ΗΜΕΡΑ ΝΙΚΗΣ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ

Παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία στη Μόσχα για την 76η επέτειο Ημέρα της Νίκης κατά της Ναζιστικής Ευρώπης!! 

LIVE Γ΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ όχι κατά Βαρβάρων ή Βανδάλων αλλά κατά των Βέβηλων, κατά των Βδελυγμάτων της Παγκόσμιας Ιστορίας!!! ΝΙΚΗ

Τα ρωσικά στρατεύματα και τα στρατιωτικά οχήματα παρελαύνουν στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας κατά την ετήσια παρέλαση της Ημέρας της Νίκης εορτάζοντας την 76η Επέτειο της ήττας της Ναζιστικής Ευρώπης. Είναι η μεγαλύτερη από δεκάδες παρελάσεις που πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη Ρωσία για να εορταστεί η ήττα της ναζιστικής Γερμανίας. 

Στην παρέλαση στη Μόσχα, παρουσία του Πρόεδρου Πούτιν, συμμετείχαν 12.000 στρατιώτες, ενώ ο Ρώσος Υπ. Άμυνας Σοϊγκού εποχούμενος επιθεώρησε τα στρατεύματα πιο συγκινημένος από κάθε άλλη φορά αφού σιμώνει η Ώρα. Αναπόφευκτος ο Πόλεμος, σημειώνουν καλά πληροφορημένες πηγές από τη Μόσχα…

Βιοασφάλεια και πολιτική

Βιοασφάλεια και πολιτική   

Μόλις φτερνιστεί κάποιος, κόψτους το σχοινί...

«Ο πολίτης δεν έχει πια δικαίωμα στην υγεία (health safety), αλλά υποχρεούται νομικά στην υγεία (biosecurity)»     
Giorgio Agamben* 

ΑΥΤΟ ΠΟΥ προκαλεί εντύπωση με τις αντιδράσεις απέναντι στους έκτακτους μηχανισμούς που έχουν τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας (και όχι μόνο σε αυτήν) είναι η αδυναμία εξέτασής τους πέρα από την άμεση συγκυρία στην οποία φαίνεται πως λειτουργούν. Λίγοι είναι αυτοί, από μία άλλη σκοπιά, που προσπαθούν, όπως θα απαιτούσε μια σοβαρή πολιτική ανάλυση, να τα ερμηνεύσουν ως τα συμπτώματα και τα σημάδια ενός ευρύτερου πειραματισμού, στο οποίο διακυβεύεται ένα νέο μοντέλο διαχείρισης ανθρώπων και πραγμάτων. Ήδη σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε πριν από επτά χρόνια, το οποίο αξίζει να ξαναδιαβαστεί σήμερα προσεκτικά (Tempêtes microbiennes -Μικροβιακές θύελλες, Gallimard, 2013), ο Patrick Zylberman είχε περιγράψει τη διαδικασία μέσω της οποίας η υγειονομική ασφάλεια, που μέχρι τότε ελάχιστα μέτραγε στους πολιτικούς υπολογισμούς, θα αποτελούσε ουσιαστικό μέρος των πολιτικών κρατικών και διεθνών στρατηγικών. Δεν πρόκειται παρά για τη δημιουργία ενός είδους «υγειονομικής τρομοκρατίας» ως μέσο διακυβέρνησης σύμφωνα με αυτό που ορίζεται ως worst case scenario, το χειρότερο σενάριο.

