Η παγκοσμιοποιητική “Αριστερά” του συστήματος και τα λαϊκά στρώματα

[Πηγή: Αντιπαγκοσμιοποίηση, Αυτοδυναμία, Περιεκτική Δημοκρατία, 17/02/2017]

Σχόλιο: Το παρακάτω άρθρο του στοχαστή Πωλ Κραιγκ Ρόμπερτς (Paul Craig Roberts) στηλιτεύει την πλήρη ενσωμάτωση της «Αριστεράς» στη Νέα Διεθνή Τάξη και τη βρώμικη προδοσία από μέρους της των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης, κάτι που έχει ως εύλογο αποτέλεσμα τη δικαιολογημένη στροφή τους στον Τραμπ και τους νέο-εθνικιστές. Αφιερώνοντας σήμερα όλη την ενέργεια και τους πόρους της σε άθλιες (πολλές χρηματοδοτούμενες βέβαια από τον Σόρος κλπ.) μαζικές εκστρατείες ενάντια στον Τραμπ, στην πραγματικότητα στρέφεται ενάντια στα λαϊκά κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης, που τα χαρακτηρίζει έμμεσα ή άμεσα ως ρατσιστικά, ακροδεξιά ή ακόμα και φασιστικά. Και αυτό επειδή δεν ακολουθούν την άκρως αποπροσανατολιστική ατζέντα της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ για την ακλόνητη υπεράσπιση των υποτιθέμενων «ατομικών δικαιωμάτων», που είναι γνωστό ότι από τη φύση τους στρέφονται ενάντια στη συλλογική αυτονομία, τη βάση της πραγματικής δημοκρατίας και της αυτονομίας των πολιτών.

Ο θάνατος της Αριστεράς

του Paul Craig Roberts

Σε αρκετές περιπτώσεις είχα θέσει στις στήλες μου το ρητορικό ερώτημα: Τι έγινε η Αριστερά; Σήμερα θα απαντήσω στο ερώτημα. Η απάντηση είναι ότι η Ευρωπαϊκή και η Αμερικανική Αριστερά, η οποία παραδοσιακά αγωνιζόταν για την εργατική τάξη (ψωμί και ειρήνη) δεν υπάρχει πια. Η υπόθεση για την οποία αγωνίζονται τώρα, αυτοί που παριστάνουν πως είναι η σημερινή «Αριστερά», είναι οι πολιτικές ταυτότητας.

Βήμα Σημειωτόν

Βήμα Σημειωτόν

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: seisaxthiablog, 23/04/2016]

Το χαρακτηριστικό όλης της περιόδου των Μνημονίων είναι ότι ο κόσμος επιμένει στην επιθυμία αποκατάστασης του παρελθόντος, μια εποχή ευημερίας. Και αυτό δεν χαρακτηρίζει μόνο την Ελλάδα και τους Έλληνες. Στις περισσότερες, αν όχι σε όλες, τις χώρες της ΕΕ επικρατεί η ίδια διάθεση, αποκατάστασης, επιστροφής του παρελθόντος και όχι ανατροπής εν ονόματι ενός άλλου εφικτού Κόσμου, διαφορετικού, καλύτερου.

Εβδομήντα και πλέον χρόνια συνεχούς βελτίωσης των υλικών συνθηκών και η συνεπαγόμενη ιδεολογική φαντασίωση περί «αειφόρου» ανάπτυξης, εδραίωσαν την πεποίθηση ότι ζούμε στον μοναδικό Κόσμο που μπορεί να υπάρξει. Η πτώση της ΕΣΣΔ το επιβεβαίωσε. Όλα όσα έχουν συμβεί την τελευταία οκταετία, τα Μνημόνια στην Ελλάδα, η σοβούσα οικονομική κρίση στο Δυτικό Κόσμο, οι εμπόλεμες ή/και οικονομικές κρίσεις, διαχέουν τη δυσαρέσκεια, οξύνουν αντιδράσεις αλλά είναι σαν μόλις να ξυπνάμε από ένα ευχάριστο λήθαργο και αρνούμεθα να ανοίξουμε τα μάτια μήπως και βγούμε οριστικά από το ευχάριστο όνειρο. Σ’ αυτή τη μεσοβέζικη κατάσταση, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, η λεγόμενη άκρα δεξιά, χωρίς προσφυγή, όπως παλιά, σε Θεωρία (του αίματος, της ανώτερης φυλής κλπ), καταγγέλλει τις απτές καταστάσεις που ενοχλούν, (μετανάστες, πρόσφυγες, φόροι κλπ) και κερδίζει έδαφος. Η Αριστερά βαλτώνει επειδή εκ φύσεως πρόσφερε όραμα που μετά την πτώση της ΕΣΣΔ δεν διαθέτει, δεν ανευρίσκει και εν πολλοίς έχει εγκαταλείψει.

