"Proxy" πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες...

"Proxy" πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες...

Ο πλανήτης κατακλύζεται ήδη από σοβαρές συγκρούσεις και ο ορισμός του πολέμου στις μέρες μας ίσως χρειάζεται επαναπροσδιορισμό

του system failure

[Πηγή: the unbalanced evolution ofhomo sapiens, 02/12/2015]

Διαβάζουμε και ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο "proxy war", από διάφορους αναλυτές στην μπλογκόσφαιρα και αλλού. Σε ελεύθερη μετάφραση, ο όρος "proxy war" σημαίνει "πόλεμος δι' αντιπροσώπου". Έχει αλλάξει δραματικά το είδος των πολέμων στις μέρες μας; Μήπως χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε το τι σημαίνει "πόλεμος"; Φαίνεται ότι μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, ο νέος τύπος proxy πολέμων υιοθετείται πλέον όχι μόνο από τρομοκράτες και ομάδες εξτρεμιστών, αλλά ακόμα και από τα πιο ισχυρά έθνη.

Ίσως πράγματι ο όρος "πόλεμος" χρειάζεται να επαναπροσδιοριστεί με την έννοια ότι δεν διεξάγεται απευθείας από τα έθνη, ή, τα ίδια τα έθνη προσομοιώνουν μεθόδους που χρησιμοποιούνται από παραστρατιωτικές ομάδες, αποφεύγοντας μια άμεση σύγκρουση σε πλήρη κλίμακα και σε ανοιχτό πεδίο. Επιπλέον, δεν είναι καθόλου εύκολο να προσδιορίσει κανείς σήμερα την νίκη και την ήττα σε έναν πόλεμο, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό είναι κάτι που έχει εντελώς δευτερεύουσα σημασία.

Ενδοϊμπεριαλιστική Σύγκρουση ή Σύγκρουση Πολιτισμών;

Ενδοϊμπεριαλιστική Σύγκρουση ή Σύγκρουση Πολιτισμών;

Ο Ναπολέων και ο Ουΐλλιαμ Πιτ (πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1873-1801) μοιράζουν τον κόσμο μεταξύ τους. Γελοιογραφία του James Gillray (1805).

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

[Πηγή: iskra, 29/11/2015]

Όταν ο Samuel P. Huntington παρουσίασε στη διεθνή κοινή γνώμη, αλλά και στην επιστημονική κοινότητα το σύγγραμμά του «η σύγκρουση των πολιτισμών» (1993), το ζήτημα προκάλεσε ευρύτερες συζητήσεις, με πρώτη εκδοχή ότι η πτώση του λεγόμενου «ανατολικού κόσμου» ή άλλως του «σιδηρού παραπετάσματος» (αφορά ψυχροπολεμική ορολογία), θα έπρεπε να αντικαταστήσει το δόγμα της σύγκρουσης «Ανατολής-Δύσης» με την εφεύρεση ενός νέου εχθρού, που θα αφορούσε ενδεχομένως το θρησκευτικό φονταμενταλισμό του Ισλάμ.

Η εκδοχή αυτή πέραν του ότι είχε υπεραπλουστεύσει τα πράγματα, δημιουργούσε και σοβαρούς κινδύνους να μεταφέρει το νέο ψυχροπολεμικό κλίμα σε θερμά γεγονότα που δεν θα αφορούσαν μόνο την αντίθεση ανάμεσα σε οργανωμένα κράτη, αλλά θα συνεπαγόταν τη δημιουργία τρομοκρατικών επιθέσεων εντός των κρατών που θα επεδίωκαν μια τέτοια αντιπαλότητα –την αντιπαλότητα δηλαδή του λεγόμενου «πολιτισμένου κόσμου» με το λεγόμενο «θρησκευτικό φονταμενταλισμό του Ισλάμ».