Τι κρύβεται πίσω από τον κορωνοϊό;

Τι κρύβεται πίσω από τον κορωνοϊό;

Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης

Ο κόσμος έχει μείνει εμβρόντητος μπροστά στην κατάρα αυτής της επιδημίας του κορωνοϊού. Ο πλανήτης άλλαξε όψη, οι πόλεις των χωρών ερήμωσαν. Καθημερινοί θάνατοι και αβεβαιότητα για το μέλλον. Τα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών ΜΜΕ, μετεβλήθησαν σε… «δελτία θανάτου»! Τόσοι νεκροί, τόσοι διασωληνωμένοι, τόσα καινούργια κρούσματα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, έχει πλέον δεύτερη θέση διότι την πρώτη κατέχουν οι «ιατρικοί εκπρόσωποι» για να ενημερώνουν και για να δίνουν απαντήσεις σε απορίες. Ένα μόνο ερώτημα δεν ετέθη ποτέ από κανέναν: Από πού και πώς ξεπήδησε αυτή η επιδημία; Ποιος ευθύνεται για το πρωτόγνωρο «Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο»; Μια περίεργη σιγή καλύπτει το καίριο αυτό ερώτημα.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ GIULIETTO CHIESA ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΞΑΦΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ (26/4)!

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ GIULIETTO CHIESA ΠΡΙΝ ΤΟΝ  ΞΑΦΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ (26/4)!

«Είμαι πεπεισμένος ότι η επίθεση των ιών οργανώθηκε…», λέει ο διακεκριμένος Ιταλός δημοσιογράφος

Ο Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας Giulietto Chiesa: χτίζουν έναν νέο κόσμο. Θέλουν τον πλήρη έλεγχο της ανθρωπότητας. Όλοι οι άνθρωποι ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ. Όποιοι δεν εμβολιαστούν δεν θα έχουν δικαίωμα ούτε μετακίνησης ούτε να βγουν από το σπίτι. Έχει ακυρωθεί το 60% της παραγωγής… πως θα ζήσει ο κόσμος;;;

[συνέντευξη του Giulietto Chiesa λίγες μέρες πριν τον θάνατο του που μετέδωσε τα τελευταία 24ωρα σχεδόν σύσσωμος ο ρώσικος τύπος…Πρόλαβε κι αποτύπωσε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Eντύπωση προκαλεί ο απροσδόκητος χαμός του ενώ το πνεύμα του δείχνει την ζωτικότητά του λίγο πριν το μοιραίο. Η αιτία του θανάτου του παρέμενε ανεξακρίβωτη ως χθες]…

Είναι δύσκολο να πούμε τι θα ακολουθήσει η κρίση, τι αλλαγές μας περιμένουν. Ένα πράγμα είναι σαφές σε όλους: ο κόσμος θα αλλάξει. Και είναι δύσκολο να μιλήσουμε για συγκεκριμένες συνέπειες, γιατί κανείς δεν έχει πραγματική εικόνα για το τι συμβαίνει. Τι προκάλεσε την επιδημία του κορονοϊού: δημιουργήθηκε τεχνητά και, ίσως, ακόμη και σκόπιμα εξαπλώθηκε; Δεν υπάρχουν απαντήσεις, υπάρχουν μόνο εικασίες και υποθέσεις.

Το Συνέδριο και το Μηδέν

Το Συνέδριο και το Μηδέν

Σκίτσο του Κώστα Γρηγοριάδη στην Εφημερίδα των Συντακτών

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 15/10/2016]

Αντί να διυλίσουμε τον κώνωπα, ποιος κέρδισε, ποιος ζημιώθηκε, μπορούμε να προεξοφλήσουμε το αποτέλεσμα του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς κανένα κίνδυνο να πέσουμε έξω. Το Συνέδριο, αλλά και η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για τη διαπλοκή, προ ημερών στη Βουλή, έχουν κοινό χαρακτηριστικό το μηδέν. Η κυβέρνηση δεν είχε καμία ανάγκη από το κουβεντολόϊ στη Βουλή για να χτυπήσει τη διαπλοκή. Είχε ενάμιση χρόνο να μαζέψει τα στοιχεία, να καταγγείλει τις υποθέσεις και να παραπέμψει στη Δικαιοσύνη τους ενόχους. Αντ’ αυτού προτίμησε το θέαμα, ελλείψει άρτου. Ουδείς στο σκαμνί. Τράβα με να σε τραβώ να περνάμε τον καιρό. Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο, αυτό είναι το σκάνδαλο.

