Γιατί επιτρέπει ο Πρόεδρος της Κύπρου να τον προσβάλει ο κατοχικός ηγέτης;

Γιατί επιτρέπει ο Πρόεδρος της Κύπρου να τον προσβάλει ο κατοχικός ηγέτης και να εξευτελίζει τους Ελληνοκύπριους;

του Μιχάλη Ιγνατίου

[Πηγή: iskra, 03/01/2017]

Οι δηλώσεις του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί δεν μας εξέπληξαν. Πιστεύω ότι ούτε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε και οι συνεργάτες του έπεσαν από τα … σύννεφα. Ιδιαίτερα ο κ. Νίκος Αναστασιάδης γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι συμφώνησε σε εκείνο το μοιραίο δείπνο, που ο κ. Άιντα και οι συνεργάτες του σε συνεργασία βεβαίως με τους Τούρκους επέλεξαν να πραγματοποιηθεί αργά το βράδυ, όταν οι αντιστάσεις όλων των ανθρώπων είναι μειωμένες.

Η «Συμφωνία του Δείπνου», όπως θα την γράψει η ιστορία, έκλεισε προς όφελος της Τουρκίας καθώς ο Κύπριος Πρόεδρος δέχθηκε όλες τις τουρκικές αξιώσεις, ανάμεσα στις οποίες και την Πενταμερή Διάσκεψη, η οποία ήταν ανάθεμα για όλους τους ηγέτες της Κύπρου, που προηγήθηκαν του κ. Αναστασιάδη.

Πλανερός πατριωτισμός

του Απ. Αποστολόπουλου

[Πηγή: iskra, 29/12/2016]

Η παλιά φρουρά, ας πούμε η «εποχή των Κλίντον», δηλαδή περίπου τα τελευταία 25 χρόνια, αποχωρεί αλλά δεν εγκαταλείπει τη σκηνή, δίνει σκληρή μάχη οπισθοφυλακών. Κυριάρχησε επί πολλά χρόνια στη Δύση, έσυρε τον υπόλοιπο Κόσμο στη δίνη της Παγκοσμιοποίησης αλά αμερικάνικα. Είναι η εποχή όπου ο νεοφιλελευθερισμός επιχείρησε να επιβάλλει ένα ενιαίο πρότυπο ζωής στην Οικουμένη και απότυχε όπως ο αδελφοποιτός ανταγωνιστής του, ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Ο Τραμπ υπόσχεται να αλλάξει τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» με μια άλλη, ώστε οι ΗΠΑ να ξαναβρούν τη χαμένη δυναμική τους. Είτε πετύχει είτε όχι διαψεύδεται η φορμαλιστική (ας την πούμε σταλινική) οπτική ότι μόνο η αντιπαράθεση του προλεταριάτου με την αστική τάξη έχει νόημα και μπορεί να έχει επαναστατικό αποτέλεσμα. Αν οι ανατροπές εντός του συστήματος ήταν άνευ σημασίας θα είχαμε μείνει στο αλέτρι με τα βόδια. Οι ανατροπές είναι αναπόφευκτες είτε πετύχει είτε αποτύχει ο Τραμπ. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η περίοδος Μπρέζνιεφ θεωρήθηκε «περίοδος της στασιμότητας» αλλά εντός της επωάστηκε η ριζική ανατροπή, η κατάρρευση επί Γκορμπατσώφ.

Στου Κουφού την Πόρτα

Στου Κουφού την Πόρτα

του Απόστολου Αποστολόπουλου

[Πηγή: New Deal, 29/04/2016]

Επί έξη χρόνια ο πολιτικός κόσμος συντίθεται, ανασυντίθεται και τελικά αποσυντίθεται σε σημείο σήψης πλέον. Επί έξη χρόνια οι πολίτες ξαφνιάζονται, αδρανούν, ξεσηκώνονται, καταπίπτουν, εξαπατώνται, ελπίζουν επί ματαίω. Επί έξη χρόνια οι πολιτικοί παίζουν το Μανωλιό με νέα ενδυμασία και οι πολίτες πληρώνουν ακριβά για να δουν το ίδιο έργο. Χτες για όλα έφταιγε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, προχτές ο Παπανδρέου, σήμερα ο Τσίπρας. Ένας φαύλος κύκλος. Το ίδιο πολιτικό προσωπικό καταφέρνει να διατηρείται στην κυβερνητική εξουσία εναλλάσσοντας τα πρόσωπα στους πρώτους ρόλους. Αλλά ταυτόχρονα εκτίθεται ανεπανόρθωτα, εξαχρειώνεται, στερεύουν οι εφεδρείες του.

