Ο ευρωσκεπτικισμός σε νούμερα και όχι μόνο

Ο ευρωσκεπτικισμός σε νούμερα και όχι μόνο

Εμφανή αλλά και σύνθετα τα πολιτικά μηνύματα

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 02/08/2016]

Αυξάνεται στη χώρα μας ο «ευρωσκεπτικισμός». Αυτό είναι το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει και από τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας (μηνιαίο Πολιτικό Βαρόμετρο) της Public Issue για την εφημερίδα Αυγή. Βλέποντας κανείς τα πιο «χτυπητά» νούμερα της έρευνας, διαπιστώνει ότι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αρνητική γνώμη έχει το 55% των ερωτηθέντων. Για το ευρώ, το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται σε 44%, αλλά σε σχεδόν συνεχή ανοδική πορεία από τον περσινό Οκτώβριο, οπότε ανέρχονταν σε 32%. Το 72% όσων ρωτήθηκαν θεωρούν ότι πρέπει να επιστρέψουν στις εθνικές κυβερνήσεις κάποιες από τις εξουσίες που έχουν παραδοθεί στις Βρυξέλλες. Το 50%, πάντως, θεωρεί ότι τα πράγματα θα είναι μάλλον χειρότερα αν η χώρα βγει από την ευρωζώνη, ποσοστό όμως κατά πολύ μειωμένο από το 70% που έδινε την ίδια απάντηση πριν από 10 μήνες. Ενδιαφέρον έχει, τέλος, ότι το 34% δηλώνει ότι χάρηκε για το Brexit (έναντι 29% που λυπήθηκε), αν και σε αντίστοιχο δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στην Ε.Ε., το 56% δηλώνει ότι θα ψήφιζε θετικά και το 39% υπέρ της αποχώρησης.

Lexit ή Brexit;

Lexit ή Brexit;

Η Ε.Ε. αποτελεί έναν ανεξέλεγκτο γραφειοκρατικό μηχανισμό που στερεί την εξουσία από τα εθνικά κοινοβούλια

Τζέρεμι Κόρμπιν - μέσα της δεκαετίας του '90

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: efsyn, 16/04/2016]

Ο άνθρωπος που επινόησε τον όρο Lexit, για μια αριστερή έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση (αλλά μετά το ξέχασε), μιλά για τις ιστορικές σχέσεις της βρετανικής Αριστεράς με την Ε.Ε., ενώ προτείνει στην Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.

Στις 14 Ιουλίου του 2015, καθώς η Ελλάδα έγλειφε ακόμη τις ανοιχτές πληγές της από τη «διαπραγμάτευση» με τους Ευρωπαίους εταίρους, ο Οουεν Τζόουνς, αρθρογράφος της εφημερίδας «Guardian», ανέβασε στο ίντερνετ ένα σύντομο βίντεο με τις απόψεις του για την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε.

Ντούσαν Σιτζάνσκι: «Η ΕΕ ακροβατεί στην κόψη του ξυραφιού»

Ντούσαν Σιτζάνσκι: «Η ΕΕ ακροβατεί στην κόψη του ξυραφιού»

Ο πρώην σύμβουλος του Μπαρόζο, διακεκριμένος πανεπιστημιακός, εξηγεί στο «Π» το πώς η ΕΕ «κακοφόρμισε»

Συνέντευξη: Δέσποινα Παπαγεωργίου

[Πηγή: Το Περιοδικό, 08/02/2016]

 Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που σε αιχμαλωτίζουν με τη βελούδινη φυσική τους ευγένεια. Μια ευγένεια που μοιάζει να έρχεται από άλλη εποχή, άχρονη, πάντως από εποχή ανθρώπων – σφυρηλατημένη στα τραύματα της ιστορίας, κι άρα, ερωτευμένη με τη ζωή. Είναι κάτι που αποτυπώνεται και στη φυσιογνωμία του, γοητευτική ακόμα και στα 89 του χρόνια. Όπως έλεγε και η Κοκό Σανέλ, όταν γεννιέσαι έχεις το πρόσωπο που σου δίνει η φύση, μεγαλώνοντας έχεις το πρόσωπο που σου αξίζει. Γεννημένος στο πολύπαθο Βελιγράδι, ο καθηγητής Ντούσαν Σιτζάνσκι είναι φύτρα βαλκανική, κατοικεί, όμως, μόνιμα στη Γενεύη και έχει ελβετική υπηκοότητα.