Lexit ή Brexit;

Lexit ή Brexit;

Η Ε.Ε. αποτελεί έναν ανεξέλεγκτο γραφειοκρατικό μηχανισμό που στερεί την εξουσία από τα εθνικά κοινοβούλια

Τζέρεμι Κόρμπιν - μέσα της δεκαετίας του '90

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: efsyn, 16/04/2016]

Ο άνθρωπος που επινόησε τον όρο Lexit, για μια αριστερή έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση (αλλά μετά το ξέχασε), μιλά για τις ιστορικές σχέσεις της βρετανικής Αριστεράς με την Ε.Ε., ενώ προτείνει στην Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.

Στις 14 Ιουλίου του 2015, καθώς η Ελλάδα έγλειφε ακόμη τις ανοιχτές πληγές της από τη «διαπραγμάτευση» με τους Ευρωπαίους εταίρους, ο Οουεν Τζόουνς, αρθρογράφος της εφημερίδας «Guardian», ανέβασε στο ίντερνετ ένα σύντομο βίντεο με τις απόψεις του για την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε.

Να απαιτήσουμε την κυριαρχία

Να απαιτήσουμε την κυριαρχία

Κώστας Λαπαβίτσας

[Πηγή: Κώστας Λαπαβίτσας, 23/01/2016]

Τους τελευταίους μήνες υπάρχει έντονη κινητικότητα στη ευρωπαϊκή Αριστερά αναζητώντας εναλλακτική πρόταση για την Ευρώπη. Στις 19-21 Φεβρουαρίου έγινε συνέδριο για το «Σχέδιο Β΄» στη Μαδρίτη το οποίο στην ουσία διοργάνωσε η αριστερή πτέρυγα του Ποδέμος. Ένα μήνα νωρίτερα αντίστοιχο συνέδριο είχε διοργανωθεί στο Παρίσι από το Κόμμα της Αριστεράς του οποίου ηγείται ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν.

Δύο παράγοντες ερμηνεύουν αυτή την κινητικότητα. Ο πρώτος είναι η προοπτική του σχηματισμού κυβέρνησης στην Ισπανία από το Ποδέμος, αλλά και η βαρύνουσας σημασίας συμμετοχή του Κόμματος της Αριστεράς στις επερχόμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές. Ο δεύτερος είναι η πλήρης αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, το πρόγραμμα του οποίου είχε λειτουργήσει στην πράξη ως «Σχέδιο Α'» της ευρωπαϊκής Αριστεράς για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το ερώτημα συνεπώς έχει προκύψει αβίαστα: με ποιο πρόγραμμα θα παρουσιαστεί η Αριστερά της Ισπανίας και της Γαλλίας στο εκλογικό σώμα; Πολύ φυσιολογικά, η ιδέα ενός εναλλακτικού σχεδίου, ενός «Σχεδίου Β΄», έχει κερδίσει έδαφος.

Μανώλης Γλέζος: Ο ΣΥΡΙΖΑ υποτάχθηκε στις εντολές των δανειστών

Μανώλης Γλέζος: Ο ΣΥΡΙΖΑ υποτάχθηκε στις εντολές των δανειστών

Ένας χρόνος

Γράφει ο Μανώλης Γλέζος. 

[Πηγή: tvxs, 25/01/2016]

Θα πρέπει να προσδιορίσουμε ποια είναι η Ευρώπη, τι εννοούμε όταν λέμε «Ευρώπη» και τι εννοούμε όταν λέμε «ΣΥΡΙΖΑ».

- Με την λέξη «Ευρώπη» δεν περιγράφουμε ούτε γεωγραφικά όρια, ούτε τα πολιτιστικά, ούτε και τους λαούς που κατοικούν σε αυτήν την ήπειρο.

