Πολιτική κρίση και στην Ιρλανδία

Πολιτική κρίση και στην Ιρλανδία

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ  

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΙΝ ΦΕΪΝ, ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΧΘΗΚΕ ΤΡΙΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕ 14%  

[Πηγή: iskra, 29/02/2016]

Στον κατάλογο των “αχάριστων” λαών της Ε.Ε. ήρθαν να προστεθούν και οι Ιρλανδοί. Τι κι αν η κυβέρνηση συνασπισμού του κεντροδεξιού κόμματος Φίνε Γκάλε και των κεντροαριστερών Εργατικών πόζαρε σαν ένας από τους επιμελέστερους μαθητές της νεοφιλελεύθερης Ορθοδοξίας Βρυξελλών και Βερολίνου, πανηγυρίζοντας για τα μεγαλύτερα ποσοστά ανάπτυξης της ευρωζώνης; Αυτοί οι ξεροκέφαλοι οι Ιρλανδοί δεν λένε να ξεκολλήσουν από την ιδέα τους ότι οι φτωχοί μοιράζονται τα βάρη της κρίσης και οι πλούσιοι τα κέρδη της ανάκαμψης. Αποτέλεσμα: αποδοκίμασαν σιτς κάλπες την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Έντα Κένι, που φαίνεται ότι θα έχει την τύχη των Ραχόι και Κοέλιου, φέρνοντας παράλληλα έναν πραγματικό πολιτικό σεισμό σε άλλη μία χώρα της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Tο πρόβλημα της Τουρκίας

Tο πρόβλημα της Τουρκίας

"Ο Σουλτάνος Ερντογάν καλπάζει προς τον πόλεμο". Πίνακας του ακτιβιστή ζωγράφου Kaya Mar

[Πηγή: KASSANDROS, 27/02/2016]

Η εικόνα των κατεστραμμένων πόλεων της κουρδικής Τουρκίας και της Συρίας είναι η ίδια. Άρματα μάχης και αεροπλάνα βομβαρδίζουν κουρδικές πόλεις στην Τουρκία για μήνες χωρίς να μπορούν να τις καταλάβουν. Μόνο η κλίμακα είναι μικρότερη. Η καταστροφή και ο πόνος είναι οι ίδιοι.

Η Τουρκία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους πολίτες της και τις περιοχές τους. Επίσης έχει οξύνει πολύ τις σχέσεις της με την Ρωσία ,το Ιράν και το Ιράκ και η εμπλοκή της στην Συρία και το θέμα των προσφύγων έχει πολύ βλάψει τις σχέσεις της μα την Δύση.

Το πραγματικό πρόβλημα της Τουρκίας είναι η μονοδιάστατη πολιτική της. Επεκτάθηκε σε ένα Νέο-Οθωμανικό ιμπεριαλισμό σε αυτό που είδε σαν ευκαιρία στην περιοχή ,χωρίς να έχει λύσει το μεγάλο πρόβλημα της δικής της μεγάλης μειονότητας των Κούρδων που θέλουν να δημιουργήσουν δικό τους κράτος πράγμα προς το οποίο η Δύση διάκειται ευνοϊκά.

Όλοι εναντίον όλων στη Συρία

Όλοι εναντίον όλων στη Συρία

του Άρη Χατζηστεφάνου*

[Πηγή: INFO-WAR, 25/02/2016]

Σε «παγκόσμιο πόλεμο» εσωτερικής καύσης, έχει μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες η σύγκρουση στη Συρία. Καθώς τουλάχιστον πέντε χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Τουρκία, Ιράν, Σαουδική Αραβία) εμπλέκονται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, στο στρατιωτικό σκέλος των εξελίξεων η μόνη ασφαλής πρόβλεψη είναι ότι ακόμη και ένα τυχαίο περιστατικό θα μπορούσε πλέον να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις με τρομακτικές συνέπειες σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές, η Γαλλία και οι ΗΠΑ ακύρωσαν στην πράξη την πρόταση ψηφίσματος που είχε καταθέσει η Ρωσία στα Ηνωμένα Έθνη για τον τερματισμό των χερσαίων επιχειρήσεων, που πραγματοποιεί η Τουρκία στα βόρεια σύνορα της Συρίας, και το σεβασμό της συριακής εδαφικής ακεραιότητας.

