Γαλλία - Μάης 2016: Με κομμένη την ανάσα!...

Γαλλία - Μάης 2016: Με κομμένη την ανάσα!...

Του Γιώργου Μητραλιά

[Πηγή: contra-xreos, 02/05/2016]

Περνούν πια οι εβδομάδες και οι μήνες και η συνεχώς αναγγελλόμενη από τα γαλλικά ΜΜΕ «κόπωση» και «εξάντληση» του λαϊκού κινήματος ενάντια στον αντεργατικό «νόμο της εργασίας» δεν λέει να επιβεβαιωθεί από τα γεγονότα. Συμβαίνει μάλιστα το ακριβώς αντίθετο. Το κίνημα απλώνεται πια σε όλη τη Γαλλία, ριζοσπαστικοποιείται όσο κανένα άλλο στα τελευταία 30 χρόνια και  εφευρίσκει νέες αμεσοδημοκρατικές δομές συσπείρωσης και δράσης των κινητοποιημένων πολιτών, σαν την Nuit Debout, που ριζώνουν πια στις πλατείες πολλών δεκάδων γαλλικών πόλεων! Και είναι ακριβώς επειδή συμβαίνουν όλα αυτά, που η κυβέρνηση Ολάντ-Βαλς, η δεξιά έως ακροδεξιά αντιπολίτευση των Σαρκοζί-Λε Πεν αλλά και σύσσωμο το γαλλικό κατεστημένο δείχνουν μια πρωτοφανή νευρικότητα, απειλούν θεούς και δαίμονες, και εγκαινιάζουν νέες μορφές δράσης των κατασταλτικών (ΜΑΤ, αστυνομία) και προπαγανδιστικών τους μηχανισμών (ΜΜΕ)!

ISIS εναντίον υπερ-καπιταλισμού ή το αειφόρο κέρδος των πολέμων

ISIS εναντίον υπερ-καπιταλισμού ή το αειφόρο κέρδος των πολέμων

Σκίτσο του Latuff

Του Γιώργου Ρωμανού*

[Πηγή: Mignatiou, 19/11/2015]

Στο Παρίσι, μετά τη σφαγή- εκατόμβη αθώων, της 13ης Νοεμβρίου, και στη διάσκεψη των G20 στην Αττάλεια, στις 15 Νοεμβρίου, η συγχυτική Δύση αναζητά πολιτική- πολεμική αντιμετώπιση του ISIS. Ήδη, μέσα από τις νεο-αποικιοκρατικές δομές της έχει καταστρέψει το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και έχει βλάψει μια σειρά από χώρες σε Αφρική, Ασία, και αλλού. Ενδιαφέρουσες «λεπτομέρειες»: Η συμμετοχή του Προέδρου Πούτιν στην Αττάλεια, και ο πρωταγωνιστικός ρόλος- κλειδί της Ρωσίας στη Συρία. Όπως και η σχιζοφρενική πολιτική της Δύσης η οποία είχε αποβάλει (Μάρτιος 2014) τη Ρωσία από τους G8, και της έχει επιβάλλει κυρώσεις.

Στη Γαλλία, ως άμεση λύση προκρίθηκε το να κατέβει ο στρατός στους δρόμους. Κάτι σαν κήρυξη στρατιωτικού νόμου, μια «ελαφρά δικτατορία», για τρεις μήνες και βλέπουμε. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε η επίθεση στη Συρία. Ποιος είπε ότι οι μεγάλοι έρωτες τελειώνουν ποτέ; Που σημαίνει, ότι δεν ξεχνιέται ακόμη σήμερα, το σχέδιο του 1916 (του Άγγλου Σάικς και του Γάλλου Πικό). Ένα σχέδιο που επιτάσσει, για λογαριασμό της Δύσης, τότε και τώρα, μοίρασμα πετρελαϊκών εδαφών τα οποία αποτελούν μέρος της Μεσοποταμίας, Συρίας, Ιράκ, αλλά και της, πολύ ανήσυχης για όλα αυτά, Τουρκίας.

