Σύντροφοι, μήπως πουλήσατε τζάμπα την ψυχή σας στο Ισραήλ;

Σύντροφοι, μήπως πουλήσατε τζάμπα την ψυχή σας στο Ισραήλ;

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η πρωτοφανής κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου προκαλεί αναταράξεις στο σύνολο της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας και φυσικά δεν θα μπορούσε να αφήσει αλώβητους τους σχεδιασμούς της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το γεγονός ότι ο μαύρος χρυσός εμφάνισε αρνητική τιμή καθώς οι επενδυτές πάσχιζαν να ξεφορτωθούν πάση θυσία το πετρέλαιο το οποίο δεν έχουν πλέον χώρο να αποθηκεύσουν, έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Με τόσο χαμηλές τιμές αρκετά κοιτάσματα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν εκμεταλλεύσιμα θα είναι για μεγάλο χρονικό διάστημα τόσο κοστοβόρα, ώστε καμία εταιρεία δεν θα τολμά να τα πλησιάσει. Η τιμή του πετρελαίου μάλιστα θα συμπαρασύρει και όλες τις άλλες μορφές ενέργειας με πρώτο βέβαια το φυσικό αέριο.

Ο πόλος της παγκοσμιοποίησης σε κρίση

Ο πόλος της παγκοσμιοποίησης σε κρίση

Οι παγκόσμιας κλίμακας ανακατατάξεις απαιτούν νέους προσδιορισμούς για να κατανοηθούν

του Σπύρου Παναγιώτου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 31/01/2017]

Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων παγκόσμιων αλλαγών. Οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, δύο χώρες σταυροφόροι της ελευθερίας των αγορών, σήμερα βρίσκονται στη δίνη ενός μεγάλου, κοινωνικού και πολιτικού διχασμού, αναζητούν νέους προσανατολισμούς και επιχειρούν να διαμορφώσουν νέες συμμαχίες. Συγκρούονται οξύτατα με τον κόσμο και τις αξίες που δημιούργησαν και επέβαλαν παγκόσμια, εδώ και δεκαετίες.

Ο άλλοτε ενιαίος πόλος της παγκοσμιοποίησης σήμερα βρίσκεται βαθιά διχασμένος. Ο κόσμος χωρίς σύνορα, χωρίς κράτη-έθνη, ο κόσμος των αλληλεξαρτώμενων οικονομιών λαχανιάζει. Παλιές αντιθέσεις, με νέο σχήμα και μορφή, την ίδια όμως οξύτητα, αναπτύσσονται καθιστώντας ρευστό και απρόβλεπτο το μέλλον. Ο οικονομικός προστατευτισμός επιστρέφει απειλώντας με διάλυση παγκόσμιες συμφωνίες.

Κρίση σε βάθος και χωρίς τέλος

Κρίση σε βάθος και χωρίς τέλος

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 26/11/2016]

Σε αλλεπάλληλα κύματα εκδηλώνεται η κρίση στην Υφήλιο με διάφορες μορφές και εντάσεις. Τα Δυτικά ΜΜΕ ελέγχονται απολύτως από τους υποστηρικτές της αμερικάνικης παγκοσμιοποίησης, την ηττημένη Κλίντον, τον παραιτημένο Ομπάμα, τη Μέρκελ, επίδοξο χαλίφη στην ηγεσία του Δυτικού Κόσμου κλπ. Η πληροφόρηση που δεχόμαστε διαμορφώνεται ακόμα από τους ηττημένους αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, μας διοχετεύουν εικόνα στρεβλή, παραποιημένη. Ο κόσμος σε ΗΠΑ και ΕΕ ψηφίζει αντισυστημικά, θέλει δουλειά και ειρήνη, αλλά τα ΜΜΕ επιμένουν να σκιαμαχούν εναντίον του Πούτιν, ασχολούνται πχ με το πώς έβηξε ο Τραμπ και όχι με τη διακήρυξή του ότι θα καταργήσει την ΤΤΙΠ, την απόρρητη συμφωνία που μετατρέπει την ΕΕ σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Ο Τραμπ και ο Πούτιν, θέλουν να ματαιώσουν τη στρατηγική σύγκρουσης των ισχυρών ελίτ, Ευρώπης και Αμερικής, αλλά παρά τις τακτικές νίκες τους είναι σε θέση άμυνας, ιδίως ο Ρώσος πρόεδρος.

