Ναζί που έγιναν εκτελεστές της Μοσσάντ

Ναζί που έγιναν εκτελεστές της Μοσσάντ

O Otto Skorzeny με τον Χίτλερ

Στις 11 Σεπτεμβρίου, 1962, ένας Γερμανός επιστήμονας εξαφανίστηκε. Ήταν ένας από τους δεκάδες πρώην Ναζί εμπειρογνώμονες πυραύλων, που είχαν προσληφθεί από την Αίγυπτο για την ανάπτυξη προηγμένων όπλων για τη χώρα αυτή. Ο Heinz Krug ήταν στο γραφείο του, αλλά δεν γύρισε στο σπίτι του.

Όπως ισχυρίζονται οι Dan Raviv και Yossi Melman, βασιζόμενοι σε συνεντεύξεις με πρώην αξιωματούχους της Μοσσάντ και με Ισραηλινούς που έχουν πρόσβαση στα απόρρητα αρχεία της τελευταίας πεντηκονταετίας - ο Krug δολοφονήθηκε στα πλαίσια μιας ισραηλινής επιχείρησης που στόχο είχε τον εκφοβισμό των Γερμανών επιστημόνων που εργάζονταν για την Αίγυπτο. [Πηγή: Dan Raviv και Yossi Melman, Forward, 27/03/2016, http://forward.com/news/336943/ht/?attribution=more-articles-carousel-item-1-headline]

Επιμέλεια: Partisan.gr

Κατά την διάρκεια του πολέμου, που είχε λήξει 17 χρόνια νωρίτερα, ο Krug ήταν μέλος μιας ομάδας διακεκριμένων ειδικών στο Peenemünde, το στρατιωτικό πεδίο δοκιμών στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, όπου κορυφαίοι Γερμανοί επιστήμονες δούλευαν στην υπηρεσία του Τρίτου Ράϊχ, με επικεφαλής τον Βέρνερ φον Μπράουν.

Ο κύριος Ρίχτερ, οι 19 ακαδημαϊκοί και η αναθεώρηση της ιστορίας

Ο κύριος Ρίχτερ, οι 19 ακαδημαϊκοί και η αναθεώρηση της ιστορίας 

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΣΑΝΤΗ*

[Πηγή: iskra, 23/12/2015]

Τον πίνακα του Πέτρου Βλαχάκη για τη Μάχη της Κρήτης επικαλείται ο κ. Ρίχτερ στο βιβλίο του για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό περί «βρώμικης και κτηνώδους» αντίστασης από την πλευρά των Κρητι­κών. Η δίωξή του και η δίκη που διεξάγεται αυτή την περίοδο προ­φανώς και δεν απαντάει στην επιχείρηση αναθεώρησης της ιστορίας την οποία μεθοδικά προωθεί ένα τμήμα Γερμανών ιστορικών. Η αντι­παράθεση στο πεδίο της ιστορικής έρευνας γίνεται με επιχειρήματα και όχι με διώξεις. Αυτό όμως απέχει πολύ από το να επιβραβεύουμε τη διαστροφή της ιστορίας και να αποδίδουμε τιμές, σαν πολιτεία ή σαν πανεπιστημιακά ιδρύματα, σε πλαστογράφους της ιστορίας. Γύρω από αυτό το ζήτημα όμως προκύπτουν και κάποια ακόμα σοβαρά θέματα.  

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. ΤΙ απεικονίζει ο συ­γκεκριμένος πίνακας του Πέτρου Βλαχάκη; Ο ζωγράφος κατέγραψε αυτό ακριβώς που είδαν τα μάτια του. Ο ναζί φαντάρος, μέλος της στρατιάς των εισβολέων, μόλις έχει σκοτώσει τον Μανώλη Θεοδω­ράκη. Ο άνδρας που σηκώνει την πέτρα, γείτονας του θύματος, θα έπρεπε κατά τον κύριο Ρίχτερ να πει στους εισβολείς: «Περάστε! Τι θα πάρετε;» Μόνο που οι ναζί δεν ήρθαν για… τουρισμό στην Κρήτη!  

Το μπόι ενός πιτσιρικά

Το μπόι ενός πιτσιρικά

Τώρα, απέναντι στα ίδια πακτωμένα πυροβόλα, στέκεται βουβός ένας ολόκληρος λαός με την ψυχή του κουρελιασμένη, όλοι «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», θεατές της ζωής μας με μόνη έννοια μη και μας πέσει η σακούλα με το ποπκόρν από τα σφιγμένα ποδάρια μας...

