Στίγκλιτς: Πρόβατο επί σφαγή η Ελλάδα

Στίγκλιτς: Πρόβατο επί σφαγή η Ελλάδα

Ο νομπελίστας οικονομολόγος επαναλαμβάνει τη θέση του για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του ελληνικού προγράμματος, κάνει λόγο για μια «φυλακή οφειλετών» και εξηγεί γιατί οι τελευταίες εξελίξεις έχουν να κάνουν με πολύ περισσότερα από την Ελλάδα και το ευρώ

της Ιωάννας Μπρατσιάκου

[Πηγή: NEWS247, 26/07/2015]

Τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τη νέα συμφωνία Ελλάδας πιστωτών και τα παράδοξα του τρίτου μνημονίου διερευνά ο γνωστός οικονομολόγος Τζόζεφ Σίγκλιτς σε νέο άρθρο του με τίτλο «Η Ελλάδα πρόβατο επί σφαγή» που δημοσιεύεται στους New York Times.

Ο βραβευμένος με νόμπελ Αμερικανός οικονομολόγος, εξηγεί ακόμα μια φορά την αναποτελεσματικότητα του ελληνικού προγράμματος που «δεν έχει κανένα νόημα ούτε για την Ελλάδα ούτε για τους πιστωτές της» και τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει το νέο κύμα λιτότητας στην ελληνική οικονομία.

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Συνέντευξη του γάλλου ιστορικού, κοινωνιολόγου και ανθρωπολόγου Emmanuel Todd στο δημοσιογράφο William Bourton της βελγικής εφημερίδας Le Soir (10.07.2015)

Από τον Σπύρο Στάβερη

[Πηγή: LiFO, 13/07/2015]

Πως αναλύετε το ελληνικό ψυχόδραμα;

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως η Ευρώπη στην οποία αναφερόμαστε δεν είναι πια αυτή που ήταν: είναι μια Ευρώπη που ελέγχεται από τη Γερμανία και τους δορυφόρους της της Βαλτικής, της Πολωνίας, κλπ. Η Ευρώπη έγινε ένα ιεραρχημένο, αυταρχικό, "λιτοαυταρχικό" σύστημα κάτω από γερμανικό διευθυντήριο. Ο Τσίπρας έχει πιθανόν πολώσει αυτή την Ευρώπη του Βορρά ενάντια στην Ευρώπη του Νότου. Η αντιπαράθεση είναι μεταξύ του Τσίπρα και του Σόϊμπλε. Η Ευρώπη τείνει να χωριστεί στη μέση. Πέρα απ' όσα λένε οι κυβερνήσεις, είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω πως οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι ... αλλά και οι 'Αγγλοι νιώθουν μια τεράστια συμπάθεια για τον Τσίπρα.

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

A pain in the Athens rephrased 

Ενα αποκαλυπτικό άρθρο του Foreign Affairs

του Mark Blyth*

[Πηγή: Foreign Affairs, 07/07/2015]

Με δεδομένο ότι δεν μπορείς να ζητάς συνέχεια από τον κόσμο να ψηφίζει ο ίδιος την φτωχοποίησή του, ήταν πια θέμα χρόνου να βρεθεί η Ευρώπη μπροστά σ’ ένα Αλέξη Τσίπρα. Παρά τις προσπάθειες του Γιούρογκρουπ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ από  τον Φεβρουάριο του 2015 να πείσουν την Ελλάδα να δεχτεί κι άλλη λιτότητα ψηφίζοντας «ναι», οι Έλληνες ψήφισαν ΟΧΙ με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά από ότι είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι το σκορ είναι τώρα 2-0 κατά της λιτότητας. Αλλά, τι ακολουθεί;

Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι και τι δεν είναι αυτή η κρίση.  Είναι εκπληκτικό ότι, παρά την ανιαρή ηθικολογική παραφιλολογία που θέλει να αποδείξει το αντίθετο, η ίδια η Ελλάδα (και οι Έλληνες) ΔΕΝ ευθύνονται και τόσο για την κρίση που ονομάζεται Ελλάδα. Για να καταλάβουμε το γιατί, είναι αναγκαίο να «ακολουθήσουμε τα λεφτά» και τους τραπεζίτες που τα δημιουργούν από το χρέος, δηλαδή να καταλάβουμε τι σημαίνει «χρεωστικό χρήμα».Οι ρίζες της κρίσης βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα. Βρίσκονται στην ίδια την τεχνοδομή του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Όταν δημιουργήθηκε το Ευρώ το 1999, δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που απέκτησαν πρόσβαση σε δάνεια όπως οι Γερμανοί, αλλά το Ευρώ κατέστη το κατ’ εξοχή φτηνό συναλλαγματικό νόμισμα, στο οποίο δάνειζαν και δανείζονταν οι τράπεζες όλου του κόσμου. Με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, με χώρες που εκλιπαρούσαν να μπουν στο Ευρώ και μια εκκολαπτόμενη πιστωτική έκρηξη, φάνταζε λογικό για τις εθνικές  τράπεζες να επεκτείνουν όσο μπορούσαν τον ιδιωτικό δανεισμό.

ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ;

ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ;

Ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάϊσελμπλουμ, ως Ευρω-Σάϋλωκ, αποφασισμένος να πάρει "μια λίβρα σάρκας" από την Ελλάδα...

του Απ. Αποστολόπουλου

[Πηγή: NewDeal, 09/05/2015]

Αν η διαπραγμάτευση οδηγηθεί σε αδιέξοδο και η Ελλάδα στην έξοδο τότε θα κινδυνεύσει η παγκόσμια Οικονομία, υποστηρίζουν Αμερικανοί και τα ΜΜΕ. Ο Τσίπρας έριξε την ευθύνη για μια τέτοια εξέλιξη στους «μικρόμυαλους» των Βρυξελλών. Αν το GREXIT, από μόνο του, χωρίς άλλες προϋποθέσεις, έφερνε την παγκόσμια καταστροφή, οι ΗΠΑ θα είχαν κάνει τα πάντα για το εμποδίσουν. Αλλά περιορίζονται σε χλιαρές και αμφίσημες δηλώσεις. Αν είναι έτσι, η κυβέρνηση θα όφειλε να μιλάει με άλλο τουπέ στον Σόϊμπλε και συνεργάτες. Αλλά δεν το κάνει. Προς τι λοιπόν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνουν άσφαιρες απειλές; Η κυβέρνηση αντιστέκεται βεβαίως στις απαιτήσεις των δανειστών αλλά δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς αν δεν θέλει να βυθιστεί στην καταισχύνη. Συνοπτικά: το GREXIT θα είχε παγκόσμια επίπτωση αν η Ελλάδα μετατόπιζε το κέντρο του προσανατολισμού της, πχ προς τη Ρωσία.

Λαπαβίτσας: Να μην φοβηθούμε τη ρήξη - Δεν διαφαίνεται έντιμος συμβιβασμός

Λαπαβίτσας: Να μην φοβηθούμε τη ρήξη - Δεν διαφαίνεται έντιμος συμβιβασμός

Την άποψή του πως η κυβέρνηση, αλλά και ο λαός δεν θα πρέπει να φοβηθούν τη ρήξη, αν είναι ένας δρόμος για την εθνική ανασυγκρότηση, έγραψε στην προσωπική του ιστοσελίδα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπαβίτσας.

Μάλιστα, προχωράει σε μια προσωπική εκτίμηση του πρόσφατου εκλογικού αποτελέσματος, γύρω από το τι θέλει πραγματικά ο λαός να συμβεί. Παράλληλα, χαρακτηρίζει την απόφαση της κυβέρνησης για την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου σχετικά με τα ταμειακά διαθέσιμα, ήταν δύσκολη.

[Πηγή: iefimerida, 26|04|2015]

Αναλυτικά το άρθρο του:

Πώς στήθηκε το bullying κατά Βαρουφάκη στη Ρίγα

Πώς στήθηκε το bullying κατά Βαρουφάκη στη Ρίγα

[Πηγή: Η καλύβα ψηλά στο βουνό, 27/04/2015]

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για το πως τα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης χειρίζονται τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ καθώς και το πως αυτός ο μηχανισμός χρησιμοποιήθηκε για να στηθεί το… bullying κατά του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη στο Eurogroup στη Ρίγα της Λετονίας δημοσιεύει η Εφημερίδα των Συντακτών. Το ρεπορτάζ της εφημερίδας υπογράφει ο ανταποκριτής της Νίκος Σβέρκος.