Τα Μνημόνια δεσμεύουν όλη τη ζωή του τόπου, όχι μόνο την Οικονομία. Οι αχυράνθρωποι της Γερμανίας, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας, όλο το εγχώριο υπηρετικό προσωπικό των επικυρίαρχων, είναι προφυλαγμένο, στο άβατο. Στα Συνέδρια μετράμε κουκιά, συσχετισμούς προσωπικής ισχύος, δηλαδή τρικλοποδιές, μαχαιρώματα, σπιουνιές. Η πολιτική συζητιέται και αποφασίζεται αλλού, εκτός Ελλάδας, ενίοτε, όταν ο χρόνος πιέζει, στο Χίλτον, όχι απαραιτήτως με ελληνική συμμετοχή.

Αντιδράσεις και διπλωματικός «πόλεμος» για τη Ρούσεφ

Αλυσιδωτές αντιδράσεις πυροδοτεί η απόφαση για καθαίρεση της Ντίλμα Ρούσεφ από την προεδρία της Βραζιλίας. Η νέα κυβέρνηση της χώρας βρίσκεται αντιμέτωπη με διπλωματικές αντιδράσεις (Βολιβία, Ισημερινός, Κούβα), ενώ ήδη σημαίνουσες προσωπικότητας ασκούν σφοδρή κριτική.

[Πηγή: efsyn.gr, 01/09/2016]

Ο Νοάμ Τσόμσκι έκανε λόγο για «μια συμμορία κλεφτών» η οποία καθαίρεσε την Ντίλμα Ρούσεφ, ενώ αντιδράσεις υπάρχουν και από άλλες σημαντικές προσωπικότητες, αλλά και ακτιβιστές.

Το διαρκές πραξικόπημα

Το διαρκές πραξικόπημα

Από τον Νίκο Νικήτογλου

[Πηγή: Νόστιμον Ήμαρ, 18/07/2016]

Είχαν περάσει λίγες μόλις ώρες από το πραξικόπημα. Στην κεντρική πλατεία της Άγκυρας, την Kilizay, το πλήθος κρατάει πορτραίτα του Ερντογάν με τις λέξεις “Benim Baskanim”, “πρόεδρε μου”. Στις γέφυρες του Βοσπόρου, στη Fatih Sultan Mehmet και τη Boğaziçi, αλλά και στο αεροδρόμιο Atatürk, ο κόσμος που ξεχύθηκε στους δρόμους, αφοπλίζει, συλλαμβάνει και προπηλακίζει νεαρούς φαντάρους. Αξιωματικοί και δικαστικοί συλλαμβάνονται. Το πραξικόπημα έχει λάβει τέλος και στην Τουρκία ξημερώνει μια παράξενη ημέρα.

Αν ο πόλεμος του Βιετνάμ έμεινε στην ιστορία ως «ο πόλεμος της τηλεόρασης», με τους εκατοντάδες ανταποκριτές και τις χιλιάδες ώρες οπτικοακουστικού υλικού, τότε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016 στην Τουρκία θα μείνει στην ιστορία ως το «live streaming πραξικόπημα». Ο βομβαρδισμός της πληροφόρησης – αλλά και της παραπληροφόρησης – για τα γεγονότα στην Τουρκία, κατέκλυσε το διαδίκτυο, τα social media, τις τηλεοράσεις, με τους θεατές να συναντούν τον 21ο αιώνα, όπου οι φωτογραφίες και τα video κοινοποιούνται από χρήστες, τα πάντα μεταδίδονται live, ενώ τα τανκ, τα στρατιωτικά οχήματα και οι ένοπλοι φαντάροι, μοιάζουν με μουσειακά εκθέματα.

