Κρίση σε βάθος και χωρίς τέλος

Κρίση σε βάθος και χωρίς τέλος

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 26/11/2016]

Σε αλλεπάλληλα κύματα εκδηλώνεται η κρίση στην Υφήλιο με διάφορες μορφές και εντάσεις. Τα Δυτικά ΜΜΕ ελέγχονται απολύτως από τους υποστηρικτές της αμερικάνικης παγκοσμιοποίησης, την ηττημένη Κλίντον, τον παραιτημένο Ομπάμα, τη Μέρκελ, επίδοξο χαλίφη στην ηγεσία του Δυτικού Κόσμου κλπ. Η πληροφόρηση που δεχόμαστε διαμορφώνεται ακόμα από τους ηττημένους αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, μας διοχετεύουν εικόνα στρεβλή, παραποιημένη. Ο κόσμος σε ΗΠΑ και ΕΕ ψηφίζει αντισυστημικά, θέλει δουλειά και ειρήνη, αλλά τα ΜΜΕ επιμένουν να σκιαμαχούν εναντίον του Πούτιν, ασχολούνται πχ με το πώς έβηξε ο Τραμπ και όχι με τη διακήρυξή του ότι θα καταργήσει την ΤΤΙΠ, την απόρρητη συμφωνία που μετατρέπει την ΕΕ σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Ο Τραμπ και ο Πούτιν, θέλουν να ματαιώσουν τη στρατηγική σύγκρουσης των ισχυρών ελίτ, Ευρώπης και Αμερικής, αλλά παρά τις τακτικές νίκες τους είναι σε θέση άμυνας, ιδίως ο Ρώσος πρόεδρος.

Ο θανατηφόρος ιός της ανισότητας

Ο θανατηφόρος ιός της ανισότητας

Η πολιτική λιτότητας είναι μία σαθρή δικαιολογία ενός νέου μοντέλου κοινωνικής αποδιοργάνωσης που επιβάλλεται από τις ελίτ, με στόχο τη συγκέντρωση πλούτου – γεγονός που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού και στο χάος

«Οι τραπεζίτες, καθώς επίσης οι πολυεθνικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις έχουν κατά μία ορισμένη έννοια καταστρέψει τον καπιταλισμό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για μία λειτουργική και αποτελεσματική οικονομία της ελεύθερης αγοράς. Οι άνθρωποι αυτοί υπονομεύουν τους κανόνες….. Η πολιτική λιτότητας, η οποία εφαρμόζεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι υπεύθυνη για την απώλεια δισεκατομμυρίων δολαρίων» (J. Stieglitz).

[Πηγή: Analyst.gr, 20/06/2016]

Άρθρο

Είναι αναμφίβολο το ότι ο νεοφιλελευθερισμός, έτσι όπως επιβλήθηκε τη δεκαετία του 1980 από την αγγλοσαξονική σχολή, μέσω της M. Thatcher και του R. Reagan, είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή του συστήματος της ελεύθερης αγοράς – γεγονός που δυστυχώς αδυνατούν να αντιληφθούν οι φιλελεύθεροι, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, οι οποίοι «ονειρεύονται» τον εφιάλτη που ξεκίνησε στις Η.Π.Α. το 1980.

Χόρχε Μορούνο (Podemos): «Στην κοιλιά του κήτους - Σε κατάσταση και Δον-Κιχωτική και Μακιαβελική»

Χόρχε Μορούνο (Podemos): «Στην κοιλιά του κήτους - Σε κατάσταση και Δον-Κιχωτική και Μακιαβελική»

από συνέντευξη του Jorge Moruno στον Κάρλος Ντελκλός, 

[Πηγή: Μετά την Κρίση, 15/12/2015]

«Χρειάζονται πολλά για να πετύχουμε πολύ λίγα, αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή: πρέπει να ανοίξουμε έναν νέο δρόμο, ενώ δεν έχουμε τα μέσα για να το κάνουμε. Είμαστε μέσα στο στομάχι του κήτους».