Με τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο διατηρούν χρόνια στενή φιλική σχέση, κάτι που επέτρεπε στον καθηγητή, όπως θα αποκαλύψει, να είναι ίσως ο μόνος που του έλεγε ευθαρσώς τη γνώμη του, ακόμα και αν διαφωνούσαν πλήρως, κατά τα δέκα χρόνια που διατέλεσε ειδικός σύμβουλός του.

Η απέραντη ένδεια των ευρωλαγνικών επιχειρημάτων

Η απέραντη ένδεια των ευρωλαγνικών επιχειρημάτων

Η αλήθεια είναι πώς ανέκαθεν οι οπαδοί του ευρώ δεν τα πήγαιναν καλά στην προσπάθειά τους να δώσουν σχήμα και μορφή με έναν πειστικό τρόπο στο όραμά τους. Ακόμη και στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όταν τίποτε ορατό δεν σκίαζε τον κοινό ευρωπαϊκό ουρανό, το περίβλημα με το οποίο έντυναν το κοινό νόμισμα ήταν η σύγκλιση με την υπόλοιπη Ευρώπη, που υποτίθεται ότι αυτομάτως θα ερχόταν και αυτομάτως θα βελτίωνε τα εισοδήματά μας, και τα χαμηλά επιτόκια, που πράγματι ήρθαν διευκολύνοντας όμως την υπερχρέωση των ιδιωτικών νοικοκυριών και αδυνατώντας να αποτρέψουν την δημοσιονομική κρίση των περιφερειακών κρατών της ευρωζώνης.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη*

[Πηγή: Leonidas Vatikiotis, 10/08/2015]

Η δυσκολία τους σήμερα να πείσουν θετικά για τα πλεονεκτήματα της παραμονής στο ευρώ ή ακόμη και για τις ζημιές που θα υποστούμε αν ανακτήσουμε την νομισματική μας κυριαρχία έχει κορυφωθεί. Αναμενόμενο, προφανώς, από την στιγμή που όλα εκείνα που υποτίθεται ότι θα παθαίναμε αν βγαίναμε από το μαντρί (πχ όρια στις τραπεζικές αναλήψεις) συνέβησαν εξ αιτίας της παραμονής μας. Έτσι, στις περισσότερες περιπτώσεις οι εκκλήσεις «μένουμε Ευρώπη» των ευρωλιγούρηδων συνοδεύονται από κενολογίες για την «ευρωπαϊκή πορεία που έχτισε ο ελληνικός λαός επί 40 χρόνια με θυσίες και συντριπτική πολιτική βούληση» (υιός Ψυχάρη, Βήμα 28 Ιουνίου 2015). Εδώ η κουτοπονηριά είναι εμφανής: ο,τιδήποτε κατάφερε ο εργαζόμενος άνθρωπος, με την εργασία του, να αποδοθεί στην «Ευρώπη των λαών» και το κοινό νόμισμα.

Η «συμμορία» του ευρώ και η Ernst & Young

Η «συμμορία» του ευρώ και η Ernst & Young

Με ετήσιο προϋπολογισμό 3.3 δισ. ευρώ για διαφημίσεις, η Ε.Ε ξοδεύει περισσότερα για την προβολή της και από την Coca- Cola [Eκθεση της βρετανικής οργάνωσης TPA]

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Info-War, 26/07/2015]

Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους έφερε πριν από εβδομάδες στο φως τα «σεμινάρια δημοσιογράφων» του ΔΝΤ. Μήπως όμως διαθέτει και η Ε.Ε. τα δικά της «σχολεία» για να προωθεί το ενιαίο νόμισμα, να δικαιολογεί τις πραξικοπηματικές παρεμβάσεις της ΕΚΤ και τη διαρκή διάσωση των τραπεζών σε βάρος των πολιτών; Η απάντηση είναι ότι όχι μόνο τα διαθέτει, αλλά τα μαθήματα ξεκινούν από την… Δ’ Δημοτικού.