Ο κυοφορούμενος ανασχηματισμός με τη μέθοδο «παλιό κρασί σε καινούργιο μπουκάλι» έχει εξαντληθεί πριν καν δει το φως. Η αλλαγή προσώπων είναι, ενίοτε, απαραίτητη και χρήσιμη αλλά το κύριο πιάτο είναι η πολιτική που θα εφαρμόσουν. Και κυρίως η γνώση και η αποφασιστικότητα να το εφαρμόσουν.

O άκρατος κυνισμός της «σκληρής διαπραγμάτευσης»

O άκρατος κυνισμός της «σκληρής διαπραγμάτευσης»

Σκίτσο του Θοδωρή Μακρή

του Κώστα Λαπαβίτσα

[Πηγή: Κώστας Λαπαβίτσας, 20/04/2016]

Μετά από έξι χρόνια αποτυχίας, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ που άλλα έλεγε και άλλα κάνει, κρατάνε την Ελλάδα στο ίδιο αδιέξοδο. Η κυβέρνηση περιβάλλει τις «διαπραγματεύσεις» με σκοτάδι νομίζοντας ότι έτσι δεν θα διαφανεί η πραγματικότητα. Κάνει λάθος γιατί οι λόγοι της νέας «σκληρής διαπραγμάτευσης», που πλέον διαρκεί επτά μήνες, είναι ξεκάθαροι.

Ο πρώτος είναι ότι το τρίτο μνημόνιο έχει ήδη αποτύχει. Κανένας όμως από αυτούς που το υπέγραψαν δεν μπορεί να το παραδεχθεί δημόσια – ούτε η κυβέρνηση, ούτε το ΔΝΤ, ούτε η ΕΕ. Παίζουν λοιπόν όλοι ένα κυνικό παιχνίδι με σκοπό να αποφύγουν το πολιτικό κόστος της αποτυχίας. Αυτό ακριβώς είναι το περιεχόμενο της «σκληρής διαπραγμάτευσης».

Ο δεύτερος είναι ότι το πολιτικό σύστημα της Ελλάδα και τα στρώματα που κατέχουν την οικονομική και κοινωνική εξουσία δεν έχουν καμία άλλη πρόταση για τη χώρα, εκτός από το καταστροφικό πρόγραμμα των δανειστών. Πρόκειται για πλήρες αδιέξοδο, μια πολιτική και ιδεολογική χρεοκοπία χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της Ελλάδας.

Το ελληνικό δράμα έδειξε ότι οι διαπραγματεύσεις δεν θα γίνονται πλέον 18 προς 1

Το ελληνικό δράμα έδειξε ότι οι διαπραγματεύσεις δεν θα γίνονται πλέον 18 προς 1

Της Ούλρικε Γκερό*

[Πηγή: Mignatiou.com, 17/07/2015]

Η Ευρώπη κοιτούσε το περασμένο Σαββατοκύριακο για μερικές ώρες το απέραντο χάσμα. Το Grexit τελικά, σίγουρα αποσοβήθηκε, αλλά με τίμημα τις βαθιές πληγές που άνοιξαν οι νυχτερινές διαβουλεύσεις και η επιθετική διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων. Αξιοπαρατήρητη είναι πρωτίστως, η λεπτή αλλά ευδιάκριτη ρωγμή στις γαλλογερμανικές σχέσεις, η οποία θα μπορούσε να αποκτήσει μιαν αναπάντεχη δυναμική που δεν θα μπορούσε να συμπληρώσει ο νέος άξονας Βερολίνου- Ελσίνκι. Αν κατέδειξε κάτι η σύνοδος κορυφής των Βρυξελλών τότε αυτό είναι ότι στο ελληνικό δράμα οι διαπραγματεύσεις δεν θα γίνονται πλέον 18 προς 1.