Η πολιτική επανάσταση θα συνεχιστεί

Εκατομμύρια Αμερικανοί επέλεξαν τη ψήφο διαμαρτυρίας την Τρίτη, εκφράζοντας την έντονη αντίθεση τους σε ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που τοποθετεί τον πλούτο και τα εταιρικά συμφέροντα πάνω από τις δικές τους ανάγκες.

Άρθρο του Μπέρνι Σάντερς*

[Πηγή: tvxs, 13/11/2016]

Υποστήριξα σθεναρά τη Χίλαρι Κλίντον, αγωνίστηκα σκληρά για εκείνη, και πίστεψα ότι ήταν η σωστή επιλογή. Αλλά ο Ντόναλντ Τζ. Τράμπ κέρδισε τον Λευκό Οίκο, επειδή η ρητορική εκστρατεία του αξιοποίησε με επιτυχία μια ολοζώντανη και δικαιολογημένη οργή, μια οργή που πολλοί παραδοσιακοί Δημοκρατικοί αισθάνονται.

Είμαι λυπημένος, αλλά όχι έκπληκτος από το αποτέλεσμα. Δεν είναι σοκ για μένα ότι εκατομμύρια άνθρωποι που ψήφισαν τον κ. Τράμπ, το έπραξαν γιατί έχουν πια κουραστεί από το οικονομικό, πολιτικό και μιντιακό status quo.

Οι απόγονοι του Χίτλερ

Το τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος κλεμμένων χρημάτων των Εβραίων, καθώς επίσης χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες των κατεχομένων χωρών, στην Αργεντινή – με τη βοήθεια του οποίου η βιομηχανία στη Γερμανία τελικά ανέκαμψε και αργότερα αναπτύχθηκε, στο μεταπολεμικό θαύμα.

Του Άρη Οικονόμου

[Πηγή: Analyst.gr, 24/10/2016]

«Το ευρώ είναι κατά πολλούς το νόμισμα, μέσω του οποίου «θα αναδυθεί από τη στάχτη» ξαφνικά, χωρίς να το περιμένει κανείς, η τέταρτη γερμανική αυτοκρατορία – το 4ο Ράιχ όπως ήδη ορισμένοι φοβούνται.

Η νέα αυτή μεγάλη δύναμη στον πλανήτη θα διεκδικήσει, εφάμιλλα με τις υπόλοιπες (Η.Π.Α., BRICS), την παγκόσμια ηγεμονία – αφού συμπληρωθεί με τα κράτη που ήδη βρίσκονται στην «ουρά αναμονής» (Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία, Κροατία, Τσεχία και Ουγγαρία), επεκτεινόμενη στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας.

Ελλάδα: «συμπιεσμένο ελατήριο» ή βυθισμένη στη στασιμότητα;

Ελλάδα: «συμπιεσμένο ελατήριο» ή βυθισμένη στη στασιμότητα;

του Κώστα Λαπαβίτσα

Ο χρόνος που ακολούθησε την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον Αλέξη Τσίπρα διέλυσε και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις όσων τον ψήφισαν τον Σεπτέμβριο του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον τελεσίδικα καθεστωτικός – αυξάνει φόρους, κόβει συντάξεις, κάνει συμφωνίες για την ιδιοκτησία των ΜΜΕ με ανθρώπους που όζουν, επιτρέπει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Αντίστοιχη είναι και η ηθική και πολιτική του απαξίωση, όπως και η αίσθηση απελπισίας και αποχής από τα κοινά που καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