Οποιος κατέχει τα ηνία στα δίκτυα ενημέρωσης, έχει και μεγαλύτερη δύναμη», λένε όσοι γνωρίζουν τα της πολιτικής επικοινωνίας, που τα εργαλεία της δεν εξαντλούνται σε προεκλογικές περιόδους. Κάθε άλλο. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση η δύναμη στα κέντρα λήψης αποφάσεων δεν στηρίζεται μόνο στο μέγεθος μιας οικονομίας, αλλά και στον τρόπο που χειρίζεται τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ

Είναι άλλωστε κοινό μυστικό στις Βρυξέλλες ότι τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από το 2008, τη χρονιά που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, λειτουργεί με ένα μιντιακό σύστημα με «καλολαδωμένα γρανάζια», που μπορούν να μεταφέρουν άμεσα την πληροφορία και να τη μοιράσουν σε λίγες ώρες σε όλα τα μέσα ενημέρωσης της ηπείρου.

Η ΜΑΧΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑ

Η ΜΑΧΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: new-Deal, 25/04/2015]

Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Παράδειγμα: Η ΕΕ δεν είναι ένας ειδυλλιακός τόπος αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης. Ούτε Κόλαση είναι, η προσωποποίηση του κακού. Είναι απλούστατα ένας χώρος μάχης αντικρουόμενων συμφερόντων, εθνικών, κρατικών συμφερόντων. Φυσικά κυριαρχείται από καπιταλιστές. Αλλά όσοι δεν έχουν πάρει είδηση ότι ο Καπιταλισμός είναι το μοναδικό σύστημα στην Υφήλιο, καιρός να το καταλάβουν. Η ανατροπή του συστήματος είναι άλλο ζήτημα. Ως τότε ο συμβιβασμός είναι το ζητούμενο για κάθε διαφορά. Ο συμβιβασμός, ανεξαρτήτως καθεστώτος, είναι αποτέλεσμα του συσχετισμού ισχύος.

Ο Καραμανλής έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ κυρίως για λόγους Ασφάλειας, έναντι της Τουρκίας, με την ελπίδα ότι αφού μας έριξε στη θάλασσα θα κολυμπούσαμε. Αντί γι’ αυτό η κυρίαρχη ελίτ προσκολλήθηκε σταδιακά, με τον κυνισμό που διακρίνει τους διεφθαρμένους, στους νέους ευρωπαίους αφέντες δίπλα στους παραδοσιακούς, τους αμερικανούς.

Οι συμφωνίες δεν τηρούνται!

Οι συμφωνίες δεν τηρούνται!

«Οι συμφωνίες έχουν νόημα μόνο εφόσον τηρούνται. Σε διαφορετική περίπτωση, η εμπιστοσύνη καταστρέφεται». Τα συγκεκριμένα λόγια ειπώθηκαν από τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας λίγες μέρες μετά την ανάληψη των πρωθυπουργικών καθηκόντων από τον Αλ. Τσίπρα και τις φιλολαϊκές δηλώσεις των πρωτοκλασάτων υπουργών του, σε μια προσπάθεια να αποσύρει η ελληνική πλευρά το αίτημα της επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και του προγράμματος λιτότητας.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη* 

Είναι όμως έτσι; Πράγματι, οι συμφωνίες γράφονται για να τηρούνται;

Οι συμφωνίες πριν καν γραφτούν δεν είναι ποτέ, ή σχεδόν ποτέ, προϊόν της ελεύθερης βούλησης των μερών που την υπογράφουν. Σε κάθε τους παράγραφο κι ειδικά στα πιο επίμαχα σημεία τους αποτυπώνεται ο συσχετισμός δύναμης κι οι άνισες σχέσεις των συμβαλλομένων, έστω κι αν αυτή η ωμή πραγματικότητα συγκαλύπτεται πίσω από εύηχες κενολογίες που υμνούν τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, κ.α. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ευρωζώνη. Η εικονική πραγματικότητα των ισότιμων κρατών κονιορτοποιείται από την διαφορά μεγεθών μεταξύ των κρατών, προϊόν διαφορετικής κλίμακας οικονομιών, ιστορικών καταβολών, κ.α.