Η ευρωπαϊκή βιομηχανία του ξεπουλήματος

Η ευρωπαϊκή βιομηχανία του ξεπουλήματος

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 24/02/2016]

To διεθνές κέντρο ερευνών Transnational Institute δημοσίευσε στις 17 Φεβρουαρίου μία σημαντική έρευνα για τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων σε όλη την Ευρώπη. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν πώς έχει στηθεί μια ευρωπαϊκή βιομηχανία με μεγάλους παίχτες (Lazard, Deutsche Bank), κρούσματα διαφθοράς (ΤΑΙΠΕΔ) και πλήγματα στο δημόσιο συμφέρον πολλών χωρών.

Η αδιαφορία των υπερεθνικών θεσμών (ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΟΑΣΑ κ.ά.) που πιέζουν συνεχώς για ιδιωτικοποιήσεις παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα δεν είναι μόνο ιδεολογική, όπως υπογραμμίζει το TNI, αλλά οφείλεται σε μια μεγάλη βιομηχανία που έχει στηθεί στην Ευρώπη και αποκομίζει τεράστια κέρδη από αυτές τις διαδικασίες. Τα lobbies των εταιρειών που συμμετέχουν σε αυτήν τη βιομηχανία πιέζουν για ακόμα περισσότερες εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει μικρότερα κρατικά ΑΕΠ, λιγότερα έσοδα, περισσότερη διαφθορά και χειρότερες συνθήκες εργασίας.

Να απαιτήσουμε την κυριαρχία

Να απαιτήσουμε την κυριαρχία

Κώστας Λαπαβίτσας

[Πηγή: Κώστας Λαπαβίτσας, 23/01/2016]

Τους τελευταίους μήνες υπάρχει έντονη κινητικότητα στη ευρωπαϊκή Αριστερά αναζητώντας εναλλακτική πρόταση για την Ευρώπη. Στις 19-21 Φεβρουαρίου έγινε συνέδριο για το «Σχέδιο Β΄» στη Μαδρίτη το οποίο στην ουσία διοργάνωσε η αριστερή πτέρυγα του Ποδέμος. Ένα μήνα νωρίτερα αντίστοιχο συνέδριο είχε διοργανωθεί στο Παρίσι από το Κόμμα της Αριστεράς του οποίου ηγείται ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν.

Δύο παράγοντες ερμηνεύουν αυτή την κινητικότητα. Ο πρώτος είναι η προοπτική του σχηματισμού κυβέρνησης στην Ισπανία από το Ποδέμος, αλλά και η βαρύνουσας σημασίας συμμετοχή του Κόμματος της Αριστεράς στις επερχόμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές. Ο δεύτερος είναι η πλήρης αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, το πρόγραμμα του οποίου είχε λειτουργήσει στην πράξη ως «Σχέδιο Α'» της ευρωπαϊκής Αριστεράς για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το ερώτημα συνεπώς έχει προκύψει αβίαστα: με ποιο πρόγραμμα θα παρουσιαστεί η Αριστερά της Ισπανίας και της Γαλλίας στο εκλογικό σώμα; Πολύ φυσιολογικά, η ιδέα ενός εναλλακτικού σχεδίου, ενός «Σχεδίου Β΄», έχει κερδίσει έδαφος.