Εννοούμε το συγκεντρωτικό, αυταρχικό, ολιγαρχικό και αντιδημοκρατικό καθεστώς που κυριαρχεί και διευθύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε αυτό, έχει όχι μόνο υποταχθεί αλλά και υπηρετεί πλέον ο «ΣΥΡΙΖΑ», μετά την «συμφωνία» της 12ης Ιουλίου.

Nίκος Κουτσιαύτης (1944-2015)

Nίκος Κουτσιαύτης (1944-2015)

Ένας «μικρός» εκδότης με μεγάλη συνεισφορά στα γράμματα

Το σήμα των εκδόσεων "Πορεία"

 του Χρήστου Λούκου*

[Πηγή: ΕΝΘΕΜΑΤΑ, 08/11/2015]

Με την απώλεια του Νίκου Κουτσιαύτη, το ποιοτικό έντυπο έχασε έναν σημαντικό του εκπρόσωπο. Πολλοί που, με τον έναν ή άλλον τρόπο, διασταυρώθηκαν με τον εκδοτικό οίκο «Πορεία» μέσω των βιβλίων τα οποία εκεί τυπογραφικά ετοιμάστηκαν και εκδόθηκαν, θα τον θυμούνται πρόθυμο να συζητήσει για όλα τα προβλήματα μιας έκδοσης, για την επιμονή του στην ποιότητα, για την έλλειψη κάθε κερδοσκοπικής λογικής στα λεγόμενά του, για την ετοιμότητά του να μοιραστεί προοπτικές ως προς την τύχη ενός καλού βιβλίου.

Ο Νίκος Κουτσιαύτης, ο «Νικολάκης» για όσους τον γνώριζαν καλύτερα, γεννήθηκε στον Προυσό της Ευρυτανίας το 1944. Για να φοιτήσει στο Γυμνάσιο, έμεινε κοντά σε έναν θείο του στο Αγρίνιο, αλλά την τελευταία τάξη θα την ολοκληρώσει σε νυκτερινό σχολείο της Αθήνας, όπου είχε καταφύγει κι αυτός, εσωτερικός μετανάστης. Έκανε στην αρχή διάφορες δουλειές. Στη δικτατορία ανοίγει συνεταιρικά ένα βιβλιοπωλείο στην Κυψέλη. Την εποχή αυτή, ιδεολογικά ανήκει στην αντικοινοβουλευτική αριστερά, μετέχει στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά ποτέ δεν θέλησε να «αξιοποιήσει» τη συμμετοχή του αυτή. Θα κρατήσει μέχρι τέλους την αριστερή του ευαισθησία, χωρίς να είναι ενεργό μέλος κάποιας παράταξης.

Συνέντευξη του N. Τσόμσκι για την κρίση της ευρωζώνης

O N. Τσόμσκι για την κρίση της ευρωζώνης, την Ελλάδα και την προοπτική του ριζοσπαστικού κινήματος

Είναι μεγάλο λάθος να προσανατολιζόμαστε μόνο προς την τετραετή εκλογική φαντασμαγορία και μετά να πηγαίνουμε στα σπίτια μας. Οι αλλαγές δεν έρχονται με αυτόν τον τρόπο. Η κινητοποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια διαρκή οργάνωση των ανθρώπων, που ίσως να είχε αποτελέσματα μακροπρόθεσμα.

Σε όλη τη διάρκεια της λαμπρής του καριέρας, μία από τις κύριες ενασχολήσεις του Νόαμ Τσόμκσι ήταν να αμφισβητεί –και να μας κάνει να αμφισβητούμε- τις πεποιθήσεις και τις νόρμες που διέπουν τη κοινωνία μας.

Μετά από μια ομιλία με θέμα την εξουσία, την ιδεολογία και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ο ανεξάρτητος ιταλός δημοσιογράφος Τομάσο Σεγκαντίνι συναντήθηκε με τον ογδονταεξάχρονο για να συζητήσουν κάποια από τα θέματα αυτά, όπως και τη σχέση τους με τις διαδικασίες κοινωνικής αλλαγής.