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Σκίτσο του Payam Boromand (Ιράν)

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 18/11/2015]

Οι αλαλαγμοί εναντίον των τζιχαντιστών, του φανατισμού, της τρομοκρατίας, δεν αλλάζουν ούτε κατά κεραία τις θέσεις των Δυτικών χωρών στο Συριακό-Μεσανατολικό. Κεντρικό αίτημα / απαίτηση των Αρχόντων της Δύσης ήταν και παραμένει να φύγει ο Άσαντ, το επιβεβαίωσε στην ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση ο Ολάντ την Δευτέρα, 16-11. Ο Άσαντ είναι ο άνθρωπος κλειδί για να φύγουν οι Ρώσοι από την περιοχή ή –αν δεν έφευγαν- να μείνουν ως ενοχλητικός αλλά ανήμπορος γείτονας υπό την συγκαταβατική ανοχή των ισχυρών που είχαν από αιώνες τον έλεγχο της Μ. Ανατολής.

Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα και όσο και αν το βρίσκουν κοινότοπο και τετριμμένο, ξεπερασμένο, ορισμένοι, ιδίως της Αριστεράς, ανίκανοι να αντιληφθούν τι σημαίνει κρατικό συμφέρον και γεωπολιτική διάσταση των πραγμάτων, η διάσημη φράση του Κλαούζεβιτς ισχύει απολύτως. Αν η Ευρώπη, η Δύση ακριβέστερα, βρίσκεται σε πόλεμο με τους ισλαμιστές, όπως διακηρύσσουν στομφωδώς οι διάφοροι πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι το ουσιαστικό στη στάση τους. Το συμφέρον τους επιτάσσει να παραμείνουν κυρίαρχοι στη Μ. Ανατολή και θα κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν. Θα ρίξουν όση στάχτη χρειάζεται στα μάτια μας, θα χύσουν όλα τα δάκρυα, θα φορέσουν την πανοπλία του αγνού ιππότη, θα κάνουν τα πάντα για να μας σύρουν πίσω τους. Μας χρειάζονται. 

Η τραγωδία της 13-11-15 στο Παρίσι είχε «προφητευθεί» από το Economist;

Η τραγωδία της 13-11-15 στο Παρίσι είχε «προφητευθεί» από το Economist;

Μια επικίνδυνη σύγκρουση Δύσης-Ανατολής φαίνεται να αποτυπώνεται σε ένα απόκοσμο και μυστηριώδες εξώφυλλο του περιοδικού Economist, ο εκδότης του οποίου είναι μόνιμος θαμώνας της λέσχης Μπίλντερμπεργκ.

Ήταν οι τρομοκρατικές επιθέσεις άλλη μια οργανωμένη προβοκάτσια;

του Vigilant Citizen

Ο κόσμος είναι μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί και τα όσα εκτυλίσσονται σήμερα στην Μέση Ανατολή και την Ευρώπη βρίσκονται στην καρδιά της έντασης.

Αν και είναι πολύ νωρίς να αποφανθούμε αν τα γεγονότα του Παρισιού ήταν πραγματική σφαγή ή μια μυστική επιχείρηση για πρόκληση κρίσης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εύφλεκτα συστατικά του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου αρχίζουν να μαζεύονται όλα σε ένα σημείο, αρχής γενομένης από τον Ιανουάριο του 2015.

Παράλληλα με την καταστροφή αρκετών χωρών της Μέσης Ανατολής, την μαζική ροή των μεταναστών προς την Ευρώπη, τις προετοιμασίες για πόλεμο κατά Ρωσσίας και Κίνας, οι ελίτ θα χρησιμοποιήσουν αυτή την «δημιουργική καταστροφή», αυτές τις νέες επιθέσεις, με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησαν την 11/9, το Charlie Hebdo κ.λπ.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Το τέλος της ...όποιας Δημοκρατίας έμεινε στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Μετά τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι

"Το σκοτάδι πέφτει πάνω από το Παρίσι". Σκίτσο του Latuff για τις χθεσινές πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι

Τα πρώτα πρωτοσέλιδα των γαλλικών μέσων ενημέρωσης για τις χθεσινοβραδινές επιθέσεις