Θα περίμενε κανείς ότι η μνημονιακή πλευρά θα πανηγύριζε, αφού έχει νικήσει και επιβάλλει τη δικιά της άποψη για την πορεία της χώρας. Ωστόσο δεν θριαμβολογεί, αλλά ανησυχεί βαθιά. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ο εξευτελισμός του Τσίπρα ήταν απλώς ένα απαραίτητο βήμα. Αυτό που πραγματικά θα κρίνει τα πράγματα είναι η πορεία της οικονομίας, η οποία δεν παρέχει καμία βεβαιότητα. Ακριβώς γι’ αυτό το Grexit επανέρχεται μόνιμα και πιεστικά, εκεί που το μνημονιακό κατεστημένο νόμιζε ότι το είχε ξορκίσει.

Η σκιώδης εξουσία

Στο Βερολίνο, στις Βρυξέλες, στην Ουάσιγκτον και αλλού, υπάρχουν de facto δύο κυβερνήσεις: η μία από αυτές είναι η δημοκρατικά εκλεγμένη από τους Πολίτες, ενώ η άλλη η σκιώδης της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ελίτ – η οποία είναι αυτή που παίρνει τελικά τις αποφάσεις.

[Πηγή: Analyst.gr, 13/09/2016]

«Όταν δεν δηλώνει επίσημα τη πτώχευση του ένα χρεοκοπημένο κράτος για να προστατευθεί, καθώς επίσης όταν δεν την απαιτούν οι Πολίτες του επειδή δειλιάζουν, τότε χρεοκοπούν και οι ίδιοι – ενώ τόσο το ίδιο το κράτος, όσο και ο δύστυχος λαός του, λεηλατούνται με το χειρότερο δυνατόν τρόπο. Κάτι τέτοιο βιώνουμε ήδη σήμερα, εν πρώτοις με τις χιλιάδες κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και ακινήτων, καθώς επίσης τους πλειστηριασμούς τους – αφού βέβαια έχουν προηγηθεί τρομακτικές μειώσεις εισοδημάτων και υπερβολικές αυξήσεις φόρων.

Και οι Γερμανοί κρύβουν τα λεφτά στο... πάπλωμα!

Και οι Γερμανοί κρύβουν τα λεφτά στο... πάπλωμα!

Σε κατάσταση ζόμπι οι ευρωπαϊκές τράπεζες

Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ

[Πηγή: iskra, 30/08/2016]

Το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ στο προχθεσινό φύλλο της Wall Street Journal προκάλεσε αίσθηση σε διεθνή κλίμακα. “Οι Γερμανοί καταθέτες δεν εμπιστεύονται πια τις τράπεζές τους και φέρνουν τα χρήματά τους στο σπίτι”, έγραφε η έγκυρη εφημερίδα του συγκροτήματος Μέρντοχ. Μια είδηση που θα ακουγόταν κοινότοπη αν αφορούσε τη μνημονιακή Ελλάδα, προκαλεί ωστόσο έκπληξη καθώς αφορά την ηγεμονική δύναμη της ΕΕ, τη Γερμανία. Μια χώρα όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών στο “σκληρό νόμισμα” και το τραπεζικό σύστημα που το διαχειρίζεται είχε αποκτήσει στα μεταπολεμικά χρόνια διαστάσεις κοσμικής θρησκείας.

Το έτος της αποκάλυψης

Όταν ο κόσμος αρχίσει να αγριεύει, θα συμβεί τόσο γρήγορα και με τόσο απίστευτο μένος που θα σβήσουν τα πάντα τριγύρω και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι – ενώ θεωρείται πως το 2018 θα είναι το πλέον κρίσιμο τόσο για την Ελλάδα, όσο και για τον υπόλοιπο πλανήτη.

