Economist: Ερχεται χάος στην Ευρώπη μετά τις Ευρωεκλογές -Στο πυρ το εξώτερο οι πολιτικοί

Economist: Ερχεται χάος στην Ευρώπη μετά τις Ευρωεκλογές -Στο πυρ το εξώτερο οι πολιτικοί

[Πηγή: iefimerida, 21/05/2014]

Το απόλυτο χάος μετά τα αποτελέσματα των επερχόμενων Ευρωεκλογών προβλέπει το περιοδικό Economist σε άρθρο του με τίτλο «Η Ευρώπη προσέρχεται στις κάλπες», σημειώνοντας ότι η Ενωση θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα από τη νέα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το άρθρο συνοδεύει μια εικόνα που θυμίζει βιβλική καταστροφή του Μεσαίωνα και απεικονίζονται ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να ρίχνονται στην πυρά και να αντιμετωπίζουν τη γκιλοτίνα, ενώ εμφανίζονται και επιφανείς ακροδεξιοί πολιτικοί.

Πρόκειται για έναν κλασικό πίνακα του Ζερόμ Μπος «Κόλαση», ο οποίος έχει μονταριστεί με πολιτικά πρόσωπα και ταμπέλες.

Σε πρώτο πλάνο οι Ντέιβιντ Κάμερον και Φρανσουά Ολάντ αντιμέτωποι με τους ευρωσκεπτικιστές αντιπάλους τους, Νάιτζελ Φάρατζ και Μαρί Λε Πεν οι οποίοι προσπαθούν να τους «εκτελέσουν».

Οι καθαρίστριες και το σκάνδαλο Energa-Hellas Power

Οι καθαρίστριες και το σκάνδαλο Energa-Hellas Power

Της Βάλιας Μπαζού

[Πηγή: Το Ποντίκι, 22/05/2014]

Γιατί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών δεν εφαρμόζει την δικαστική απόφαση για τις καθαρίστριες; Και γιατί δεν παρέστη ως πολιτική αγωγή στο σκάνδαλο Energa-Hellas Power για να υποστηρίξει τα συμφέροντά του δημοσίου;

Εκ πρώτης όψεως οι δυο υποθέσεις φαίνεται ότι είναι τελείως άσχετες μεταξύ τους. Με μια δεύτερη ανάγνωση, όμως, αποδεικνύεται ότι έχουν απόλυτα άμεση σχέση αφού δίνουν το στίγμα του πολιτικού χειρισμού  που κάνει το υπουργείο Οικονομικών  σε δυο υποθέσεις που έφθασαν στη δικαιοσύνη και στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας.

Και για τις δυο υποθέσεις η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών μπορεί να παρουσιάσει πλείστες νομικίστικες εξηγήσεις και να καταγγείλει πολιτική εκμετάλλευση. Μόνο που ξεχνά ότι δεν αρκεί να φαίνεται αλλά πρέπει και να είναι πολιτικά τίμια. 

Γ. Δελαστίκ: Στη Γαλλία κρίνεται η τύχη του ευρώ και το μέλλον της Ε.Ε.

Στη Γαλλία κρίνεται η τύχη του ευρώ και το μέλλον της Ε.Ε.

Του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 22/05/2014]

Βόμβα ήταν προχθές ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της «Λε Μοντ», της πιο ακραία φιλοευρωπαϊκής γαλλικής εφημερίδας: «Το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν είναι πλέον πλειοψηφικό στη Γαλλία»! Αν όντως ισχύει αυτή η εκτίμηση, τότε μιλάμε για την έναρξη υπαρξιακής κρίσης όχι απλά του ευρώ, αλλά της ίδιας της Ε.Ε. με τη σημερινή της μορφή. Χωρίς τη Γαλλία, δεν υφίσταται ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ο τίτλος της «Λε Μοντ» δεν προήλθε από κάποια δημοσκόπηση αναφορικά με το ποσοστό που θα πάρει την Κυριακή η Μαρίν Λεπέν στις ευρωεκλογές, στις οποίες κατεβαίνει με το σύνθημα «Εξω η Γαλλία από το ευρώ» και την εξαγγελία περί της διενέργειας δημοψηφίσματος με το ερώτημα αν οι Γάλλοι θέλουν την αποχώρηση της χώρας τους από την ευρωζώνη.