Στίγκλιτς : «Η Γερμανία ασκεί οικονομικό εκφοβισμό στη Γαλλία»

Στίγκλιτς : «Η Γερμανία ασκεί οικονομικό εκφοβισμό στη Γαλλία»

Σκίτσο του Dilem

[Πηγή: Mignatiou.com, 01/09/2015]

Για οικονομικό «εκφοβισμό» της Γαλλίας από τη Γερμανία, κάνει λόγο ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο οποίος, παράλληλα, καλεί την Αριστερά, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, να αναλάβει δράση για να σταματήσει η αύξηση των ανισοτήτων.

Ο Στίγκλιτς είναι, μαζί με τον συμπατριώτη του Κρούγκμαν και τον Γάλλο Πικετί, ένας από τους σημαντικότερους επικριτές των πολιτικών λιτότητας. Ο Αμερικανός οικονομολόγος αποδέχθηκε τη θεώρηση του Γιάνη Βαρουφάκη πως η γερμανική αδιαλλαξία έναντι της Ελλάδας είχε στόχο να εκφοβίσει τη Γαλλία και να την πείσει να ακολουθήσει την οδό των πολιτικών λιτότητας. «Το πιστεύω», αρκέστηκε να δηλώσει ο Στίγκλιτς.

«Η κυβέρνηση της κεντροαριστεράς στη Γαλλία δεν μπόρεσε να ορθώσει το ανάστημά της έναντι της Γερμανίας», ανέφερε.

Η Ελλάδα αποκαλύπτει: η Ευρώπη που δεν θέλουμε πια

Η Ελλάδα αποκαλύπτει: η Ευρώπη που δεν θέλουμε πια

Σκίτσο του William Banzai7

Άρθρο του Σερζ Χαλιμί, συγγραφέα, δημοσιογράφου και διευθυντή της μηνιαίας γαλλικής εφημερίδας Le Monde Diplomatique, για το τεύχος του Αυγούστου

[Πηγή: iskra, 01/08/2015]

Πέρα από το σοκ που τα γεγονότα στην Ελλάδα προκάλεσαν σε κάποιους από τους υποστηρικτές του ευρωπαϊκού σχεδίου, τρία μαθήματα προκύπτουν: Πρώτον, ως προς τη φύση μιας ολοένα και αυταρχικότερης Ένωσης, στο βαθμό που η Γερμανία της επιβάλει, χωρίς αντίβαρο, τη θέλησή της και τις εμμονές της. Δεύτερον, ως προς την αδυναμία μιας κοινότητας βασισμένης σε μια υπόσχεση ειρήνης, να αντλήσει ένα δίδαγμα από την ιστορία, ακόμη και την πιο πρόσφατη και την πιο βίαια, όταν αυτό που την ενδιαφέρει πρωτίστως είναι η επιβολή κυρώσεων στους κακοπληρωτές και στους σκληροκέφαλους. Και τέλος, την πρόκληση που αποτελεί αυτός ο λησμονημένος καισαρισμός, για εκείνους που έβλεπαν την Ευρώπη ως εργαστήριο υπέρβασης του εθνικού πλαίσιου και δημοκρατικής ανανέωσης.

Εκ των προτέρων, οι σχέσεις μεταξύ των κρατών-μελών της ίδια ένωσης, που συναντιούνται στα ίδια θεσμικά όργανα, συμβάλλουν στην εκλογή του ίδιου Κοινοβουλίου κι έχουν το ίδιο νόμισμα, δεν θα έπρεπε να επιτρέπει τέτοιου είδους μηχανορραφίες. Ωστόσο, όλα τα κράτη μέλη του Eurogroup, με εξασφαλισμένη τη συντριπτική υπεροχή τους και με επικεφαλής τη Γερμανία, επέβαλαν σε μια αποδυναμωμένη Ελλάδα ένα τελεσίγραφο που, όπως ο καθένας αναγνωρίζει, επιδεινώνει τα περισσότερα από τα προβλήματά της. Το επεισόδιο αυτό φωτίζει το μέγεθος της ευρωπαϊκής κακοτεχνίας (1).