Η ευρωπαϊκή ιδέα στο Άουσβιτς ή οι Γερμανοί ξανάρχονται

Η ευρωπαϊκή ιδέα στο Άουσβιτς ή οι Γερμανοί ξανάρχονται

«κοίτα να ξεφύγεις από τον εχθρικό και τυραννικό δανειστή, ο οποίος δε ζητάει γη και ύδωρ, όπως οι Μήδοι, αλλά βάζει χέρι στην ελευθερία σου και προσημειώνει τα πολιτικά και περιουσιακά σου δικαιώματα» 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Του ΣΠΥΡΟΥ ΤΖΟΚΑ*

[Πηγή: iskra, 12/07/2015]

Στην εκτεταμένη συζήτηση που έγινε στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στις 8 Ιουλίου, καθώς και τα δραματικά γεγονότα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια καταγράφουν μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα: την σταδιακή μετατροπή της Ε.Ε. σε γερμανική Ευρώπη. Παρατηρήστε τις δηλώσεις υποταγής στον γερμανό αυλάρχη Σόϊμπλε από τους δήθεν ομολόγους του υπουργούς οικονομικών, παρατηρήστε την αναμετάδοση των λόγων του από τους δορυφόρους, παρατηρήστε την αλαζονεία του, όταν μιλάει, παρατηρήστε την περιφρόνηση του σε στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες (βλ. και δημοψήφισμα στην Ελλάδα), παρατηρήστε….πολλά που εικονογραφούν αυτή την απροκάλυπτη νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη.

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

A pain in the Athens rephrased 

Ενα αποκαλυπτικό άρθρο του Foreign Affairs

του Mark Blyth*

[Πηγή: Foreign Affairs, 07/07/2015]

Με δεδομένο ότι δεν μπορείς να ζητάς συνέχεια από τον κόσμο να ψηφίζει ο ίδιος την φτωχοποίησή του, ήταν πια θέμα χρόνου να βρεθεί η Ευρώπη μπροστά σ’ ένα Αλέξη Τσίπρα. Παρά τις προσπάθειες του Γιούρογκρουπ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ από  τον Φεβρουάριο του 2015 να πείσουν την Ελλάδα να δεχτεί κι άλλη λιτότητα ψηφίζοντας «ναι», οι Έλληνες ψήφισαν ΟΧΙ με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά από ότι είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι το σκορ είναι τώρα 2-0 κατά της λιτότητας. Αλλά, τι ακολουθεί;

Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι και τι δεν είναι αυτή η κρίση.  Είναι εκπληκτικό ότι, παρά την ανιαρή ηθικολογική παραφιλολογία που θέλει να αποδείξει το αντίθετο, η ίδια η Ελλάδα (και οι Έλληνες) ΔΕΝ ευθύνονται και τόσο για την κρίση που ονομάζεται Ελλάδα. Για να καταλάβουμε το γιατί, είναι αναγκαίο να «ακολουθήσουμε τα λεφτά» και τους τραπεζίτες που τα δημιουργούν από το χρέος, δηλαδή να καταλάβουμε τι σημαίνει «χρεωστικό χρήμα».Οι ρίζες της κρίσης βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα. Βρίσκονται στην ίδια την τεχνοδομή του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Όταν δημιουργήθηκε το Ευρώ το 1999, δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που απέκτησαν πρόσβαση σε δάνεια όπως οι Γερμανοί, αλλά το Ευρώ κατέστη το κατ’ εξοχή φτηνό συναλλαγματικό νόμισμα, στο οποίο δάνειζαν και δανείζονταν οι τράπεζες όλου του κόσμου. Με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, με χώρες που εκλιπαρούσαν να μπουν στο Ευρώ και μια εκκολαπτόμενη πιστωτική έκρηξη, φάνταζε λογικό για τις εθνικές  τράπεζες να επεκτείνουν όσο μπορούσαν τον ιδιωτικό δανεισμό.