Στίγκλιτς : «Η Γερμανία ασκεί οικονομικό εκφοβισμό στη Γαλλία»

Στίγκλιτς : «Η Γερμανία ασκεί οικονομικό εκφοβισμό στη Γαλλία»

Σκίτσο του Dilem

[Πηγή: Mignatiou.com, 01/09/2015]

Για οικονομικό «εκφοβισμό» της Γαλλίας από τη Γερμανία, κάνει λόγο ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο οποίος, παράλληλα, καλεί την Αριστερά, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, να αναλάβει δράση για να σταματήσει η αύξηση των ανισοτήτων.

Ο Στίγκλιτς είναι, μαζί με τον συμπατριώτη του Κρούγκμαν και τον Γάλλο Πικετί, ένας από τους σημαντικότερους επικριτές των πολιτικών λιτότητας. Ο Αμερικανός οικονομολόγος αποδέχθηκε τη θεώρηση του Γιάνη Βαρουφάκη πως η γερμανική αδιαλλαξία έναντι της Ελλάδας είχε στόχο να εκφοβίσει τη Γαλλία και να την πείσει να ακολουθήσει την οδό των πολιτικών λιτότητας. «Το πιστεύω», αρκέστηκε να δηλώσει ο Στίγκλιτς.

«Η κυβέρνηση της κεντροαριστεράς στη Γαλλία δεν μπόρεσε να ορθώσει το ανάστημά της έναντι της Γερμανίας», ανέφερε.

Οι εκλογές ως αδιέξοδο

Οι εκλογές ως αδιέξοδο

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ  

[Πηγή: iskra, 24/08/2015]

Οι εκλογές είναι υποτίθεται η διέξοδος της Δημοκρατίας. Εμένα μου λες! Ο Τσίπρας καλούσε τους Ευρωπαίους να σεβαστούν το αποτέλεσμα των εκλογών που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και αυτοί χλεύαζαν. Ο Τσίπρας προκήρυξε δημοψήφισμα και μετά το έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια. Η λαϊκή θέληση γίνεται σεβαστή όταν τη στηρίζει ισχυρός, οργανωμένος, πολιτικός οργανισμός.

Μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση οι ηττημένοι και οι Βρυξέλλες/Βερολίνο (ΒΒ) έθεσαν δυο στόχους: Να απαλλαγεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά «βαρίδια» και συνολικά η Αριστερά να αποτελέσει σύντομη παρένθεση, αποτυχημένη εννοείται. Ο πρώτος στόχος επετεύχθη. Ο δεύτερος είναι σε εξέλιξη, έχει σχεδόν ολοκληρωθεί με τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Η υποταγή μπορεί να αποδειχθεί επιλογή αργού θανάτου, επονείδιστου. Να χαθεί και η τιμή και η κυβέρνηση.

ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 19/08/2015]

Άνοιξε μια νέα σελίδα, άγραφη ακόμα. Η τελική έκβαση εξαρτάται κυρίως από τέσσερεις παράγοντες:

1. Αν θα υπάρξει διάδοχη κατάσταση ικανή να πείσει με την πρότασή της ότι πράγματι μπορεί να τα καταφέρει εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ απότυχε. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζω, ήταν σταδιακή και ήταν το αντίστροφο της βαθμιαίας κατάρρευσης των δυο κατεστημένων πόλων εξουσίας, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αν από τη σημερινή περισυλλογή περάσουμε στην έκρηξη ή πως αλλιώς, είναι άγνωστο.
2. Αν ο άλλος πόλος, του παλιού κατεστημένου, θα μπορέσει να ανακαινιστεί σε πρόσωπα και προτάσεις ώστε να προσελκύσει και πάλι οπαδούς.
3. Αν το διεθνές περιβάλλον, στην ΕΕ και ευρύτερα, μετατραπεί από απολύτως δυσμενές, όπως είναι σήμερα, σε ευνοϊκότερο.
4. Αν στην Ελλάδα αλλά και στην ΕΕ ο κόσμος θα αφυπνιστεί τόσο ώστε να αποτελέσει παράγοντα εξελίξεων, κάτι που τώρα δεν συμβαίνει.

Δεν ηττηθήκατε, σύντροφοι

Δεν ηττηθήκατε, σύντροφοι

του Αρίστου Δοξιάδη 

[Πηγή: protagon.gr, 03/08/2015]

«Ηττηθήκαμε», γράφουν οι διανοούμενοι και τα πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, και ψάχνουν να βρουν πού έκαναν το λάθος στις διαπραγματεύσεις. Αναζητούν απαντήσεις στο συσχετισμό δυνάμεων, σε τεχνικές ανεπάρκειες, σε γεωπολιτικούς παράγοντες.

