Αν η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο… τότε βρίσκεται σε πόλεμο με τον εαυτό της…

Αν η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο… τότε βρίσκεται σε πόλεμο με τον εαυτό της…

Γάλλοι στρατιώτες περιπολούν στην Place de la Nation στο Παρίσι.

Του Χιου Ντέιβιντ Σκοτ Γκρίνγουεϊ *

[Πηγή: Mignatiou.com, 03/05/2016]

Η ιδέα ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις μπορεί στο μέλλον να αποτραπούν με στρατιωτική δράση κερδίζει έδαφος ακόμη και μεταξύ εκείνων που θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα τα πράγματα.

Ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ έχει δηλώσει ότι η χώρα του βρίσκεται σε πόλεμο, ενώ ανάλογες δηλώσεις έκαναν και άλλοι ηγέτες μετά τις επιθέσεις των Βρυξελλών. Αν όμως η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο, ποιος είναι ο αντίπαλός της; Σχεδόν όλοι όσοι αναμίχθηκαν στις επιθέσεις του Παρισιού και των Βρυξελλών ήταν είτε Γάλλοι είτε Βέλγοι πολίτες.

Αν λοιπόν η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο, ο πόλεμος αυτός είναι εμφύλιος. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο με τον εαυτό της. Πώς έφτασε σε αυτό το σημείο; Ο βασικός λόγος είναι ότι η Ευρώπη δεν μπόρεσε να ενσωματώσει τον αυξανόμενο μουσουλμανικό της πληθυσμό. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα που υπάρχει εδώ και έναν περίπου αιώνα.

H Pax Americana και το Μεταναστευτικό

H Pax Americana και το Μεταναστευτικό

του Γρηγόρη Σουλτάνη

[Πηγή: seisaxthiablog, 01/05/2016] 

Οι μεταναστευτικές ροές δε μπορούν να ειδωθούν ανεξάρτητα από τη νεοφιλελεύθερη ιδέα της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού, δηλαδή το βιοπολιτικό έλεγχο και την πειθάρχηση των εργαζομένων.

Αναμφισβήτητα, οι καπιταλιστικές μητροπόλεις χρειάζονται εγκεφάλους που κλέβουν από τις χώρες της περιφέρειας, αλλά και ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό που εισάγουν από τρίτες χώρες και αποθηκεύουν σε τυπικές ή άτυπες οικονομικές ζώνες.

Ο οικονομικός πόλεμος στον ευρωπαϊκό νότο, όπως και ο στρατιωτικός στη μέση ανατολή, είναι συνυφασμένος με το μοντέλο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής ανάπτυξης που- εν ονόματι της κερδοφορίας-αντικαθιστά τον εργαζόμενο με τον επισφαλή απασχολούμενο και τον είλωτα.

Παράλληλα, ο μεταναστευτικός εποικισμός της ΕΕ, υποτίθεται ότι θα επιλύσει το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και θα διασώσει το ασφαλιστικό, μετά την έλλειψη εγγυήσεων από μέρους του νεοφιλελεύθερου κράτους.

Ελληνική στροφή προς την Ρωσσία

Ελληνική στροφή προς την Ρωσσία

Η Ρωσσία χρειάζεται πλάϊ της μια δύναμη που να αποτελεί ένα πραγματικό αντίβαρο στην Τουρκία. Και αυτή η δύναμη είναι μόνο η Ελλάδα.

Ραγδαίες Ανατροπές στο Πολιτικό Σύστημα μετά το Πάσχα;

Συντάκτης: Partisan.gr, 09/04/2016

Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις με τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη και το τεράστιο προσφυγικό ρεύμα έχουν υπονομεύσει τα ίδια τα θεμέλια της «Ενωμένης Ευρώπης». Η εθνικιστική στροφή στο εσωτερικό πολλών ευρωπαϊκών χωρών, η απειλή κατάρρευσης των κρατικών υποδομών της Κεντρικής Ευρώπης λόγω των προσφυγικών ροών, η καταστρατήγηση θεμελιωδών συμβάσεων όπως η Σένγκεν ή το Δουβλίνο, το επαπειλούμενο Brexit και η άνοδος των πάσης φύσεως ευρωσκεπτικιστών έχουν μεταβάλει ριζικά το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο μέσα στον ενάμιση χρόνο από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Η «έξοδος» από τον μονόδρομο της ευρωζώνης από εκεί που ήταν εκφοβιστική... κατάντησε σημαία ευκαιρίας.