Η Τουρκία μετά το πραξικόπημα

Η Τουρκία μετά το πραξικόπημα

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 18/07/2016]

Το πραξικόπημα στην Τουρκία έγινε μερικές μέρες πριν από τις κρίσεις για αλλαγή της ηγεσίας του Στρατεύματος και λίγες μέρες μετά την αιφνίδια στροφή στην εξωτερική πολιτική με την αποκατάσταση των σχέσεων τόσο με το Ισραήλ όσο και με τη Ρωσία. Ο Ερντογάν έχει προφανώς το πάνω χέρι δυο μέρες μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος και ως προς τη διεθνή στήριξη και ως προς τον έλεγχο των ΜΜΕ και ως προς τη στήριξη των δυναμικών ερεισμάτων της κρατικής εξουσίας, Ένοπλες Δυνάμεις (μέρος τους), Μυστικές Υπηρεσίες (ήταν δικές του), στρατοχωροφυλακή-αστυνομία (είχε τον έλεγχο). Η ιδέα ότι ο κόσμος μαζικά βγήκε στους δρόμους για να στηρίξει τον Ερντογάν δεν επιβεβαιώνεται, μάλλον στρατοχωροφύλακες ντυμένους πολιτικά είδαμε στις τηλεοπτικές οθόνες για τις εντυπώσεις. Ο Ερντογάν ακόμα δεν αποτολμά να πάει στην Άγκυρα, πρωτεύουσα του Κράτους και έδρα της κυβέρνησης. Ούτε είναι σαφές ποια κατάσταση επικρατεί στο σύνολο της χώρας αλλά και στην ίδια την Κωνσταντινούπολη, αν αληθεύουν οι χθεσινές πληροφορίες ότι ο «Σουλτάνος» εξαφανίστηκε και πάλι, άνευ εξηγήσεων. 

ΔΝΤ και Wikileaks: Ποιος πέφτει από τα σύννεφα;

ΔΝΤ και Wikileaks: Ποιος πέφτει από τα σύννεφα;

Του Μωυσή Λίτση*

[Πηγή: kontra-xreos, 05/04/2016]

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για τους διαλόγους μεταξύ Τόμσεν και Βαλκολέσκου και τον σχεδιαζόμενο νέο εκβιασμό με επαπειλούμενη χρεοκοπία της χώρας μας, δεν εκπλήσσουν.

Εκπλήσσουν μόνον όσους έγιναν εν μία νυκτί από ξαφνικοί πολέμιοι του ΔΝΤ και της τρόικας,  συνεργάσιμα παιδιά…. Από το 2002 ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς περιέγραφε αρκετά γλαφυρά στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Αυταπάτη (Εκδόσεις Λιβάνη),  το πώς οι ακριβοπληρωμένοι αξιωματούχοι του ΔΝΤ (και άλλων οργανισμών όπως η Κομισιόν και η ΕΚΤ θα προσθέταμε εμείς) από την άνεση πολυτελών ξενοδοχείων πέντε αστέρων εκπονούν συνταγές… εξυγίανσης που επηρεάζουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

Τα όσα έσουρε τότε ο Στίγκλιτς για τη συμπεριφορά του ΔΝΤ στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπου καλούνταν να βοηθήσει… οικονομικά, τα έχει ζήσει για τα καλά πλέον στο πετσί του ο ελληνικός λαός: κλειστά νοσοκομεία και σχολεία, ανεργία 30%, διάλυση της λεγόμενης μεσαίας τάξης, φτώχεια και μειώσεις μισθών… Όλα αυτά για να αποφύγει την υποτιθέμενη κατά πολύ χειρότερη χρεοκοπία, την οποία ωστόσο, οι «αδέκαστοι αξιολογητές» της ελληνικής οικονομίας μεθοδεύουν…

Γιατί το Βέλγιο αποδείχθηκε τόσο ευάλωτο στις επιθέσεις

Γιατί το Βέλγιο αποδείχθηκε τόσο ευάλωτο στις επιθέσεις

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 23/03/2016]

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες συγκλόνισαν, αλλά δεν αποτέλεσαν έκπληξη – καθώς ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο ήταν γνωστό ότι η πρωτεύουσα του Βελγίου και έδρα της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ (που για τέσσερις ημέρες τέθηκε σε κατάσταση αποκλεισμού στο πλαίσιο των αντιτρομοκρατικών ερευνών) αποτελούσε το οιονεί "στρατηγείο” όσων αιματοκύλισαν το Παρίσι.