του Βασίλη Βιλιάρδου

[Πηγή: Analyst.gr, 17/08/2016]

«Δυστυχώς, από τι στιγμή που δεν αντιδράσαμε πλημμυρίζοντας τους δρόμους, μετά την αθλητική αναπαράσταση της ολυμπιακής κυβίστησης εκ μέρους του πρωθυπουργού, μετά το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος δηλαδή που μετατράπηκε ενδοτικά σε ΝΑΙ, η κατάσταση θα πρέπει να γίνει πολύ χειρότερη, πριν αρχίσει να βελτιώνεται.

Ένας χρόνος αυτοεξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκληρής δοκιμασίας της κοινωνίας

Ένας χρόνος αυτοεξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκληρής δοκιμασίας της κοινωνίας

Σκίτσο του Αρκά

Η αποφράδα επέτειος του Τρίτου Μνημονίου και οι μέχρι τώρα συνέπειές του 

[Πηγή: iskra, 14/08/2016]

Το ΑΕΠ εξακολουθεί να βυθίζεται σε ολοένα και χαμηλότερα επίπεδα και οι φόροι –ειδικά οι έμμεσοι– έχουν φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο αναλογικά με το ΑΕΠ της χώρας από τότε που ξεκίνησε η περιπέτεια των μνημονίων. Τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων –μετοχές, ακίνητα, καταθέσεις– βυθίζονται, ενώ οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα –πότε διά της μερικής απασχόλησης και πότε μέσω των ατομικών συμβάσεων– εξακολουθούν να υποχωρούν. Η παιδική φτώχεια κινείται κοντά στα ιστορικά υψηλά, ενώ η στατιστική υπηρεσία καταγράφει νέο ρεκόρ στα άτομα με υλικές στερήσεις. 

Το Πουέρτο Ρίκο της Ευρωζώνης

Η σύγκριση της Ελλάδας με το νησί της Καραϊβικής, το οποίο συμμετέχει επίσης σε μία νομισματική ζώνη με το καθεστώς του προτεκτοράτου, τεκμηριώνει πως τα προβλήματα τους είναι κοινά – με μοναδική διαφορά το ότι, οι γύπες των αγορών στην περίπτωση της πατρίδας μας δεν είναι τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, αλλά τα ισχυρά κράτη της ΕΕ.

«Μπορεί να κατηγορεί κανείς δίκαια τη σημερινή κυβέρνηση ή/και τις προηγούμενες για το κατάντημα της πατρίδας μας, ελπίζοντας πως κάποια επόμενη θα είναι καλύτερη, αλλά κάνει μεγάλο λάθος – αφού η Ελλάδα μετά την προδοσία του 2009 ήταν, είναι και θα είναι έρμαιο των δανειστών της, οι οποίοι επιβάλλουν και θα επιβάλλουν τη θέληση τους δικτατορικά σε όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις, όσο οι Πολίτες δεν αντιδρούν συλλογικά«.

από τον Βασίλη Βιλιάρδο

[Πηγή: Analyst.gr, 31/07/2016]

Το τρίτο σενάριο

Αυτό που σίγουρα συμβαίνει είναι η σταδιακή διάβρωση της Ευρώπης, η οποία οδηγεί νομοτελειακά στη διάλυση της – όπως εκείνο το σίδερο που σκουριάζει σιγά-σιγά, έως ότου τελικά «σαπίσει» εντελώς, χωρίς να χρειαστεί κανένας να το «πριονίσει».

«Αρκετοί Έλληνες έχουν ασφαλώς κατανοήσει ότι, μέσω της στρατιωτικής εισβολής σε μία χώρα κατακτώνται μεν τα εδάφη της, αλλά κάποτε απελευθερώνεται – ενώ δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο με την οικονομική εισβολή, αφού τότε εξαγοράζονται τα εδάφη της (συνήθως σε εξευτελιστικές τιμές, αφού έχει προηγηθεί η σωστή προετοιμασία), οπότε παραμένουν στην ιδιοκτησία των ξένων ακόμη και όταν τελειώσει ο πόλεμος».