CD: Δημοσιεύσατε πρόσφατα στην Ισπανία ένα βιβλίο, «La Fábrica del emprendedor» (Το εργοστάσιο του επιχειρηματία), με θέμα πώς έχει αλλάξει η εργασία τα τελευταία χρόνια και πως αυτό αντικατοπτρίζεται στον κατεστημένο λόγο και στις επικρατούσες ιδεολογίες. Πώς θα περιγράφατε σε γενικές γραμμές την αλλαγή αυτή; 

JM: Νομίζω ότι είμαστε αντιμέτωποι με μια πολιτισμική αλλαγή, αλλά δεν το εννοώ αυτό ως την για πολλοστή φορά προφητεία που αναγγέλλει το τέλος του καπιταλισμού. Αυτό που εννοώ, είναι ότι συμβαίνουν μεταλλάξεις στα πεδία της παραγωγής, της επικοινωνίας και του πολιτισμού, που επηρεάζουν κάθε πτυχή της ζωής μας. Κανείς δεν μπορεί να εκπροσωπήσει το σύνολο της κοινωνίας και των κοινωνικών κινημάτων.

Η μαύρη τρύπα των τραπεζών

Η μαύρη τρύπα των τραπεζών

Ο EFSF/ESM και η ΕΚΤ διεξάγουν έρευνα για τα 83 δισεκατομμύρια ευρώ που «κατάπιε» η μαύρη τρύπα των τραπεζών με τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις | EPA/FRANK RUMPENHORST

Τάσος Τσακίρογλου

[Πηγή: efsyn.gr, 18/09/2015]

Επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης και τα χειρότερα μάλλον δεν βρίσκονται πίσω μας, όπως θέλουν να μας πείσουν εκείνοι που την προκάλεσαν και στη συνέχεια φόρτωσαν τα βάρη της στους φορολογουμένους.

Οι χρηματοπιστωτικές ελίτ, που ελέγχουν πλήρως τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, απαίτησαν και πέτυχαν τη διάσωση των χρεοκοπημένων ιδρυμάτων που για χρόνια τζόγαραν και κερδοσκοπούσαν με τις χρηματιστηριακές φούσκες. Σήμερα ακόμα και τα δήθεν ανεξάρτητα θεσμικά όργανα, όπως η ΕΚΤ, διαπιστώνουν ότι, αντί για καλό, τα κρατικά μέτρα στήριξης των τραπεζών και ο τρόπος με τον οποίο έγινε η αναδιάρθρωσή τους στις χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα, έκαναν μεγάλη ζημιά, την οποία πληρώνουν οι απλοί πολίτες.

Συγκεκριμένα για την Ελλάδα, το χρέος της αυξήθηκε κατά 22,2% του ΑΕΠ (του 2014) την περίοδο 2008-2014, ενώ η βοήθεια προς τις τράπεζες, η οποία αντιστοιχεί στο 8% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, επιβάρυνε το συνολικό δημόσιο χρέος της ζώνης του ευρώ κατά 4,8% του ΑΕΠ.

Ο ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΣΑ ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΣΑ ΚΟΣΜΟΣ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 12/09/2015]

Οι εσωτερικές εξελίξεις στην Ελλάδα εξαρτώνται άμεσα από τη θέληση και τις πολιτικές του εκάστοτε επικυρίαρχου ξένου παράγοντα. Οι εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις είναι ο εξωτερικός λεπτός φλοιός ενός Συστήματος με βαθιές ρίζες στο σύνολο των κέντρων που αρθρώνουν τους μηχανισμούς διακυβέρνησης της χώρας, με αυξημένη παρουσία στην Παιδεία. Το κομματικό κράτος είναι οι πεζικάριοι, η «στενή» όψη αυτού του Συστήματος, ενώ οι υψηλοί αξιωματούχοι επιστρατεύονται κομματικά μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης όπως πχ οι κ.κ. Διαμαντούρος και Αλιβιζάτος.