«Τέλος στην δικτατορία της ΕΚΤ!»

«Τέλος στην δικτατορία της ΕΚΤ!»

Άρθρο στο Foreign Policy εξηγεί γιατί η διαδηλώτρια που τρόμαξε τον Ντράγκι είχε δίκιο

[Πηγή: LiFO, 23/04/2015]

Σε άρθρο του στο περιοδικό Foreign Policy ο Φιλίπ Λεγκρέν, ως το 2012 σύμβουλος του Μπαρόζο, εξηγεί γιατί η Josephine Witt που διέκοψε τη συνέντευξη Τύπου του Ντράγκι τρομάζοντάς τον, για να φωνάξει "Τέλος στην δικτατορία της ΕΚΤ!», είχε δίκιο.

Ο Λεγκρέν σημειώνει ότι η νεαρή διαδηλώτρια υπογράμμισε ένα πραγματικό ζήτημα: Η ΕΚΤ είναι η πλέον και εξαιρετικά ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα του κόσμου με τεράστια, καταχρηστική ασύδοτη εξουσία που ενεργεί με αυθάδη τρόπο ακόμη και για θέματα πολιτικής και θα πρέπει να μπεί στη θέση της.

Ο αρθρογράφος υπογραμμίζει ότι οι τράπεζες των χωρών είναι υποταγμένες στις εθνικές κυβερνήσεις και ότι θα ήταν αδιανόητο ότι η Federal Reserve των ΗΠΑ θα αρνιόταν να αγοράσει κρατικά ομόλογα σε μια κρίση, εάν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απαιτούσε να το κάνει.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «DER TAGESSPIEGEL» ΚΑΙ ΤΟ «THE PRESSPROJECT INTERNATIONAL»

[Πηγή: iskra, 17/03/2015]

Κοινή συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα "Der Tagesspiegel" και το "The PressProject International" παραχώρησε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας, η οποία έχει ως εξής:

Ερ.: Ποια είναι η γνώμη σας για τις μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις; Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση;

Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν - και παραμένει - ότι μια αλλαγή στην πολιτική ευθυγράμμιση των δυνάμεων στην Ελλάδα, στην Ευρώπη γενικά, θα λειτουργήσει ως καταλύτης στην Ευρωζώνη. Η στρατηγική αυτή έχει πλέον λήξει. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσος καιρός θα περάσει μέχρι να το καταλάβουν οι άνθρωποι.

Ήμουν πάντα εξαιρετικά δύσπιστος σχετικά με αυτό. Πάντα υποστήριζα ότι δεν είναι μόνο η πολιτική ευθυγράμμιση, υπάρχουν θεσμικοί μηχανισμοί και η λογική της νομισματικής ένωσης. Και όσοι πιστεύουν ότι μια απλή αλλαγή της πολιτικής είναι αρκετή για να το μετατρέψει  αυτό, κάνουν λάθος και νομίζω ότι αυτό έχει επιβεβαιωθεί.

Το Grexit θα επιφέρει μέγιστη γεωπολιτική ζημιά…

Το Grexit θα επιφέρει μέγιστη γεωπολιτική ζημιά…

[Πηγή: Mignatiou, 14/03/2015]

Μπορεί από οικονομικής απόψεως να θεωρούν την Ευρωζώνη «θωρακισμένη», οι εξελίξεις όμως δεν καθορίζονται μόνο από τον τομέα της οικονομίας, κάτι που φαίνεται πως αντιλαμβάνονται τόσο η Άγκελα Μέρκελ, όσο και ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όπως αναφέρει η ειδησεογραφική ιστοσελίδα του γερμανικού Χρηματιστηρίου «Euroinsight»…

Η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ θεωρεί ότι η Ευρωζώνη θα μπορούσε να αντέξει πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ανησυχεί ωστόσο για τις γεωπολιτικές συνέπειες και είναι διατεθειμένη, αν χρειαστεί, να επιτρέψει και την έκδοση ομολόγων μικρής διάρκειας (T-Bills) ή την πρώιμη εκταμίευση της δανειακής βοήθειας.