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

[Πηγή: ThePressProject, 01/05/2015]

Δεν ξέρω αν είναι κατάρα ή ευλογία να σου έχουν προσωπικά διηγηθεί ιστορίες, όπως οι ίδιοι τις έχουν βιώσει, άνθρωποι σαν τον Μανώλη Γλέζο. Μα τούτες οι μέρες φέρανε τέτοιες θύμισες. Ήτανε, λέει στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, που οι «προοδευμένοι» και «πλεονασματικοί» –σήμερα– στον προϋπολογισμό τους κατακτητές, εκτελέσανε 200 πατριώτες. Γνωστή η ιστορία σχεδόν σε όλους. Άγνωστη η ΙΣΤΟΡΙΑ, έτσι, με κεφαλαία γράμματα, ενός πιτσιρικά 12 χρονώ, που συνελήφθη με τους υπόλοιπους άνδρες.

Στήθηκαν όλοι στον μεγάλο μαντρότοιχο με αντίκρυ τους τα θηριώδη πολυβόλα. Και καθώς ήτανε οργανωμένοι οι κατακτητές –όπως και σήμερα– και δεν ήθελαν τίποτα να αφήνουν στην τύχη, πάκτωσαν τα πυροβόλα σε ψηλές τσιμεντένιες εξέδρες, έτσι που το ύψος βολής να φτάνει ένα αντρίκειο μπόι. Δεν είχε γίνει πρόβλεψη για παιδιά.

Ο «καταρτισµένος» Στ. Ράµφος και ο ευτυχής Μ. Βορίδης

Ο «καταρτισµένος» Στ. Ράµφος και ο ευτυχής Μ. Βορίδης

Διονύσης Ελευθεράτος

[Πηγή: tvxs, 27/03/2015]

«Το 1974, όταν έφυγε η χούντα, άφησε µηδέν δηµόσιο χρέος…». Με «ευλαβική» προσοχή άκουγε το ακροατήριο τον φιλόσοφο Στέλιο   Ράµφο, στις 2 Νοεµβρίου 2014. Στην εκδήλωση του «Ποταµιού» ο ειδήµων (;) έπνιγε κάθε ίχνος ιστορικής –και µη επιδεχόµενης «φιλοσοφικές» τροποποιήσεις– αλήθειας. Πόσοι από το κοινό να ήξεραν, όµως; Πόσοι συνειδητοποιούσαν το µέγεθος της αρλούµπας που είχαν µόλις ακούσει; Γνώριζαν ευτυχώς άλλοι, όπως οι δηµοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Νίκος Μπογιόπουλος. Κι εξέθεσαν για τα καλά τις επόµενες µέρες τον κ. Ράµφο, παραθέτοντας τα –εκ των πραγµάτων αποστοµωτικά– αντίστοιχα, επίσηµα στατιστικά στοιχεία.

∆ιάβολε, ούτε και το ράµφος του «πουλιού» - εµβλήµατος της δικτατορίας δεν θα τολµούσε να εκστοµίσει κάτι τέτοιο, τότε. Όπως θα δούµε στη συνέχεια, ο Νίκος Μακαρέζος, «εγκέφαλος» της χουντικής οικονοµικής πολιτικής από την 21η Απριλίου 1967 έως την 27η Σεπτεµβρίου 1973, την άνοιξη του 1974 εκτιµούσε ότι η χώρα χρειαζόταν υπέρογκα δανεικά για να αποφύγει την κήρυξη χρεοστασίου. (...)  «Ο τόπος αυτός γνώρισε προκοπή επί Γεωργίου Παπαδοπούλου», κραύγαζε ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) Νίκος Μιχαλολιάκος σε προεκλογική συγκέντρωση, στον Ασπρόπυργο, το 2012 (προς επίρρωση, «ξαµολούσε» κι αυτός το φληνάφηµα για το µηδενικό δηµόσιο χρέος). Έλα όµως που τον είχαν προλάβει άλλοι… «Η οικονοµία το 1974 ήταν κούκλα», διατεινόταν σε τηλεοπτική εκποµπή ο Άδωνις Γεωργιάδης, τον Οκτώβριο του 2011.

Η σιωπή για το '21

Η σιωπή για το '21

Μάρκος Μπότσαρης, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Αθανάσιος Διάκος. Έργο του Θεόφιλου.