Το γεγονός ότι ο υπ' αριθμόν ένα καταζητούμενος Salah Abdeslam εντοπίσθηκε μετά από τέσσερις μήνες κατά τους οποίους βρισκόταν κάτω από τη μύτη των βελγικών αρχών, χωρίς να έχει μετακινηθεί από το προάστιο του Μόλενμπεκ, άφηνε ήδη μια γλυκόπικρη γεύση – αν και οπωσδήποτε αποτελούσε επιτυχία. Το γεγονός ότι τέσσερις μέρες μετά τη σύλληψη του Abdeslam, για την οποία ο Barack Obama συνεχάρη τηλεφωνικώς τον Βέλγο πρωθυπουργό, ένας ακόμη πυρήνας τζιχαντιστών έσπερνε τον θάνατο στο διεθνές αεροδρόμιο του Zaventem και στον σταθμό του μετρό του Maalbeeck, πλάι στα κεντρικά κτίρια των ευρωπαϊκών θεσμών, κάνει κάθε αντιτρομοκρατική επιχείρηση να μοιάζει με τον πίθο των Δαναϊδων.

Έφυγε από τη ζωή ο Άγγελος Μαστοράκης, ένας από τους μεγαλύτερους θιασώτες τής επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα

Έφυγε από τη ζωή ο Άγγελος Μαστοράκης, ένας από τους μεγαλύτερους θιασώτες τής επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα

Η επαφή του με το ροκ και τον κινηματογράφο, τα διαπλανητικά περιοδικά του, οι απόψεις του

του Φώντα Τρούσα

[Πηγή: LiFO, 11.2.2016]

Πέθανε χθες ο Άγγελος Μαστοράκης. Ήταν 67 ετών. Όλοι τον γνωρίσαμε ως έναν από τους φανατικούς υποστηρικτές τής επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα, ήδη από τα seventies – αν και ο Μαστοράκης δεν ήταν μόνο αυτό, αφού η παρουσία του ήταν στενά δεμένη και με το ελληνικό ροκ.

Να πούμε λοιπόν πως ο Μαστοράκης, που είχε γεννηθεί στη Νίκαια, το 1949, ήταν βασικός συνεργάτης (ηχολήπτης) του Διονύση Σαββόπουλου στη δεκαετία του ’70 (στη δισκογραφία το όνομά του αναφέρεται μόνο στους «Αχαρνής»), ενώ βρέθηκε πίσω από τους Socrates, τα Μπουρμπούλια, τον Παύλο Σιδηρόπουλο και βεβαίως τον Εξαδάκτυλο και τον Δημήτρη Πουλικάκο (παίζει φυσαρμόνικα και κάνει φωνητικά στο «Μεταφοραί-Εκδρομαί ο Μήτσος», ενώ ήταν ηχολήπτης και στο «Crazy Love στου Ζωγράφου»). Ήταν επίσης υπεύθυνος ήχου στο κλαμπ Ρόδον (στην αρχή της λειτουργίας του), ενώ είχε κάνει remixing και παραγωγή στο καλύτερο LP του Ross Daly, το “Ross Daly” [Private Pressing, 1986].

Τουρκία εναντίον Ρωσίας και στο βάθος…. Γερμανία!

Τουρκία εναντίον Ρωσίας και στο βάθος…. Γερμανία!

του ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΟΥΜΑΚΗ

[Πηγή: Analyst.gr, 04/12/2015]

«Αδειάστε την Μικρά Ασία από τα ιθαγενή στοιχεία που σας στέκονται εμπόδιο, έλεγε εκείνο τον καιρό η Πρωσσική κυβέρνηση στους Ταλαάτ και Εμβέρ. Είσαστε δάσκαλοι στην τέχνη της εκκένωσης. Και εμείς θα αντικαταστήσουμε τους σκύλους τους Έλληνες, τους ταραχοποιούς και άχρηστους με καλούς και τίμιους Γερμανούς, υποταγμένους και υπάκουους, οι οποίοι θα σας αποδώσουν στο εκατονταπλάσιο αυτό που η εξαφάνιση των Ελλήνων θα σας έχει στερήσει. Και τα οφέλη από την επιχείρηση θα είναι για σας σημαντικότερα απ΄ ότι όλοι οι θησαυροί του χαλίφη».