Η δημοσκόπηση στην οποία βασίστηκε ο τίτλος της «Μοντ» είναι πολύ πιο ουσιαστική. Διερευνά τη στάση των Γάλλων απέναντι στους θεσμούς της Ε.Ε. Μόνο το 39% των ερωτηθέντων θεωρεί «καλό πράγμα» τη συμμετοχή της Γαλλίας στην Ε.Ε. Ενα 39% είναι αδιάφορο εντελώς για την Ε.Ε. θεωρώντας τη συμμετοχή αυτή «ούτε καλό ούτε κακό», ενώ το υπόλοιπο 22% θεωρεί «κακό πράγμα» τη συμμετοχή της Γαλλίας στην Ε.Ε. Αυτά τα ποσοστά αντίθεσης προς την Ε.Ε. είναι πρωτοφανή για τη Γαλλία. Τα πράγματα χειροτερεύουν με τις άλλες ερωτήσεις. Το 85% (!) των Γάλλων θεωρεί ότι η Ε.Ε. «δεν προστατεύει αποτελεσματικά τα εμπορικά και οικονομικά συμφέροντα της Γαλλίας». Επιπροσθέτως, το 54% εκτιμά ότι το ευρώ «έχει περισσότερα μειονεκτήματα παρά πλεονεκτήματα για τη Γαλλία».

Οι περιστάσεις απαιτούν ανένδοτο κοινωνικό και πολιτικό αγώνα

Οι περιστάσεις απαιτούν ανένδοτο κοινωνικό και πολιτικό αγώνα

Είναι επικίνδυνη η ιδιώτευση της νεολαίας για την οποία ευθύνονται το life style και ο εθνομηδενισμός

Συνέντευξη της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη, ψυχολόγου, υποψηφίας Ευρωβουλευτού ΑΝ.ΕΛ.-Πυρίκαυστος Ελλάδα, στο vmedia

-           Κ. Σαρηγιαννίδη, είστε νέα και δοκιμάζετε για πρώτη φορά τις ικανότητές σας στην πολιτική. Ωστόσο, η νεολαία φαίνεται συχνά επιφυλακτική και δύσπιστη στα μεγάλα λόγια των πολιτικών. Σύμφωνα με ορισμένες δημοσκοπήσεις, θα υπάρξει μάλλον ένα μεγάλο ποσοστό αποχής από τις ευρωεκλογές στους ψηφοφόρους των νεότερων ηλικιών. Εσείς πιστεύετε ότι απευθύνεστε σε έναν νεολαιίστικο κοινό ή γενικότερα σε ένα πατριωτικά ευαισθητοποιημένο δημοκρατικό κόσμο;

Καταρχάς, κ. Αναγνώστου από στατιστικής άποψης έχετε μάλλον δίκιο όσον αφορά τη στάση των νέων απέναντι στην πολιτική. Εντούτοις θα μου επιτρέψετε να διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις ως προς το νόημα που αποδίδεται συνήθως σε αυτό που αποκαλείται «αδιαφορία των νέων για την πολιτική». Ναι, η νεολαία έχει δίκιο όταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο δείχνει την απογοήτευσή της ή και τη δυσπιστία της προς το πολιτικό σύστημα. Κατά μείζονα λόγο, όταν αμφιβάλλει για το σημερινό ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα και για τη δυνατότητα της σημερινής Ε.Ε. να λειτουργήσει με δημοκρατικό τρόπο και να ανταποκριθεί στα αιτήματα και τις προσδοκίες της ελληνικής νεολαίας που χωρίς να πολυκαταλάβει πώς και γιατί αισθάνεται ότι αποτελεί το πρώτο θύμα της σημερινής κρίσης και το πειραματόζωο της γερμανοκρατούμενης Ε.Ε.