Απόστολος Διαμαντής

[Πηγή: tvxs, 24/03/2015]

Ένα μάλλον πρωτοφανές στοιχείο χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή μας εκπαίδευση σήμερα: η πλήρης σχεδόν σιωπή για το 1821 και η κατάργηση από όλα σχεδόν τα τμήματα Ιστορίας της διδασκαλίας αυτού του μαθήματος, που μέχρι πριν κάποια χρόνια ήταν φυσικά υποχρεωτικό. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός, πως μετά την αποχώρηση του καθηγητή Βασίλη Σφυρόερα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, δεν εξελέγη  κανένας καθηγητής, εξειδικευμένος στην επανάσταση του 1821. Η θέση έμεινε- και μένει- κενή.

Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι γεγονός: σαν να ντρεπόμαστε για τον αγώνα της ανεξαρτησίας μας από τον τουρκικό ζυγό. Και έτσι το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας αγνοεί το 21 και έχει μεταφέρει το μάθημα αυτό στον χώρο των επιλεγόμενων μαθημάτων, μαζί με άλλα πολλά.

Το μάθημα «Ελληνική Επανάσταση» παραμένει υποχρεωτικό μόνον σε δύο πανεπιστήμια, περιφερειακά: στο Ιόνιο και στο Πελοποννήσου. Το μάθημα υπάρχει επίσης ως προαιρετικό στο Αθηνών και στο ΑΠΘ, δηλαδή έχει υποβαθμιστεί εντελώς, ουσιαστικά έχει χαθεί, ενώ στο Πάντειο υπάρχουν κάποια μαθήματα που αναφέρονται σε κοινωνικές όψεις της εθνεγερσίας. Το μάθημα έχει καταργηθεί εντελώς σε όλα τα άλλα Πανεπιστήμια: Ιωαννίνων, Κρήτης, Θεσσαλίας, Θράκης και Αιγαίου, όπου δεν προσφέρεται καν.

Οι νέοι εκφραστές της παλιάς γερμανικής εθνικής φιλοδοξίας

Οι νέοι εκφραστές της παλιάς γερμανικής εθνικής φιλοδοξίας

Πώς οι ευρωπαίοι βλέπουν τους Γερμανούς: Η γερμανική υπερoχή. Τελευταίο εξώφυλλο του Der Spiegel

Γεώργιος Π. Μαλούχος

[Πηγή: Το ΒΗΜΑ, 14/03/2015]

Από τα χρόνια του Μαρξ η επιστήμη έχει απασχοληθεί συστηματικά με το ερώτημα της σχέσης του προσώπου με την Ιστορία: αν και σε ποιο βαθμό δηλαδή η δεύτερη είναι προιόν και της δράσης του πρώτου, ή αν κινείται αποκλειστικά από μεταβολές ευρύτερες που υπερβαίνουν ακόμα και τις πιο σημαντικές ηγετικές προσωπικότητες.

Κοντά διακόσια χρόνια μετά, το ερώτημα παραμένει περίπου άλυτο, οπότε θα ήταν ανόητο θράσος να επιχειρήσει κανείς να το λύσει εδώ. Ισως μάλιστα δεν πρόκειται και να λυθεί ποτέ, καθώς, τελικά, η ανάλυση αυτού του συσχετισμού μοιάζει να μην μπορεί να κατηγοριοποιηθεί και να αντιμετωπιστεί με μια επιστημονική συστημική μεθοδολογία. Επίσης σίγουρο όμως είναι ότι το πρόβλημα μας επηρεάζει και πάλι σήμερα πολύ έντονα στην Ευρώπη, στο πρόσωπο δύο ανθρώπων: της Γερμανίδας καγκλελαρίου Μέρκελ και του υπουργού Οικονομικών του Βερολίνου Σόιμπλε.

Το Ζάλογγο, ο Ματθαίος και ο κ. Παπακωνσταντίνου

Το Ζάλογγο, ο Ματθαίος και ο κ. Παπακωνσταντίνου

Η πραγματική αξία των εθνικών μας αφηγήσεων

Του Γιάννη Βαρουφάκη

[Πηγή: lifo.gr, Ιούνιος 2013]

Ιστορικός δεν είμαι και αδυνατώ να κρίνω κατά πόσον εθνικές αφηγήσεις, όπως εκείνη περί του Χορού του Ζαλόγγου, του Μυστικού Σχολειού κ.λπ., ανταποκρίνονται σε πραγματικά, ιστορικά γεγονότα. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να αξιολογήσω την σημασία των εθνικών αφηγήσεων για μένα προσωπικά, και απολύτως ανεξάρτητα από τα πορίσματα της ιστορικής έρευνας.