Από το βιβλίο «Berlin – Bagdad» του Gerhard Albert Ritter (1929 – 2015) όπως αποδίδεται στο βιβλίο «Τουρκία και Ανατολικά ζητήματα» του Θεόδωρου Μπατρακούλη, εκδόσεις Ινφογνώμων, σελίδα 321.

***

Η κατανόηση όσων συμβαίνουν στις μέρες μας στην ευρύτερη περιοχή στην οποία ανήκουμε, προϋποθέτει στοιχειώδη επισκόπηση γεωπολιτικών δεδομένων και μακροπρόθεσμων στρατηγικών σχεδιασμών της ισχυρότερης σήμερα Ευρωπαϊκής δύναμης, της Γερμανίας η οποία σε υποτυπώδη συνεργασία με την Γαλλία, ρυθμίζει τις τύχες ολόκληρης της Ευρώπης.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Το τέλος της ...όποιας Δημοκρατίας έμεινε στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Μετά τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι

"Το σκοτάδι πέφτει πάνω από το Παρίσι". Σκίτσο του Latuff για τις χθεσινές πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι

Τα πρώτα πρωτοσέλιδα των γαλλικών μέσων ενημέρωσης για τις χθεσινοβραδινές επιθέσεις

Κάλεσμα Κούρδων για πορεία την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015, στις 6:30 μ.μ. στο Σύνταγμα

Κάλεσμα Κούρδων για πορεία 

την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015,
στις 6:30 μ.μ. στο Σύνταγμα

Πρόκειται για τη φασιστική επίθεση που δέχτηκαν οι Κούρδοι, Τούρκοι, εργάτες, εργαζόμενοι, διανοούμενοι, γυναικείες οργανώσεις, νεολαιίστικα σχήματα, σήμερα το πρωί (Σάββατο 10 Οκτωβρίου) στις 10:05, την ώρα που πραγματοποιούσαν συγκέντρωση για την ειρήνη. Στη συγκέντρωση σημειώθηκαν δύο μεγάλες εκρήξεις οι οποίες σύμφωνα με την ανακοίνωση της κυβέρνησης έχασαν τη ζωή τους 86 άτομα και εκατοντάδες είναι οι τραυματίες.

Η ανησυχία μας είναι μεγάλη για τον αριθμό των δολοφονημένων αγωνιστών που μπορεί να αυξηθεί.

Τη συγκέντρωση είχαν οργανώσει Συνομοσπονδίες και Συνδικάτα όπως:Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων (KESK), Συνομοσπονδία Επαναστατών Εργατών (DISK),  Ομοσπονδία Μηχανικών (TMNOB) και Ομοσπονδία Εργαζομένων Υγείας (TTB). Πριν ξεκινήσει η συγκέντρωση, η πρώτη έκρηξη σημειώθηκε μέσα στο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένοι τα μέλη και οι οπαδοί του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών. Η δεύτερη έκρηξη σημειώθηκε μέσα στα μέλη και τους οπαδούς του Κόμματος Εργασίας EMEP. Μέσα σε δευτερόλεπτα σκορπίστηκαν παντού ανθρώπινα μέλη και η αστυνομία εμπόδισε την έλευση των ασθενοφόρων ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούσε επιθέσεις.

