Πόσο ρεαλιστική είναι η αυτοπεποίθηση της Κίνας;

Πόσο ρεαλιστική είναι η αυτοπεποίθηση της Κίνας;

Άγνωστη η έκβαση της σημερινής γεωπολιτικής αντιπαλότητας

Εδώ και καιρό οι περισσότεροι συστημικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι τις επόμενες δεκαετίες ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Δύσης δεν θα είναι η Μόσχα, αλλά το Πεκίνο. Η Κίνα κάνει ό,τι μπορεί για να τους επιβεβαιώσει, διεισδύοντας όλο και βαθύτερα (για την ώρα κυρίως οικονομικά) και στις πέντε ηπείρους. Και ο Τραμπ, που αναμένεται να αναλάβει τις επόμενες βδομάδες τα ηνία της βορειοαμερικανικής υπερδύναμης, το αναγνωρίζει, αφού φαίνεται να στοχοποιεί το Πεκίνο περισσότερο από τη Μόσχα. Πρόσφατη (και διόλου τελειωμένη υπόθεση) είναι εξάλλου η αντιπαράθεση για τον έλεγχο της Νότιας Σινικής Θάλασσας, όπως και η επίθεση φιλίας της Κίνας σε χώρες της περιοχής όπως οι Φιλιππίνες – που για δεκαετίες ήταν πιστοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και ορκισμένοι αντίπαλοι του Πεκίνου. Στο κείμενο που δημοσιεύουμε ο Ιμάνουελ Βαλερστάιν αναρωτιέται κάτι που σπάνια απασχολεί εχθρούς και φίλους της ασιατικής δύναμης: αν δηλαδή ευσταθεί η αυτοπεποίθηση της Κίνας ότι «τα πάει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον».

Του Ιμάνουελ Βαλερστάιν *

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 03/01/2017]

Ο τρίτος πόλος

Του Αλέξη Ζακυνθινού

[Πηγή: Analyst.gr, 09/12/2016]

Μία ενωμένη με τη Ρωσία Ευρώπη θα μπορούσε να συμπληρώσει έναν τριπολικό πλανήτη, μαζί με τις Η.Π.Α. και με την Κίνα – κάτι που θεωρείται ως ο χειρότερος εφιάλτης της Γερμανίας, η οποία ανέκαθεν κέρδιζε όλες τις μάχες, αλλά έχανε τον πόλεμο.

Ο πόλεμος των μετρητών συνεχίζεται στην Ινδία (άρθρο), λαμβάνοντας νέες διαστάσεις. Ειδικότερα η κυβέρνηση της χώρας, διαπιστώνοντας πως οι Πολίτες αγόραζαν χρυσό από τη μαύρη αγορά σε τιμές που έφταναν έως και τα 2.800 $ την ουγγιά, για να προστατεύσουν τις αποταμιεύσεις τους, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη τους στο νόμισμα, επιχειρεί να κατασχέσει το χρυσό – επιτρέποντας μόνο την ιδιοκτησία 500 γ. σε κάθε έγγαμη γυναίκα, 250 γ. σε κάθε άγαμη, καθώς επίσης 100 γραμμάρια στους άνδρες.

Πραγματικοί οι κίνδυνοι από την Κίνα

Πραγματικοί οι κίνδυνοι από την Κίνα

Στο κενό έπεσαν οι φωνές πολιτικών και οικονομολόγων που επιχείρησαν να διαβεβαιώσουν επαΐοντες και μη ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας από την χρηματιστηριακή αναστάτωση στην Κίνα. Γιατί, πράγματι, άμεσος και ορατός κίνδυνος μετάδοσης της «κινέζικης γρίπης» στις δυτικές οικονομίες δεν υφίσταται.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

[Πηγή: Leonidas Vatikiotis, 04/09/2015]

Σε περίπτωση όμως που αυτό συμβεί, υπάρχουν μηχανισμοί ανάσχεσης της εξάπλωσης της κρίσης; Διαθέτουν, με άλλα λόγια, ΗΠΑ κι ευρωζώνη εργαλεία παρέμβασης που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αντικυκλικά; Ας μην ξεχνούμε άλλωστε πως ούτε το 2008 υπήρχε ανάλογος κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης που ξέσπασε στην Αμερική. Με μια πρώτη ματιά, κανένα από τα τραπεζικά συστήματα της περιφέρειας της ευρωζώνης δεν είχε εμπλακεί τόσο ενεργά στη χρηματοδότηση της αμερικάνικης αγοράς ακινήτων ή στα τοξικά προϊόντα που κυκλοφορούσαν ανενόχλητα στο τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, όπως το αίμα κυλάει στις ανθρώπινες φλέβες. Η Ελλάδα παρόλα αυτά, μαζί με πολλές ακόμη χώρες της ευρωζώνης με χαρακτηριστικότερη περίπτωση την Ιταλία και την Κύπρο, επτά χρόνια μετά παραμένουν ακόμη στην εντατική…

Τι Συμβαίνει στην Κίνα;

Τι Συμβαίνει στην Κίνα;

Το «κινεζικό ‘29» απειλεί την παγκόσμια οικονομία εν μέσω γεωπολιτικών προκλήσεων στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ασίας.