ISIS εναντίον υπερ-καπιταλισμού ή το αειφόρο κέρδος των πολέμων

ISIS εναντίον υπερ-καπιταλισμού ή το αειφόρο κέρδος των πολέμων

Σκίτσο του Latuff

Του Γιώργου Ρωμανού*

[Πηγή: Mignatiou, 19/11/2015]

Στο Παρίσι, μετά τη σφαγή- εκατόμβη αθώων, της 13ης Νοεμβρίου, και στη διάσκεψη των G20 στην Αττάλεια, στις 15 Νοεμβρίου, η συγχυτική Δύση αναζητά πολιτική- πολεμική αντιμετώπιση του ISIS. Ήδη, μέσα από τις νεο-αποικιοκρατικές δομές της έχει καταστρέψει το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και έχει βλάψει μια σειρά από χώρες σε Αφρική, Ασία, και αλλού. Ενδιαφέρουσες «λεπτομέρειες»: Η συμμετοχή του Προέδρου Πούτιν στην Αττάλεια, και ο πρωταγωνιστικός ρόλος- κλειδί της Ρωσίας στη Συρία. Όπως και η σχιζοφρενική πολιτική της Δύσης η οποία είχε αποβάλει (Μάρτιος 2014) τη Ρωσία από τους G8, και της έχει επιβάλλει κυρώσεις.

Στη Γαλλία, ως άμεση λύση προκρίθηκε το να κατέβει ο στρατός στους δρόμους. Κάτι σαν κήρυξη στρατιωτικού νόμου, μια «ελαφρά δικτατορία», για τρεις μήνες και βλέπουμε. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε η επίθεση στη Συρία. Ποιος είπε ότι οι μεγάλοι έρωτες τελειώνουν ποτέ; Που σημαίνει, ότι δεν ξεχνιέται ακόμη σήμερα, το σχέδιο του 1916 (του Άγγλου Σάικς και του Γάλλου Πικό). Ένα σχέδιο που επιτάσσει, για λογαριασμό της Δύσης, τότε και τώρα, μοίρασμα πετρελαϊκών εδαφών τα οποία αποτελούν μέρος της Μεσοποταμίας, Συρίας, Ιράκ, αλλά και της, πολύ ανήσυχης για όλα αυτά, Τουρκίας.

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Σκίτσο του Payam Boromand (Ιράν)

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 18/11/2015]

Οι αλαλαγμοί εναντίον των τζιχαντιστών, του φανατισμού, της τρομοκρατίας, δεν αλλάζουν ούτε κατά κεραία τις θέσεις των Δυτικών χωρών στο Συριακό-Μεσανατολικό. Κεντρικό αίτημα / απαίτηση των Αρχόντων της Δύσης ήταν και παραμένει να φύγει ο Άσαντ, το επιβεβαίωσε στην ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση ο Ολάντ την Δευτέρα, 16-11. Ο Άσαντ είναι ο άνθρωπος κλειδί για να φύγουν οι Ρώσοι από την περιοχή ή –αν δεν έφευγαν- να μείνουν ως ενοχλητικός αλλά ανήμπορος γείτονας υπό την συγκαταβατική ανοχή των ισχυρών που είχαν από αιώνες τον έλεγχο της Μ. Ανατολής.

Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα και όσο και αν το βρίσκουν κοινότοπο και τετριμμένο, ξεπερασμένο, ορισμένοι, ιδίως της Αριστεράς, ανίκανοι να αντιληφθούν τι σημαίνει κρατικό συμφέρον και γεωπολιτική διάσταση των πραγμάτων, η διάσημη φράση του Κλαούζεβιτς ισχύει απολύτως. Αν η Ευρώπη, η Δύση ακριβέστερα, βρίσκεται σε πόλεμο με τους ισλαμιστές, όπως διακηρύσσουν στομφωδώς οι διάφοροι πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι το ουσιαστικό στη στάση τους. Το συμφέρον τους επιτάσσει να παραμείνουν κυρίαρχοι στη Μ. Ανατολή και θα κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν. Θα ρίξουν όση στάχτη χρειάζεται στα μάτια μας, θα χύσουν όλα τα δάκρυα, θα φορέσουν την πανοπλία του αγνού ιππότη, θα κάνουν τα πάντα για να μας σύρουν πίσω τους. Μας χρειάζονται. 