Θυμάμαι μια συζήτηση που είχα, όταν ήμουν ακόμα στο σχολείο, με τον αγαπητό μου δάσκαλο, τον ποιητή Ματθαίο Μουντέ, που κάποιοι από εμάς είχαμε την τύχη να μας διδάσκει το μάθημα των Θρησκευτικών για τέσσερα συναπτά χρόνια (1974-78). Η γενναιοδωρία του Μουντέ απέναντι σε ανόητα παιδιά όπως ο υπογράφων ήταν μοναδική. Αφιέρωνε ώρες ολόκληρες στο διαμέρισμά του πίσω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός ώστε να συζητάμε τα Σαββατοκύριακα περί φιλοσοφίας, λογοτεχνίας, ποίησης, μουσικής, και ό,τι άλλο έφερνε η κουβέντα. Σεβόταν απόλυτα τη δεδηλωμένη (από τότε) αθεΐα μου και μου έμαθε (σε συνδυασμό με τον άθεο πατέρα μου) να υποκλίνομαι μπροστά στα θρησκευτικά αισθήματα των άλλων.

Αποκάλυψη-σοκ Σενέρ Λεβέντ: Σκηνοθετημένη η φωτογραφία της μπανιέρας με τα παιδιά

Αποκάλυψη-σοκ Σενέρ Λεβέντ: Σκηνοθετημένη η φωτογραφία της μπανιέρας με τα παιδιά

Η φωτογραφία με τα παιδιά στην μπανιέρα

[Πηγή: Mignatiou.com, 02/01/2015]

Λευκωσία: Με μια φωτογραφία όπου εμφανίζεται η μπανιέρα άδεια και χωρίς αίμα, η “Αφρίκα” στο σημερινό πρωτοσέλιδό της αναφέρεται στην γνωστή φωτογραφία των παιδιών Τουρκοκυπρίων που βρέθηκαν σκοτωμένα στην μπανιέρα το 1963. Ηταν η αφορμή για να ξεσπάσουν επεισόδια, που υποκίνησε η Τουρκία και ο Ραούφ Ντενκτάς, και την ευθύνη των οποίων -μέσω μίας απίστευτης προπαγάνδας- επέρριψαν στους Ελληνοκύπριους.
Ο Σενέρ Λεβέντ στο άρθρο του με τίτλο “Το έγκλημα της μπανιέρας” γράφει ότι η φωτογραφία με την άδεια και χωρίς αίματα μπανιέρα λήφθηκε αμέσως μετά το συμβάν το Δεκέμβριο του 1963. Στην μπανιέρα, σημειώνει, δεν υπήρχε αίμα και οι σοροί ήταν εκτός.

Ωστόσο, προσθέτει, μέχρι σήμερα λεγόταν ότι το έγκλημα έγινε μέσα στην μπανιέρα. Υπάρχει μια διαφορετική εκδοχή από την επίσημη που χρησιμοποιούνταν ως “εικόνα της πολιτικής προπαγάνδας”, αναφέρει και διερωτάται γιατί συνέβη αυτό. Επίσης, συνεχίζει, ο πατέρας των παιδιών Μπινμπασί Ιλχάν είχε πει ότι με τα χέρια του έπλυνε τα παιδιά του και δεν είχαν πυροβοληθεί στο κεφάλι και διερωτάται γιατί λεγόταν το αντίθετο.

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ CHE GUEVARA ΣΤΟΝ ΟΗΕ: PATRIA O MUERTE!

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ CHE GUEVARA ΣΤΟΝ ΟΗΕ: PATRIA O MUERTE!

Του Ν. ΝΕΣΤΟΡΙΔΗ

[Πηγή: iskra, 06/12/2014]

Στις 11 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από την ομιλία του Che Guevara στα Ηνωμένα Έθνη [1]. Πρόκειται για μία ιστορική τοποθέτηση, η οποία δείχνει ξεκάθαρα το πώς τοποθετείτο σε καίρια ζητήματα ο μεγαλύτερος επαναστάτης του περασμένου αιώνα. Η σύγχρονη Αριστερά έχει αναμφίβολα πολλά διδάγματα να αντλήσει από τη σκέψη του.

Ο τρόπος με τον οποίο κλείνει την ομιλία του είναι εμφατικός. «Patria o muerte» (πατρίδα ή θάνατος) αναφωνεί, και οι περισσότεροι αντιπρόσωποι ξεσπούν σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Ο Che δεν ήταν, φυσικά, κάποιος «πυροβολημένος» εθνικιστής. Ούτε εκστόμισε τυχαία αυτήν του τη φράση. Όλη του η ομιλία, αλλά και το έργο που άφησε, εξηγούν πλήρως το σκεπτικό του, το οποίο, μαζί με το θάρρος και την αυταπάρνηση του, τον οδήγησε στο Πάνθεον των χιλιοτραγουδισμένων λαϊκών ηρώων.