Δεν ηττηθήκατε όμως, σύντροφοι. Δεν είχατε ποτέ κάποιο δικό σας στόχο που αποτύχατε να υλοποιήσετε. Με δανεικές ιδέες πορευτήκατε, και αυτούς τους δανεικούς στόχους ούτε τους πιστέψατε ποτέ πραγματικά, ούτε καταλάβατε ότι συνοδεύονται από παράπλευρο κόστος, που δεν θα θέλατε ποτέ να αναλάβετε.

Δεν είναι μόνο δικό σας το πρόβλημα, στο ΣΥΡΙΖΑ της Ελλάδας. Είναι το πρόβλημα της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο. Δεν έχει δικό της στόχο για την οργάνωση της παραγωγής και της διανομής στη βάση της οικονομίας, αλλά ούτε για την οικονομική πολιτική του κράτους. Για αυτά τα θεμελιακά ζητήματα η Αριστερά έχει μόνο κριτική απέναντι στα υπάρχοντα συστήματα και μερικές πολύ γενικόλογες ιδέες για εναλλακτική οργάνωση. Δεν υπάρχει όμως πρακτική αριστερή πολιτική. 

Mahmoud Habashi: Η Δύση δημιούργησε το ισλαμικό κράτος

Mahmoud Habashi: Η Δύση δημιούργησε το ισλαμικό κράτος

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

[Πηγή: Dimitris Konstantakopoulos, 26/07/2015]

Ο Mahmoud Habashi είναι ένας από τους γνωστότερους Αιγύπτιους διανοούμενους, με συμμετοχή σε όλους τους αγώνες της αιγυπτιακής κοινωνίας και ηγετικό στέλεχος της αιγυπτιακής αριστεράς. Αρχιτέκτονας και μηχανικός, σπούδασε στην Αίγυπτο και στη Γερμανία (όπου συμμετείχε στο μεγάλο φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του 1972).

Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος «Λαίκή Σοσιαλιστική Συμμαχία», συμμετέχει ως ιδρυτικό μέλος στην πρωτοβουλία δημιουργίας Σοσιαλιστικού Κόμματος και είναι αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Φόρουμ Εναλακτικών (WFA).

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μας μιλάει για την κατάσταση στην Αίγυπτο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, το στρατηγικό μέλλον της Μεσογείου, τον ρόλο του Ισλάμ, το μέλλον της αραβικής αριστεράς.

Το θέαμα της πληροφορίας

Το θέαμα της πληροφορίας

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ*

[Πηγή: iskra, 13/06/2015]

Αυτό που λέμε «έξω», όχι πάντοτε με καλή έννοια, είναι ένας βαθύτατος κοινωνικός θεσμός, με πανίσχυρες ιστορικές ρίζες, που κατά τη φτωχή μου άποψη θεμελίωσε τον πολιτισμό της Μεσογείου – και όχι μόνο. Σε αντίθεση με τις χώρες του Βορρά, όπου ο άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται κλεισμένος μέσα για να προφυλαχθεί από τις απάνθρωπες καιρικές συνθήκες, οι χώρες του έξω θεωρούσαν το έξω σαν το σπίτι τους. Να είναι τυχαίο άραγε πως ό, τι έχει διασωθεί από την αρχαία Ελλάδα είναι δημόσιοι χώροι; Θέατρα, ναοί, νεκροταφεία ή αγάλματα που δεν ανήκαν σε καμία ιδιωτική συλλογή. Υπάρχει έστω και ένα μέγαρο πλουσίου από την αρχαία Ελλάδα (δεν μιλάω για τα ρωμαϊκά μνημεία) που να μας έχουν μείνει κάποια κατάλοιπα επισκέψιμα; Από ό, τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, τα καταλύματα των προγόνων μας ήταν ευτελείς κατασκευές, γιατί επικρατούσε το κοινό. Αυτό που τους χωρούσε όλους.

Μελανσόν: Βαρύ σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να μεταχειρίζονται την Ελλάδα κατ' αυτόν τον τρόπο

Μελανσόν: Βαρύ σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να μεταχειρίζονται την Ελλάδα κατ' αυτόν τον τρόπο

[Πηγή: ΑΥΓΗ, 17/05/2015]

Ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν στην συγγραφή του βιβλίου του "le Hareng de Bismarck", στο οποίο υπερασπίζεται την Ελλάδα, είναι η τύχη που επιφύλαξαν στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, δηλώνει ο Ζαν Λικ Μελανσόν σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα "l' Humanite".