FT: Φιάσκο για την Ευρώπη οι κλειστές τράπεζες στην Ελλάδα

FT: Φιάσκο για την Ευρώπη οι κλειστές τράπεζες στην Ελλάδα

[Πηγή: Mignatiou.com, 30/06/2015]

Οι κλειστές τράπεζες στην Ελλάδα αποτελούν μια βαθιά αποτυχία για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σημερινή κρίση δεν αποτελεί απλά μια αντανάκλαση των αποτυχιών του σύγχρονου ελληνικού κράτους, αλλά και της αποτυχίας του ευρωπαϊκού οράματος για ενότητα, ειρήνη και ευημερία, αναφέρει ο Γκίντεον Ράχμαν σε άρθρο του στους Financial Times.

Τα τελευταία 30 χρόνια η Ευρώπη αγκάλιασε την δική της εκδοχή για «το τέλος της ιστορίας». Έγινε γνωστή ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ιδέα ήταν πως τα ευρωπαϊκά έθνη θα μπορούσαν να αφήσουν στο παρελθόν τις τραγωδίες των πολέμων, τον φασισμό και την κατοχή. Με την ένταξή τους στην ΕΕ, θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν ένα καλύτερο μέλλον, με βάση την δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την αποκήρυξη του εθνικισμού.

Η Ελλάδα έγινε το 10ο μέλος του ευρωπαϊκού κλαμπ το 1981. Η ένταξή της από νωρίς σε μια ΕΕ που τώρα αριθμεί 28 μέλη αποτελεί απάντηση σε όσους λένε τώρα πως ανέκαθεν ήταν περιφερειακό μέλος.

Οι ασκήσεις κρημνοβασίας Τσίπρα-Βαρουφάκη και η επερχόμενη κάθαρση

Οι ασκήσεις κρημνοβασίας Τσίπρα-Βαρουφάκη και η επερχόμενη κάθαρση

Του Νίκου Σταματάκη

Πηγή: Mignatiou, 27/06/2015]

Παγκόσμια αίσθηση προκάλεσε η απόφαση του Ελληνα πρωθυπουργού να προτείνει τη διενέργεια δημοψηφίσματος. Προτού προχωρήσουμε σε ορισμένες διαπιστώσεις, ας υπογραμμίσουμε ότι προϋπόθεση για μια επιτυχή για την Ελλάδα έκβαση των οποιωνδήποτε σεναρίων – περιλαμβανομένης και της επιστροφής στη δραχμή (η οποία καθόλου δεν ισοδυναμεί με καταστροφή σύμφωνα με κορυφαίους οικονομολόγους) – είναι η εθνική ΕΝΟΤΗΤΑ.  Μόνο εάν ο ελληνικός λαός – και ο ελληνισμός ολόκληρος – πορευθεί ενωμένος σαν μια γροθιά θα έχουν οι ιστορικές αυτές ώρες ευτυχή κατάληξη.

Ο αιφνιδιασμός και η έκπληξη στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες ήταν απόλυτος.  Δεν θάπρεπε όμως να είναι έτσι, εάν οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήταν πράγματι ηγέτες και όχι αλλοπρόσαλλοι έφηβοι και λογιστές χαμηλού επιπέδου.  Οι διαπιστώσεις αυτές δεν ανήκουν στο γράφοντα αλλά στον νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος – ανάμεσα σε πολλούς άλλους διαπρεπείς σχολιαστές και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού – κυριολεκτικά ξεφτιλίζει την τακτική των «θεσμών» – του ΔΝΤ συμπεριλαμβανομένου…

Ετοιμάζουν «Ιουλιανό» Μαϊντάν

Ετοιμάζουν «Ιουλιανό» Μαϊντάν

Κατάθεση στεφάνου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο μνημείο του Ιωάννη Καποδίστρια στην Αγία Πετρούπολη παρουσία πολλών μελών της εκεί ελληνικής κοινότητας.

Την πτώση του κυβερνητικού Μετώπου «Κοινωνικής Σωτηρίας», αν δεν υποκύψει στους εκβιασμούς τού Eurogroup, μεθοδεύουν παρασκηνιακές δυνάμεις, τραπεζίτες και ΜΜΕ, θυμίζοντας το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα του 1965.

