Ε.Ε.: Ο καθένας για το τομάρι του

Ε.Ε.: Ο καθένας για το τομάρι του

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η Γερμανία δεν θέλει να διαλυθεί η Ε.Ε.. Θέλει την Ε.Ε. ενωμένη και τους εταίρους υπηρέτες της, οικονομικά και πολιτικά. Μόνη της είναι αδύναμη, σχεδόν ασήμαντη, στο πλανητικό πεδίο ενώ αν δέσει πίσω της την Ευρώπη θα έχει ρόλο και λόγο. Η διαίρεση της Ε.E. σε Νότιους και Βόρειους, λες και είμαστε οι Αμερικάνοι στον εμφύλιο, είναι παραπλανητική. Οι εταίροι δεν συμμαχούν με βασικό κριτήριο τον πλούτο αλλά με επίκεντρο την Εξουσία. Αλλιώς Γαλλία και Ιταλία θα ήταν με τη Γερμανία και θα εκμεταλλεύονταν μαζί τους άλλους. Αλλά αν υπάρχει στην Ευρώπη κάποιος «μοναχοφάης» που θα ‘λεγε ο Κοτζιάς, αυτός δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Γερμανία. Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, τρώνε διαρκώς καρπαζιές από τη Γερμανία που δεν θέλει επ’ ουδενί ομοτράπεζους.

ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ Η ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ, για να μην πούμε για τους λιπόψυχους Γάλλους, σφυρίζουν αδιάφορα όταν τον λογαριασμό τον πληρώνει άλλος, π.χ. η Ελλάδα, όπως άλλωστε το έκαναν ήδη όταν μας έβαλαν στα Μνημόνια. Όταν έχουν πρόβλημα οι ίδιοι ουρλιάζουν, ώσπου να τους πετάξουν κάποιο ξεροκόμματο, όπως στο τελευταίο Γιούρογκρουπ.

Δεν χρειάζεται να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα για να δούμε τα παιχνίδια εξουσίας και εκμετάλλευσης που ανενδοίαστα παίζουν π.χ. το Βερολίνο εις βάρος των εταίρων, οι εταίροι εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας, οι εταίροι και οι ΗΠΑ μεταξύ τους κ.ο.κ.

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία;

Του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: iskra, 29/01/2017]

Πληθαίνουν οι ενδείξεις – ενδείξεις, όχι αποδείξεις – ότι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

Ο τρίτος πόλος

Του Αλέξη Ζακυνθινού

[Πηγή: Analyst.gr, 09/12/2016]

Μία ενωμένη με τη Ρωσία Ευρώπη θα μπορούσε να συμπληρώσει έναν τριπολικό πλανήτη, μαζί με τις Η.Π.Α. και με την Κίνα – κάτι που θεωρείται ως ο χειρότερος εφιάλτης της Γερμανίας, η οποία ανέκαθεν κέρδιζε όλες τις μάχες, αλλά έχανε τον πόλεμο.

Ο πόλεμος των μετρητών συνεχίζεται στην Ινδία (άρθρο), λαμβάνοντας νέες διαστάσεις. Ειδικότερα η κυβέρνηση της χώρας, διαπιστώνοντας πως οι Πολίτες αγόραζαν χρυσό από τη μαύρη αγορά σε τιμές που έφταναν έως και τα 2.800 $ την ουγγιά, για να προστατεύσουν τις αποταμιεύσεις τους, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη τους στο νόμισμα, επιχειρεί να κατασχέσει το χρυσό – επιτρέποντας μόνο την ιδιοκτησία 500 γ. σε κάθε έγγαμη γυναίκα, 250 γ. σε κάθε άγαμη, καθώς επίσης 100 γραμμάρια στους άνδρες.

Οι απόγονοι του Χίτλερ

Το τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος κλεμμένων χρημάτων των Εβραίων, καθώς επίσης χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες των κατεχομένων χωρών, στην Αργεντινή – με τη βοήθεια του οποίου η βιομηχανία στη Γερμανία τελικά ανέκαμψε και αργότερα αναπτύχθηκε, στο μεταπολεμικό θαύμα.