«Φοβούμενη αστάθεια στα Βαλκάνια, η Μέρκελ είναι αποφασισμένη να αποτρέψει μια κατάσταση στην οποία η Ελλάδα θα αποχωρήσει από την Ευρωζώνη από ατύχημα», αναφέρεται στο δημοσίευμα και επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με ανώτερους αξιωματούχους της γερμανικής κυβέρνησης, εάν η Ελλάδα επρόκειτο να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, αυτό θα συνέβαινε επειδή δεν θα υπήρχε κοινό έδαφος σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της Ευρωζώνης και όχι επειδή θα αποτύγχανε να “πιάσει” τους στόχους που σχετίζονται με τις προθεσμίες αποπληρωμής και με τις δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις οι οποίες έχουν τεθεί με τους πιστωτές.

Για ποιόν εργάζεται ο χρόνος;

Για ποιόν εργάζεται ο χρόνος;

Όταν άρχισε να υποχωρεί κάπως το επικοινωνιακό μπαράζ που επιχείρησε να παρουσιάσει την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη μεταξύ κυβέρνησης και Eurogroup (και την «λίστα μεταρρυθμίσεων» που τη συμπληρώνει) ως περίπου νίκη, το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της είναι ότι «αγόρασε χρόνο».

Στάθης Κουβελάκης

[Πηγή: ThePressProject, 14/03/2015]

Για να το επιτύχει, σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, χρειάστηκε βέβαια να προβεί σε υποχωρήσεις, οι οποίες όμως έγιναν στα πλαίσια ενός «προωθητικού συμβιβασμού» για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία του Γιάννη Δραγασάκη[1] . Το επιχείρημα εδώ είναι ότι για αυτούς τους τέσσερις μήνες δεν θα παρθούν νέα μέτρα λιτότητας τύπου μέηλ Χαρδούβελη, ενώ λύνεται το πρόβλημα της ρευστότητας, που είχε φέρει το τραπεζικό σύστημα στα πρόθυρα της κατάρρευσης πριν συναφθεί η συμφωνία και δίνεται ένα περιθώριο ώστε η κυβέρνηση να προετοιμαστεί για τον νέο γύρο διαπραγματεύσεων του Ιούνη χωρίς να εγκαταλείπει τους στρατηγικούς της στόχους. Δεν πρόκειται λοιπόν περί ήττας αλλά περί τακτικής υποχώρησης και ανακωχής που λειτουργεί προς όφελος της ελληνικής πλευράς.

Πορτογαλία: η νέα «αποικία» της Αγκόλας

Πορτογαλία: η νέα «αποικία» της Αγκόλας

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Info-War, 22/02/2015]

Τα μνημόνια και η τρόικα μετέτρεψαν την Πορτογαλία σε οικονομικό «προτεκτοράτο» μιας πρώην αποικίας της. Και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ μαζί με τη Μέρκελ χειροκροτούν για το επίτευγμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

"Η Πορτογαλία αποδεικνύει πόσο γρήγορα μπορεί μια χώρα να ξανασταθεί στα πόδια της εάν δεσμευτεί στις μεταρρυθμίσεις"

Γερούν Ντάισελμπλουμ

Τα ρολόγια όλων έδειχναν 20 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα. Σε λίγες ώρες θα ξημέρωνε η 25η Απριλίου του 1974. Δεκάδες αξιωματικοί του πορτογαλικού στρατού στέκονταν ανυπόμονοι μπροστά σε ένα ραδιόφωνο που μετέδιδε το πρόγραμμα του Ρ/Σ Rádio Renascença. Ξαφνικά ο σταθμός άρχισε να παίζει το τραγούδι «Ε depois do adeus», που εκείνη τη χρονιά είχε εκπροσωπήσει τη χώρα στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Ηταν το συνθηματικό που όλοι περίμεναν. Οι αξιωματικοί φόρεσαν τα πηλήκιά τους και έδωσαν διαταγή στους στρατιώτες τους να καταλάβουν νευραλγικά σημεία στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Το Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων, που θα πυροδοτούσε την περίφημη Επανάσταση των Γαριφάλων, είχε μόλις εκδηλωθεί.