Ευρωπαϊκό βραχυκύκλωμα

Ευρωπαϊκό βραχυκύκλωμα

του Γιώργου Καπόπουλου

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 22/07/2015]

Ο Μπιζέ στην όπερα «Η Αρλεζιάνα» μιλά συνεχώς για την ομώνυμη ηρωίδα που δεν εμφανίζεται ποτέ επί σκηνής, ενώ εξακολουθεί να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Η κορύφωση της ελληνικής κρίσης σκίασε την εμβάθυνση της Ευρωζώνης στη συνταγή αυστηρότεροι έλεγχοι των εθνικών προϋπολογισμών στη φάση κατάρτισής τους, συγκρότηση υπερυπουργείου Οικονομικών της Ευρωζώνης και μετά συνολική θωράκιση, μεταφορά πόρων και κοινός δανεισμός, που είχαν διαμορφώσει παρασκηνιακά Βερολίνο και Παρίσι. Ούτε η Γαλλία των Ολάντ - Βαλς, ούτε η Ιταλία του Ρέντσι αντέχουν την υλοποίηση της προαπαιτούμενης πρόσθετης δημοσιονομικής λιτότητας που απαιτεί η Γερμανία στο όνομα της συμπλήρωσης της ημιτελούς ΟΝΕ.

Είναι το ευρώ κοινό νόμισμα;

Είναι το ευρώ κοινό νόμισμα;

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 21/07/2015]

 Το ερώτημα μοιάζει ρητορικό αφού με το ίδιο ευρώ μπορείς να πληρώσεις για προϊόντα και υπηρεσίες, στην Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Μαδρίτη χωρίς συναλλαγματικό κόστος, αν και οι προμήθειες των τραπεζών-τουλάχιστον στην Ελλάδα-παρέμειναν αλμυρές όχι μόνο για να μεταφέρεις ευρώ σε κάποια από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης αλλά ακόμη και από τράπεζα σε τράπεζα και ας απέχει μόλις μερικά τετράγωνα…

 Πόσο κοινό είναι άλλωστε ένα νόμισμα το οποίο χρησιμοποιείται ως απειλή, επειδή ένας λαός ψήφισε «λάθος» στις εκλογές ή το δημοψήφισμα, στο οποίο οι ίδιοι οι εταίροι έθεσαν το δίλημμα « ή ψηφίζετε ΝΑΙ ή Grexit»;

Το Βερολίνο να πάρει μαθήματα ιστορίας, λένε οι Γάλλοι σοσιαλιστές

Το Βερολίνο να πάρει μαθήματα ιστορίας, λένε οι Γάλλοι σοσιαλιστές

Με ανοικτή επιστολή του προς τον γερμανικό λαό ο Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς, ηγέτης του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και στενός συνεργάτης του προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, καλεί το Βερολίνο να αναλογιστεί τη θέση του στην Ευρώπη και να πάρει μαθήματα Ιστορίας, πέρα από το να δίνει μόνο μαθήματα οικονομίας.

[Πηγή: ΑΥΓΗ, 16/07/2015]

Η επιστολή, η οποία αρχίζει με τη φράση «Αγαπητέ μου φίλε», καταδεικνύει πόσο επιβαρύνθηκαν οι σχέσεις της Γαλλίας με τη Γερμανία - δύο από τα σημαντικότερα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - με αφορμή το ελληνικό ζήτημα.

«Η Ευρώπη, αγαπητέ μου φίλε, δεν καταλαβαίνει την επιμονή της χώρας σου να ακολουθείται τυφλά ο δρόμος της λιτότητας. Ξέχασε μήπως η χώρα σου τη στήριξη που της προσέφερε η Γαλλία αμέσως μετά τα στυγερά εγκλήματα που διαπράχθηκαν εξ ονόματός σου;», τονίζει ο Γάλλος σοσιαλιστής ηγέτης.