Η Νέα Παγκόσμια Αταξία

Η Νέα Παγκόσμια Αταξία

Του Φίλιπ Γκούρεβιτς*

[Πηγή: Mignatiou, 08/10/2015]

Στις 20 Οκτωβρίου 2011, την ημέρα που Λίβυοι αντάρτες εντόπισαν τον συνταγματάρχη Καντάφι σε έναν οχετό, τον έβγαλαν έξω και τον σκότωσαν, ο πρόεδρος Ομπάμα συγκαλούσε συνέντευξη Τύπου στο Rose Garden και ανακοίνωνε ότι «οι στόχοι μας επετεύχθησαν». (Η Χίλαρι Κλίντον το είπε πιο ωμά σε έναν δημοσιογράφο: «Ήλθαμε, είδαμε, πέθανε»).

Την προηγούμενη άνοιξη, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσιζαν να λάβουν μέρος στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς εναντίον της Λιβύης, ο Λευκός Οίκος είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι ο στόχος δεν ήταν η αλλαγή καθεστώτος, γεγονός που έπεισε τη Ρωσία να μην προβάλει βέτο σε σχετικό ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών.

Η Μόσχα εξοργίστηκε με την κατάληξη που είχε η αποστολή του ΝΑΤΟ, αλλά ο Ομπάμα είπε ότι «μπροστά στην προοπτική μαζικών ακροτήτων, και της έκκλησης του λιβυκού λαού, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους σταμάτησαν τις δυνάμεις του Καντάφι».

Αποχή;

Αποχή;

του Νίκου Μπογιόπουλου

[Πηγή: Νόστιμον ήμαρ, 16/09/2015]

Αν η αποχή έλυνε προβλήματα, τότε στην Αμερική, όπου οι Πρόεδροι εκλέγονται με τις μισές ψήφους του μισού εκλογικού σώματος, ο λαός θα ζούσε εδώ και δεκαετίες σε παράδεισο.

Αν η αποχή εμπόδιζε τη λήψη αντιλαϊκών μέτρων, τότε το 50% της αποχής στις ευρωεκλογές του 2014 θα είχε εμποδίσει την ΕΕ να κινείται στην κατεύθυνση των ομολογημένων ή ανομολόγητων Μνημονίων.

Όσοι την Κυριακή λογαριάζουν να μην πάνε να ψηφίσουν, ας το σκεφτούν:

Η αποχή τους θα ενοχλήσει μια στάλα τον τραπεζίτη που πήρε το κομματάκι που του αναλογούσε από τα 250 δισεκατομμύρια των πενταετών «ανακεφαλαιοποιήσεων»; Με την αποχή του θα προβληματιστούν τάχα οι βιομήχανοι που αναμένουν μετεκλογικά την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων;

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ  

[Πηγή: iskra,  07/09/2015]

Τρεις φορές από τη δεκαετία του ΄50 ένα δυναμικό λαϊκό πλειοψηφικό ρεύμα έθεσε επιτακτικά το αίτημα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Εθνικής Ανεξαρτησίας -Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Ανατράπηκε και τις τρεις με διάφορους τρόπους και διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Η Χούντα έβαλε στο γύψο τη χώρα, ανέκοψε την ορμή των δημοκρατικών νεοαστών (τυπικός εκπρόσωπος ο Τρίτσης) και του μαχητικού λαϊκού κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ του Α.Γ. Παπανδρέου απορρόφησε, με δόλωμα τον πατριωτισμό, τους  δημοκρατικούς νεοαστούς και την Εαμική αριστερά, διακηρύσσοντας ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», αλλά στην πράξη η εξάρτηση παρέμεινε αναλλοίωτη. Την τρίτη φορά τα λαϊκά αιτήματα απεμπολήθηκαν από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με πρωταρχική ευθύνη του ίδιου του κ. Τσίπρα.

Βερσαλλίες 1919 - Βρυξέλλες 2015

Βερσαλλίες 1919 - Βρυξέλλες 2015

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

[Πηγή: Kommon, 14/07/2015]

"Εγίναμεν η χλεύη των ηττημένων", είχε πει ο Γ. Παπανδρέου το 1965, τη χρονιά του ανακτορικού πραξικοπήματος, της αποστασίας και των Ιουλιανών. Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνονται, τούτες τις πικρές ώρες, όχι μόνο τα μέλη και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα του "ΟΧΙ", που άντεξε στο καμίνι μιας άνευ προηγουμένου τρομοκρατίας, πέτυχε μια μεγάλη νίκη στις 5 Ιουλίου, για να εισπράξει την πιο εξευτελιστική συνθηκολόγηση από εκείνους που καλούνταν να διαχειριστούν την εντολή της.