Αυτή η φωνή διαμαρτυρίας της ελληνικής νεολαίας δεν μπορεί όμως να θεωρείται ότι εκφράζεται απλώς από την αποχή: η αποχή δεν ενοχλεί κανέναν από εκείνους που λαμβάνουν αποφάσεις εκτός κάθε κοινωνικού, δημοκρατικού ελέγχου. Εύκολα μια τέτοια στάση μπορεί να γλιστρήσει προς την ιδιώτευση και την αποπολιτικοποίηση. Ακόμα πιο επικίνδυνη είναι κατά τη γνώμη μου η ελιτίστικη απαξίωση της λαϊκής ψήφου των τμημάτων εκείνων της νεολαίας που επέλεξε να υποστηρίξει το νεοφασιστικό κόμμα της Χ.Α. Αντί να κάνουμε μια αυτοκριτική σχετικά με τις πολιτικές επιλογές της δημοκρατικής αριστεράς που τόσα χρόνια καλλιέργησε τον εθνομηδενισμό και απαξίωσε ως αντιδραστική την έννοια της πατρίδας και της εθνικής ταυτότητας του ελληνικού λαού, καταδικάζουμε τα ορατά αποτελέσματα αυτής ακριβώς της πολιτικής μυωπίας που κατάληξε μοιραία στη συγκυριακή έστω ενίσχυση της Χ.Α.

Η ιστορική καταισχύνη του Αντώνη Σαμαρά

Η ιστορική καταισχύνη του Αντώνη Σαμαρά

Του Γιώργου Καραμπελιά

[Πηγή: άρδην-ρηξη, 22/05/2014]

Ο Σαμαράς κλυδωνίζεται. Η δεξιά έχει κομματιαστεί και η αμφισβήτηση ανεβαίνει από όλες τις πλευρές. Οι μητσοτακικοί για πρώτη φορά μετά από χρόνια ξαναδείχνουν τα δόντια τους, ενώ οι «συμμαχικές δυνάμεις» του Πασόκ συρρικνώνονται δραματικά. Ο Αντώνης έκανε τη βρώμικη δουλειά, συγκεντρώνοντας τις κατάρες εκατομμυρίων, και τώρα πλησιάζει η ώρα της ιστορικής του καταδίκης. Η «επιτυχία» του, δηλαδή η ολοκλήρωση –λίγο πολύ– των μνημονιακών στόχων, της «αλλαγής κατηγορίας» της Ελλάδας, που από την πρώτη κατηγορία, υποβαθμίστηκε στην κατηγορία αποικίας και θερέτρου των Βορειοευρωπαίων, φέρνει και πιο κοντά την απόσυρσή του, δίπλα στα λοιπά φθαρμένα υλικά του ΓΑΠ και του Βενιζέλου.

Το ότι αυτή δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί, συνδέεται με την έλλειψη εναλλακτικών προτάσεων στο εσωτερικό του συστήματος. Γι’ αυτό και ο Ψυχάρης ή ο Αλαφούζος συνεχίζουν να τον στηρίζουν, ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία. Αν όμως χάσει και τη στοιχειώδη νομιμοποίηση στις εκλογές, τότε θα υποχρεωθούν να κινητοποιήσουν πάραυτα τις όποιες ισχνές εναλλακτικές λύσεις διαθέτουν.