Η Ελλάδα, η οποία εξαναγκάστηκε πέρυσι να υποχωρήσει για τρίτη φορά έναντι των δανειστών της, υπογράφοντας ένα «ταπεινωτικό» Μνημόνιο, σήμερα βρίσκεται σε καραντίνα από τους «εταίρους» της χωρίς να διαθέτει τους απαιτούμενους πόρους για να διαχειριστεί το τεράστιο πλήθος ανθρώπων που κατακλύζουν την επικράτειά της, αφού δεν έχει λάβει καμμία χρηματική υποστήριξη από τη νέα δανειακή σύμβαση.

Όλο και πιο σκούρες πινελιές στο χάρτη της Ευρώπης

Όλο και πιο σκούρες πινελιές στο χάρτη της Ευρώπης

Graffiti  του WD

Απαρνείται ακόμη και τη βιτρίνα των «αξιών» που υποτίθεται ότι τη χαρακτήριζαν

Κείμενα: Ερρίκος Φινάλης

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 19/01/2016]

Μια σειρά «μικρά» γεγονότα συμπληρώνουν με όλο και πιο σκούρες πινελιές το χάρτη μιας Ευρώπης που καθημερινά αποδεικνύεται όλο και πιο αποκρουστική, καθώς εγκαταλείπει κάθε πρόσχημα και απαρνείται ακόμη και τη βιτρίνα των «αξιών» που υποτίθεται ότι τη χαρακτήριζαν. Η δημοκρατία αντικαθίσταται από τα κελεύσματα των «αγορών», η λαϊκή κυριαρχία σκυλεύεται από τους ισχυρούς, ο πέλεκυς μιας δρακόντειας νομοθεσίας πέφτει βαρύς πάνω σε όσους αντιστέκονται, και τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων αντιμετωπίζονται από τους σύγχρονους Αρίους ούτε λίγο ούτε πολύ όπως οι εβραίοι, οι σλάβοι και άλλες «κατώτερες φυλές» πριν από 70-80 χρόνια. Υπερβολές; Για να δούμε…

Μετανάστης-Πρόσφυγας-Εργάτης

Μετανάστης-Πρόσφυγας-Εργάτης

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: InfoWar, 12/09/2015]

Οι μικροπωλητές που πουλάνε σε πρόσφυγες ένα μπουκαλάκι νερό για δύο ή τρία ευρώ παρουσιάζονται (δικαίως) σαν σύγχρονοι μαυραγορίτες. Πίσω από τους φτωχοδιάβολους όμως πολυεθνικές περιμένουν να βγάλουν εκατομμύρια από το μεγαλύτερο προσφυγικό ρεύμα των τελευταίων δεκαετιών

❝Ο πόλεμος ταΐζει καλύτερα τους ανθρώπους❞  Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Μάνα Κουράγιο»

Χρειάστηκαν μερικές φωτογραφίες με την Ανγκελα Μέρκελ να υποδέχεται χαμογελαστή πρόσφυγες από τη Συρία ώστε η Γερμανία να λάβει σχεδόν εν μιά νυκτί το χρίσμα της πλέον φιλόξενης χώρας της Ευρώπης. Οι ευθύνες του Βερολίνου για τις συμφωνίες του Δουβλίνου, που μετέτρεψαν τη Μεσόγειο σε ανοιχτό τάφο για δεκάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες, ξεχάστηκαν σχεδόν αυτομάτως μαζί με τις ευθύνες της γερμανοκρατούμενης Ε.Ε. για την κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων σε Ασία και Μέση Ανατολή.

Θύτες και υποκριτές: η Ευρώπη στα χειρότερά της

Θύτες και υποκριτές: η Ευρώπη στα χειρότερά της

Σκίτσο του FALCO

Γεώργιος Π. Μαλούχος

[Πηγή: Το ΒΗΜΑ, 04/09/2015]

Ολο και περισσότερο απειλεί πλέον να στοιχειώσει την Ευρώπη η τρομερή ανθρωπιστική καταστροφή της Συρίας. Μια καταστροφή που προκάλεσε, χωρίς καμία αιτία, η ίδια η Δύση, η οποία τώρα – με τις οδηγίες των επικοινωνιολόγων των ηγετών της – εκφράζει τη… θλίψη και τη συγκίνησή της, με τα θύματα αυτής της πολιτικής να πολλαπλασιάζονται ραγδαία.