ΗΠΑ: Η χώρα που δεν κέρδισε κανένα πόλεμο

ΗΠΑ: Η χώρα που δεν κέρδισε κανένα πόλεμο

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: INFO-WAR, 08/11/2015]

Πόσους πολέμους κέρδισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Στη νέα ταινία του, με τίτλο «Where to Invade Next» (Πού θα εισβάλουμε την επόμενη φορά;) ο Μάικλ Μουρ απαντά μονολεκτικά: Κανένα. Ισως όμως το πραγματικό ερώτημα θα έπρεπε να είναι αν σημασία έχει η νίκη ή ο ίδιος ο πόλεμος.

Πριν από περίπου έναν χρόνο ο Αμερικανός συγγραφέας και ιστορικός Τομ Ενγκελχαρτ παρουσίασε πέντε θέσεις για την αμερικανική πολεμική μηχανή, που, όπως έλεγε, κανένας δεν ήθελε να παραδεχτεί στο εσωτερικό των ΗΠΑ:

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ *

[Πηγή: iskra, 07/03/2015]

Τι να ξέρει άραγε για την Ευρώπη η μεγάλη πλειονότητα αυτού του λαού, και πιο συγκεκριμένα για την Ε.Ε. και τους θεσμούς της; Δεν έχουμε κάποια δημοσκόπηση ή μια έρευνα για να δούμε τι γνωρίζει ο Νεοέλληνας γι’ αυτήν την υπερεθνική δύναμη που καθορίζει τη ζωή του και ανά πάσα στιγμή μπορεί να τον στείλει να κοιμάται στο δρόμο και να τρώει από τα σκουπίδια. Ποια είναι η Κομισιόν που μας κυβερνάει χωρίς να ελέγχεται από κανένα; Τι αρμοδιότητες έχει το Ευρωκοινοβούλιο, που αρνείται να το ψηφίσει το 60% των πολιτών της Ε.Ε.; Ποιο είναι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και σε τι διαφέρει από το Συμβούλιο της Ε.Ε.; Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του Δικαστηρίου της Ε.Ε. που εποπτεύει το Εθνικό Δίκαιο; Σε ποιον ανήκει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Τι να λένε άραγε όλες αυτές οι συνθήκες που έχουμε υπογράψει; Το ευρώ είναι εθνικό νόμισμα ή συνάλλαγμα;

Η μεγάλη εικόνα των πραγμάτων

Η μεγάλη εικόνα των πραγμάτων

Η εικόνα των εμπορικών συναλλαγών αποκαλύπτει το λόγο που η Γερμανία παίζει σκληρό παιχνίδι με την Ελλάδα: “είτε παραδίνεστε πλήρως ή φεύγετε από το ευρώ”. Αυτό που θέλει η Γερμανία είναι να διατηρήσει τη συνεργασία με τη Γαλλία και να κυριαρχεί στην Ανατολική Ευρώπη, ως οικονομικό της δορυφόρο, βασιζόμενη στην Πολωνία. Έτσι η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία θα αντιμετωπίσουν τείχος γερμανικής αδιαλλαξίας. Αυτά περί της ευρωπαϊκής “ολοκλήρωσης” -- λειτουργεί μόνο όσο η Γερμανία υπαγορεύει τους κανόνες.

Του Πέπε Εσκομπάρ

[Πηγή: σχέδιο Β, 05/03/2015]

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είπε κάποτε: “Αισθάνομαι μόνος χωρίς έναν πόλεμο”. Του έλειπε, επίσης, πολύ μια αυτοκρατορία. Ο διάδοχος του Τσόρτσιλ, “η “αυτοκρατορία του χάους” βρίσκεται σήμερα στην ίδια αμηχανία. Κάποιοι πόλεμοι –όπως στην Ουκρανία μέσω αντιπροσώπων-- δεν πάνε τόσο καλά.

Η απώλεια της αυτοκρατορίας εκδηλώνεται με μυριάδες κινήσεις από επιλεγμένους παίκτες που στοχεύουν σε έναν πολυπολικό κόσμο.

