Ebolanomics: Φάρμακα για όλους τους (πλούσιους) ανθρώπους
Επιμέλεια, μετάφραση: Αλέξανδρος
Στεργιόπουλος
[Πηγή: Το Περιοδικό, 06/10/2014]
Ο τομέας της υγείας στον καπιταλισμό
κινείται στα όρια της φράσης «Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν».
Παραφράζοντας θα λέγαμε «Ζήσε πλούσιε και άσε τους φτωχούς να πεθάνουν». Επειδή
όμως δεν έχουμε να κάνουμε με ταινία του Τζέιμς Μποντ, όπου το «καλό» πάντα
κερδίζει στο τέλος, η κατάσταση στον χώρο είναι απελπιστική. Με αφορμή την
εκδήλωση του ιού Έμπολα βρήκαμε ένα διαφωτιστικό άρθρο για τον τρόπο
λειτουργίας των φαρμακευτικών εταιρειών και της επίδρασής τους στην παγκόσμια
υγεία. Προς το χειρότερο φυσικά. Το κείμενο υπογράφεται από τον James
Surowiecki, συνεργάτη του The New Yorker.
Στόχος: οι
(πολλοί) εύποροι
«Ο θανατηφόρος αιμορραγικός πυρετός
Έμπολα, ανακαλύφθηκε το 1976 και στοίχειωσε το κοινό για 20 χρόνια από τότε που
κυκλοφόρησε το βιβλίο τού Richard Preston The Hot Zone. Παρ’ όλα
αυτά, σε όλο αυτό το διάστημα, κανένα φάρμακο δεν έχει εγκριθεί για την
αντιμετώπιση της νόσου. Τώρα, το φονικό ξέσπασμα μαίνεται στη Δυτική Αφρική και
δεν υπάρχουν εργαλεία να το σταματήσουν. (Αναλώσιμα πειραματικού φαρμάκου ήδη
εξαντλήθηκαν, αφού δόθηκαν σε δύο αμερικανούς ασθενείς). Η έλλειψη θεραπείας
του Έμπολα είναι ενοχλητική. Εντούτοις, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο
χρηματοδοτείται η ανάπτυξη φαρμάκων, είναι κάτι προβλέψιμο.