Το αποκορύφωμα υπήρξε το τρίχρονο αγοράκι από τη Συρία, ο Αϊλάν Κούρντι, που τον βρήκαν πνιγμένο στα τουρκικά παράλια. Διάφοροι ηγέτες έσπευσαν να κάνουν δημόσιες σχέσεις και διαχείριση εικόνας πάνω στο πτώμα του μικρού παιδιού. Δεν τους είχε πει κανείς ότι υπάρχουν περιπτώσεις που είναι πολύ πιο πειστικό το να μην πεις τίποτα;

Επιστροφή στη Λιβύη;

Επιστροφή στη Λιβύη;

Σκίτσο του Latuff

του Γ. Καπόπουλου

[Πηγή: ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 24/04/2015]

Είναι δυνατόν να πληγούν χειρουργικά τα ορμητήρια των δουλεμπόρων στη Λιβύη, χωρίς η Ε.Ε. να εμπλακεί στη χαοτική εσωτερική αντιπαράθεση μιας χώρας που επί της ουσίας είναι ακυβέρνητη πολιτεία;

Μπορεί έστω και με επικοινωνιακή αφορμή την ανάσχεση του κύματος των προσφύγων να υπάρξει σήμερα αποτελεσματική σταθεροποιητική επέμβαση της Ευρώπης στη Λιβύη; Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα είναι ασυζητητί αρνητικές:

Πρώτον, στη χώρα δεν υπάρχει ενιαία και συντεταγμένη κρατική εξουσία, με την οποία θα μπορούσε να υπάρξει προσυνεννόηση πριν υπάρξουν αεροπορικά και ναυτικά πλήγματα χωρών της Ε.Ε. κατά βάσεων δουλεμπόρων.

Το μεθοδευμένο πλήγμα κατά του Ελληνισμού

Το μεθοδευμένο πλήγμα κατά του Ελληνισμού

Οι Μετατοπίσεις εννοιών, η Πολιτική Ορθότητα και o Μετάνθρωπος

Του Κων/νου Π. Ρωμανού, 
καθηγητού Φιλοσοφίας στο Παν/μιο του Αιγαίου

[Δημοσιεύθηκε στο Τρίτο Μάτι τ.221, Ιούνιος 2014]

Πριν από χρόνια παρακολουθούσα μεγάλη διαδήλωση στη λεωφόρο Αλεξάνδρας των Αθηνών, με συμμετοχή ξένων οργανώσεων και μεγάλα πανό που απαιτούσαν: «έξω η ξενοφοβία και ο ρατσισμός!» και αναρωτήθηκα με οργή: πώς προέκυψε αυτό; Γιατί οι δικοί μας νεολαίοι δυσφημούν την Ελλάδα ως ρατσιστική χώρα, τώρα μάλιστα που πολλοί ξένοι τουρίστες έχουν συρρεύσει να παρακολουθήσουν αγώνες αθλητικούς στην παραλιακή ακτή της Αθήνας και θα μεταφέρουν τις εντυπώσεις στην πατρίδα τους; Και από πότε διεπιστώθη ότι οι Έλληνες είναι «ρατσιστές», παρά το ότι οι πόλεις και τα σχολεία της φιλοξενούν τεράστιο αριθμό αλλοδαπών, οι οποίοι ενθαρρύνονται να εισέλθουν μαζικά, χωρίς χαρτιά, μέσα από αφύλακτα σύνορα; Και πώς οι αρχές επιτρέπουν διαδηλώσεις τόσο βλαπτικές για την Ελλάδα στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό;

 Διότι ναι μεν είχα ήδη τότε κάποιες φορές αναρωτηθεί, πώς συνέβη μέσα σε λίγα χρόνια να έχει γεμίσει ο τόπος ξένους πληθυσμούς και γιατί άραγε συμβαίνει αυτό και που οδηγεί, ούτε είχα ονειρευθεί, όμως, ότι οι απορίες μου αυτές πιθανότατα ήσαν αποκυήματα μιας... ρατσιστικής προσωπικότητας. Ούτε ότι οι ανησυχίες και, έστω, οι φόβοι μου για την ξαφνική επέλαση παράνομων ξένων σήμαιναν ότι διακατέχομαι από φοβία, που είναι παθολογική κατάσταση.