[Πηγή: Analyst.gr, 13/07/2016]

Η αβέβαια συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η αβέβαια συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

[Πηγή: Kassandros, 18/06/2016]

Ξαφνικά, εκεί που οι Βρυξέλλες προσέβλεπαν σε ένα ήρεμο καλοκαίρι, οι Βρετανικές δημοσκοπήσεις άλλαξαν την εικόνα.

Για όσους γνωρίζουν, στην Βρετανία δεν έχει τόση σημασία το πόσοι είναι υπέρ ή κατά της ΕΕ, αλλά το πόσοι από αυτούς θα πάνε να ψηφίσουν.

Ανεξάρτητα όμως από το αποτέλεσμα η Ευρώπη έχει διαταραχθεί πολιτικά και οικονομικά άλλη μια φορά.

Ο κ. Σόιμπλε δήλωσε ότι η Ευρώπη είναι προετοιμασμένη για μια Βρετανική έξοδο και ορισμένοι από το περιβάλλον του θεωρούν ότι η Ευρώπη θα είναι καλύτερη χωρίς τους Βρετανούς.

Το προνόμιο του αδιεξόδου

Το προνόμιο του αδιεξόδου

Πηγή Φωτο: Φωτογραφικό Ταξίδι

Τα τελευταία μνημονιακά χρόνια απέδειξαν, αν μη τι άλλο, πως όσοι παρίσταναν ότι διέθεταν λύσεις, ψεύδονταν και διαψεύδονταν, με νταούλια ή χωρίς, πολύ-πολύ σύντομα. Το πεδίο της πολιτικής αντιπροσώπευσης παραμένει ερμητικά κλειστό και αφορά μονάχα σε κάποιες παρέες, ενώ ένα μεγαλοπρεπές Τίποτα, που κινείται από την Αριστερά έως τη Δεξιά με την άνεση ενός Β. Οικονόμου, καμώνεται, άλλοτε τον έτοιμο για όλα μάγκα και άλλοτε τη συνετή ευρωπαία παρθένα.

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

[Πηγή: ThePressProject, 18/06/2016]

Όσοι ασχολούνται ακόμη στα σοβαρά με την Πολιτική είναι, από τη μια μεριά οι καλοπληρωμένοι Καρανίκες του συστήματος και από την άλλη, όλοι αυτοί που σου δίνουν την εντύπωση ότι δεν έχουν άλλη πρόθεση παρά να ανατινάξουν την Πολιτική, αφού είναι πια φανερό -ίσως όχι για τους ίδιους- ότι το να συνεχίζουν να ασχολούνται με αυτή την πολιτική, ως πράξη, είναι ενάντια στην ίδια την Πολιτική.

STRATFOR: Η ουτοπία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η πραγματικότητα

STRATFOR: Η ουτοπία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η πραγματικότητα

Η δήλωση Τουσκ περί ευρωπαϊκής "ουτοπίας" αποτελεί υπενθύμιση ότι η Ευρώπη είναι θεμελιωδώς μια διχασμένη ήπειρος. Η διαφορά στις κουλτούρες Βορρά-Νότου, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και γιατί ο καλύτερος τρόπος για να σωθεί η ΕΕ ίσως είναι η "αποσυναρμολόγησή" της.

[Πηγή: EURO2day, 04/06/2016]

Με την εμμονή τους στην ιδέα μιας ομόσπονδης Ευρώπης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες χάνουν την επαφή τους με τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς και τροφοδοτούν το εθνικιστικό και ευρωσκεπτικιστικό αίσθημα σε όλη την ΕΕ. Κάπως έτσι συνόψισε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, την κατάσταση στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις 30 Μαΐου. Σύμφωνα με τον Τουσκ, οι ευρωπαίοι ηγέτες δημιουργούν «διάφορες ουτοπίες –μια ουτοπία μιας Ευρώπης χωρίς κράτη-έθνη, μια ουτοπία μιας Ευρώπης χωρίς αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και φιλοδοξίες», αν και «οι πολίτες της Ευρώπης δεν μοιράζονται τον ευρω-ενθουσιασμό μας».