Του Άρη Οικονόμου

[Πηγή: Analyst.gr, 24/10/2016]

«Το ευρώ είναι κατά πολλούς το νόμισμα, μέσω του οποίου «θα αναδυθεί από τη στάχτη» ξαφνικά, χωρίς να το περιμένει κανείς, η τέταρτη γερμανική αυτοκρατορία – το 4ο Ράιχ όπως ήδη ορισμένοι φοβούνται.

Η νέα αυτή μεγάλη δύναμη στον πλανήτη θα διεκδικήσει, εφάμιλλα με τις υπόλοιπες (Η.Π.Α., BRICS), την παγκόσμια ηγεμονία – αφού συμπληρωθεί με τα κράτη που ήδη βρίσκονται στην «ουρά αναμονής» (Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία, Κροατία, Τσεχία και Ουγγαρία), επεκτεινόμενη στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας.

Και οι Γερμανοί κρύβουν τα λεφτά στο... πάπλωμα!

Και οι Γερμανοί κρύβουν τα λεφτά στο... πάπλωμα!

Σε κατάσταση ζόμπι οι ευρωπαϊκές τράπεζες

Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ

[Πηγή: iskra, 30/08/2016]

Το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ στο προχθεσινό φύλλο της Wall Street Journal προκάλεσε αίσθηση σε διεθνή κλίμακα. “Οι Γερμανοί καταθέτες δεν εμπιστεύονται πια τις τράπεζές τους και φέρνουν τα χρήματά τους στο σπίτι”, έγραφε η έγκυρη εφημερίδα του συγκροτήματος Μέρντοχ. Μια είδηση που θα ακουγόταν κοινότοπη αν αφορούσε τη μνημονιακή Ελλάδα, προκαλεί ωστόσο έκπληξη καθώς αφορά την ηγεμονική δύναμη της ΕΕ, τη Γερμανία. Μια χώρα όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών στο “σκληρό νόμισμα” και το τραπεζικό σύστημα που το διαχειρίζεται είχε αποκτήσει στα μεταπολεμικά χρόνια διαστάσεις κοσμικής θρησκείας.

Η σκοτεινή πλευρά του «γερμανικού θαύματος»

Η σκοτεινή πλευρά του «γερμανικού θαύματος»

Άλεξ Κάντζιας-Ρόντε

[Πηγή: Εκτός Γραμμής, 12/07/2016]

Το 2015 η γερμανική οικονομία σημείωσε για άλλη μια χρονιά σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης για τα δεδομένα της κρίσης. Παρά τους διάφορους αρνητικούς παράγοντες (όπως το σκάνδαλο της Volkswagen και το πάγωμα των σχέσεων με τη Ρωσία), οι γερμανικές εξαγωγές παρουσίασαν αύξηση, κάτι που βεβαίως σημαίνει και την αύξηση των ξένων παραγγελιών προς τη βιομηχανία. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι καταγράφουν συνεχόμενη αύξηση του τζίρου τους, η οικοδομική δραστηριότητα εκτινάσσεται, ενώ η προσφυγική κρίση δημιουργεί νέες ευκαιρίες πλουτισμού και κερδοσκοπίας.

Πώς ο Κάμερον σκότωσε τη Μέρκελ

Πώς ο Κάμερον σκότωσε τη Μέρκελ

Στην Ε.Ε. βιάζονται να κλείσουν την πληγή για να μη διαλυθούν

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 05/07/2016]