Η εμπόλεμη ειρήνη

Η εμπόλεμη ειρήνη

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 20/02/2016]

Απειλές για πόλεμο, ακόμα και πυρηνικό, ακούγονται πλέον συχνά-πυκνά με αφορμή την πρόθεση της Τουρκίας να εισβάλει στο έδαφος της Συρίας, αν οι Κούρδοι κυριεύσουν την πόλη Αζάζ μέσω της οποίας οι Τούρκοι τροφοδοτούν τους τζιχαντιστές με πολεμοφόδια. Αν υπάρξει τουρκική χερσαία εισβολή μπορεί να φτάσουμε ακόμα και σε πυρηνικό χτύπημα, λένε οι Ρώσοι. Ως τώρα, σε μόλις πέντε μήνες, οι Ρώσοι μετέτρεψαν την επικείμενη κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ σε θριαμβευτική ανάκτηση των χαμένων εδαφών. Και κυρίως δημιούργησαν τις συνθήκες ώστε οι Κούρδοι της Συρίας να απέχουν μόλις ένα βήμα από την ίδρυση αυτόνομου Κράτους είτε δίπλα στα σύνορα είτε εντός της Τουρκίας, διαμελίζοντάς την.

Πρόκειται για μια τριπλή αποτυχία: Απέτυχε ο σχεδιασμός της Τουρκίας να έχει στα σύνορά της μια Συρία ως κράτος-παρία, υποχείριό της. Απέτυχε, γενικότερα, η επιδίωξη του Ερντογάν να ανασυστήσει την επιρροή της Τουρκίας ως δερβέναγα της Μ. Ανατολής. Απέτυχε και η επιθυμία των υποστηρικτών της στις ΗΠΑ να καταστήσουν την Τουρκία περιφερειακή Δύναμη, ένθετο παίκτη ελέγχου της περιοχής. Οι απειλές του Ερντογάν, και της Σαουδικής Αραβίας, για χερσαία επέμβαση στο Συριακό έδαφος πάσχουν από την αδυναμία και των δυο χωρών να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία αν εισβάλουν χωρίς τη συγκατάθεση και την ενεργό υποστήριξη των ΗΠΑ άμεσα ή με τη μορφή Νατοϊκής στήριξης.

Η συνομωσία των τοκογλύφων

Η συνομωσία των τοκογλύφων

Η παγκόσμια ελίτ έχει τοποθετήσει στο στόχαστρο της τις καταθέσεις της μεσαίας τάξης – μέσω της διαρκούς συρρίκνωσης των μετρητών, αφού προηγηθεί η κατάργηση του χαρτονομίσματος των 500 € (Bin Laden) και του 100δόλαρου.

από ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ

[Πηγή: analyst.gr, 18/02/2016]

«Ως συνομωσία θεωρείται μία μυστική συμμαχία πολλών ατόμων, με στόχο την εφαρμογή ενός υποχθόνιου σχεδίου – το οποίο μπορεί να έχει έναν εξτρεμιστικά εγωιστικό, επιλήψιμο, καταδικαστέο και κατακριτέο σκοπό, συμπεριλαμβάνοντας την πρόκληση ζημιών σε άλλους. Είναι όμως επίσης δυνατόν να εμπεριέχει την εξάλειψη πραγματικών ή υποτιθέμενων σφαλμάτων κακής διαχείρισης και διοίκησης – οπότε η συνομωσία δεν στηρίζεται απαραίτητα σε ηθικά κατώτερα, κακόβουλα κίνητρα».

Ανάλυση

Ο πρώτος που τοποθετήθηκε εναντίον της χρήσης των μετρητών χρημάτων ήταν ο διευθυντής της Deutsche Bank (πηγή) – της περισσότερο μοχλευμένης τράπεζας του πλανήτη, η οποία αποτελεί μία ωρολογιακή βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια της Γερμανίας, της Ευρώπης και ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος (ανάλυση). Εύλογα λοιπόν υποψιάζεται κανείς πως ο σκοπός του δεν ήταν ηθικός – όπως, για παράδειγμα, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ή του ξεπλύματος του μαύρου χρήματος.