Έτσι οι ΗΠΑ έχουν σχεδόν παλαβώσει , δίνουν στη δημοσιότητα εξωφρενικές, χρωματισμένες από τη CIA, προβλέψεις, σύμφωνα με τις οποίες η Ρωσία αποσυντίθεται και η Κίνα γίνεται κομμουνιστική δικτατορία ...

Ο μόνιμος πόλεμος

Ο μόνιμος πόλεμος

[Πηγή: The Frog, 25/02/2015]

Γνωρίζαμε μέχρι τώρα σύντομους πολέμους και μακροχρόνιους πολέμους. Η έννοια του μόνιμου πολέμου δεν υπήρχε μέχρι τώρα στην γεωπολιτική. Όμως η αμερικανική κυβέρνηση δια του Προέδρου Ομπάμα αυτό ακριβώς αποφάσισε για την Μέση Ανατολή.

Για να είμαστε ακριβείς, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι γεωπολιτικές συνθήκες είναι τέτοιες που ευνοούν την ευδοκίμηση αυτού του είδους πολέμου, μέχρι τώρα ενδημικού και από τώρα και εις το εξής μόνιμου.

Από το 1980, οπότε ο Σαντάμ Χουσεΐν επιτέθηκε στο Ιράν μέχρι σήμερα, η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο του οποίου τα οποία διαλείμματα είναι γεμάτα με αιματοβαμμένες εξεγέρσεις. Τώρα ο Πρόεδρος Ομπάμα παγιώνει αυτή την κατάσταση ζητώντας από το Κογκρέσο εξουσιοδότηση για χρήση στρατιωτικών δυνάμεων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους για τρία χρόνια.

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ CHE GUEVARA ΣΤΟΝ ΟΗΕ: PATRIA O MUERTE!

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ CHE GUEVARA ΣΤΟΝ ΟΗΕ: PATRIA O MUERTE!

Του Ν. ΝΕΣΤΟΡΙΔΗ

[Πηγή: iskra, 06/12/2014]

Στις 11 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από την ομιλία του Che Guevara στα Ηνωμένα Έθνη [1]. Πρόκειται για μία ιστορική τοποθέτηση, η οποία δείχνει ξεκάθαρα το πώς τοποθετείτο σε καίρια ζητήματα ο μεγαλύτερος επαναστάτης του περασμένου αιώνα. Η σύγχρονη Αριστερά έχει αναμφίβολα πολλά διδάγματα να αντλήσει από τη σκέψη του.

Ο τρόπος με τον οποίο κλείνει την ομιλία του είναι εμφατικός. «Patria o muerte» (πατρίδα ή θάνατος) αναφωνεί, και οι περισσότεροι αντιπρόσωποι ξεσπούν σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Ο Che δεν ήταν, φυσικά, κάποιος «πυροβολημένος» εθνικιστής. Ούτε εκστόμισε τυχαία αυτήν του τη φράση. Όλη του η ομιλία, αλλά και το έργο που άφησε, εξηγούν πλήρως το σκεπτικό του, το οποίο, μαζί με το θάρρος και την αυταπάρνηση του, τον οδήγησε στο Πάνθεον των χιλιοτραγουδισμένων λαϊκών ηρώων.

Το ISIS παιδί των ΗΠΑ και του Ιμπεριαλισμού

Το ISIS παιδί των ΗΠΑ και του Ιμπεριαλισμού

Σκίτσο του Latuff από την Middle East Monitor

[Πηγή: iskra, 13/10/2014]

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΕΪΤ ΑΛΝΤΟΓΑΝ* ΣΤΟ «ΠΡΙΝ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (12/10) ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟ

- Τι έκταση έχουν οι αντιδράσεις στην Τουρκία για τη στάση της κυβέρνησης Ερντογάν – Νταβούτογλου στη Συρία; Ποιες πολιτικές δυνάμεις αντιδρούν; Οι διαδηλωτές είναι μόνο ή κυρίως κουρδικής καταγωγής ή και τουρκικής; Ποια είναι τα αιτήματα των διαδηλωτών;

- Απ’ την αρχή η πολιτική της Τουρκίας γύρω από τη Συρία προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις μέσα στις πλατιές μάζες όλων των αριστερών κομμάτων και οργανώσεων, συνδικάτων, δημοκρατικών φορέων και διανοουμένων. Η Αριστερά είχε πάρει σαφής θέση και τόνιζε: «Καμία παρέμβαση στα εσωτερικά της Συρίας». Η στάση της Τουρκίας θεωρήθηκε απειλή αλλά ταυτόχρονα και επεκτατισμός.