Οι Άγγλοι, με το Brexit, κατάφεραν ισχυρότατο, μάλλον θανάσιμο, πλήγμα στη γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη, οδηγώντας την ίδια την Ε.Ε. είτε σε διάλυση είτε σε εκ βάθρων αναδιάρθρωση. Η εξαγγελθείσα προ εικοσαετίας «Νέα Ευρώπη» (κατά τον πατέρα Μπους), η φιλοαμερικανική Ανατολική Ευρώπη, προορίζεται (από τις ΗΠΑ), αν όχι να αναλάβει τα ηνία, πάντως να πλήξει το γαλλο-γερμανικό μονοπώλιο εξουσίας, τερματίζοντας τη σταθερότητα στην Ευρώπη. Αυτή την αμερικανική στρατηγική αντιλαλούν στα ευρωπαϊκά πολιτικά σαλόνια οι δηλώσεις της Πολωνίδας πρωθυπουργού Μπεάτα Σίντλο ότι η παντοκρατορία των Γαλλο-Γερμανών τέλειωσε. Το πολιτικό ζήτημα πίσω από το Brexit είναι η στάση της Ε.Ε. απέναντι στη Ρωσία του Πούτιν. Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι για τη μάχη κατά της Ρωσίας, κεντρικό ζήτημα του άμεσου μέλλοντος, οι Ανατολικοευρωπαίοι, με επικεφαλής την Πολωνία, είναι πολύ πιο έγκυροι και αποφασιστικοί από ό,τι το εξαρτώμενο από το ρωσικό πετρέλαιο Βερολίνο ή το μαλθακό Παρίσι. Οι κυβερνήσεις (και οι λαοί) της Ανατολικής Ευρώπης τυφλωμένοι, δίκαια ή άδικα, από αρρωστημένο πάθος εναντίον της Ρωσίας, αδιαφορούν για το ότι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή πυρός, ενδεχομένως πυρηνικού, σε περίπτωση σύγκρουσης. Ο καθένας όπως στρώσει.

Το ΟΧΙ στην Ε.Ε.

Το ΟΧΙ στην Ε.Ε.

Η βασική αιτία της εχθρότητας απέναντι στην Ευρώπη δεν είναι άλλη από την κυβέρνηση της Γερμανίας – η οποία φιλοδοξεί να γίνει ο δεσμοφύλακας στην αμερικανική φυλακή που προωθείται, μέσα από τις μυστικές συμφωνίες και την ίδρυση του οικονομικού ΝΑΤΟ.

του Ιάκωβου Ιωάννου

[Πηγή: Analyst.gr, 24/06/2016]

«Η έξοδος της Βρετανίας θα μπορούσε να είναι η αρχή της καταστροφής όχι μόνο της ΕΕ αλλά, επίσης, ολόκληρου του πολιτικού πολιτισμού της Δύσης» (D.Tusk, πρόεδρος του ευρωπαϊκού συμβουλίου).

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ότι δεν κατάφερε να πετύχει ποτέ ο κομμουνισμός, όπως τουλάχιστον εφαρμόσθηκε, μπόρεσε να το επιτύχει μέσα σε λίγα σχετικά χρόνια ο νεοφιλελεύθερος φασισμός – ο καπιταλισμός της καταστροφής καλύτερα, ο οποίος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την οικονομία της ελεύθερης αγοράς.

Γεωπολιτικό μήνυμα BREXIT: Η αρχή του τέλους της νέας γερμανικής κυριαρχίας…

Η Ιστορία μαζί με τη Γεωγραφία θα είναι παρούσες στο προσεχές δημοψήφισμα, καθώς 71 έτη μετά το τέλος του Β’ ΠΠ, το αρχαιότερο γεωπολιτικό κέντρο λήψεως αποφάσεων του αγγλοσαξονικού κόσμου, φέρεται να έχει καταλήξει και σταθμίσει τα συν και τα μείον μιας νέας γεωστρατηγικής αφετηρίας.

Ενδεχόμενη απόφαση εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) θα αποτελέσει το τέλος της περιόδου γεωστρατηγικής ανοχής, την οποίαν οι Αγγλοσάξονες επέδειξαν έναντι της Γερμανίας, ανοίγοντας τον γεωπολιτικό ασκό του Αιόλου.

Του Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου*

[Πηγή: defencepoint.gr, 22/06/2016]

Η προεκλογική δέσμευση του πρωθυπουργού Κάμερον να προχωρήσει σε δημοψήφισμα αναφορικώς με την παραμονή ή όχι στην ΕΕ, δεν μπορεί να ειδωθεί ως μια απλή μετεκλογική συνέπεια σε επίπεδο υποσχέσεων. Όχι εφόσον συζητούμε για αποφάσεις που λαμβάνονται στη Μεγάλη Βρετανία.

