Σελίδες

Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Για ποιόν εργάζεται ο χρόνος;

Για ποιόν εργάζεται ο χρόνος;

Όταν άρχισε να υποχωρεί κάπως το επικοινωνιακό μπαράζ που επιχείρησε να παρουσιάσει την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη μεταξύ κυβέρνησης και Eurogroup (και την «λίστα μεταρρυθμίσεων» που τη συμπληρώνει) ως περίπου νίκη, το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της είναι ότι «αγόρασε χρόνο».

Στάθης Κουβελάκης
[Πηγή: ThePressProject, 14/03/2015]
Για να το επιτύχει, σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, χρειάστηκε βέβαια να προβεί σε υποχωρήσεις, οι οποίες όμως έγιναν στα πλαίσια ενός «προωθητικού συμβιβασμού» για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία του Γιάννη Δραγασάκη[1] . Το επιχείρημα εδώ είναι ότι για αυτούς τους τέσσερις μήνες δεν θα παρθούν νέα μέτρα λιτότητας τύπου μέηλ Χαρδούβελη, ενώ λύνεται το πρόβλημα της ρευστότητας, που είχε φέρει το τραπεζικό σύστημα στα πρόθυρα της κατάρρευσης πριν συναφθεί η συμφωνία και δίνεται ένα περιθώριο ώστε η κυβέρνηση να προετοιμαστεί για τον νέο γύρο διαπραγματεύσεων του Ιούνη χωρίς να εγκαταλείπει τους στρατηγικούς της στόχους. Δεν πρόκειται λοιπόν περί ήττας αλλά περί τακτικής υποχώρησης και ανακωχής που λειτουργεί προς όφελος της ελληνικής πλευράς.

Σάββατο 14 Μαρτίου 2015

Το παράλληλο σύμπαν του Ερντογάν: από τον νεο-Οθωμανισμό στον αυταρχικό ισλαμισμό

Το παράλληλο σύμπαν του Ερντογάν: από τον νεο-Οθωμανισμό στον αυταρχικό ισλαμισμό

Στην τουρκική παράδοση, η εικόνα της «πύλης» είναι γνωστό ότι συμβολίζει την δύναμη και την κυριαρχία. Στην «Νέα Τουρκία» του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ενισχύεται με την εικόνα της «σκάλας», που συμβολίζει την ανάβαση «στην ευημερία και την δύναμη». Στο πλαίσιο αυτό, η νεότερη και διασημότερη σκάλα της Τουρκίας βρίσκεται στο πομπώδες καινούργιο παλάτι των 1.150 δωματίων του Ερντογάν. Κατασκευασμένη από φανταχτερό γκρι μάρμαρο, η σκάλα με τα 25 σκαλοπάτια  οδηγεί από την τελετουργική είσοδο στο ισόγειο του παλατιού μέχρι τα επίσημα προεδρικά διαμερίσματα.
Το διεθνές κοινό είχε μια πρώτη γεύση από την σκάλα του παλατιού στις 31 Οκτωβρίου, όταν οι New York Timesδημοσίευσαν μια φωτογραφία του Ερντογάν που ποζάρει μόνος του μπροστά της. Στις 12 Ιανουαρίου, η ίδια σκάλα ήταν πάλι στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων με 16 άνδρες, ντυμένους με στολές παλαιότερων ανατολιτών πολεμιστών που κρατούσαν αντίγραφα ξιφών, ροπάλων και ακοντίων, παραταγμένους στις δύο πλευρές, οκτώ σε κάθε πλευρά. Μερικοί ήταν πνιγμένοι στις αλυσίδες και τα κράνη, με ψεύτικα μουστάκια και γένια.

O 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης που περιφρόνησε την αγχόνη των Άγγλων: «Ξέρω ότι θα με κρεμάσετε, ζητώ την ελευθερία και τίποτα άλλο»...

O 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης που περιφρόνησε την αγχόνη των Άγγλων: «Ξέρω ότι θα με κρεμάσετε, ζητώ την ελευθερία και τίποτα άλλο»...