Συντάκτης: Partisan.gr, 20/06/2015

Τις ημέρες των Ιουλιανών του 1965, όταν οι δυνάμεις της αντίδρασης και της υποταγής της χώρας στην ξένη εξάρτηση ανέτρεψαν την τότε νόμιμη κυβέρνηση της κεντροαριστεράς και άνοιξαν τον δρόμο στην χούντα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, θυμίζει η περίοδος που διανύουμε.

Αν, μάλιστα, η κυβέρνηση δεν υποκύψει στις τελεσιγραφικές απαιτήσεις των δανειστών «εταίρων» στο Eurogroup, ετοιμάζονται να τεθούν σε εφαρμογή σχέδια αποσταθεροποίησης και βίαιης ανατροπής της με την ευλογία των κέντρων εξουσίας στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο και την πιθανή ανοχή της Ουάσιγκτων.

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Συντάκτης: Άρης Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 20/06/2015]

Κάθε καλοκαίρι, στις 19 Ιουνίου, αρκετοί θυμούνται τη φράση «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» που φέρεται να είπε το 1827 ο Κολοκοτρώνης ξεκινώντας την εκστρατεία του εναντίον των νενέκων του Ιμπραήμ. Φέτος όμως, με τις καταγγελίες περί προσκυνήματος και εθνικής προδοσίας να εκτοξεύονται ένθεν κακείθεν, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε την ιστορία της φράσης και από μια άλλη οπτική γωνία.

Μόνον εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα διά την πατρίδα μου

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Πριν από δύο χρόνια δημοπρατήθηκε μια επιστολή του 1822, στην οποία ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναφέρει για πρώτη φορά τη φράση «φωτιά και τσεκούρι» καλώντας τους κατοίκους χωριών της Αχαΐας να συμμετάσχουν στην πολιορκία της Πάτρας… ή να υποστούν τις συνέπειες. Παρ' όλα αυτά η φράση έχει ταυτιστεί στο συλλογικό υποσυνείδητο (αν και όχι αναγκαστικά και στα βιβλία των ιστορικών) με την έναρξη των επιχειρήσεων του Γέρου του Μοριά εναντίον όσων είχαν προσκυνήσει τον Ιμπραήμ ακολουθώντας το παράδειγμα του Δημητρίου Νενέκου.

Χυδαία επίθεση τρομοκράτησης των Ελλήνων

Χυδαία επίθεση τρομοκράτησης των Ελλήνων

Σκίτσο του David Simonds

του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 17/06/2015]

Λυσσομανά εναντίον της χώρας μας ο γερμανικός και ο γαλλικός Τύπος τις τελευταίες μέρες, υποβοηθούμενος και από μερίδα του βρετανικού, τόσο δεξιών όσο και φίλα προσκείμενων προς τους Εργατικούς εφημερίδων. Στο πλαίσιο της επιχείρησης πρόκλησης πανικού στα μέλη της κυβέρνησης Τσίπρα, αλλά και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό ώστε να υποβοηθηθούν τα σχέδιά τους, οι Γερμανοί θυμίζουν πλέον ανοιχτά τον Γκέμπελς, τον υπουργό Προπαγάνδας του Αδόλφου Χίτλερ. «Φινάλε» πανηγύριζε την Κυριακή η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η εφημερίδα της γερμανικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ. «Στις 30 Ιουνίου τελειώνουν τα χρήματα των Ελλήνων και η χώρα χρεοκοπεί. Ερχεται κατόπιν το Grexit;», δηλαδή η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, αναρωτιόταν υποκριτικά και κακόβουλα η υποτιθέμενα σοβαρότερη εφημερίδα της σημερινής Γερμανίας. «Να μην κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ έναντι οποιουδήποτε τιμήματος» έγραφε στην ίδια εφημερίδα το Σάββατο ο Ούρλιχ Γκρίλο, πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων.