Η οργή του Αυτοκράτορα: Αφήστε το χάος να καλύψει τον κόσμο!

Η οργή του Αυτοκράτορα: Αφήστε το χάος να καλύψει τον κόσμο!

Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει επιστρέψει και έχει πάρει επικίνδυνη στροφή…

Του James Petras*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 05/08/2014]

[Μετάφραση: Νίκος Μαγνήσαλης]

Χάος κυριαρχεί και εξαπλώνεται συνεχώς ενόσω εξοργισμένοι ηγέτες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και οι πελάτες και σύμμαχοί τους επιδιώκουν πολέμους γενοκτονίας.

Μισθοφορικοί πόλεμοι στη Συρία∙ ισραηλινοί βομβαρδισμοί τρόμου στη Γάζα∙ πόλεμοι κατ’ εντολή στην Ουκρανία, το Πακιστάν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και τη Σομαλία.

Δεκάδες εκατομμύρια πρόσφυγες εγκαταλείπουν όπως-όπως τα σημεία ολικής καταστροφής. Τίποτα δεν είναι ιερό. Δεν υπάρχουν άσυλα. Σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία και ολόκληρες οικογένειες αποτελούν στόχους καταστροφής.

Χάος βάσει σχεδίου

Στο κέντρο του χάους, ο πανικόβλητος πρόεδρος Ομπάμα χτυπά στα τυφλά, χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες, πρόθυμος να διακινδυνεύσει μια οικονομική καταστροφή ή έναν πυρηνικό πόλεμο. Επιβάλλει κυρώσεις στο Ιράν∙ απαιτεί κυρώσεις για τη Ρωσία∙ εγκαθιστά πυραυλικές βάσεις από τις οποίες οι πύραυλοι θα φτάνουν σε πέντε λεπτά στη Μόσχα∙ στέλνει τηλεκατευθυνόμενα drones-δολοφόνους κατά του Πακιστάν, της Υεμένης και του Αφγανιστάν∙ εξοπλίζει μισθοφόρους στη Συρία∙ εκπαιδεύει και εξοπλίζει Κούρδους στο Ιράκ και χρηματοδοτεί τις αγριότητες του Ισραήλ στη Γάζα.

Οργανώσεις "εργολαβίας" του ιμπεριαλισμού και ο επικίνδυνος ρόλος τους

Οργανώσεις "εργολαβίας" του ιμπεριαλισμού και ο επικίνδυνος ρόλος τους

Του Σεϊτ Αλντογκάν

[Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, 15/06/2014]

Την προηγούμενη βδομάδα ένοπλοι της οργάνωσης ISIS (Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και την Ανατολή) πραγματοποίησαν εισβολή στην πόλη Μουσούλι, του Ιράκ, όπου υπάρχουν τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου. Η στρατιωτική αυτή οργάνωση δεν σταμάτησε με αυτή της την ενέργεια κατέλαβε και την Τικρίτ και προχωράει προς την Βαγδάτη. 

Στρατιωτικοί και διπλωματικοί αναλυτές παρουσιάστηκαν αιφνιδιασμένοι σ' αυτή την εξέλιξη κάτι που το εκδήλωσαν δημόσια αναρωτώμενοι σε αρκετά σχόλια του στυλ: «Πως μπόρεσε μια μικρή οργάνωση με 7000 στρατιώτες να καταλάβει μια πόλη που την υπερασπιζόταν 40.000 στρατιώτες του Ιράκ».

Οντως, η isil όταν δημιουργήθηκε ήταν μικρή. Όμως γιγαντώθηκε μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα αναλαμβάνοντας την υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ.