ιδιωτικοποιήσουν όλες τις επιχειρήσεις κοινωνικής ωφελείας, μεταξύ των οποίων τα νερά, την ηλεκτρική ενέργεια, την Υγεία, την Παιδεία, την ασφάλεια και το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΑΠΟΙΚΙΑΣ ΤΗΣ GOLDMAN SACHS Η «ΕΞΟΔΟΣ» ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΑΠΟΙΚΙΑΣ ΤΗΣ GOLDMAN SACHS Η «ΕΞΟΔΟΣ» ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

Φωτο: Το Γρέκι

Του ΠΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

[Πηγή: tvxs, 15/4/14]

Η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές έπρεπε να γίνει με τρόπο που να κλείσει τον κύκλο της χρηματοοικονομικής περιθωριοποίησης της και να αποκαταστήσει την ισοτιμία της με τα υπόλοιπα κράτη της ευρωζώνης, δηλαδή έπρεπε να πραγματοποιηθεί τόσο με ίσους χρηματοοικονομικούς και νομικούς όρους με αυτούς που ισχύουν για τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη όσο και με αυτούς που ίσχυαν για την ίδια προ της κρίσης.

Ωστόσο, με το αξιόχρεο της χώρας να εξακολουθεί να βαθμολογείται πολλές βαθμίδες κάτω από την κατηγορία που θα το έκανε επενδυτικό προϊόν ούτως ώστε να επιτρέψει την προσέλκυση σοβαρών διεθνών επενδυτών και να ανοίξει πραγματικά την πόρτα των αγορών, κάτι τέτοιο ήταν, στην παρούσα φάση, αδύνατο.

Το δίλημμα, λοιπόν, για την ελληνική κυβέρνηση ήταν να επιλέξει είτε το δύσκολο και συνετό δρόμο της παραδοσιακής επιστροφής στις αγορές, που περνά μέσα από την ουσιαστική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, την πραγματική επίλυση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους και τη συνεπακόλουθη αναβάθμιση της Ελλάδας, είτε να προσπαθήσει να παρακάμψει την κανονική διαδρομή και να 'κλέψει' το σύστημα, πετυχαίνοντας μία έξοδο στις αγορές κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, χωρίς την αναβάθμιση του αξιόχρεου της σε επενδυτικό προϊόν, χωρίς ανάπτυξη και χωρίς το χρέος να έχει γίνει βιώσιμο.

ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΚΙΣΤΑΝ, ΖΑΜΠΙΑ, ΣΡΙ-ΛΑΝΚΑ, ΜΠΟΥΤΑΝ, ΠΑΠΟΥΑ -ΝΕΑ ΓΟΥΙΝΕΑ, ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ …ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΚΙΣΤΑΝ, ΖΑΜΠΙΑ, ΣΡΙ-ΛΑΝΚΑ, ΜΠΟΥΤΑΝ, ΠΑΠΟΥΑ -ΝΕΑ ΓΟΥΙΝΕΑ, ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ …ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

(ΚΑΙ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ…)

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ*

[Πηγή: iskra, 11/04/2014]

Η  μεγάλη «επιτυχία» της κυβέρνησης Σαμαρά, μια «επιτυχία» που θα κοστίσει στον ελληνικό λαό 400 εκ. ευρώ επιπλέον χρέος, δεν αποτελεί μόνο μια προεκλογικού, επικοινωνιακού τύπου κίνηση. Αυτή είναι  αναμφισβήτητα η κύρια πλευρά της. Όμως όχι και η μοναδική.

Την ίδια εβδομάδα με την Ελλάδα «επανήλθαν» στις αγορές το Πακιστάν, η Ζάμπια  και η Σρι-Λάνκα…

Το Πακιστάν επέστρεψε στις διεθνείς αγορές ομολόγων την Τετάρτη μετά από μια διακοπή επτά χρόνων και πούλησε 2 δισ. δολ. χρέους, με σχεδόν τα δύο τρίτα από αυτά σε διαχειριστές κεφαλαίων με έδρα τις ΗΠΑ.