Ναζί που έγιναν εκτελεστές της Μοσσάντ

Ναζί που έγιναν εκτελεστές της Μοσσάντ

O Otto Skorzeny με τον Χίτλερ

Στις 11 Σεπτεμβρίου, 1962, ένας Γερμανός επιστήμονας εξαφανίστηκε. Ήταν ένας από τους δεκάδες πρώην Ναζί εμπειρογνώμονες πυραύλων, που είχαν προσληφθεί από την Αίγυπτο για την ανάπτυξη προηγμένων όπλων για τη χώρα αυτή. Ο Heinz Krug ήταν στο γραφείο του, αλλά δεν γύρισε στο σπίτι του.

Όπως ισχυρίζονται οι Dan Raviv και Yossi Melman, βασιζόμενοι σε συνεντεύξεις με πρώην αξιωματούχους της Μοσσάντ και με Ισραηλινούς που έχουν πρόσβαση στα απόρρητα αρχεία της τελευταίας πεντηκονταετίας - ο Krug δολοφονήθηκε στα πλαίσια μιας ισραηλινής επιχείρησης που στόχο είχε τον εκφοβισμό των Γερμανών επιστημόνων που εργάζονταν για την Αίγυπτο. [Πηγή: Dan Raviv και Yossi Melman, Forward, 27/03/2016, http://forward.com/news/336943/ht/?attribution=more-articles-carousel-item-1-headline]

Επιμέλεια: Partisan.gr

Κατά την διάρκεια του πολέμου, που είχε λήξει 17 χρόνια νωρίτερα, ο Krug ήταν μέλος μιας ομάδας διακεκριμένων ειδικών στο Peenemünde, το στρατιωτικό πεδίο δοκιμών στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, όπου κορυφαίοι Γερμανοί επιστήμονες δούλευαν στην υπηρεσία του Τρίτου Ράϊχ, με επικεφαλής τον Βέρνερ φον Μπράουν.

Το στάδιο της λεηλασίας του καπιταλισμού αρχίζει: Η επίθεση της Γερμανίας στο ΔΝΤ

Το στάδιο της λεηλασίας του καπιταλισμού αρχίζει: Η επίθεση της Γερμανίας στο ΔΝΤ

Του Paul Craig Roberts*

[Πηγή: Βαθύ Κόκκινο, 30/05/2016]

Έχοντας χρησιμοποιήσει με επιτυχία την ΕΕ για να κατακτήσει τον ελληνικό λαό μετατρέποντας την ελληνική "αριστερή" κυβέρνηση σε ένα πιόνι των τραπεζών της Γερμανίας, η Γερμανία βρίσκει τώρα το ΔΝΤ στον δρόμο του σχεδίου της να λεηλατήσει την Ελλάδα μέχρις αφανισμού.

Οι κανόνες του ΔΝΤ εμποδίζουν τον οργανισμό αυτόν να χορηγεί δάνεια σε χώρες που δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους. Το ΔΝΤ κατέληξε, βάσει γεγονότων και αναλύσεων, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει. Ως εκ τούτου, το ΔΝΤ δεν είναι διατεθειμένο να δανείσει στην Ελλάδα χρήματα με τα οποία αυτή θα πληρώσει τις ιδιωτικές τράπεζες.

Το θέατρο του παραλόγου

Εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, τότε θα χάσουμε τα σπίτια μας, θα χάσουμε τις καταθέσεις μας, θα χάσουμε το ευρώ, θα χρεοκοπήσουμε και τελικά θα καταλήξουμε σκλάβοι χρέους των ξένων στο διηνεκές – στην ίδια μας την πατρίδα!  