Tο 1998 ο εκπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε μια περίεργη εντολή. Διέταξε να πολτοποιηθούν 75.000 αντίτυπα ενός παιδικού κόμικς με τίτλο «Ο πόλεμος του παγωτού βατόμουρου». Στο βιβλίο τρία παιδιά που ζουν στην Ε.Ε. πραγματοποιούν ένα ταξίδι στον χρόνο για να βρεθούν σε μια Ευρώπη η οποία είναι ακόμη χωρισμένη με σύνορα και όπου διεφθαρμένοι συνοροφύλακες λαδώνονται για να επιτρέψουν τη μετακίνηση των πολιτών.

Είναι το ευρώ κοινό νόμισμα;

Είναι το ευρώ κοινό νόμισμα;

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 21/07/2015]

 Το ερώτημα μοιάζει ρητορικό αφού με το ίδιο ευρώ μπορείς να πληρώσεις για προϊόντα και υπηρεσίες, στην Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Μαδρίτη χωρίς συναλλαγματικό κόστος, αν και οι προμήθειες των τραπεζών-τουλάχιστον στην Ελλάδα-παρέμειναν αλμυρές όχι μόνο για να μεταφέρεις ευρώ σε κάποια από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης αλλά ακόμη και από τράπεζα σε τράπεζα και ας απέχει μόλις μερικά τετράγωνα…

 Πόσο κοινό είναι άλλωστε ένα νόμισμα το οποίο χρησιμοποιείται ως απειλή, επειδή ένας λαός ψήφισε «λάθος» στις εκλογές ή το δημοψήφισμα, στο οποίο οι ίδιοι οι εταίροι έθεσαν το δίλημμα « ή ψηφίζετε ΝΑΙ ή Grexit»;

Συνέντευξη – Ταρίκ Αλί: «Ακούστε τους που γαυγίζουν!»

Συνέντευξη – Ταρίκ Αλί: «Ακούστε τους που γαυγίζουν!»

Ο Σαμίρ Αμίν μαζί με τον Ταρίκ Αλί στο Φεστιβάλ Resistance, που διοργάνωσε στις 19-21 Ιουνίου 2015 στη Γεωπονική Σχολή, η εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Χρήστο Γιοβανόπουλο

Μετάφραση: Πέτρος Αλ Αχμάρ

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 08/07/2015]

Στο πρόσφατο Φεστιβάλ Resistance είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον πακιστανο-βρετανικής καταγωγής Ταρίκ Αλί, από τις ιστορικές φυσιογνωμίες της Βρετανικής Αριστεράς και τους πιο σπουδαίους πολιτικούς αναλυτές. Το βάθος και η ευστοχία των απόψεών του επιβεβαιώνονται από τα όσα ακολούθησαν τη συνέντευξή του, που πραγματοποιήθηκε μία εβδομάδα πριν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, και τμήμα μόνο της οποίας δημοσιεύουμε. Οι απαντήσεις του όχι μόνο διατηρούν την εγκυρότητά τους, αλλά φαίνεται σαν τα γεγονότα να τους προσδίδουν ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια. Παρ’ όλα αυτά τον ρωτήσαμε επιπροσθέτως για το δημοψήφισμα, σαν απαραίτητη επικαιροποίηση των λόγων του.