Δύο ημέρες πριν είχε προηγηθεί η Σρι Λάνκα και η Ζάμπια,  η οποία εξέδωσε ομόλογα αξίας ενός δις δολαρίων.

Άμεσα αναμένεται η επιστροφή στις αγορές και των Παπούα- Νέα Γουινέα, Μπαγκλαντές και Μπουτάν  αλλά και  άλλων «αναπτυσσόμενων» χωρών.

Βγήκαν στις αγορές «υπό το αγγλικό δίκαιο» – δηλαδή με αποικιακούς όρους!

Βγήκαν στις αγορές «υπό το αγγλικό δίκαιο» – δηλαδή με αποικιακούς όρους!

[Πηγή: tribune, 09/04/2014]

«Η Ελληνική Δημοκρατία ανακοινώνει σήμερα ότι έδωσε εντολή σε διεθνείς τράπεζες για επικείμενη 5-ετη ομολογιακή έκδοση «αναφοράς-benchmarking» σε ευρώ και υπό το αγγλικό δίκαιο. Η συναλλαγή αναμένεται να τιμολογηθεί και να λάβει χώρα στο άμεσο μέλλον», σημειώνεται στην επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών.

Ξέρετε τι σημαίνει αγγλικό δίκαιο; Ας τα ξαναπούμε, αν και τα έχουν πει πολλοί από τις αρχές της κρίσης και της μνημονιακής περιπέτειας.

Δανεισμός με το ελληνικό δίκαιο σημαίνει ότι οι κανόνες λειτουργούν υπέρ του οφειλέτη, ενώ με το αγγλικό δίκαιο υπέρ του δανειστή!

Στη συνέχεια παραθέτουμε αποσπάσματα από συνέντευξη που είχε παραχωρήσει το 2012 στην εφημερίδα «Παρόν» ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης, στην οποία εξηγούσε τι σημαίνει να δανείζεται κανείς με το αγγλικό δίκαιο, όπως έχουμε δανειστεί μέχρι τώρα λόγω μνημονίων και όπως βγήκε την Τετάρτη 9 Απριλίου η κυβέρνηση στις αγορές και… πανηγυρίζει.

Δημοκρατία και αγορές

Δημοκρατία και αγορές

Του Τάσου Τσακίρογλου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 11/04/2014]

Στην πόλη-κράτος της Αθήνας είχε συνειδητά θεσμοθετηθεί ο χωροταξικός διαχωρισμός ανάμεσα στην Εκκλησία του Δήμου και στην Αγορά, επιλογή που σηματοδοτούσε το διαφορετικό νόημα που απέδιδαν οι Αθηναίοι στους δύο θεσμούς. Η μεν πρώτη εξέφραζε την ουσία της συμμετοχικής δημοκρατίας, ενώ η δεύτερη ανταποκρινόταν στις λειτουργίες της καθημερινότητας και αποτελούσε το οικονομικό κέντρο της πόλης.

Η Αγορά βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες της Ακρόπολης, ενώ η Εκκλησία του Δήμου συνεδρίαζε αρχικά στον λόφο της Πνύκας και στη συνέχεια στο θέατρο του Διονύσου. Φυσικά όλες οι σημαντικές και καθοριστικές για την πόλη αποφάσεις λαμβάνονταν στην Εκκλησία του Δήμου, στην οποία συμμετείχαν όλοι οι Αθηναίοι πολίτες. Εδώ οριστικοποιούνταν και εγκρίνονταν όλοι οι νόμοι και αποφασιζόταν εάν η Αθήνα θα προχωρήσει σε πόλεμο ή θα συνάψει ειρήνη.