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 24/08/2015]

Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα ετοιμαζόμαστε για τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και το τρίτο μνημόνιο, στη διεθνή ειδησεογραφία κυριαρχεί η «Μαύρη Δευτέρα» των κινεζικών χρηματιστηρίων και των ευρύτερων επιπτώσεων τους στα διεθνή χρηματιστήρια, τις αναδυόμενες αγορές και τις αγορές εμπορευμάτων(πετρέλαιο). Τι ακριβώς συμβαίνει στην Κίνα και τι αυτό σημαίνει για την παγκόσμια οικονομία κα κατ’ επέκταση την Ελλάδα;

Την Δευτέρα(24/08) το κινεζικό χρηματιστήριο υποχώρησε 8,5%, καταγράφοντας την μεγαλύτερη ημερήσια πτώση από το 2007 -την εβδομάδα 17/8-21/08 το κινεζικό χρηματιστήριο υποχώρησε 11%.

Η «Μαύρη Δευτέρα» έχει στην πραγματικότητα ξεκινήσει από τον Ιούλιο, όταν άρχισαν οι πρώτες μεγάλες πτώσεις των κινεζικών χρηματιστηρίων, οι προσπάθειες της κυβέρνησης του Πεκίνου να αντιστρέψει το κλίμα, με την τονωτική ένεση άνω του ενός τρισ. δολαρίων και την υποτίμηση του γουάν. 

Το νέο μήνυμα της Κίνας στην Μεσόγειο

Το νέο μήνυμα της Κίνας στην Μεσόγειο

[Πηγή: KASSANDROS, 09/05/2015]

Ο κινεζικός τρόπος σκέψης, που οι περισσότεροι σέβονται και θαυμάζουν,δεν φημίζεται γιά την απλότητα του. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την κινεζική Γεωπολιτική καί Γεωστρατιωτική αντίληψη.

Η Κίνα έχει αποφασίσει να διεκδικήσει τον μισό Ειρηνικό Ωκεανό την επομένη δεκαετία,αρχίζοντας αυτήν την δεκαετία απο την Θάλασσα της Νότιας Κίνας, κυρίως γιά τους Υδρογονάνθρακες που κρύβει ο βυθός της.

Στην διεκδίκηση αυτή,η Δύση φρόντισε με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ να στείλει καί την Ρωσία στην Κινεζική αγκαλιά.

Με αυτή την εξέλιξη των πραγμάτων αξίζει να αναλύσουμε την νέα Ρώσο-Κινεζική Γεωστρατηγική πρωτοβουλία που είναι κοινά Ρώσο-Κινεζικά ναυτικά γυμνάσια στην Μεσόγειο που γίνονται γιά πρώτη φορά.

Η Ευρώπη ανοίγει λογαριασμό στην Τράπεζα του Πεκίνου

Η Ευρώπη ανοίγει λογαριασμό στην Τράπεζα του Πεκίνου

του Χρυσόστομου Λουκά

[Πηγή: Εποχή, 23/03/2015]

Το γεωπολιτικό αντάρτικο των ευρωπαίων συμμάχων της Ουάσιγκτον τείνει να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Πρώτη αποκολλήθηκε από το αμερικανικό άρμα η Βρετανία, έχοντας καταλάβει προς τα πού φυσάει ο άνεμος, και ξεκαθάρισε ότι θα συμμετάσχει στην υπό σύσταση Ασιατική επενδυτική Τράπεζα της Κίνας. Το παράδειγμα της ακολουθούν Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και όχι μόνο…

Δεν είναι μυστικό ότι η ανερχόμενη παγκοσμίως Κίνα παίζει το παιχνίδι του παγκόσμιου αποικιακού καπιταλισμού καλύτερα και από τους δυτικούς εμπνευστές του. Το Κομουνιστικό Κόμμα Κίνας γνωρίζει εξίσου καλά ότι η οικονομικοπολιτική διείσδυση σε άλλες χώρες πραγματοποιείται καλύτερα μέσω ισχυρών διεθνών οικονομικών θεσμών. Επομένως, τα 50 δις δολάρια της επενδυτικής Τράπεζας που ιδρύει, αποτελούν αναγκαία κίνηση αν θέλει να σπάσει το μονοπώλιο των Αμερικανών με ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα.