Η Κατοχή ως «ευκαιρία»

Η Κατοχή ως «ευκαιρία»

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΚΟΛΠΑΚΗ*

[Πηγή: Hit&Run, 27/10/2014]

Ο Κ. Βαρβαρέσος είχε γράψει μεταπολεμικά: «τα κέρδη των μαυραγοριτών και των δωσιλόγων παρέμειναν αλώβητα, και μεγάλο μέρος τους φυγαδεύτηκε ανεμπόδιστα στο εξωτερικό» – Στις διαφημίσεις και τις αγγελίες της περιόδου 1941-1944 διαβλέπουμε τη συσσώρευση και την καταναλωτική διάθεση αυτών των «αλώβητων κερδών» από το αίμα των άλλων.

«Κι έβγαλε από την τσέπη του πανταλονιού ένα όγκο τσαλακωμένων χιλιάρικων που έριξε με αδιαφορία στον ταμία για να κρατήσει μόνος του το αντίτιμο του εισιτηρίου. Σάς χρειάζεται μήπως το επισκεπτήριο του κυρίου; Είσθε αρκετά ευφυείς για να τον αναγνωρίσετε. Παιδί της εποχής. Πολλά βγάζει, πολλά τρώει. Αλλά δεν τρώγονται. Πέντε-πέντε κουβαλά στο θέαμα τα τρωκτικά, διπλές μερίδες κρέατος παραγγέλνει στην κοσμική ταβέρνα που έγινε κέντρο του, τρυπητό χιλιάρικο κολλά στο μέτωπο του ντιζέρ, όταν βρει τον σφυγμό του ο καλλιτέχνης και πάλι δεν εξαντλούνται τα κέρδη. Πιο ζωηρές είναι οι εικόνες στα κτηματομεσιτικά. Η πελατεία εκεί προσέρχεται με τα βαλιτσάκια στο χέρι».

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

[Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, 21/08/2014]

Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι αποτρόπαια. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα δύο πήχες έγλυφε το πάτωμα. Οι Γερμανοί δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Αυτοί ορμούν πάνω στα κουφάρια των ηρώων και αρχίζουν να τους παίρνουν Ρολόγια, δαχτυλίδια, βέρες κ.α. Δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν την πράξη τους και οι ίδιοι οι Γερμανοί εκτέλεσαν κάποιους από αυτούς επί τόπου.

Η αυλαία αυτής της τραγωδίας κλείνει το απόγευμα, οπότε και ξεδιαλέγονται 8.000 Κοκκινιώτες και στέλνονται στο στρατόπεδο του Χαιδαρίου Ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου

Η Μάχη της ΕΛΔΥΚ 14 Αυγούστου 1974 …Παραμονή της Παναγιάς!

Η Μάχη της ΕΛΔΥΚ 14 Αυγούστου 1974 …Παραμονή της Παναγιάς!

του Σταύρου Καρκαλέτση

[Πηγή: veteranos, 14/08/2014]

Τις παραµονές του «ΑΤΤΙΛΑ 2», το µεγαλύτερο µέρος της ΕΛΔΥΚ βρέθηκε σε χώρους διασποράς, νότια του στρατοπέδου και πολύ κοντά σε αυτό.
Στις 13 Αυγούστου συµπτύχθηκε προς το χωριό Λακατάμια.

Στο στρατόπεδο παρέμειναν τρεις (κατ’ άλλους δύο) λόχοι, υπό τον αντισυνταγματάρχη Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο. Η πρώτη τουρκική επίθεση εκδηλώθηκε στις 14 Αυγούστου, αργά το πρωί, αφού προηγήθηκε προσβολή του στρατοπέδου από την αεροπορία και το πυροβολικό.

Προπορεύονταν τα άρματα και σε πυκνούς σχηματισμούς ακολουθούσε η ΤΟΥΡΔΥΚ, ενισχυμένη με 700 επιπλέον άνδρες. Μέχρι το απόγευμα, οι Τούρκοι είχαν διενεργήσει τρεις επιθέσεις, αλλά προσέκρουσαν στη σθεναρή αντίσταση της ΕΛΔΥΚ, οι μαχητές της οποίας αγνοούσαν ότι στο άλλο άκρο της Λευκωσίας, στη Μια Μηλιά, η άμυνα είχε καταρρεύσει.