Ευρώ ίσον θάνατος της δημοκρατίας

Ευρώ ίσον θάνατος της δημοκρατίας

Σκίτσο του Peter Schrank

του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΠΡΙΝ, 28/02/2015]

Τώρα έχουν αποθρασυνθεί τόσο που δεν διστάζουν να το λένε κατάμουτρα στους λαούς: «Τα εκλογικά αποτελέσματα δεν αλλάζουν τις συνθήκες. Σέβομαι τα αποτελέσματα της λαϊκής έκφρασης περισσότερο από άλλους, αλλά ταυτόχρονα η λαϊκή ψήφος δεν αλλάζει τους κανόνες» δήλωσε δημοσίως ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ. «Δεν μπορούμε να αμφισβητούμε τους κανόνες έπειτα από κάθε εκλογικό αποτέλεσμα, γιατί αν το κάναμε θα σκοτώναμε την ευρωζώνη» πρόσθεσε. Προφανώς εννοεί ότι, αντί να «σκοτώσουμε» τους ιερούς και απαραβίαστους κανόνες της ευρωζώνης, μπορούμε να σκοτώσουμε τη δημοκρατία στα κράτη-μέλη της κι έτσι να είναι όλα μέλι γάλα στις επαρχίες του Δ΄ Ράιχ!

New Yorker: Πώς την πάτησε η Ελλάδα

New Yorker: Πώς την πάτησε η Ελλάδα

Μόλις ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο σκληρός Γερμανός υπουργός Οικονομικών, συνειδητοποίησε ότι ο Βαρουφάκης δεν θα μπορούσε να παίξει το χαρτί του Grexit, ήξερε ότι τον είχε εκεί όπου τον ήθελε.

Μετάφραση από το «Τhe New Yorker»: Xρήστος Γραμματίδης

[Πηγή: www.lifo.gr, 21/2/2015]

«Χωρίς να εκπλαγεί κανείς, εκτός από μερικούς κινδυνολόγους, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία με την Ελλάδα την Παρασκευή, επεκτείνοντας το υφιστάμενο πρόγραμμα διάσωσης της χώρας μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού», γράφει ο John Cassidy στο περιοδικό New Yorker, σε άρθρο του με τίτλο «Πώς την πάτησε η Ελλάδα». «Η νέα αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα έλεγε σε όλους για εβδομάδες ότι δεν θα συμφωνήσει στην παράταση του προγράμματος, και ότι ήθελε μια νέα δανειακή σύμβαση που θα τις έλυνε τα χέρια, πράγμα που σηματοδοτεί την συμφωνία ως συνθηκολόγηση από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ και ως νίκη για την Γερμανία και το υπόλοιπο κατεστημένο της ΕΕ», τονίζει.

Τρίζει η Ιερά Συμμαχία

Τρίζει η Ιερά Συμμαχία

Του Γεώργιου Π. Μαλούχου

[Πηγή: Το ΒΗΜΑ, 20/02/2015]

Αν συνέβη κάτι χθες, αυτό ήταν κυρίως ότι για πρώτη φορά το Βερολίνο ξεγυμνώθηκε, απομονώθηκε στις συνειδήσεις των περισσότερων Ευρωπαίων, με την σπουδή του υπουργού Σόιμπλε να απορρίψει το ελληνικό χαρτί πριν καν το πάρει στα χέρια του…

Για πρώτη φορά στα χρόνια της κρίσης το Βερολίνο βρέθηκε χθες σε μια παράξενη μοναξιά τόσο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και με το ΔΝΤ, αλλά και με σειρά από χώρες της ευρωζώνης που ξαφνιάστηκαν από αυτό το ακραίο εθνικιστικό παιγνίδι της Γερμανίας με τη φωτιά εις βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Το ΔΝΤ έβγαλε εαυτό έξω από τη συζήτηση και κάθε άλλο παρά ταυτίστηκε με τη Γερμανία και η Επιτροπή κάρφωσε σαν το ψάρι το Βερολίνο και άνοιξε ένα καθαρό μέτωπο μαζί του.