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Συνέντευξη του γάλλου ιστορικού, κοινωνιολόγου και ανθρωπολόγου Emmanuel Todd στο δημοσιογράφο William Bourton της βελγικής εφημερίδας Le Soir (10.07.2015)

Από τον Σπύρο Στάβερη

[Πηγή: LiFO, 13/07/2015]

Πως αναλύετε το ελληνικό ψυχόδραμα;

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως η Ευρώπη στην οποία αναφερόμαστε δεν είναι πια αυτή που ήταν: είναι μια Ευρώπη που ελέγχεται από τη Γερμανία και τους δορυφόρους της της Βαλτικής, της Πολωνίας, κλπ. Η Ευρώπη έγινε ένα ιεραρχημένο, αυταρχικό, "λιτοαυταρχικό" σύστημα κάτω από γερμανικό διευθυντήριο. Ο Τσίπρας έχει πιθανόν πολώσει αυτή την Ευρώπη του Βορρά ενάντια στην Ευρώπη του Νότου. Η αντιπαράθεση είναι μεταξύ του Τσίπρα και του Σόϊμπλε. Η Ευρώπη τείνει να χωριστεί στη μέση. Πέρα απ' όσα λένε οι κυβερνήσεις, είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω πως οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι ... αλλά και οι 'Αγγλοι νιώθουν μια τεράστια συμπάθεια για τον Τσίπρα.

La Tribune: «Ο Αλέξης Τσίπρας, έδωσε ένα ωραίο μάθημα στρατηγικής»

La Tribune: «Ο Αλέξης Τσίπρας, έδωσε ένα ωραίο μάθημα στρατηγικής»

«Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράφει την αποτυχία της θηλιάς» [http://www.latribune.fr/]

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 01/06/2015]

Η La Tribune αναφέρεται στην στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα να παραμείνει σταθερός στις «κόκκινες γραμμές» και να αντιστέκεται στην «παράλογη στρατηγική της θηλιάς».

Ο αρχισυντάκτης της οικονομικής εφημερίδας, Ρομαρίκ Γκοντέν, αναλύοντας τις θέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, όπως διατυπώνονται με το άρθρο του στην εφημερίδα «Le Monde», καταλήγει:

«Πραγματικά ο Αλέξης Τσίπρας, μόλις έδωσε ένα ωραίο μάθημα στρατηγικής σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ότι: είναι δυνατό να αντισταθεί κανείς στην Άγγελα Μέρκελ. Για ορισμένους, όπως για τον Φρανσουά Ολάντ, το μάθημα είναι σίγουρα σκληρό...».

Ευρώπη δυο ταχυτήτων: H Γαλλία βλέπει το δέλεαρ αλλά όχι την παγίδα

Ευρώπη δυο ταχυτήτων: H Γαλλία βλέπει το δέλεαρ αλλά όχι την παγίδα

Της ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΝΑΞΑ

[Πηγή: Mignatiou.com, 31/05/2015]

Eίναι κοινή διαπίστωση ότι οι ισορροπίες μέσα στην Ευρώπη σήμερα έχουν χαθεί.

Χάθηκαν απο την στιγμή που στη Γαλλία ο τελευταίος πραγματικός ηγέτης που αναδείχθηκε ήταν ο Ζάκ Σιράκ. Οι διάδοχοι του, ο Νικολά Σαρκοζί και ο Φρανσουά Ολαντ, απεδειξαν ώς σημερα ότι ανήκουν στην κατηγορία των πολιτικάντηδων . Μη καταφέρνοντας να ισχυροποιήσουν τη θέση της χώρα τους εντός Ευρώπης αλλά και παγκοσμίως, κυρίως απο την έλλειψη οράματος και σχεδίου, της έδωσαν μια και πήγε παρακάτω. 

Το αποτέλεσμα ήταν να δεθεί η χώρα στο γερμανικό άρμα ή αν θέλετε να εγκλωβιστεί στη σημερινή γερμανική κυριαρχία και να χαθεί το αντίβαρο, ο ρόλος του ισορροπιστή που η είχε η Γαλλία μέσα στην Ευρωπαική Ενωση μεταξύ του φτωχού νότου και του πλούσιου Βορρά.