Ευρωπαίοι προς Τσίπρα: Μην υποχωρήσει στη Μέρκελ

Ευρωπαίοι προς Τσίπρα: Μην υποχωρήσει στη Μέρκελ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

[Πηγή: Ελεύθερη Λαϊκή Αντιστασιακή Συσπείρωση, 15/06/2015]

Καθώς έχουμε μπει, κατά τα φαινόμενα, στην τελική ευθεία της διαπραγμάτευσης με τους «εταίρους», κορυφώνεται στα όρια του παροξυσμού η εκστρατεία ιδεολογικής τρομοκρατίας εναντίον του ελληνικού λαού και παράλυσης- παράδοσης της κυβέρνησής του. Όσοι υποστηρίζουν ως «μη χείρον» την άνευ όρων συνθηκολόγηση, αρκούνται να μηρυκάζουν τα επιχειρήματα του «ακραίου Κέντρου» που κυβερνά την Ευρώπη και ευελπιστεί να επιστρέψει σύντομα και στην Ελλάδα: κάθε σκέψη για στάση πληρωμών με στόχο τη γενναία διαγραφή του χρέους είναι τρέλλα αντάξια «οικονομικών βομβιστών αυτοκτονίας», καθώς θα μας οδηγήσει αυτομάτως στην έξοδο από το ευρώ, η οποία, με τη σειρά της, θα φέρει ένα είδος «οικονομικού πυρηνικού χειμώνα». Επιπλέον, μια τέτοια ρήξη δεν θα είχε καμία σχέση με τις αριστερές αξίες, αντίθετα θα μας κατέτασσε στο ίδιο στρατόπεδο με δεξιούς ή και ακροδεξιούς εθνικιστές, όπως η Μαρίν Λεπέν και ο Νάιτζελ Φάρατζ, τους μόνους, εκτός συνόρων, που επιδιώκουν την αποδόμηση της Ε.Ε.

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 13/06/2015]

Είναι γνωστή η σφαγή των κατοίκων της Μήλου από τους Αθηναίους. Το πρωτοφανές, μοναδικό στην Παγκόσμια Ιστορία, είναι ότι και οι δυο πλευρές γνώριζαν την ειλημμένη απόφαση των Αθηναίων αλλά παρ’ όλα αυτά πριν από την απαίσια πράξη… τη συζήτησαν δια μακρών. Οι Αθηναίοι στο τέλος σκότωσαν τους Μήλιους «επειδή μπορούσαν», αναφέρει ο Θουκυδίδης. Μπορούσαν σημαίνει ότι δεν φοβόντουσαν κάποια τιμωρία για το έγκλημά τους.

Η στάση των Εταίρων θυμίζει την αναλγησία των Αθηναίων. Και ότι οι διαπραγματεύσεις δεν είναι θέμα επιχειρημάτων αλλά Ισχύος. Η διαφορά είναι πως οι Εταίροι δεν μπορεί να είναι βέβαιοι ότι δεν θα τιμωρηθούν από τις ίδιες τις συνέπειες των πράξεών τους. Αλλά βέβαια οι ιστορικές αναλογίες είναι απατηλός οδηγός. Οι απαντήσεις στο ερώτημα αν το GREXIT θα κοστίσει τόσο στην Ελλάδα όσο και στους Εταίρους, υπακούουν περισσότερο σε σκοπιμότητες ή επιθυμίες παρά σε μια κατά το δυνατόν αντικειμενική ανάλυση της πραγματικότητας όπως θα προκύψει από ένα τυχόν GREXIT.

Η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΤΗΣ

Η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΤΗΣ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ* 

[Πηγή: iskra, 22/05/2015]

Το τελευταίο διάστημα προβάλλονται τα πλέον αντιφατικά σενάρια για τις μελλοντικές εξελίξεις που συμπυκνώνονται στις φράσεις «κωλοτούμπα ΣΥΡΙΖΑ», νέες εκλογές, δημοψήφισμα, κ.ο.κ. Όλα έχουν ως αφετηρία την πιθανή έκβαση των διαπραγματεύσεων με τους «θεσμούς» (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ) που η πορεία τους θυμίζει «σκωτσέζικο ντουζ». Τα συστημικά «ΜΜΕ» εντείνουν την παραπληροφόρηση και κινδυνολογία με στόχο τον εκφοβισμού του λαού για την αναγκαιότητα «σκληρών μέτρων» προκειμένου να εξασφαλισθεί η «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη και το ευρώ. Το πολιτικό μνημονιακό κατεστημένο Σαμαρά-Βενιζέλου και από κοντά το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη σε συγχορδία με την εγχώρια οικονομική ελίτ κάνουν ότι μπορούν για να πετύχουν την «αριστερή παρένθεση» στη διακυβέρνηση της χώρας.