από τον ΒΑΣΙΛΗ ΒΙΛΙΑΡΔΟ

[Πηγή: Analyst.gr, 25/05/2016]

«Μυστικά μεταξύ τους, τα υψηλόβαθμα στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης παραδέχονται φυσικά ότι, η Ελλάδα χρειάζεται μία διαγραφή του χρέους της. Είναι αυτονόητο, αφού προφανώς δεν είναι τυφλοί.

Έχουν όμως παγιδευτεί στο ψέμα, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι φερέγγυα, άρα ικανή να πληρώνει τις υποχρεώσεις της – κάτι που έχουν ξανά και ξανά «σερβίρει» στους δικούς τους απλούς γερμανούς βουλευτές. Χωρίς αυτό το ψέμα, η Ελλάδα δεν θα ήταν πλέον μέλος της Ευρωζώνης. Το συγκεκριμένο ψέμα όμως, δεν μπορεί να διατηρηθεί αιώνια» (πηγή: Financial Times σε ελεύθερη μετάφραση / Το ΔΝΤ και η μπλόφα του Βερολίνου για την Ελλάδα).

Μηχανισμό επίλυσης χρεοκοπιών προωθεί στην Ευρώπη η Γερμανία

Μηχανισμό επίλυσης χρεοκοπιών προωθεί στην Ευρώπη η Γερμανία

Ο ESM μετατρέπεται σε Νομισματικό Ταμείο για την υπερχρεωμένη Ευρώπη

Του Γεράσιμου Ποταμιάνου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 19/04/2016] 

Η Σύνοδος των G-20 στη Σαγκάη διαπίστωσε πως η νομισματική πολιτική έφθασε στα όριά της. Η κρίση, που εμφανίζει συστημικά χαρακτηριστικά, οφείλεται στις ανισότητες που δημιουργεί η κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Μετά το 2008, καθώς η μείωση της ζήτησης περιόριζε τον δανεισμό των επιχειρήσεων, η FED αντέδρασε με μείωση του κόστους δανεισμού. Όμως, σήμερα, παρά τη μείωση των επιτοκίων και την ποσοτική χαλάρωση σε παγκόσμια κλίμακα, εξακολουθεί να μην υπάρχει ζήτηση για δανεισμό, εκτός από τη «μόχλευση» στον χρηματοοικονομικό τομέα.

Στην Ευρώπη και την Ιαπωνία τα επιτόκια είναι τώρα αρνητικά, αλλά κανείς δεν πιστεύει ότι περαιτέρω μείωσή τους θα βοηθήσει την ανάκαμψη. Από την εποχή του Κέινς οι κυβερνήσεις, σε τέτοιες στιγμές, αναλαμβάνουν τον ρόλο του «έσχατου» καταναλωτή, αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες και το δημόσιο χρέος. Σήμερα, όμως, πολλές από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου, είναι στο όριο του «αξιόχρεου» και δεν μπορούν να δανειστούν για να χρησιμοποιήσουν αναπτυξιακά τη δημοσιονομική πολιτική. Στην Ευρωζώνη, με δεδομένη την αρχιτεκτονική της ΟΝΕ, χωρίς χαλάρωση του δημοσιονομικού συμφώνου, κάτι τέτοιο θα αύξανε τον κίνδυνο χρεοκοπίας και θα έστελνε στα ύψη τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων. Θα αυξάνονταν, δηλαδή, οι απαιτήσεις εξυπηρέτησης του χρέους και θα ακυρωνόταν το έργο της νομισματικής χαλάρωσης. Οι συνθήκες αυτές υποδηλώνουν ότι το χρέος έχει αποκτήσει «αντιπαραγωγικό» χαρακτήρα και υπάρχει αδιέξοδο, έστω προσωρινά. Η θεσμική προετοιμασία για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού στην Ευρωζώνη, έχει προχωρήσει αθόρυβα.