Νίκος Κιάος: Αντιπατριωτική σιωπή

Αντιπατριωτική σιωπή

Του Νίκου Κιάου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 22/05/2014]

Την προηγούμενη εβδομάδα έγινε παρέμβαση (καλύτερα επέμβαση) στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Ελλάδας από έξω, από ξένο ηγετικό πολιτικό στέλεχος. Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνγκερ, υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και τέως πρόεδρος της Ευρωομάδας, του οργάνου που αποτελείται από τους υπουργούς Οικονομικών των χωρών με το ευρώ, δήλωσε δημοσίως πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Η δήλωσή του πέρασε χωρίς σχόλια ή κάποιες αντιδράσεις όχι μόνο από τα κόμματα αλλά και από τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ. Η μόνη αντίδραση εκδηλώθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, φυσικό αυτό, και από εφημερίδες όπως η «Εφ.Συν.» και η «Αυγή».

Αν μεταφερθούμε σε άλλη χρονιά, όχι πολύ μακρινή, μπορούμε να σκεφτούμε πώς θα υποδεχόταν η Ελλάδα παρόμοια δήλωση. Τουλάχιστον «ανθέλλην» θα χαρακτηριζόταν ο ανάλογος κ. Γιούνγκερ. Τώρα όμως είχαμε σιωπή. Η Ν.Δ. βρίσκεται στο ίδιο ευρωπαϊκό κόμμα με τον κ. Γιούνγκερ, οπότε, θα μπορούσε να πει κανείς, δικαιολογείται ή εξηγείται η σιωπή της. Μα τα άλλα κόμματα; Τα λαλίστατα ΜΜΕ, που «δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους» όταν πρόκειται για την «εθνική κυριαρχία»; Και το ποιον θα επιλέξει ο ελληνικός λαός για πρωθυπουργό εντάσσεται, και για τη δική τους αντίληψη, στη σφαίρα της απλής και καθαρής εθνικής κυριαρχίας.

Κοινός υποψήφιος πρόεδρος Ουκρανίας από Ρωσία - Γερμανία!

Κοινός υποψήφιος πρόεδρος Ουκρανίας από Ρωσία - Γερμανία!

Ο Πέτρο Ποροσένκο θα είναι ο νέος πρόεδρος της Ουκρανίας, έχοντας υποσχεθεί και άμεσες βουλευτικές εκλογές που θα ρίξουν τον πρωθυπουργό

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 21/05/2014]

Εχουν ήδη κριθεί από τώρα οι προεδρικές εκλογές που θα γίνουν την Κυριακή στην Ουκρανία: νικητής θα είναι ο Πέτρο Ποροσένκο, ένας δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας που αποκαλείται και «βασιλιάς της σοκολάτας»! Ο Ποροσένκο προηγείται σαρωτικά στις εντελώς αναξιόπιστες δημοσκοπήσεις που κάνουν εξαγορασμένοι Ουκρανοί δημοσκόποι, παρουσιάζοντας... εξαπλάσιο (!) ποσοστό από την κυριότερη αντίπαλό του, την πρώην πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο. Δεν είναι λοιπόν οι δημοσκοπήσεις που μας οδηγούν στο συμπέρασμα που προαναφέρθηκε.

Η εκτίμησή μας βασίζεται σε καθαρά πολιτικά γεγονότα, πολύ σημαντικότερα από στημένες σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης. Το καθοριστικό στοιχείο επί του οποίου εδράζεται η εκτίμηση περί βέβαιης νίκης του Ποροσένκο εδράζεται στο ότι η Μόσχα και το Βερολίνο έχουν ανομολόγητα συμφωνήσει ότι αυτός μπορεί να συγκεράσει τα συμφέροντα της Ρωσίας και της Γερμανίας στην Ουκρανία. Αυτός είναι ο λόγος που τον καθιστά βέβαιο νικητή. Η Γιούλια Τιμοσένκο, η οποία ενώ ήταν με τους Γερμανούς πέρασε στην υπηρεσία των Αμερικανών, βρέθηκε απολύτως απομονωμένη στο εσωτερικό της Ουκρανίας και καθόλου δεν αποκλείεται η εκλογική συντριβή της, όχι απλώς η βέβαιη ήττα της. Δεν θα εκπλαγεί κανείς αν στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Κυριακής πάρει... μονοψήφιο ποσοστό!