Ο υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς στις προεδρικές εκλογές του 2012 προσθέτει σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη έκδοση της "l' Humanite" ότι οδηγήθηκε στην απόφαση να συγγράψει το βιβλίο αυτό καθώς είχε εξοργιστεί από την συμπεριφορά της γερμανικής κυβέρνησης και από το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δεν αντιδρά.

"Είναι ένα βαρύ πολιτικό σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να επιτρέπεται να μεταχειρίζονται ένα κράτος μέλος της Ε.Ε. κατ' αυτόν τον τρόπο", σημειώνει.

Γερμανία: «Αλληλεγγύη με το αζημίωτο- 360 εκατ. ευρώ τα κέρδη από τους τόκους στην Ελλάδα

Γερμανία: «Αλληλεγγύη με το αζημίωτο- 360 εκατ. ευρώ τα κέρδη από τους τόκους στην Ελλάδα

Ο Αντρέι Χούνκο, βουλευτής του κόμματος της Αριστεράς-Die Linke, μιλάει  στο ΜΕΤΡΟ για το «success story» του γερμανικού νεοφιλελευθερισμού, υποστηρίζοντας ότι για κάθε πλεόνασμα της Γερμανίας, υπάρχει έλλειμμα κάπου αλλού στην ευρωζώνη.

Συνέντευξη στον ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 24/04/2015] 

Η Γερμανία έχει βγάλει 360 εκατ. ευρώ μόνο από τους τόκους που πληρώνει η Ελλάδα για το χρέος της, αποκάλυψε πρόσφατα με ερώτησή του στην γερμανική Βουλή, ο βουλευτής του κόμματος της Αριστεράς -Die Linke- Αντρέι Χούνκο. Για ποια άραγε λοιπόν «αλληλεγγύη» των Γερμανών και άλλων φορολογουμένων μιλάμε;

 Άλλωστε και το περιβόητο βάρος που σηκώνουν υποτίθεται οι Γερμανοί φορολογούμενοι πληρώνοντας για τον ελληνικό λαό, δεν είναι παρά ένας μύθος τον οποίο συντηρούν πολλά ΜΜΕ, εξηγεί σε συνέντευξή του στο ΜΕΤΡΟ ο βουλευτής της γερμανικής αριστεράς. Το ελληνικό δημόσιο χρέος τον Μάιο του 2010 ανήκε κατά 94% σε ιδιώτες πιστωτές, τώρα έχουν μόνο 11,5%. «Πάνω από το 90% των πιστώσεων που δόθηκαν στην Ελλάδα από τους θεσμούς της ΕΕ και το ΔΝΤ πήγαν απευθείας στην χρηματοπιστωτική αγορά», τονίζει ο Χούνκο, επισημαίνοντας παράλληλα πως η Γερμανία έχει επωφεληθεί ποικιλοτρόπως από την ελληνική κρίση αλλά και την ίδια την δομή της ευρωζώνης.  «Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Γερμανία, με το να είναι «τόσο πετυχημένη» όσον αφορά την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, απορρυθμίζοντας την αγορά εργασίας, μειώνοντας τους μισθούς και καταργώντας τα δικαιώματα των εργαζομένων,  προκάλεσε την κρίση του ευρώ».

ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ

ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 16/03/2015]

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΑΝΕΛ

Οι λαϊκές δυνάμεις ηττήθηκαν ολοκληρωτικά μετά τον Πόλεμο και η Ελλάδα έκτοτε είχε το «στάτους» προτεκτοράτου. Οι νικητές επικράτησαν με τη βοήθεια ξένων, των αμερικανών επικυρίαρχων. Συνέπεια ήταν η δουλοφροσύνη και η διαφθορά της άρχουσας ομάδας εξουσίας. Σταδιακά η διαφθορά διάβρωσε ευρύτατα στρώματα, αστικά και λαϊκά. Η δουλοφροσύνη για να επικρατήσει χρειάστηκαν πλάγιοι τρόποι. Ο πιο πρόσφατος ήταν η «ιδεολογία» του μονόδρομου, ότι δηλαδή δεν υπήρχε άλλη λύση από αυτήν που πρότεινε η εκάστοτε ελίτ στην εξουσία, εν προκειμένω τα Μνημόνια.