[Πηγή: Μηχανή του Χρόνου, 13/03/2015]
Ο 18χρονος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης, όπως πολλά παιδιά της ηλικίας του, μπολιάστηκαν με τα ιδανικά των μεγαλυτέρων που αγωνίζονταν για την Ελευθερία και την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Ο νεανικός ενθουσιασμός, τους έκανε να μην υπολογίζουν ακόμα και τη ζωή τους. Και αυτό το βλέπουμε στο πρόσωπο του Βαγορή (Ευαγόρα), όταν πάσχιζαν οι δικηγόροι στη δίκη του να τον αθωώσουν κι εκείνος δεν τους άφηνε περιθώρια υπεράσπισης!
Κατηγορήθηκε, ότι στις 18-12-1956 συνελήφθη να μεταφέρει οπλοπολυβόλο μπρέν και τρεις γεμιστήρες από την Λυσό στη Λευκωσία.

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015

Η Ευρώπη ξυπνάει από τον λήθαργο της λιτότητας

Η Ευρώπη ξυπνάει από τον λήθαργο της λιτότητας

Tου Μιχάλη Ψύλου
Εικόνες που θυμίζουν έντονα την προεκλογική Ελλάδα ξεδιπλώνονται σε όλη την Ευρώπη.
«Φτάνει πια με τους απατεώνες, θέλουμε εκλογές». Με αυτό το σύνθημα δεκάδες χιλιάδες Πορτογάλοι διαδήλωσαν το περασμένο Σάββατο σε πολλές πόλεις της χώρας καταδικάζοντας την πολιτική της λιτότητας και της εξαθλίωσης που επιβάλει η δεξιά κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πέδρο Πάσος Κοέλιου.
«Η ανεργία στην Πορτογαλία είναι μια εθνική ντροπή», φώναζαν οι διαδηλωτές στη Λισαβόνα κρατώντας πανώ που έγραφαν « εβδομάδα 35 ωρών για όλους » και « όχι στην ανασφάλεια και την εκμετάλλευση». Τις διαδηλώσεις οργάνωσε η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Πορτογαλίας (CGTP)- η μεγαλύτερη συνδικαλιστική συνομοσπονδία της χώρας, ενάντια «στην καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας» και « την πολιτική εξαθλίωσης και κοινωνικού αποκλεισμού» που ακολουθεί η δεξιά κυβέρνηση της χώρας με εντολή από το Βερολίνο και την ΕΕ. Τα συνδικάτα λένε ότι η κατάσταση της χώρας σήμερα είναι χειρότερη από ότι πριν το μνημόνιο.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ: ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΕΕ

ΒΕΡΟΛΙΝΟ: ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΕΕ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ (14/3)
ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΠΟ DIE LINKE, PODEMOS, ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
[Πηγή: iskra, 13/03/2015]
Στην καρδιά της ΕΕ, το Βερολίνο μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις λαμβάνουν χώρα κατά της λιτότητας και του κεφαλαίου.
Την Πέμπτη (13/3) διαδήλωσαν χιλιάδες δάσκαλοι, πυροσβέστες και αστυνομικοί, ζητώντας από την κυβέρνηση Μέρκελ να αυξήσει τους μισθούς τους. Mεγάλα εργατικά σωματεία κήρυξαν στάσεις εργασίας σε οκτώ κρατίδια, εις ένδειξη έμπρακτης συμπαράστασης στους διαδηλωτές.
Οι δάσκαλοι ζητούν αυξήσεις της τάξης του 5.5% στους μισθούς τους αλλά και αύξηση 175 ευρώ το μήνα για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους. 
Η Ομοσπονδία των Δημοσίων Υπαλλήλων (DBB), το σωματείο των καθηγητών GEW και των αστυνομικών GdP- που υπολογίζονται στα τρία εκατομμύρια- συμμετέχουν στις στάσεις εργασίας που θα διαρκέσουν μέχρι την Παρασκευή.