Μελανσόν: Βαρύ σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να μεταχειρίζονται την Ελλάδα κατ' αυτόν τον τρόπο

Μελανσόν: Βαρύ σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να μεταχειρίζονται την Ελλάδα κατ' αυτόν τον τρόπο

[Πηγή: ΑΥΓΗ, 17/05/2015]

Ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν στην συγγραφή του βιβλίου του "le Hareng de Bismarck", στο οποίο υπερασπίζεται την Ελλάδα, είναι η τύχη που επιφύλαξαν στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, δηλώνει ο Ζαν Λικ Μελανσόν σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα "l' Humanite".

Ο υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς στις προεδρικές εκλογές του 2012 προσθέτει σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη έκδοση της "l' Humanite" ότι οδηγήθηκε στην απόφαση να συγγράψει το βιβλίο αυτό καθώς είχε εξοργιστεί από την συμπεριφορά της γερμανικής κυβέρνησης και από το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δεν αντιδρά.

"Είναι ένα βαρύ πολιτικό σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να επιτρέπεται να μεταχειρίζονται ένα κράτος μέλος της Ε.Ε. κατ' αυτόν τον τρόπο", σημειώνει.

ΓΑΛΛΙΑ: ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

ΓΑΛΛΙΑ: ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

[Πηγή: iskra, 09/03/2015]

«ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΧΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ EDEF ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ»

Χιλιάδες εργαζόμενοι διαδήλωσαν σήμερα σε ολόκληρη τη Γαλλία προκειμένου να φωνάξουν «τέλος στη λιτότητα» και στο «πάγωμα» των μισθών, ανταποκρινόμενοι στην πρωτοβουλία 4 συνδικαλιστικών συνομοσπονδιών, οι οποίες κήρυξαν στάσεις εργασίας.

«Το σύνθημα είναι: να αντιταχθούμε στη λιτότητα και να υπερασπιστούμε τις εναλλακτικές πολιτικές σε σχέση με εκείνη που ασκεί η κυβέρνηση και η ένωση edef» των εργοδοτών, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Φιλίπ Μαρτινέζ, γενικός γραμματέας της ένωσης CGT, ενώ βρισκόταν μαζί με το συνάδελφό του, του συνδικάτου FO Ζαν Κλοντ Μαϊγί, στην αρχή της μαζικής πορείας στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας.

«Ηρθε η ώρα μας», λέει η Μαρίν Λεπέν

«Ηρθε η ώρα μας», λέει η Μαρίν Λεπέν

Photo: www.telegraph.co.uk

[Πηγή: efsyn.gr, 06/03/2015]

Σε συνέντευξη της στους Financial Times, η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, ζητά την διάλυση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μιλά για κρατικοποίηση των τραπεζών, για τερματισμό της μετανάστευσης και για έξοδο από το ευρώ και πιστεύει ότι η Ρωσία είναι «πιο κατάλληλος φίλος για την Γαλλία από ότι οι ΗΠΑ. Οσο ακραίες και να είναι οι θέσεις της Μαρίν Λεπέν, είναι σοβαρή πλέον η πιθανότητα να μην μείνουν στη σφαίρα της φαντασίας. «Ηρθε η ώρα του Εθνικού Μετώπου» λέει η ίδια μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα και η αλήθεια είναι ότι δυο μήνες μετά τις πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, το κόμμα της παγιώνει την θέση του ως η πλέον δυναμική πολιτική δύναμη στη χώρα και η 46χρονη πολιτικός θεωρείται πιθανή νικήτρια των προεδρικών εκλογών του 2017. 

Οι δημοσκοπήσεις  φέρουν το κόμμα της μπροστά από το κεντροδεξιό UMP του Νικολά Σαρκοζί αλλά και από τους Σοσιαλιστές του Φρανσουά Ολάντ για τον πρώτο γύρο των τοπικών εκλογών που θα γίνουν μέσα στον Μάρτιο στη Γαλλία, ενώ η μια από τις μετρήσεις να δίνει την Λεπέν ποσοστό που φθάνει το 33%.  Η αυξανόμενη δημοτικότητα του κόμματος που μέχρι πρόσφατα ήταν στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής έκανε και τον Ολάντ να προειδοποιήσει σε συνέντευξη του αυτή την εβδομάδα στην Le Parisien, ότι υπάρχει ανάγκη να «κλέψουν»  ψηφοφόρους από την ακροδεξιά αποκαλώντας την άνοδο της «συλλογική αποτυχία». 

Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα Ολάντ

Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα Ολάντ

Ο Φρανσουά Ολάντ με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Εμμανουέλ Μακρόν

Λεωνίδας Βατικιώτης – «Επίκαιρα»

[Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, 27/02/2015]

Σοβαρά εκτεθειμένος εξέρχεται ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, από τη μάχη που έδωσε στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση για να επιβάλει ένα σύνολο αντεργατικών μέτρων, που παραπέμπουν στα ελληνικά Μνημόνια. Η χρήση, μάλιστα, και ανάλογων εργαλείων, πραξικοπηματικών, δηλαδή, μεθόδων, δείχνει ότι και στη Γαλλία τα (αντιδημοκρατικά) μέσα συνάδουν με τον (αντικοινωνικό) σκοπό, επιβεβαιώνοντας την ασυμβατότητα μεταξύ νεοφιλελευθερισμού και δημοκρατίας.

Ο «νόμος Μακρόν», όπως πολύ σύντομα βαφτίστηκε το πακέτο των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που πήρε το όνομά του από τον 37χρονο υπουργό Οικονομίας, μοιάζει με αντιγραφή και επικόλληση στη Γαλλία των μέτρων που εισήγαγε η τρόικα στην Ελλάδα από το 2010 κιόλας. Η δε αιτιολογία που χρησιμοποιήθηκε στη Γαλλία για να νομιμοποιηθούν στη συνείδηση της κοινωνίας ήταν η αντιμετώπιση της ανεργίας, που έχει ξεπεράσει το 10%.

Στρατός εσωτερικής χρήσης μετά το Charlie Hebdo

Στρατός εσωτερικής χρήσης μετά το Charlie Hebdo

[Πηγή: Info-War, 26/01/2015]

Στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχει πάντα μια συγκεκριμένη διαδικασία με την οποία η δημοκρατία (Republic) δίνει τη θέση της στη δικτατορία ή την αυτοκρατορία (Imperium). Είναι η στιγμή που οι στρατιωτικές δυνάμεις αναπτύσσονται στο εσωτερικό της χώρας την οποία έχουν ορκιστεί να προστατεύουν από εξωτερικούς εχθρούς.

Στην Ευρώπη η πρώτη τέτοια κίνηση έγινε το βράδυ της 10ης προς 11ης Ιανουαρίου του 49 π.Χ, όταν οι λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα διέβηκαν τον ποταμό Ρουβίκωνα και κινήθηκαν προς τη Ρώμη. Παραβίασαν έτσι την αρχή που έλεγε ότι μόνο οι πραίτορες, που εκτελούσαν αστυνομικά καθήκοντα, είχαν το δικαίωμα να πλησιάζουν την πρωτεύουσα φέροντας οπλισμό.

Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του Σαρλί Εμπντό, η ιστορία επαναλαμβάνεται, καθώς στρατιωτικές δυνάμεις σε ολόκληρη την Ευρώπη διαβαίνουν τον Ρουβίκωνα πραγματοποιώντας ένα σιωπηλό πραξικόπημα. Ακολουθώντας το παράδειγμα της τρομοκρατικής επίθεσης στο μαραθώνιο της Βοστόνης το 2013, που επέτρεψε στην αμερικανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση να θέσει σε εφαρμογή ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα για την ευκολότερη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων σε αστικά κέντρα αλλά και την ταχύτερη στρατιωτικοποιήση της αστυνομίας, η Ευρώπη γνωρίζει τη δική της Βοστόνη στο Παρίσι.