στο άντρο της Κίρκης

στο άντρο της Κίρκης

[Πηγή: Παπα-Ηλίας Υφαντής, 19/04/2016]

Δεν χρειαζόταν καμιά ΕΥΠ, για να μας αποκαλύψει το εναντίον της πατρίδας μας δολοφονικό σχέδιο, που εκπορεύεται μέσα απ’ το έρεβος του σιωνοναζιστικού μεσαίωνα. Μας το βροντοφωνάζει η ίδια  η πραγματικότητα. Άλλο αν κάποιοι «δικοί μας» δεν εννοούν να το εννοήσουν . Ούτε μας εκπλήσσει το γεγονός ότι, ενώ οι δολοπλόκοι συνελήφθησαν με τη γίδα στον ώμο, μας το παίζουν από πάνω και τιμητές. Κατηγορώντας μας ότι υποκλέψαμε δήθεν τα δολοφονικά σχέδια τους. Που σημαίνει ότι το να δολοφονούν αυτοί την πατρίδα μας και το λαό μας είναι απαραβίαστο δικαίωμά τους. Αλλά η πιθανότητα να αποκαλύψαμε εμείς τα σχέδιά τους αποτελεί ιεροσυλία.

Και διατείνονται πως η αποκάλυψη αυτή μας εκθέτει παγκοσμίως ως  «αχάριστους» απέναντι στους «ευεργέτες» μας. Ή μήπως ο αξιότιμος Γ.Γ. του ΝΑΤΟ δεν μας αποκάλυψε το πώς μας αντιμετωπίζουν οι «εταίροι» μας;  Όταν ρωτήθηκε, γιατί, ενώ πήραν το μέρος των Τούρκων, που κατέρριψαν το ρωσικό αεροπλάνο, δεν αναγνωρίζουν και στους  Έλληνες το ίδιο δικαίωμα, όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν χιλιάδες φορές  τον ελληνικό εναέριο χώρο. Λέγοντας ο απίθανος πως το δικαίωμα αυτό το έχουν μόνο οι Γερμανοί! Αφού η Ελλάδα, ως χρεοκοπημένη χώρα, έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία και βρίσκεται υπό γερμανική κατοχή!

Τζορτζ Φρίντμαν: Γιατί η Γερμανία θα μπορούσε να είναι το επόμενο PIG

Γιατί η Γερμανία θα μπορούσε να είναι το επόμενο PIG

Σύμφωνα με τον γνωστό αναλυτή, η Ιταλία θα γίνει η αιτία της "πτώσης" του Βερολίνου

[Πηγή: www.lifo.gr, 03/03/2016]

Το πρόβλημα της Ε.Ε. δεν είναι τα λεγόμενα PIGS αλλά ένα πολύ μεγαλύτερο Pig που έρχεται και αυτό είναι η Γερμανία, δηλώνει στο Business Insider, ο ιδρυτής του Geopolitical Futures Τζορτζ Φρίντμαν.

 Όπως λέει στην ανάλυση του, τα προβλήματα στις ιταλικές τράπεζες όπου τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξάνονται θα έχουν μεγάλη επίδραση πάνω στη γερμανική οικονομία. «Η Γερμανία εξαρτάται από τις εξαγωγές, και οι αγορές της στερεύουν", δηλώνει ο Φρίντμαν, εξηγώντας ότι τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα στα τέλη του 2015 έδειξαν ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των ιταλικών τραπεζών ανήλθαν στα 300 δις. €, στο 17,3% των ανεξόφλητων δανείων.

Αυτός, όπως επισημαίνει, είναι ένας τεράστιος αριθμός λαμβάνοντας υπόψη ότι ο μέσος όρος της ευρωζώνης είναι 6,8% και της Γερμανίας είναι μόλις 2,3%.