Δανειζόμαστε από τις αγορές, για να πληρώσουμε την εκστρατεία του Σαμαρά

Δανειζόμαστε από τις αγορές, για να πληρώσουμε την εκστρατεία του Σαμαρά

Φωτο: http://patrinaki.blogspot.gr

του Γιώργου Αναδρανιστάκη

[Πηγή: Η ΑΥΓΗ, 09/04/2014]

Τώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, αγαπητέ αναγνώστη-αναγνώστρια, μπορεί να βγαίνουμε στις αγορές. Και πως θα το καταλάβω, ερωτάς ευλόγως. Θα το καταλάβεις, θα σε προειδοποιήσει το σώμα σου. Θα νοιώσεις γλυκιά ζαλάδα στους κροτάφους, υπερήφανο φούσκωμα στο στήθος, σκαμπρόζικο γαργάλημα στο πιγούνι, ηδονική ζεστασιά στο δέρμα. Θα είναι σα να μπαίνει η Άνοιξη, θα είναι ουρανού κατάνυξη. Κι αν δεν την καταλάβεις τώρα την έξοδο στις αγορές, θα την καταλάβεις αργότερα, όταν θα πληρώσεις από την τσεπούλα σου 400-500 εκατομμύρια ευρώ.

Δεν υπάρχει έξοδος στις αγορές. ΄Εξοδος στις αγορές είναι να βγαίνει μια χώρα, να ανοίγει βιβλίο προσφορών και να ζητάει ένα ποσό, με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο. Εδώ δεν έχουμε προσφορές, έχουμε μια συμφωνία με την γερμανική Deutsche Bank, την αμερικανική JP Morgan και άλλες τράπεζες που δανείζουν μια οικονομία με χρέος 171% του ΑΕΠ, την οποία κανένας άλλος δεν θα δεχόταν να τη δανείσει. Οι τράπεζες θα δώσουν 2-3 δις ευρώ με επιτόκιο πέριξ του 5%, δηλαδή 3% υψηλότερα από όσο θα δάνειζαν τη Γαλλία, επί παραδείγματι. Για κάθε δις που θα δώσουν στην Ελλάδα θα βγάλουν 30 εκατομμύρια περισσότερα απ' όσα θα έβγαζαν, αν δάνειζαν οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Αν τα δις είναι δύο, θα βγάλουν 60 εκατομμύρια, επί πέντε χρόνια, σύνολο 300 εκατ. ευρώ. Δεν είναι και άσχημα, ιδίως αν υπολογίσεις ότι οι ίδιες τράπεζες είναι και σύμβουλοι ιδιωτικοποιήσεων της ελληνικής κυβέρνησης, βγάζουν δηλαδή λεφτά από την εκποίηση του νερού, του ρεύματος, των γαιών.

Βαρουφάκης: Πτωχευμένοι όμηροι της ΕΚΤ και των αγορών

Βαρουφάκης: Πτωχευμένοι όμηροι της ΕΚΤ και των αγορών

Στη θηλιά του τοξικού χρέους

[Πηγή: enet.gr, 06/04/2014]

Το σχέδιο του Βερολίνου για την Ελλάδα των επόμενων ετών έχει πλέον παγιωθεί. Τι περιέχει; Ας ξεκινήσουμε από το τι δεν περιέχει, αναφέρει σχόλιο που ακολουθεί, του Γιάννη Βαρουφάκη, καθηγητή οικονομικής θεωρίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

1. Δεν περιέχει το κούρεμα, το οποίο θα μπορούσε να βγάλει το ελληνικό κράτος από την διαχρονική κατάσταση χρεοκοπίας (κοινώς την αδυναμία να εξυπηρετεί τα χρέη του μακροπρόθεσμα, ακόμα και μετά από μια γενναία επιμήκυνση μετά μείωσης του επιτοκίου κατά μισή με μία μονάδα).

2. Δεν περιέχει καμία πρόβλεψη για κοινό, ευρωζωνικό χρέος (π.χ. ευρωομόλογα).

3. Δεν περιέχει νέο επίσημο δάνειο, το οποίο να καλύπτει τις μελλοντικές δανειακές ανάγκες του κράτους, πέραν το πολύ 20 δισ. ευρώ που στόχο θα έχουν να καλύψουν τις «αστοχίες» του Μνημονίου 2.

4. Δεν περιέχει κάποια σημαντική επενδυτική ενίσχυση, πέραν των ΕΣΠΑ.

5. Δεν περιέχει κάτι στον τραπεζικό τομέα, που να καθιστά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βιώσιμο ή να αφαιρεί μέρος των 50 δισ. ευρώ που χρεώθηκε το ελληνικό δημόσιο υπέρ των τραπεζών από το εθνικό χρέος.