Σιωπηλό πραξικόπημα για την προεδρία της Κομισιόν

Σιωπηλό πραξικόπημα για την προεδρία της Κομισιόν

Η Ανγκελα Μέρκελ επιχειρεί να αγνοήσει την ψήφο εκατομμυρίων Ευρωπαίων στις πρόσφατες ευρωεκλογές, που αποδοκίμασαν τις πολιτικές λιτότητας, και να αποφασίσει αυτή και μόνο ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Του Μιχάλη Ψύλου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 08/06/2014]

«Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν, η Μέρκελ αποφασίζει»! Οχι, δεν πρόκειται για εκτίμηση κάποιου σφόδρα αντιγερμανικού εντύπου, αλλά του… γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel». Αφορμή, η βούληση της κ. Μέρκελ να αγνοήσει την ψήφο εκατομμυρίων Ευρωπαίων στις πρόσφατες ευρωεκλογές και να αποφασίσει αυτή και μόνη ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οχι ότι περιμέναμε τίποτα περισσότερο από την αλαζόνα καγκελάριο που πιστεύει ότι η Ευρώπη είναι υποχείριο του Βερολίνου, αλλά να μην κρατά ούτε τα προσχήματα;

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο και το “ευρωπαϊκό σοκ”

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο και το “ευρωπαϊκό σοκ”

[Πηγή: Αριστερό Βήμα, 06/06/2014]

Αρκετές ημέρες μετά τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών, οι εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα εξακολουθούν να μοιάζουν με τη γνωστή ρήση για τον ελέφαντα στο δωμάτιο που κάνουν ότι δεν τον βλέπουν. Διότι δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το 9,4% της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, ύστερα μάλιστα από τη δίωξή της ως εγκληματικής οργάνωσης, το ότι αναδείχθηκε από τις ευρωεκλογές τρίτο κόμμα και οι δύο από τους τρεις ευρωβουλευτές της είναι απόστρατοι ανώτατοι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, το ότι στα αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτιά της είχαν έντονη παρουσία απόστρατοι αξιωματικοί του  στρατού και της αστυνομίας, αποτελεί το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο αυτών των εκλογών. Στοιχείο που από την άποψη της βαρύτητας μάλλον ξεπερνά τη συμβολική σημασία που μπορεί να έχει το ότι ο Σύριζα υπερκέρασε τη Ν.Δ. κατά 4 μονάδες και ότι τα κόμματα της συγκυβέρνησης έχασαν περίπου 11 μονάδες από τον Ιούνιο του 2012. 

ΛΕΠΕΝ: «ΜΑΥΡΗ» ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ’Η ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ;

ΛΕΠΕΝ: «ΜΑΥΡΗ» ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ’Η ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ;

[Πηγή: iskra, 03/06/2014]

Του ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΟΥΛΗ*

Η νίκη της Λεπέν στην Γαλλία, μάλλον υποβιβάζεται στην συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα, τόσο από τα ΜΜΕ που «φιλτράρουν» τις ειδήσεις, όσο και από την αριστερά. Τα μεν καθεστωτικά ΜΜΕ έχουν κάθε συμφέρον να κρύψουν το αντι-Ε.Ε. ρεύμα που αναπτύσσεται στην ήπειρο, η δε αριστερά παρατηρεί αμήχανη τις εξελίξεις.

Είτε γιατί η αριστερά στην ήπειρο είναι ανύπαρκτη, είτε γιατί έχει ρίξει λευκή πεσέτα απέναντι στο ευρώ, στην Ε.Ε., και στην παγκοσμιοποίηση. Τέλος, γιατί τα αποτελέσματα σε μια σειρά χώρες διαμορφώνουν ισχυρές φυγόκεντρες και διαλυτικές τάσεις, παρά την Ευρώπη που φαντάζεται π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο είναι πλέον δυσμενέστερο για τέτοιες πολιτικές αντιλήψεις. Μάλλον δεν βαδίζουμε προς μια ενιαία και ανθούσα Ευρώπη, αλλά προς το αντίθετο.

«Η λιτότητα οδηγεί σε κοινωνική έκρηξη»

«Η λιτότητα οδηγεί σε κοινωνική έκρηξη»

Του Δημήτρη Σ. Φαναριώτη

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 02/06/2014]

Δριμύτατη επίθεση στη Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ εξαπολύει με συνέντευξή της στο περιοδικό «Der Spiegel» η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν, σπεύδοντας ωστόσο να διευκρινίσει ότι θαυμάζει τόσο τη Γερμανίδα καγκελάριο όσο και τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν. Στη συνέντευξη προειδοποιεί τη Γερμανίδα καγκελάριο να μη συνεχίσει την πολιτική λιτότητας και τονίζει ότι «αν δεν βλέπει τα βάσανα στα οποία υποβάλλονται οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί, η Γερμανία θα καταστήσει τον εαυτό της μισητό».

Αναφορικά με τη Μέρκελ εκτιμά ότι «υπερασπίζεται μια πολιτική, η οποία είναι πλεονεκτική για τη Γερμανία, αλλά ζημιογόνα για όλες τις άλλες χώρες» και προσθέτει ότι «αυτή η πολιτική θα οδηγήσει σε έκρηξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης». Προσθέτει ακόμη ότι δεν καταλογίζει στη Γερμανίδα καγκελάριο την ευθύνη επειδή θέλει να διατηρήσει ένα ισχυρό ευρώ και διευκρινίζει ότι ουσιαστικά απευθύνει τις κατηγορίες εναντίον της γαλλικής ηγεσίας, η οποία δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντα των συμπολιτών της.

Ευρωεκλογές 2014: Οι βασικές διαιρετικές τομές του εκλογικού σώματος

Ευρωεκλογές 2014: Οι βασικές διαιρετικές τομές του εκλογικού σώματος

Του Χριστόφορου Βερναρδάκη

[Πηγή: REDNotebook, 29/05/2014]

Εισαγωγή

Δύο χρόνια μετά τις δύο βουλευτικές αναμετρήσεις του 2012 που διαμόρφωσαν ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο στον κομματικό ανταγωνισμό, οι ευρωεκλογές του 2014 αποτέλεσαν το πρώτο «εθνικής τάξεως» εκλογικό γεγονός και απέδειξαν ότι οι βασικές τομές που συντελέστηκαν το 2012 έχουν βαθύνει και σταθεροποιηθεί.

Επιβάλλεται να επισημανθεί προκαταβολικά ότι ο τύπος των ευρωεκλογών δεν είναι ταυτόσημος με των βουλευτικών. Οι ευρωεκλογές είναι εκλογές «β’ τάξεως» όπως ονομάζονται συνήθως στη βιβλιογραφία, εκλογές δηλαδή που έχουν χαμηλότερης ισχύος κεντρικά διακυβεύματα: α) δεν εκλέγουν κυβέρνηση και επομένως δεν κρίνουν ευθέως την εντολή διακυβέρνησης και, β) προσφέρονται περισσότερο για μια «ιδεολογική καταγραφή» σε σχέση με την πολιτική «πραγματική» προτίμηση. Τούτων δοθέντων, τα δεδομένα τους πρέπει να τα δούμε περισσότερο ως «τάση», παρά ως απόλυτα συγκρίσιμα με τις βουλευτικές εκλογές στοιχεία. Ολες οι παρατηρήσεις του κειμένου πρέπει να θεωρηθούν «αρχικές», οι οποίες τις επόμενες ημέρες πρέπει να δουλευτούν βαθύτερα.

H ΑΜΗΧΑΝΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

ΔΥΝΑΜΙΚΗ 'Η ΣΤΑΤΙΚΗ ΝΙΚΗ

H ΑΜΗΧΑΝΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

[Πηγή: iskra, 30/05/2014]

Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΡΙΜΙΚΗΡΗ*

Σίγουρα το αποτέλεσμα των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση και προπαντός για τις ευρωεκλογές αποτελεί μια σημαντική πολιτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία του για την ανατροπή του σάπιου κυβερνητικού πολιτικού δικομματικού συστήματος που γνωρίσαμε στην Ελλάδα μετά την πτώση της δικτατορίας.