Χρειάστηκε να ισοπεδωθούν προλετάριοι αλλά και αστοί, κυρίως αυτοί, ώστε, από ένα μαζικό ένστικτο επιβίωσης, να υπάρξει ανατροπή, εκλογική. Ο φόβος, ωστόσο, δεν έχει εξαλειφθεί. Ακόμα και η κατακόρυφη μαζική υποστήριξη στην κυβέρνηση υποδηλώνει μια μάλλον τυφλή «φυγή προς τα εμπρός» παρά μια λελογισμένη, στοιχειωδώς ψύχραιμη αντίδραση, σε αναζήτηση διεξόδου. Η στήριξη στην κυβέρνηση εκφράζει ένα ξέσπασμα οργής, συναίσθημα ευάλωτο στην αλλαγή των «καιρικών» συνθηκών.

James Petras: Η δολοφονία της Ελλάδας

James Petras: Η δολοφονία της Ελλάδας

Πώς διαχρονικά διαμορφώθηκε η υποτέλεια της Ελλάδας, ο ρόλος του Ανδρέα Παπανδρέου, τα σημερινά δεδομένα και οι θανάσιμοι κίνδυνοι για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ

Του James Petras*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 03/03/2015]

Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη ζωής και θανάτου ενάντια στην ελίτ που διευθύνει τις τράπεζες και τα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το διακύβευμα είναι από τη μια οι ζωές των 11 εκατομμυρίων Ελλήνων εργαζόμενων και μικροεπιχειρηματιών και από την άλλη η βιωσιμότητα της Ε.Ε. Εάν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υποχωρήσει στις απαιτήσεις των τραπεζιτών της Ε.Ε. και δεχτεί να συνεχιστεί το πρόγραμμα λιτότητας, η Ελλάδα θα είναι καταδικασμένη σε δεκαετίες ύφεσης, φτώχειας και αποικιακού ζυγού. Εάν η Ελλάδα αποφασίσει να αντισταθεί και υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την E.E. αυτό θα σημαίνει αποποίηση των 270 δισ. ευρώ του χρέους της, πράγμα που μπορεί να επιφέρει την κατάρρευση των διεθνών αγορών και της Ε.Ε.

Η ηγεσία της E.E. βασίζεται στο ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα εγκαταλείψει τις δεσμεύσεις της απέναντι στους Έλληνες ψηφοφόρους, οι οποίοι είναι συντριπτικά (πάνω από 70%) υπέρ του τέλους της λιτότητας, της παύσης πληρωμών τοκοχρεολυσίων και ενός προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας (Financial Times [FT] 7-8/2/15, σ. 3). Το δίλημμα είναι σκληρό και οι επιπτώσεις έχουν παγκόσμια και ιστορική σημασία. Το ζήτημα ξεπερνά την τοπική, προσωρινή, πολιτική συγκυρία και αφορά το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα (FT 2/10/15, σ. 2).

Οι καλύτεροί μας σύμμαχοι, οι 300.000 της Πουέρτα Ντελ Σολ!

Οι καλύτεροί μας σύμμαχοι, οι 300.000 της Πουέρτα Ντελ Σολ!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΗΤΡΑΛΙΑ*

[Πηγή: iskra, 01/02/2015]

Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας δεν θα μπορούσε να φανταστεί πόσο πολύτιμο, χρήσιμο και καίριας χρονικής σημασίας θα ήταν το δώρο που θα έκανε στον Αλέξη Τσίπρα και στη κυβέρνησή του όταν πριν από 3 μήνες αποφάσιζε να οργανώσει στις 31 Ιανουαρίου του 2015, δηλαδή χτες, την πρώτη μεγάλη επίδειξη δύναμης των Podemos στη Μαδρίτη. Κάνοντας να ξεχειλίσει η τεράστια και εμβληματική πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ και οι γύρω δρόμοι από 300.000 οπαδούς του, που δεν σταμάτησαν να φωνάζουν «Si, se puede» καθώς και «El pueblo unido jamas sera vencido», ο Ιγκλέσιας έδειξε στους διαφόρους Γιούνκερ, Μέρκελ, Ολλάντ ή Κάμερον καθώς και στους λοιπούς «από πάνω» της Ευρώπης όχι μόνο ότι η Ελλάδα του Σύριζα δεν είναι πια μόνη, αλλά και ότι βαθαίνει επικίνδυνα το χάσμα που χωρίζει τους νεοφιλελεύθερους Ευρωπαίους κυβερνήτες μας από τις κοινωνίες τους! Με άλλα λόγια, η επίδειξη δύναμης των Ισπανών Podemos ήλθε την κατάλληλη στιγμή για να τρομάξει τους νεοφιλελεύθερους δημίους μας και συνάμα να τους προειδοποιήσει να μην παρατραβήξουν το σκοινί με τη νεαρή ελληνική κυβέρνηση αν δεν θέλουν να δουν να πληθαίνουν στην Ευρώπη μας τα Podemos και οι Σύριζα…