Ευρώπη: Ηρεμία πριν από την Καταιγίδα

Ευρώπη: Ηρεμία πριν από την Καταιγίδα

[Πηγή: kassandros, 04/06/2016]

Τα πράγματα ηρέμησαν στην ΕΕ. Το πρόβλημα της Ελλάδας μετατέθηκε για αργότερα, οι Βρετανοί ελπίζεται ότι θα μείνουν στην Ευρώπη, με το ένα πόδι, όπως πάντα, και το προσφυγικό είναι ακόμη υπό διαπραγμάτευση με την Τουρκία.

Στις Βρυξέλλες επικρατεί τώρα ανακούφιση και (τεχνητή;) αισιοδοξία.

Όμως τα πραγματικά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της Ευρώπης είναι εδώ και λέγονται Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία. Οι τρεις αυτές χώρες μαζί συνιστούν το μισό της Οικονομίας της Ευρωζώνης, και τα υπόλοιπα μέλη δεν αναπτύσσονται ικανοποιητικά.

Η Ιταλία δεν μπορεί να μειώσει το υπέρογκο χρέος της. Σήμερα το συνολικό Ιταλικό χρέος κράτους, επιχειρήσεων και νοικοκυριών είναι 259% του ΑΕΠ, αυξημένο κατά 55% από το 2007. Σε αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται το χρέος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της, τα οποία έχουν ανομολόγητα καταρρεύσει αφού τα «κόκκινα» δάνεια είναι πλέον το 25% του, Ιταλικού ΑΕΠ.

OHE: Μαζική καταπάτηση δικαιωμάτων στην Ελλάδα λόγω μνημονίων

OHE: Μαζική καταπάτηση δικαιωμάτων στην Ελλάδα λόγω μνημονίων

Ε.Ε., ΔΝΤ δεν είναι υπεράνω της διεθνούς νομοθεσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα

[Πηγή: www.lifo.gr, 03/06/2016]

Την άποψη ότι στην Ελλάδα υπάρχει «μαζική καταπάτηση των δικαιωμάτων» στο πλαίσιο της εφαρμογής των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, εξέφρασε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας των Ηνωμένων Εθνών, Χουάν Πάμπλο Μποχοσλάβσκι. Το Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ανέθεσε στον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα να αναλύσει και να καταγράψει τις επιπτώσεις των κρίσεων χρέους στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Μποχοσλάβσκι πραγματοποίησε αυτήν την εβδομάδα επίσημη επίσκεψη στα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα, κατά την οποία συναντήθηκε με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωκοινοβουλίου, του EuroWorking Group, καθώς και με εκπροσώπους των συνδικάτων και της κοινωνίας των πολιτών.

Το θέατρο του παραλόγου

Εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, τότε θα χάσουμε τα σπίτια μας, θα χάσουμε τις καταθέσεις μας, θα χάσουμε το ευρώ, θα χρεοκοπήσουμε και τελικά θα καταλήξουμε σκλάβοι χρέους των ξένων στο διηνεκές – στην ίδια μας την πατρίδα!  

από τον ΒΑΣΙΛΗ ΒΙΛΙΑΡΔΟ

[Πηγή: Analyst.gr, 25/05/2016]

«Μυστικά μεταξύ τους, τα υψηλόβαθμα στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης παραδέχονται φυσικά ότι, η Ελλάδα χρειάζεται μία διαγραφή του χρέους της. Είναι αυτονόητο, αφού προφανώς δεν είναι τυφλοί.