Για πρώτη φορά πρώτη δύναμη στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα αναδεικνύεται ένα κόμμα της αριστεράς και αυτό έχει τη σημασία του όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες κύρια του νότου.

Η χώρα που ο λαός της μάτωσε όσο κανένας άλλος ευρωπαϊκός λαός, η χώρα πειραματόζωο στα χέρια του άγριου νεοφιλελευθερισμού, έδωσε την Κυριακή 25 του Μάη το δικό της μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις. Βέβαια η νίκη προέκυψε κυρίως λόγω της εκλογικής υποχώρησης της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ και όχι λόγω της δυναμικής του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.

Γ. Δελαστίκ: «Ως εδώ!» είπαν στη Γερμανία και αστοί από τις ελίτ της ΕΕ

«Ως εδώ!» είπαν στη Γερμανία και αστοί από τις ελίτ της ΕΕ

Του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 29/05/2014]

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι από πολιτική σκοπιά, για τη Γερμανία αξίζει περισσότερο η Γαλλία μόνη της από τις υπόλοιπες 26 χώρες-μέλη της ΕΕ, όσο κυνικό κι αν ακούγεται αυτό. Ο λόγος είναι απλούστατος: ούτε Ευρωζώνη ούτε ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μπορούν να υπάρξουν χωρίς τη Γαλλία! Οταν λοιπόν η Μαρίν Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπό της έρχονται στις ευρωεκλογές της Κυριακής πρώτο κόμμα με 25% από... 7% που είχε στις προηγούμενες ευρωεκλογές του 2009, πριν δηλαδή από την κρίση, αυξάνοντας τις έδρες της στο Ευρωκοινοβούλιο από 3 σε... 24 (!), λογικό είναι να αντηχήσουν οι σειρήνες συναγερμού στο Βερολίνο. Το ερώτημα δεν είναι φυσικά αν οι Γάλλοι ψηφοφόροι έγιναν ξαφνικά ακροδεξιοί και φασίστες. Είναι προφανές ότι δεν συνέβη αυτό. Το πραγματικό ζήτημα που θέλει απάντηση είναι γιατί το ένα τέταρτο των Γάλλων ψηφοφόρων ψήφισε το Εθνικό Μέτωπο, μόλις αυτό έκανε σημαία του το σύνθημα «Εξω η Γαλλία από το ευρώ!» και υποσχέθηκε τη διενέργεια δημοψηφίσματος για το θέμα αυτό.

Economist: Ερχεται χάος στην Ευρώπη μετά τις Ευρωεκλογές -Στο πυρ το εξώτερο οι πολιτικοί

Economist: Ερχεται χάος στην Ευρώπη μετά τις Ευρωεκλογές -Στο πυρ το εξώτερο οι πολιτικοί

[Πηγή: iefimerida, 21/05/2014]

Το απόλυτο χάος μετά τα αποτελέσματα των επερχόμενων Ευρωεκλογών προβλέπει το περιοδικό Economist σε άρθρο του με τίτλο «Η Ευρώπη προσέρχεται στις κάλπες», σημειώνοντας ότι η Ενωση θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα από τη νέα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το άρθρο συνοδεύει μια εικόνα που θυμίζει βιβλική καταστροφή του Μεσαίωνα και απεικονίζονται ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να ρίχνονται στην πυρά και να αντιμετωπίζουν τη γκιλοτίνα, ενώ εμφανίζονται και επιφανείς ακροδεξιοί πολιτικοί.

Πρόκειται για έναν κλασικό πίνακα του Ζερόμ Μπος «Κόλαση», ο οποίος έχει μονταριστεί με πολιτικά πρόσωπα και ταμπέλες.

Σε πρώτο πλάνο οι Ντέιβιντ Κάμερον και Φρανσουά Ολάντ αντιμέτωποι με τους ευρωσκεπτικιστές αντιπάλους τους, Νάιτζελ Φάρατζ και Μαρί Λε Πεν οι οποίοι προσπαθούν να τους «εκτελέσουν».