To ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και οι οικονομικές γενοκτονίες
[Πηγή: Gazzetta,
09/02/2015]
Όταν ιδρύθηκαν οι
διεθνείς οικονομικοί θεσμοί τον Ιούλιο του 1944, το ΔΝΤ θα προωθούσε τη
νομισματική συνεργασία των λαών και θα θεράπευε τα χρηματοπιστωτικά προβλήματα
της μεταπολεμικής εποχής, ως νέος κηδεμόνας των δημοσιοοικονομικών του
πλανήτη.
Την ίδια στιγμή, η
Παγκόσμια Τράπεζα θα ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη και την ανοικοδόμηση των
χωρών που είχαν πληγεί από τον πόλεμο, μετριάζοντας έτσι τις συνέπειες της
οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ως το μεγαλύτερο απόθεμα αναπτυξιακής
βοήθειας που είχε δει ποτέ ο κόσμος.
Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο και Παγκόσμια Τράπεζα ανέλαβαν έτσι το έργο να αλλάξουν τις
συναλλαγματικές ισοτιμίες και να εξισορροπήσουν τα ελλείμματα των χωρών, μέσω
πολιτικών που θα επηρέαζαν τα εθνικά νομισματικά συστήματα. Κι έτσι η
αποκλειστική ευθύνη για την επίλυση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετώπιζαν οι
φτωχότερες χώρες ήταν πια υπόθεση των διεθνών θεσμών, οι οποίοι ανέλαβαν
πρόθυμα τον ρόλο του διαμεσολαβητή των ευαίσθητων οικονομιών και του
αρχιτέκτονα της νέας παγκόσμιας τάξης. Μιας τάξης που βασιζόταν πια στην
οικονομική και κοινωνική επανόρθωση.