Το είπαν στις 20 Φεβρουαρίου, το επαναλαμβάνουν, χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ, την αποφράδα 13η Ιουλίου: Υποχωρήσαμε, αλλά έτσι ματαιώσαμε το σενάριο της αριστερής παρένθεσης. Έχουν δίκιο κατά το ήμισυ. Ματαίωσαν το "αριστερή", ματώνοντας την καρδιά όλων των αριστερών αγωνιστών. Όσο για την "παρένθεση", απλώς την τράβηξαν λίγο πιο δεξιά, μέχρι να μπει το "τελεία, παράγραφος".

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Συνέντευξη του γάλλου ιστορικού, κοινωνιολόγου και ανθρωπολόγου Emmanuel Todd στο δημοσιογράφο William Bourton της βελγικής εφημερίδας Le Soir (10.07.2015)

Από τον Σπύρο Στάβερη

[Πηγή: LiFO, 13/07/2015]

Πως αναλύετε το ελληνικό ψυχόδραμα;

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως η Ευρώπη στην οποία αναφερόμαστε δεν είναι πια αυτή που ήταν: είναι μια Ευρώπη που ελέγχεται από τη Γερμανία και τους δορυφόρους της της Βαλτικής, της Πολωνίας, κλπ. Η Ευρώπη έγινε ένα ιεραρχημένο, αυταρχικό, "λιτοαυταρχικό" σύστημα κάτω από γερμανικό διευθυντήριο. Ο Τσίπρας έχει πιθανόν πολώσει αυτή την Ευρώπη του Βορρά ενάντια στην Ευρώπη του Νότου. Η αντιπαράθεση είναι μεταξύ του Τσίπρα και του Σόϊμπλε. Η Ευρώπη τείνει να χωριστεί στη μέση. Πέρα απ' όσα λένε οι κυβερνήσεις, είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω πως οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι ... αλλά και οι 'Αγγλοι νιώθουν μια τεράστια συμπάθεια για τον Τσίπρα.

Η παρακμιακή Ευρώπη

Η παρακμιακή Ευρώπη

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

[Πηγή: iskra, 12/07/2015]

Λίγο παράδοξη η εισαγωγή στο παρόν κείμενο, με αναφορά στο «σκληρό πυρήνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πολύ συχνά ακούγεται ότι η Ελλάδα ανήκει στο «σκληρό πυρήνα» της Ευρώπης ή άλλως ότι υπάρχει ο «σκληρός πυρήνας» της Ευρώπης. Και μόνο όμως η αναφορά στο «σκληρό πυρήνα», αυτοδικαίως καταμαρτυρείται η διαίρεση της Ευρώπης σε δύο κόσμους: α) στη Μητρόπολη και β) στην Περιφέρεια.

Η διαίρεση αυτή επιβεβαιώνεται: α) με τη διαφορά των επιτοκίων από χώρα σε χώρα, β) με τη διαφορά στο κατά κεφαλήν εισόδημα από χώρα σε χώρα και γ) με την αναγωγή στο δημόσιο χρέος από χώρα σε χώρα. Έτσι τα κράτη-μέλη συνιστούν μια Συμπολιτεία ανισόμερης ανάπτυξης του καπιταλισμού. Ειδικότερα στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και μόνο η διαφοροποίηση των επιτοκίων και των δανειακών υποχρεώσεων, υποδιαιρεί το «σκληρό πυρήνα» σε επιμέρους κατηγορίες. Ακόμη δηλαδή και στο ίδιο το ευρωσύστημα είναι πολύ δύσκολο να καταγραφεί ιεραρχικώς η κατάταξη των περιφερειακών χωρών στο «όλον σύστημα».