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015

Νετανιάχου, ο προβοκάτορας

Νετανιάχου, ο προβοκάτορας

Εμπρηστική ήταν η ομιλία του ισραηλινού πρωθυπουργού στο αμερικανικό κογκρέσο, όπου τοποθετήθηκε επιχειρώντας να διασύρει και να ακυρώσει τη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν που συζητούν οι δύο χώρες. Μια συμφωνία που θα οδηγήσει σε αχρηστία για την Ουάσινγκτον τα καθεστώτα του Ισράηλ και της Σαουδικής Αραβίας.
του Άρη Χατζηστεφάνου
[Πηγή: ΠΡΙΝ, 07/03/2015]
Δύσκολα μπορεί να θυμηθεί κανείς κάποιον πολιτικό αρχηγό να κινείται τόσο κοντά στα όρια της σχιζοφρένειας όσο ο ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου στην πρόσφατη ομιλία του στο αμερικανικό κογκρέσο. Αναμειγνύοντας την απειλή του τζιχαντισμού με τα (ανύπαρκτα) πυρηνικά όπλα του Ιράν θύμιζε τους γέροντες που, λόγω περικοπών στο σύστημα πρόνοιας, αντί να βρίσκονται σε άσυλο ανιάτων, όπου πραγματικά ανήκουν, κυκλοφορούν ελεύθεροι στους δρόμους φωνάζοντας «μετανοείτε».
Το πραγματικό πρόβλημα της ομιλίας βέβαια είναι ότι αποτέλεσε ένα μίνι κοινοβουλευτικό πραξικόπημα εναντίον του Μπ. Ομπάμα, καθώς ο Νετανιάχου πέρασε την πόρτα του Κογκρέσου χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 55 δημοκρατικοί γερουσιαστές απείχαν από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση, ως ένδειξη στήριξης του προέδρου, αλλά οι υπόλοιποι 232 (και από τα δυο νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ) έδωσαν το «παρών».

Η ΑΝΙΣΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Η ΑΝΙΣΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ  
[Πηγή: iskra, 10/03/2015]
Η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους ΒΒ (Βερολίνο/ Βρυξέλλες) ήταν εξ αρχής άνιση. Όχι επειδή οι ΒΒ είναι πλούσιοι και ισχυροί και η Ελλάδα φτωχή και αδύναμη. Αλλά επειδή στις διαπραγματεύσεις κερδίζει όποιος, εκτός από επιχειρήματα, έχει όπλο πάνω (ή κάτω) από το τραπέζι, όπλο εκβιασμού. Η διαπραγματευτική δεξιοτεχνία είναι απαραίτητη αλλά έχει βαρύνουσα σημασία όταν οι πλευρές είναι ισοδύναμες, όταν καμία δεν μπορεί να εκβιάσει την άλλη. Αλλιώς ο αδύναμος υποκύπτει όσο του επιβάλλει η αδυναμία του, διδάσκει ο Θουκυδίδης. Ο φόβος των ΒΒ (ή μέρος τους) ότι με grexit η ΕΕ θα οδεύσει σε διάλυση είναι το (άρρητο) όπλο της κυβέρνησης.
Τι ακριβώς διαπραγματευόμαστε; Αμέσως μόλις άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με τους ΒΒ έγινε κραυγαλέα φανερό ότι τα λίγα που ζητούσαμε (το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης) δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς εθνική αξιοπρέπεια. Η αξιοπρέπεια ήταν ταυτόχρονα στόχος αλλά και προϋπόθεση για μια επιτυχή διαπραγμάτευση. Μέσα σε λίγες μέρες, για να μην πούμε ώρες, άλλαξε η ατζέντα. Ο κόσμος κατάλαβε σε χρόνο μηδέν ότι στο τραπέζι δεν ήταν απλώς μερικά δισεκατομμύρια αλλά η αξιοπρέπεια της χώρας. Αν κερδίζαμε τη μάχη της αξιοπρέπειας θα παίρναμε και τα λεφτά για να βγούμε από τη κρίση. Και όχι τα Μνημόνια για να βυθιζόμαστε στο δανειακό τέλμα όλο και περισσότερο, όπως έως τώρα.