Το εμπάργκο φέρνει Ρωσία και Κίνα πιο κοντά

Το εμπάργκο φέρνει Ρωσία και Κίνα πιο κοντά

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 28/09/2014]

Με την κρίση σε Ουκρανία-Ρωσία να απειλεί να προσθέσει ένα ακόμη γκρίζο σύννεφο στις επιδεινούμενες προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας και ιδιαίτερα της ευρωζώνης, η Μόσχα στρέφεται όλο και περισσότερο προς την Κίνα, για να ανταπεξέλθει στην πίεση του δυτικού εμπάργκο.

Η αυξανόμενη οικονομική συνεργασία Ρωσίας-Κίνας έρχεται να ενισχύσει την αυξανόμενη παρουσία στις διεθνείς συναλλαγές του κινεζικού γουάν-και τις εκπορευόμενες από αμερικανικά κυρίως ΜΜΕ «εσχατολογικές» προβλέψεις για το τέλος της μονοκρατορίας του δολαρίου-σε μία μάλιστα περίοδο που τίθεται όλο και πιο επιτακτικά το ερώτημα: Θα συνεχίσει η κινεζική οικονομία να αναπτύσσεται πάνω από 7%; Ποσοστό το οποίο θεωρείται αναγκαία συνθήκη για να παραμείνει η Κίνα αφενός «ατμομηχανή» της παγκόσμιας οικονομίας και αφετέρου να αποτρέψει τις τάσεις ύφεσης στη αγορά ακινήτων και τον κίνδυνο που αυτές εγκυμονούν για το κινεζικό τραπεζικό σύστημα.

Το πρακτορείο Μπλούμπεργκ έγραφε πρόσφατα για το νέο «σύμμαχο» της Ρωσίας, τον «μίστερ Γουάν», αναφερόμενο διεξοδικά στις αναπτυσσόμενες μπίζνες μεταξύ των δύο χωρών.

COSCO ΚΑΙ Ε.Ε.: ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ;

COSCO ΚΑΙ Ε.Ε.: ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ;

[Πηγή: iskra, 19/07/2014]

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

Στο λιμάνι του Πειραιά το 2013, από τις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ (ευθύνης Cosco) και από τη προβλήτα Ι ,(ευθύνης ΟΛΠ) διακινήθηκαν 3.163.000 κοντέινερ (teu). Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το 2010 κίνηση ήταν 684.900 κοντέινερ.

Με βάση αυτούς τους αριθμούς η κυβέρνηση και οι διάφοροι «πρόθυμοι» αναλυτές προσπαθούν να τεκμηριώσουν το λεγόμενο «θαύμα» της Cosco - και άρα της ανάγκης των ιδιωτικοποιήσεων . Ταυτόχρονα προσπαθούν να ιδεολογικοποιήσουν την ανάγκη των νέων εργασιακών σχέσεων. Το επιχείρημα, που απευθύνεται στην εργατική τάξη, είναι απλό: με χαμηλά μεροκάματα, χωρίς συμβάσεις εργασίας, χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα… έχουμε επενδύσεις και (τουλάχιστον)ένα μεροκάματο.

Το κινεζικό γουάν μπαίνει στις τράπεζες του Σίτι

Το κινεζικό γουάν μπαίνει στις τράπεζες του Σίτι

Η διεθνοποίηση του κινεζικού νομίσματος και η όλο πιο στενή σχέση συνεργασίας Πεκίνου-Μόσχας στον τομέα της ενέργειας φιλοδοξούν να σπάσουν το μονοπώλιο του δολαρίου

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

[Πηγή: ΗΟικονομία με Άλλο Μάτι, 02/07/2014]

Σε ένα ακόμη βήμα προς τη διεθνοποίηση του κινεζικού νομίσματος, προχώρησαν πρόσφατα οι βρετανικές αρχές, επιτρέποντας για πρώτη φορά σε τράπεζα του λονδρέζικου Σίτι να συναλλάσσεται στο κινεζικό γουάν.

 Η συμφωνία αυτή σε συνδυασμό με την πρόσφατη συμφωνία Ρωσίας-Κίνας για μεταφορά ρωσικού αερίου καθώς και η συμφωνία για πληρωμές στα μεταξύ τους εθνικά νομίσματα, δείχνει για μία ακόμη φορά την αυξανόμενη ισχύ των δύο αυτών χωρών ως ανερχόμενων οικονομικών υπερδυνάμεων.

Αν και είναι πρόωρο να μιλά κανείς για  άμεση απειλή στην παντοκρατορία του δολαρίου, η στενότερη συνεργασία Μόσχας-Πεκίνου σε ζητήματα ενέργειας, ενισχύει τις προσπάθειες Ρωσίας και Κίνας για τη δημιουργία ενός νέο πολυμερούς διεθνούς νομισματικού συστήματος, το οποίο δεν θα στηρίζεται αποκλειστικά στο δολάριο.