ΟΙ «ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ» ΚΑΙ ΤΟ «ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ»

Με τη δημιουργία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έγινε η πρώτη δοκιμαστική αναμέτρηση με τους «θεσμούς», η οποία κατάληξε στη συμφωνία της 20^ης Φλεβάρη. Μια συμφωνία με πολλές υποχωρήσεις από τις «κόκκινες γραμμές» των προγραμματικών δηλώσεων και πολύ περισσότερες από το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση αποκαλύφθηκαν οι σοβαρές ανεπάρκειες, τόσο λόγω απειρίας, όσο και εξ’ αιτίας ταλαντεύσεων και απουσίας σαφούς στρατηγικής και τακτικής της «διαπραγματευτικής ομάδας».

ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ;

ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ;

Ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάϊσελμπλουμ, ως Ευρω-Σάϋλωκ, αποφασισμένος να πάρει "μια λίβρα σάρκας" από την Ελλάδα...

του Απ. Αποστολόπουλου

[Πηγή: NewDeal, 09/05/2015]

Αν η διαπραγμάτευση οδηγηθεί σε αδιέξοδο και η Ελλάδα στην έξοδο τότε θα κινδυνεύσει η παγκόσμια Οικονομία, υποστηρίζουν Αμερικανοί και τα ΜΜΕ. Ο Τσίπρας έριξε την ευθύνη για μια τέτοια εξέλιξη στους «μικρόμυαλους» των Βρυξελλών. Αν το GREXIT, από μόνο του, χωρίς άλλες προϋποθέσεις, έφερνε την παγκόσμια καταστροφή, οι ΗΠΑ θα είχαν κάνει τα πάντα για το εμποδίσουν. Αλλά περιορίζονται σε χλιαρές και αμφίσημες δηλώσεις. Αν είναι έτσι, η κυβέρνηση θα όφειλε να μιλάει με άλλο τουπέ στον Σόϊμπλε και συνεργάτες. Αλλά δεν το κάνει. Προς τι λοιπόν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνουν άσφαιρες απειλές; Η κυβέρνηση αντιστέκεται βεβαίως στις απαιτήσεις των δανειστών αλλά δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς αν δεν θέλει να βυθιστεί στην καταισχύνη. Συνοπτικά: το GREXIT θα είχε παγκόσμια επίπτωση αν η Ελλάδα μετατόπιζε το κέντρο του προσανατολισμού της, πχ προς τη Ρωσία.

Ευρωκράτες και Χρέος

Ευρωκράτες και Χρέος

Του Περικλή Κοροβέση

[Πηγή: Νόστιμον Ήμαρ, 02/05/2015]

Αριστερές κυβερνήσεις στην Ευρώπη είχαμε πολλές. Το 1997, στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπήρχαν δεκατρείς σοσιαλιστικές κυβερνήσεις σε σύνολο δεκαπέντε. Και τι αποτέλεσμα έφεραν; Πήγαν εναντίον των εκατομμυρίων πολιτών της Ε.Ε., δεν υπολόγισαν συνδικάτα και άλλους κοινωνικούς φορείς που διεκδικούσαν μια κοινωνική Ευρώπη όπου ο πολίτης και το κοινό καλό θα ήταν πάνω από το κέρδος.

Η εφαρμογή του δόγματος του νεοφιλελευθερισμού έγινε μονόδρομος. Καμία άλλη εναλλακτική λύση δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ακόμα και όταν προερχόταν από τη δική της ελίτ. Όποιες χώρες στον κόσμο προσπάθησαν να έχουν μια δική τους πολιτική, τα διεθνή νεοφιλελεύθερα κέντρα επιδίωξαν να ανατρέψουν τις κυβερνήσεις τους. Απέτυχαν στη Βενεζουέλα, τη Βολιβία και τον Ισημερινό, αλλά τα κατάφεραν μια χαρά στην Ονδούρα και την Παραγουάη.