Η λάθος εντολή: Κύριοι, πάτε για ύπνο, δεν θα γίνει τίποτα

Η λάθος εντολή: Κύριοι, πάτε για ύπνο, δεν θα γίνει τίποτα

[Πηγή: OlaDeka, 20/07/2014]

Καθώς συμπληρώνονται 40 χρόνια από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά. Ηταν τραγωδία, ήταν προδοσία, ήταν μια εθνική καταστροφή. Πολλά έχουν γραφτεί από τότε, σκοτεινές πτυχές και λεπτομέρειες έχουν φωτιστεί, χωρίς όμως να μπορούμε ακόμη να δούμε καθαρά τις πράξεις που από τα παρασκήνια οδήγησαν στην κατοχή του 40% περίπου της Μεγαλονήσου από τους Τούρκους. Πίσω από κλειστές πόρτες συνεδρίασε μια εξεταστική επιτροπή της Βουλής, η οποία κάλεσε ακόμη και τον έγκλειστο Γεώργιο Παπαδόπουλο να καταθέσει. Και παρά το γεγονός ότι πληθώρα πληροφοριών καταγράφηκε στα πρακτικά της, ποτέ δεν δόθηκε ένα πειστικό πόρισμα. Ποτέ δεν απαντήθηκαν τα «γιατί».

Γιατί οι Ελληνες βρέθηκαν ανέτοιμοι απέναντι σ' έναν Αττίλα που θα έπρεπε να τον περιμένουν; Γιατί πιάστηκαν στον ύπνο;

Στη σκιά της Βαστίλης, Αθήνα 2014

Στη σκιά της Βαστίλης, Αθήνα 2014

Η Πτώση της Βαστίλλης, 14 Ιουλίου 1789. Έργο Ανώνυμου

Στοχασμοί για την διακοσιοστή εικοστή πέμπτη επέτειο της Γαλλικής Επανάστασης και ομοιότητες με την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.

Μιχάλης Μουσσού*

[Πηγή: news247, 11/07/2014]

Η Πτώση της Βαστίλης την 14η Ιουλίου 1789, σηματοδοτεί το ξέσπασμα αγανάκτησης ενός λαού που βλέποντας το κράτος σε αδιέξοδο, αποφασίζει να γίνει ο ρυθμιστής, οδηγώντας το εκεί που πιστεύει ότι θα προστατευθούν τα συμφέροντα του.

Αυτό αποτελεί την ημερομηνία ορόσημο για την Γαλλική Επανάσταση, μια δεκαετή περίοδο κοσμογονικών πολιτικών ανακατατάξεων με κυριότερο χαρακτηριστικό τον περιορισμό της απόλυτης εξουσίας σε ότι αφορά την διοίκηση. Αναπόσπαστα παράπλευρα επισόδεια: ο διασυρμός σε λαϊκά δικαστήρια και οι δημόσιες εκτελέσεις φορέων εξουσίας που μέχρι τότε θεωρούνταν παντοδύναμοι και υπεράνω κάθε νόμου.

Ο Παρισινός Ιούλιος του 1789 αντικατοπτρίζεται στην Αθήνα του 2014.

Όταν οι Ναζί ακρωτηρίαζαν τους ήρωες της Κρήτης

Όταν οι Ναζί ακρωτηρίαζαν τους ήρωες της Κρήτης

Λευτέρης Ανδρεαδάκης. Ο τελευταίος θεματοφύλακας της μνήμης κρατώντας τη φωτογραφία του ήρωα  αδελφού του.

Μια απίστευτη ιστορία πόνου και αντίστασης από τα χρόνια της Κατοχής  

Του Νίκου Ψιλάκη

[Πηγή: Karmanor.gr]

Του έβγαλαν ένα – ένα τα δόντια. Δεν μίλησε!

Του έκοψαν ένα – ένα τα δάκτυλα. Δεν μίλησε!

Άρχισαν να του πετσοκόβουν πόδια και χέρια. Δεν μίλησε!

Κι όταν βρέθηκε κάτω από τα γερμανικά τανκς είχε ακόμη τη δύναμη να περιφρονήσει τους δήμιους του!

Ήταν παιδί, στα δεκαοχτώ του, γεμάτος όνειρα. Προτίμησε να πεθάνει ελεύθερος παρά να ζει με το στίγμα του κιοτή. Τον έλεγαν Σταύρο Ανδρεαδάκη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Σοκαρά της Κρήτης.