Έχουν όμως παγιδευτεί στο ψέμα, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι φερέγγυα, άρα ικανή να πληρώνει τις υποχρεώσεις της – κάτι που έχουν ξανά και ξανά «σερβίρει» στους δικούς τους απλούς γερμανούς βουλευτές. Χωρίς αυτό το ψέμα, η Ελλάδα δεν θα ήταν πλέον μέλος της Ευρωζώνης. Το συγκεκριμένο ψέμα όμως, δεν μπορεί να διατηρηθεί αιώνια» (πηγή: Financial Times σε ελεύθερη μετάφραση / Το ΔΝΤ και η μπλόφα του Βερολίνου για την Ελλάδα).

Το ευρώ δεν είναι επιλογή πλέον...

Το ευρώ δεν είναι επιλογή πλέον...

Συντάκτης: Ιάσονας Γκιώνης*

[Πηγή: efsyn, 23/05/2016]

Ο πόλεμος που διεξάγεται σήμερα είναι οικονομικός, όχι συμβατικός.

Τι φοβόμαστε άραγε σε ένα ενδεχόμενο ρήξης; Το ήδη χρεοκοπημένο, ιδεολογικά-κούφιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα νήματα που αυτό το παραπαίον, νεκροζώντανο οικοδόμημα κινεί;

Τις κυρώσεις που θα υποστούμε αν αντισταθούμε;

Έναν ακόμη δριμύτερο οικονομικό πόλεμο;

Μήπως αυτός έχει ήδη κηρυχθεί εδώ και 6 χρόνια και αυξάνει σε ένταση διαρκώς, παρά τις συνεχείς υποχωρήσεις;

Τι φοβόμαστε τόσο πολύ λοιπόν; Στρατιές τραπεζιτών που θα μας επιτεθούν με απειλητικές επιστολές και συρραπτικές μηχανές ή μήπως απλούστατα, παρασυνηθίσαμε στο καθεστώς δουλοπαροικίας και τείνει να μας γίνει δεύτερη φύση;

Η εθνικοποίηση των κεντρικών τραπεζών

Η εθνικοποίηση των κεντρικών τραπεζών

Η κατάργηση της ανεξαρτησίας τους θα έλυνε τα προβλήματα της υπερχρέωσης και του αποπληθωρισμού – χωρίς να χρειαστεί το κούρεμα των καταθέσεων ή ο πόλεμος που προετοιμάζει η ελίτ, έχοντας στόχο τη Ρωσία

του ΒΑΣΙΛΗ ΒΙΛΙΑΡΔΟΥ

[Πηγή: Analyst.gr, 23/05/2016]

Για την Ελλάδα δεν έχει νόημα να γράφει πλέον κανείς, αφού έχει ήδη συμφωνήσει στη μετατροπή της στο 17ο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας, με καθεστώς αποικίας – το οποίο θα εξυγιανθεί με τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο κ. Σόιμπλε στην ανατολική πλευρά της, όταν προσαρτήθηκε στη δυτική.

Οι Έλληνες θα μετατραπούν προφανώς σε χαμηλόμισθους σκλάβους χρέους στο διηνεκές, ενώ είναι καλά να ξεκινήσουν όλοι να μαθαίνουν γερμανικά – πόσο μάλλον αφού η Γερμανία έχει αρχίσει να «αποστασιοποιείται» από τα αγγλικά, όπως διαπιστώνουν όσοι συναλλάσσονται με αρκετές από τις εταιρίες της.

Πιθανότατα επειδή σχεδιάζει την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της από τις Η.Π.Α., με τη βοήθεια της ηγεμονικής θέσης που έχει καταφέρει να αποκτήσει στην ΕΕ – αφενός μεν με το μισθολογικό dumping που εγκαινίασε το 2000 (ατζέντα 2010), για να μπορέσει να εκμεταλλευθεί τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη, αφετέρου με πολύ σκληρή δουλειά.