Το Πεκίνο και η Μόσχα στην ίδια πλευρά

Το Πεκίνο και η Μόσχα στην ίδια πλευρά

Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Anatoly Antonov, με τον υπαρχηγό του γενικού επιτελείου του κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), Wang Guanzhong.

Του Dmitri Trenin

[Πηγή: Capital.gr, 25/06/2014]

Όταν ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Anatoly Antonov, ως ο ανώτερος Ρώσος αξιωματούχος στον πρόσφατο διάλογο Shangri-La, αφιέρωσε μεγάλο μέρος των παρατηρήσεών του για την απειλή των «χρωματιστών επαναστάσεων» στην περιοχή Ασίας Ειρηνικού, πολλοί έμειναν να τον κοιτούν επίμονα.

Αρκετοί Ασιάτες εκπρόσωποι, εξέλαβαν το focus του Antonov ως απόδειξη για το πόσο μεγάλη εμμονή έχει η Μόσχα με την Ουκρανία και πόσο λίγο καταλαβαίνει την Ασία. Στις αρχές του μήνα το Eurasia Outlook δημοσίευσε τις σημειώσεις ενός εκ των συμμετεχόντων, που αναφέρονται ακριβώς σε αυτή την αντίδραση. Ωστόσο, μια χώρα στην περιοχή ίσως συμμερίζεται, τουλάχιστον μερικώς, την εκτίμηση του Antonov, και είναι έτοιμη να ενεργήσει αναλόγως.

Ποιος κερδίζει από την ουκρανική κρίση; Η Κίνα...

Του Eugene Rumer

[Πηγή: Capital.gr, 19/05/2014]

Με την κρίση στην Ουκρανία να είναι σε πλήρη ισχύ, είναι δύσκολο να δούμε ποιος θα κερδίσει στο τέλος. Για τη Ρωσία, η προσάρτηση της Κριμαίας μπορεί ακόμη να αποδειχθεί ότι είναι μια οικονομική επιβάρυνση με αμφίβολες αποδόσεις. Για την Ουκρανία, η κρίση ήταν μια καταστροφή, από κάθε άποψη. Για τις ΗΠΑ αντιπροσωπεύει μια εξοργιστική παρέκκλιση από το μονοπάτι που χάραξε ο πρόεδρος Barack Obama: να αλλάξει το focus της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής από την Ευρώπη, η οποία αναμένεται να αναλάβει επιτέλους μόνη της τη φροντίδα της ασφάλειάς της μετά από τον Ψυχρό Πόλεμο- στην Ασία, όπου τα αυξανόμενα αμερικανικά οικονομικά συμφέροντα και συμφέροντα για την ασφάλεια, απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή και πόρους. Για την Ευρώπη, η κρίση είναι ένα ανεπιθύμητο φορτίο, μια υπενθύμιση να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην άμυνά της, σε μια περίπου που η οικονομική ανάκαμψη της ηπείρου είναι ακόμη εύθραυστη και οι προοπτικές ενός νέου Ψυχρού Πολέμου στην Ανατολή είναι άκρως ανεπιθύμητες. Ωστόσο, υπάρχει ένας αδιαμφισβήτητος νικητής σε αυτή την κρίση: η Κίνα.

Πανικός στην Ευρώπη από τον κινέζικο χορό του Πούτιν!

Πανικός στην Ευρώπη από τον κινέζικο χορό του Πούτιν!

του Μιχάλη Ψύλου

[Πηγή: olympia, 06/04/2014]

«Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Η ρωσο- κινεζική συμμαχία σε βάρος της Ευρώπης». Ο πανικός έκδηλος στις ιστοσελίδες των διεθνών πρακτορείων Μπλούμπεργκ και του Ρόιτερς. «Η κρίση της Κριμαίας σπρώχνει τη Ρωσία να στρέψει το ενεργειακό της ενδιαφέρον προς την Κίνα και την Ασία» γράφει το Μπλούμπεργκ . «Ο Πούτιν κοιτάζει προς την Ασία καθώς η Δύση προσπαθεί να απομονώσει τη Ρωσία» σημειώνει το Ρόιτερς . Η εξήγηση του πανικού απλή: «Η κρίση της Κριμαίας αλλάζει την ενεργειακή πολιτική της Ρωσίας που αναμένεται τώρα να στείλει περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Κίνα, αφήνοντας την Ευρώπη με λιγότερες και πιο δαπανηρές εισαγωγές και αυξάνοντας την εξάρτηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής» γράφει το Μπλούμπεργκ.

Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο και μόνο το 2012 εξήγαγε στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ πετρέλαιο και φυσικό αέριο αξίας 160 δισεκατομμυρίων δολαρίων.