Την ιστορία του Σταύρου Ανδρεαδάκη δεν την ήξερα. Τη διάβασα φέτος (2012) τον Σεπτέμβρη σε ένα φωτοτυπημένο, αλλά επαρκώς τεκμηριωμένο, φυλλάδιο γραμμένο από τον φιλίστορα δικηγόρο κ. Γιώργο Καρτσωνάκη. Το επόμενο πρωί βρισκόμουν στο Σοκαρά, ένα μικρό χωριό κοντά στο Ασήμι. Δεν είχα ξεκαθαρίσει τι ακριβώς αναζητούσα. Θεώρησα την επίσκεψη σαν ένα ταπεινό προσκύνημα στη μνήμη του ήρωα που δεν γνώρισα. Κατέληξα να γράφω ένα, επίσης ταπεινό, κείμενο – σπονδή. Ο Σταύρος, ετών δεκαοχτώ. Να λοιπόν που μερικές φορές ένα άγουρο παλικαράκι μπορεί να σηκώσει την ιστορία στους ώμους του και να γίνει ώριμος ήρωας!

Gilad Atzmon: Η ελεγχόμενη αντιπολίτευση. Από τον Goldstein στον Σόρος και παραπέρα

Η ελεγχόμενη αντιπολίτευση. Από τον Goldstein στον Σόρος και παραπέρα

Του Gilad Atzmon

 [Πηγή: Αντιπαγκοσμιοποίηση*, 23/05/2014]

Η Εβραϊκή Ισχύς (Jewish Power) είναι η μοναδική ικανότητα που μας σταματάει από το να συζητάμε ή ακόμα και να σκεφτόμαστε για την Εβραϊκή ισχύ. Είναι η ικανότητα που καθορίζει τα όρια του πολιτικού λόγου και ειδικότερα της κριτικής.

Στο νέο του βιβλίο, «Η εφεύρεση της Γης του Ισραήλ», ο Ισραηλινός ακαδημαϊκός Shlomo Sand, καταφέρνει να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία της παρατραβηγμένης φύσης της Σιωνιστικής ιστορικής αφήγησης ― ότι η Εβραϊκή Εξορία είναι ένας μύθος, όπως είναι και ο Εβραϊκός λαός, ακόμα και η Γη του Ισραήλ.

Ωστόσο, ο Sand και πολλοί άλλοι αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν το πιο σημαντικό ερώτημα: Αν ο Σιωνισμός βασίζεται στο μύθο, πώς οι Σιωνιστές καταφέρνουν να προχωρήσουν με τα ψέματά τους, και για τόσο πολύ καιρό;

Μάχη Κιλκίς Λαχανά: Όταν η λόγχη νίκησε το πυρ!

Όταν η λόγχη νίκησε το πυρ!

Μάχη Κιλκίς Λαχανά 19-21 Ιουνίου 1913

Γράφει ο Ιωάννης Κωνσταντινίδης , Ταξίαρχος ε.α.

Μετά τη σύναψη της Συνθήκης του Λονδίνου, μεταξύ της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και των Συμμαχικών δυνάμεων (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο), ήλθε η ώρα να ξεκαθαρίσουν τα Βαλκανικά κράτη τις μεταξύ τους διαφορές, για τη διανομή των Οθωμανικών εδαφών της Βαλκανικής. Οι απαιτήσεις της Βουλγαρίας απέβλεπαν στην επέκτασή της σ' ολόκληρη τη Μακεδονία. Η Σερβία και η Βουλγαρία είχαν συνάψει συμφωνία διανομής, αλλά κατόπιν η Σερβία δεν αναγνώριζε πια τη συμφωνία αυτή γιατί ενώ υπολόγιζε ότι στο μερίδιό της θα περιλαμβάνεται και η Αλβανία και θα αποκτούσε διέξοδο στην Αδριατική, τώρα με την ίδρυση του Αλβανικού κράτους (από Ιταλία και Αγγλία) περιορίζονταν τα κέρδη προς Δυσμάς. Η Βουλγαρία όμως επέμενε να πάρει όλα τα συμφωνηθέντα εδάφη.

Κώστας Βεργόπουλος: Η εθνική ταυτότητα και οι αρνητές της

Η εθνική ταυτότητα και οι αρνητές της

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: Ελευθεροτυπία, 02/05/2014]

Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη υπονομεύονται σήμερα από δύο αναπάντεχες πλευρές: την «εξατομίκευση» και την «κοινοτικοποίηση». Στην πρώτη, συρρικνώνονται στο άτομο και στον ατομικισμό, ενώ ο άνθρωπος έχει επίσης συλλογικά δικαιώματα, την ένταξη σε ευρύτερα σύνολα και συλλογικές δράσεις. Το συνεταιρίζεσθαι και απεργείν αποτελούν επίσης μέρος των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η πολιτιστική ταυτότητα, η εθνική και εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια αποτελούν αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα εθνικά ζητήματα είναι πλέον παρωχημένα. Ωστόσο, εξ αιτίας τους, απειλείται σήμερα τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.