Λαπαβίτσας: Να μην φοβηθούμε τη ρήξη - Δεν διαφαίνεται έντιμος συμβιβασμός

Λαπαβίτσας: Να μην φοβηθούμε τη ρήξη - Δεν διαφαίνεται έντιμος συμβιβασμός

Την άποψή του πως η κυβέρνηση, αλλά και ο λαός δεν θα πρέπει να φοβηθούν τη ρήξη, αν είναι ένας δρόμος για την εθνική ανασυγκρότηση, έγραψε στην προσωπική του ιστοσελίδα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπαβίτσας.

Μάλιστα, προχωράει σε μια προσωπική εκτίμηση του πρόσφατου εκλογικού αποτελέσματος, γύρω από το τι θέλει πραγματικά ο λαός να συμβεί. Παράλληλα, χαρακτηρίζει την απόφαση της κυβέρνησης για την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου σχετικά με τα ταμειακά διαθέσιμα, ήταν δύσκολη.

[Πηγή: iefimerida, 26|04|2015]

Αναλυτικά το άρθρο του:

Πώς στήθηκε το bullying κατά Βαρουφάκη στη Ρίγα

Πώς στήθηκε το bullying κατά Βαρουφάκη στη Ρίγα

[Πηγή: Η καλύβα ψηλά στο βουνό, 27/04/2015]

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για το πως τα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης χειρίζονται τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ καθώς και το πως αυτός ο μηχανισμός χρησιμοποιήθηκε για να στηθεί το… bullying κατά του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη στο Eurogroup στη Ρίγα της Λετονίας δημοσιεύει η Εφημερίδα των Συντακτών. Το ρεπορτάζ της εφημερίδας υπογράφει ο ανταποκριτής της Νίκος Σβέρκος.

Οποιος κατέχει τα ηνία στα δίκτυα ενημέρωσης, έχει και μεγαλύτερη δύναμη», λένε όσοι γνωρίζουν τα της πολιτικής επικοινωνίας, που τα εργαλεία της δεν εξαντλούνται σε προεκλογικές περιόδους. Κάθε άλλο. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση η δύναμη στα κέντρα λήψης αποφάσεων δεν στηρίζεται μόνο στο μέγεθος μιας οικονομίας, αλλά και στον τρόπο που χειρίζεται τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ

Είναι άλλωστε κοινό μυστικό στις Βρυξέλλες ότι τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από το 2008, τη χρονιά που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, λειτουργεί με ένα μιντιακό σύστημα με «καλολαδωμένα γρανάζια», που μπορούν να μεταφέρουν άμεσα την πληροφορία και να τη μοιράσουν σε λίγες ώρες σε όλα τα μέσα ενημέρωσης της ηπείρου.

Η ΜΑΧΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑ

Η ΜΑΧΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: new-Deal, 25/04/2015]

Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Παράδειγμα: Η ΕΕ δεν είναι ένας ειδυλλιακός τόπος αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης. Ούτε Κόλαση είναι, η προσωποποίηση του κακού. Είναι απλούστατα ένας χώρος μάχης αντικρουόμενων συμφερόντων, εθνικών, κρατικών συμφερόντων. Φυσικά κυριαρχείται από καπιταλιστές. Αλλά όσοι δεν έχουν πάρει είδηση ότι ο Καπιταλισμός είναι το μοναδικό σύστημα στην Υφήλιο, καιρός να το καταλάβουν. Η ανατροπή του συστήματος είναι άλλο ζήτημα. Ως τότε ο συμβιβασμός είναι το ζητούμενο για κάθε διαφορά. Ο συμβιβασμός, ανεξαρτήτως καθεστώτος, είναι αποτέλεσμα του συσχετισμού ισχύος.

Ο Καραμανλής έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ κυρίως για λόγους Ασφάλειας, έναντι της Τουρκίας, με την ελπίδα ότι αφού μας έριξε στη θάλασσα θα κολυμπούσαμε. Αντί γι’ αυτό η κυρίαρχη ελίτ προσκολλήθηκε σταδιακά, με τον κυνισμό που διακρίνει τους διεφθαρμένους, στους νέους ευρωπαίους αφέντες δίπλα στους παραδοσιακούς, τους αμερικανούς.