Στην κόψη του ξυραφιού

Στην κόψη του ξυραφιού

Για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση που έχει γίνει πλέον τετριμμένη «οι στιγμές είναι κρίσιμες». Για την ακρίβεια είναι οριακές.

του Στάθη Κουβελάκη

[Πηγή: ThePressProject, 19/02/2015]

Το όλο εγχείρημα της κυβέρνησης Σύριζα κρίνεται σε ένα καθοριστικό βαθμό από το πως θα αντιδράσει στον ωμό εκβιασμό και τα τελεσίγραφα που δέχεται από την πλευρά των κάκιστα ονομαζόμενων Ευρωπαίων «εταίρων» της.

Και τα νέα από το μέτωπο δεν είναι ευχάριστα. Αν και είναι δύσκολο σε αυτή τη φάση να έχουμε καθαρή εικόνα για το σημείο που βρίσκονται οι «διαπραγματεύσεις» - αν και αυτός ο όρος αποτελεί σχήμα οξύμωρο δεδομένης της ακραίας ασυμμετρίας του συσχετισμού δύναμης και του γεγονότος ότι η μία πλευρά βρίσκεται με το πιστόλι (της ΕΚΤ) στον κρόταφο – ας σταθούμε σε κάτι σχετικά απτό, στο ονομαζόμενο "κείμενο Μοσκοβισί". Βεβαίως το ακριβές στάτους του αυτού του κειμένου στις διαπραγματεύσεις, απο το οποίο εξαρτάται αν όντως ήταν έτοιμοι να το δεχτούν οι Ευρωπαίοι, είναι και θα παραμείνει αδιευκρίνιστο. Εν τούτοις τόσο ο Γιάννης Βαρουφάκης όσο και ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσαν ότι ήταν διατεθειμένοι να το υπογράψουν, και αυτό αρκεί για να διαπιστωθεί ότι κατά τη διάρκεια αυτών των "διαπραγματεύσεων", η ελληνική πλευρά έχει ήδη δεχτεί καίριες υποχωρήσεις σε σχέση με τις δεσμεύσεις της προς τον λαό που την εξέλεξε.

Financial Times: Χειρότερη επιλογή για την Αθήνα είναι να κάνει πίσω!

Financial Times: Χειρότερη επιλογή για την Αθήνα είναι να κάνει πίσω!

Σκίτσο του David Simonds που δημοσιεύθηκε στον Guardian

του Wolfgang Münchau

[Πηγή: EURO2day, 16/02/2015]

Ο Γ. Βαρουφάκης πρέπει να αψηφήσει εξαγριωμένες ματιές και πλάγιες απειλές και να επιμείνει στις θέσεις του, γράφει ο W. Münchau. Το χειρότερο για την Ελλάδα είναι να διατηρηθεί το status quo. Η επιλογή του παράλληλου νομίσματος αν επιμείνουν οι Ευρωπαίοι ως εναλλακτική του Grexit.

O υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας θα πρέπει να περιμένει ψυχρή υποδοχή σήμερα, όταν θα αντιμετωπίσει τους συναδέλφους του από την ευρωζώνη σε μία ακόμη δραματική ευρωπαϊκή αναμέτρηση.

Η συμβουλή μου προς τον Γιάννη Βαρουφάκη είναι να αψηφήσει τις εξαγριωμένες ματιές και τις πλάγιες απειλές και να επιμείνει στις θέσεις του. Είναι μέλος της πρώτης κυβέρνησης της ευρωζώνης που πήρε δημοκρατική εντολή να αντιταχθεί σε ένα εντελώς δυσλειτουργικό καθεστώς, το οποίο αποδείχθηκε οικονομικά αναλφάβητο και πολιτικά αβίωτο. Για να επιβιώσει η ευρωζώνη με το σημερινό γεωγραφικό εμβαδόν της, αυτό το καθεστώς πρέπει να προχωρήσει.