Από την άλλη, για τις ποικίλες μειονότητες, κάποιοι αξιώνουν εξαιρέσεις από τους δημοκρατικούς κανόνες καθολικής ισχύος. Ακραία περίπτωση η μουσουλμανική «σαρία», που κάποιοι διεκδικούν για τη μειονότητά τους, σε απόκλιση από τους δημοκρατικούς νόμους του κράτους που ισχύουν για όλους. Με τη σημερινή έξαρση των ποικίλων «κοινοτισμών», υπονομεύεται ο νόμος της δημοκρατικής βούλησης και η κοινωνία κερματίζεται σε υποδιαιρέσεις με ξεχωριστούς νόμους για κάθε μία.

1941: H πρώτη απόπειρα εξόντωσης της Ρωσίας με το "Γενικό Σχέδιο Ανατολής» και oι ομοιότητες με το σήμερα

1941: H πρώτη απόπειρα εξόντωσης της Ρωσίας με το "Γενικό Σχέδιο Ανατολής» και oι ομοιότητες με το σήμερα

[Πηγή: DefenceNet, 21/04/2014]

Οποιος έχει αντυπωσιαστεί από την έκταση της αντίδρασης της Ρωσίας στην βίαιη ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης του Κιέβου και του προέδρου Β.Γιανουκόβιτς από τις νεοναζιστικές, νεοταξικές και γενικά φιλοδυτικές δυνάμεις και φιλογερμανικές δυνάμεις, θα πρέπει να αναγνώσουν τα παρακάτω στοιχεία, όπου θα διαπιστώσουν ότι αυτό που εφαρμόστηκε μετά το 1990 στην ηττημένη από τον "ψυχρό πόλεμο" Σοβιετική Ενωση, αλλά και πιο συγκεκριμένα στην Ρωσία με απόσχιση από τον εθνικό της κορμό τεράστιων εδαφικών εκτάσεων και ένταξή τους σε "διαχειρήσιμα" κράτη, ήταν το βασικό σχέδιο της ναζιστικής Γερμανίας με τον τίτλο "Γενικό Σχέδιο Ανατολή".

Ολα, μα όλα, περιγράφονται με ακριβεια στο βιβλίο του Μίκαελ Χεπ έκδοσης 1987 με τίτλο "Die Durchdringung des Ostens in Rohstoff – und Landwirtschaft".

Η δημιουργία ελεγχόμενων κρατών στην περιφέρεια μιας ηττημένης και καταπονημένης Ρωσίας και ο εκγερμανισμός της Ευρώπης μέσω της - ναζιστικής έμπνευσης - Ενιαίου Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, προγόνου της ΕΟΚ και της ΕΕ!

Σαράντος Καργάκος: Σκέψεις πάνω στο ’21

Σκέψεις πάνω στο '21

του Σαράντου Καργάκου

26/03/2014

·                     Μπορεί κάποιοι τότε από τους αγωνιστές να μην είχαν ελληνική φωνή, είχαν όμως ελληνική ψυχή. Σήμερα κάποιοι έχουν ελληνική φωνή αλλ’ όχι ελληνική ψυχή.

·                     Η δυσφήμηση του ’21 είναι θέμα προβολής. Στην Ελλάδα του σήμερα μερικοί, για να διαφημιστούν, επιλέγουν να εξευτελιστούν.

·                     Το ’21είναι ο λαμπρότερος ναός της Ελληνικής Ιστορίας. Κάποιοι που διακατέχονται από Ηροστράτειο Σύνδρομο, επιχειρούν να τον πυρπολήσουν, για ν’ ακουστεί τ’ όνομά τους. Έχουν σαν πρότυπο τον Ηρόστρατο που πυρπόλησε το ναό της Εφεσίας Αρτέμιδος για να μείνει το όνομά του στην ιστορία.

·                     Δεν ήταν όλοι οι συμμετάσχοντες στον Αγώνα λουλούδια για μύρισμα. Συνεπώς, σπορά δεν άφησαν μόνο ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Μιαούλης και ο Κανάρης. Σπορά και άφθονη κοπριά άφησε και ο... Νενέκος. Γι’ αυτό φυτρώνουν σήμερα άφθονα άνθη του κακού.

·                     Έσφαλαν οι ποιητές Διονύσιος Σολωμός και Ανδρέας Κάλβος που ύμνησαν εκείνους τους αγωνιστές. Όφειλαν να διαβάσουν κάποιες σύγχρονες συγγραφές που τους βγάζουν «κατσαπλιάδες».