Bloomberg: Οι τρελοί της ελληνικής Αριστεράς έχουν μία καλή ιδέα

Bloomberg: Οι τρελοί της ελληνικής Αριστεράς έχουν μία καλή ιδέα

[Πηγή: Mignatiou.com, 27/01/2015]

Οι τρελοί Έλληνες αριστεροί έχουν μια καλή ιδέα, υποστηρίζει το BLOOMBERG σε κύριο άρθρο του με τίτλο «Greece’s Crazy Leftists Have a Good Idea», σημειώνοντας ότι μέσα στη λαϊκιστική ρητορική που οδήγησε το ακροαριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ στη νίκη στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές υπάρχει μια ιδέα την οποία κυρίως η Γερμανία θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της: Να τονωθεί δηλαδή η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη μέσα από την ελάφρυνση του χρέους των πιο έντονα πληττόμενων χωρών.

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, που ορκίστηκε χθες ως ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ζητάει εδώ και καιρό μια «ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος», μια σύνοδο κορυφής δηλαδή όπου οι ηγέτες της Ευρώπης θα μείωναν τις εξουθενωτικές υποχρεώσεις της Ελλάδας και των άλλων προβληματικών χωρών της Ευρωζώνης. Σε αντίθεση με το υπόλοιπο πρόγραμμα του κόμματος αυτή η ιδέα αυτή έχει νόημα.

Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ εναντιώθηκε στις αγορές - το ίδιο πρέπει να κάνει και η βρετανική αριστερά

Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ εναντιώθηκε στις αγορές - το ίδιο πρέπει να κάνει και η βρετανική αριστερά

[Πηγή: προεδρική δημοκρατία, 27/01/2015]

Γιατί η Βρετανία δεν διαθέτει ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα, όπως η Ελλάδα ή η Ισπανία; αναρωτιέται η αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας Guardian, Ζόι Γουίλιαμς. Και απαντάει: «Γιατί κανείς στο βρετανικό πολιτικό φάσμα δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις αγορές και τα όργανά τους».

Στην Ισπανία, γράφει η Γουίλιαμς, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας δημιούργησε ένα επιτυχημένο κίνημα, ικανό να μεταμορφώνεται. Το ίδιο συμβαίνει στην Ελλάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ - σε μία χώρα που μερικά χρόνια πριν είδε το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής να ενισχύεται, τώρα οι ψηφοφόροι της πήγαν στις κάλπες και εξέλεξαν με διαφορά ένα ριζοσπαστικό κόμμα της αριστεράς.

«Ως έναν βαθμό αυτό συνέβη και με το στρατόπεδο του "ναι" στη Σκωτία» αναφέρει το δημοσίευμα. Τί έχουν όμως κοινό όλα αυτά τα κινήματα; Πρώτα από όλα, απορρίπτουν τις επικρατούσες οικονομικές «αλήθειες». «Οι κυριαρχούσες οικονομικές συζητήσεις στη Βρετανία» γράφει η Γουίλιαμς, «σημαίνουν ότι τα κόμματα παραθέτουν απόψεις, τις οποίες δικαιολογούν και υπερασπίζονται σε αναφορά με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή το Γραφείο για την Ευθύνη του Προϋπολογισμού ή την Τράπεζα της Αγγλίας. Οι οικονομικές προβλέψεις, ή τα σώματα που τις κάνουν, είναι η τελική αυθεντία για το τί συνιστά σωστή απόφαση».