Η αναδυόμενη τζιχάντ της Ευρώπης

Η αναδυόμενη τζιχάντ της Ευρώπης

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

[Πηγή: Πύλη των Φίλων, 31/12/2014]

Οι διεθνείς εξελίξεις μέσα στο 2014 - Ουκρανία, Μέση Ανατολή, Ασία - έδειξαν ξεκάθαρα ότι ο απώτερος στόχος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής είναι να καταστρέψει την Ρωσία, παράλληλα όμως στοχεύουν και την Κίνα όσα λαμβάνουν χώρα στην Μέση Ανατολή σήμερα...

Το κρίσιμο ζήτημα που θα απαντηθεί στο άμεσο μέλλον είναι πώς η ρωσική, υπό τον Βλαδιμήρ Πούτιν, ελίτ, που ηγείται της αντινεοταξικής, μονοπολικής τάσης, θα αποτρέψει τις καταστροφικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και την ισοπέδωση των κυρίαρχων εθνών-κρατών που αντέχουν ακόμα.

Οι Αμερικανοί, μέσω του "βομβαρδισμού" του ISIS, όπως πιστεύουν οι Ρώσοι, επιδιώκουν να ηρωοποιήσουν και να ενδυναμώσουν την οργάνωση που ελέγχουν για να νικήσει, ύστερα, τον Άσαντ.

Τα σχέδια τους είναι ανελέητα: Το ISIS έχει τώρα εδάφη, αρχηγό, χαλιφάτο, χρήματα, στρατό... και στον άλλο κόσμο τους περιμένουν οι πιο ωραίες γυναίκες..., όπως άφησε να εννοηθεί ο Ρώσος αξιωματούχος Araik Stapanyan, γραμματέας του Προεδρείου της Ακαδημίας για τα Γεωπολιτικά Προβλήματα, σε αποκαλυπτική συνέντευξή του στην Pravda (english.pravda.ru/08-10-2014). 

Mια δολοφονία και μια διαδήλωση

Mια δολοφονία και μια διαδήλωση

Η πολιτική ελίτ δεν δίνει δεκάρα για τους σκοτωμένους, ούτε και για τους ζωντανούς

Του Απόστολου Αποστολόπουλου*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 19/01/2015]

Σαράντα πολιτικούς ηγέτες προσκάλεσε ο Ολάντ στο συλλαλητήριο, με αφορμή τη δολοφονία των Γάλλων δημοσιογράφων. Ένας απ’ αυτούς, ο Νετανιάχου, πήγε χωρίς να τον καλέσει κανείς. Ένας άλλος, ο Σαρκοζί, έσπρωξε φρουρούς, ποδοπάτησε το πρωτόκολλο και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Και οι δύο φρόντιζαν για την τηλεοπτική αυτοπροβολή τους. Ο Ολάντ το έκανε επί σαράντα. Η περιγραφή ανήκει στα γαλλικά ΜΜΕ. Η ιεραρχία τηρήθηκε αυστηρά. Στο κέντρο της επίσημης παράταξης, δίπλα στον «τραγικό πρωταγωνιστή» της ημέρας, τον Ολάντ, ήταν φυσικά η Μέρκελ, στην άκρη ο Νταβούτογλου, στο σωρό ο Σαμαράς και οι υπόλοιποι. Όλοι φυσικά βαρυπενθούντες για το θανάσιμο πλήγμα στο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, στη Δημοκρατία. Και όλοι έπαιζαν θέατρο. Όχι το θέατρο που είναι συνυφασμένο με το «επάγγελμα» του πολιτικού, αλλά και του καθένα που δίνει παράσταση ώστε το θέμα του να είναι ελκυστικό, να τραβήξει την προσοχή του κοινού, να το ενθουσιάσει και να το πείσει. Εδώ ούτε ένας δεν νοιάζονταν για την ελευθερία της έκφρασης και πολύ περισσότερο για τα θύματα, αν θυμηθούμε για μια στιγμούλα τις πρακτικές τους. Εδώ ήταν το θέατρο της χειραγώγησης όχι της ψυχαγωγίας-αγωγής της ψυχής. Ο κόσμος το ήξερε. Και αυτοί γνώριζαν ότι ο κόσμος ξέρει. Κανείς πια δεν ξεγελάει κανέναν.