Το Βερολίνο υποχωρεί καίγοντας γη μέσα στον πανικό του

Το Βερολίνο υποχωρεί καίγοντας γη μέσα στον πανικό του

του Μάκη Ανδρονόπουλου

[Πηγή: extrapolation, 13/02/2016]

Η Γερμανία με το που στήθηκε στα πόδια της μετά τον πόλεμο, άρχισε να σκέφτεται όπως πριν. Τουλάχιστον η οικονομικο-πολιτική ελίτ. Τα ήθελε όλα, όλα όσα το φαντασιακό της θεωρούσε ότι δικαιούται!... Το «γερμανικό θαύμα» επιτελέστηκε με απίστευτα έξυπνη και επίμονη αμερικανική πολυδιάστατη στήριξη, στο πλαίσιο της στρατηγικής ανάσχεσης της σοβιετικής επιρροής. Η Γερμανία φούσκωσε και πέτυχε με την Οστπολιτίκ να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες που οδήγησαν στην Πτώση του Τείχους και την ενοποίησή της. Εκμεταλλευόμενη τις γαλλικές φοβίες και την συνεχώς αυξανόμενη οικονομική της ισχύ πέτυχε να επικυριαρχήσει  στην Συμφωνία των Ηλυσίων (γαλλογερμανικός άξονας). Ήταν και εκείνη η ατυχής δήλωση του Μπους για partners in leadership (εταίροι στην ηγεμονία) και τα μυαλά στο Βερολίνο πήραν αέρα. 

Ο επίλογος της τραγωδίας

Ο επίλογος της τραγωδίας

του ΒΑΣΙΛΗ ΒΙΛΙΑΡΔΟΥ

[Πηγή: analyst.gr, 6/01/2016]

Χειρότερο από το να μη γνωρίζει μία χώρα την ιστορία της και τα λάθη που έκανε, είναι η άγνοια του τι έχει ή τι θα χάσει – αποτελεί δε το άκρον άωτο της ανοησίας να καίει περιουσιακά στοιχεία άνω του 1 τρις €, έναντι δανείων 300 δις €.

«Οι πραγματικές αιτίες της οικονομικής επιτυχίας της Γερμανίας είναι το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων, η μικρή άνοδος των τιμών των ακινήτων, καθώς επίσης η επέκταση της γερμανικής βιομηχανίας στην Ανατολική Ευρώπη. Τα δύο πρώτα κατέστησαν εφικτή τη στασιμότητα των μισθών των Γερμανών εργαζομένων μετά το 2000 – αφού μόνο για την παιδεία η Γερμανία δαπανά 1% του ΑΕΠ λιγότερα από τη Γαλλία, ενώ τα ακίνητα στη Γερμανία κοστίζουν τρεις φορές χαμηλότερα σε σχέση με τη Γαλλία.

Η οικονομική Σχολή του Φράιμπουργκ και η κυριαρχία της στην Ευρώπη

Η οικονομική Σχολή του Φράιμπουργκ και η κυριαρχία της στην Ευρώπη

του Μανόλη Αλεξάκη

[Πηγή: tvxs, 29/12/2015]

Ίσως τα πράγματα να ήταν πιο ξεκάθαρα στο μυαλό μας, αν τα βλέπαμε κάτω από αυτό το πρίσμα. Αναφέρομαι στην κατεύθυνση και στις προτεραιότητες που τις τελευταίες δεκαετίες έχουν κυριαρρχήσει στην Ευρώπη, κάτι που εμείς εμπεδώνουμε τα τελευταία χρόνια με αφορμή την κρίση χωρίς προηγούμενο για τους πολίτες και τη χώρα μας. Ο κανονοφιλελευθερισμός (ordoliberalism), η οικονομική προσέγγιση της Οικονομικής Σχολής του Freiburg σχηματοποιήθηκ εδώ και ογδόντα περίπου χρόνια, έχοντας ως βασικό εμπνευστή της τον Έικεν (Walter Eucken). Νομίζω πως μας βοηθά αν πούμε πως ο Β. Σόϊμπλε γεννημένος στην πόλη αυτή, όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Καζαντζάκης, ακολουθεί και πρεσβεύει τις αρχές της Σχολής αυτής.

Η Ordnungspolitik προέκυψε τη δεκαετία του '30. Σε αντίθεση με την κλασική σχολή του laisser faire δε δέχεται την αρχή της αυτόματης λειτουργίας της αγοράς. Αντίθετα απαιτεί το κράτος να λειτουργεί ως ο παράγοντας εκείνος που θα πρέπει να διευκολύνει τη λειτουργία της. Μάλιστα είναι εκείνο που θα πρέπει με τους θεσμούς του και ένα ευνοϊκό πλαίσιο να ενισχύει και να τροφοδοτεί τον ανταγωνισμό. Για τη Σχολή αυτή οι ΚΑΝΟΝΕΣ έχουν ένα χαρακτήρα «θεϊκό».

Τουρκία εναντίον Ρωσίας και στο βάθος…. Γερμανία!

Τουρκία εναντίον Ρωσίας και στο βάθος…. Γερμανία!

του ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΟΥΜΑΚΗ

[Πηγή: Analyst.gr, 04/12/2015]

«Αδειάστε την Μικρά Ασία από τα ιθαγενή στοιχεία που σας στέκονται εμπόδιο, έλεγε εκείνο τον καιρό η Πρωσσική κυβέρνηση στους Ταλαάτ και Εμβέρ. Είσαστε δάσκαλοι στην τέχνη της εκκένωσης. Και εμείς θα αντικαταστήσουμε τους σκύλους τους Έλληνες, τους ταραχοποιούς και άχρηστους με καλούς και τίμιους Γερμανούς, υποταγμένους και υπάκουους, οι οποίοι θα σας αποδώσουν στο εκατονταπλάσιο αυτό που η εξαφάνιση των Ελλήνων θα σας έχει στερήσει. Και τα οφέλη από την επιχείρηση θα είναι για σας σημαντικότερα απ΄ ότι όλοι οι θησαυροί του χαλίφη».

Από το βιβλίο «Berlin – Bagdad» του Gerhard Albert Ritter (1929 – 2015) όπως αποδίδεται στο βιβλίο «Τουρκία και Ανατολικά ζητήματα» του Θεόδωρου Μπατρακούλη, εκδόσεις Ινφογνώμων, σελίδα 321.

***

Η κατανόηση όσων συμβαίνουν στις μέρες μας στην ευρύτερη περιοχή στην οποία ανήκουμε, προϋποθέτει στοιχειώδη επισκόπηση γεωπολιτικών δεδομένων και μακροπρόθεσμων στρατηγικών σχεδιασμών της ισχυρότερης σήμερα Ευρωπαϊκής δύναμης, της Γερμανίας η οποία σε υποτυπώδη συνεργασία με την Γαλλία, ρυθμίζει τις τύχες ολόκληρης της Ευρώπης.

Γιατί οι Γερμανικοί κανόνες ...αγνοούν τον Αριστοτέλη

Γιατί οι Γερμανικοί κανόνες ...αγνοούν τον Αριστοτέλη

Ένα θέμα που επανέρχεται σταθερά για τον τρόπο που οι ηγέτες της Γερμανίας αντιμετωπίζουν την Ευρωζώνη είναι η επιμονή τους για την σημασία να ακολουθούνται οι κανόνες. Το μοτίβο αυτό εγείρει ερωτήματα σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες που απαιτούν να μάθουν γιατί η Γερμανία διατηρεί αυτή την τόσο άκαμπτη στάση. Η απάντηση, όπως αποδεικνύεται, αντανακλά τον τρόπο που το ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης της Γερμανίας έχει διαμορφώσει τον τρόπο λήψης αποφάσεων, καθώς και την γερμανική ιστορική εμπειρία με τις κρίσεις χρέους.

Η εμμονή της Γερμανίας με τους κανόνες είναι πολύ παλαιότερη από την σημερινή κρίση της ευρωζώνης. Οι διαμορφωτές της πολιτικής της πάντα επέμεναν ότι η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να έχει κοινό νόμισμα χωρίς προηγουμένως να αποκτήσει οικονομική σύγκλιση. Αλλά φαινόταν ότι κάτι τέτοιο ποτέ δεν θα μπορούσε να συμβεί. Οπότε, την δεκαετία του ’90, όταν συγκροτήθηκε η ευρωζώνη, η Γερμανία ζητούσε αυστηρή εφαρμογή των «κριτηρίων σύγκλισης», των απαιτούμενων δηλαδή για την υιοθέτηση του ευρώ.