Στο πλαίσιο αυτό η πολιτική σκέψη καθηλώνεται σε καχεκτικά επίπεδα και ο πνευματικός ορίζοντας παραμένει επαρχιώτικος, χωρίς κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος. Η, όχι τυχαία, χρονίως υποβαθμισμένη Παιδεία προορίζεται πλέον για τις «μάζες» ενώ οι ηγεσίες διαμορφώνονται ως επί το πλείστον στα ξένα ΑΕΙ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν άγγιξε καμία πλευρά του Συστήματος και η υπόσχεση ότι θα το κάνει τώρα θα αποδειχθεί απατηλή. Ίσως καταγραφεί μερική αναδιάταξη ισχύος, να ζημιωθούν οι πιο αδύναμοι, οικονομικά, κρίκοι, να μεταφερθεί η εύνοια από τους μεν στους δε.

123 εκατομμύρια φτωχοί, 342 δισεκατομμυριούχοι στην Ευρώπη

123 εκατομμύρια φτωχοί, 342 δισεκατομμυριούχοι στην Ευρώπη

Η φτώχεια και η ανισότητα στην Ευρώπη έχουν φτάσει σε συγκλονιστικά επίπεδα, σύμφωνα με έκθεση της Oxfam που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Περίπου 123 εκ. ανθρώπων υπολογίζεται ότι ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ την ίδια ώρα η ήπειρος φιλοξενεί 342 δισεκατομμυριούχους. 

[Πηγή: tvxs, 10/09/2015]

Μεταξύ του 2009 και του 2013, ο αριθμός των Ευρωπαίων που ζουν σε συνθήκες σοβαρής υλικής στέρησης, δηλαδή χωρίς επαρκή χρήματα για να θερμάνουν τα σπίτια τους ή να αντιμετωπίσουν απρόβλεπτες δαπάνες, αυξήθηκε από 7.500.000 μέχρι 50.000.000 άτομα.

Ο αριθμός αυτός συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των 123 εκατομμυρίων ανθρώπων - σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της ΕΕ - οι οποίοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, την ίδια στιγμή που η ήπειρος φιλοξενεί 342 δισεκατομμυριούχους.

Συνέντευξη – Ταρίκ Αλί: «Ακούστε τους που γαυγίζουν!»

Συνέντευξη – Ταρίκ Αλί: «Ακούστε τους που γαυγίζουν!»

Ο Σαμίρ Αμίν μαζί με τον Ταρίκ Αλί στο Φεστιβάλ Resistance, που διοργάνωσε στις 19-21 Ιουνίου 2015 στη Γεωπονική Σχολή, η εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Χρήστο Γιοβανόπουλο

Μετάφραση: Πέτρος Αλ Αχμάρ

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 08/07/2015]

Στο πρόσφατο Φεστιβάλ Resistance είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον πακιστανο-βρετανικής καταγωγής Ταρίκ Αλί, από τις ιστορικές φυσιογνωμίες της Βρετανικής Αριστεράς και τους πιο σπουδαίους πολιτικούς αναλυτές. Το βάθος και η ευστοχία των απόψεών του επιβεβαιώνονται από τα όσα ακολούθησαν τη συνέντευξή του, που πραγματοποιήθηκε μία εβδομάδα πριν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, και τμήμα μόνο της οποίας δημοσιεύουμε. Οι απαντήσεις του όχι μόνο διατηρούν την εγκυρότητά τους, αλλά φαίνεται σαν τα γεγονότα να τους προσδίδουν ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια. Παρ’ όλα αυτά τον ρωτήσαμε επιπροσθέτως για το δημοψήφισμα, σαν απαραίτητη επικαιροποίηση των λόγων του.

Τα εργαλεία της ελίτ

Τα εργαλεία της ελίτ

Για τους κυρίαρχους του σύμπαντος, τα χρήματα δεν είναι απλά μέσο ανταλλαγής, ενώ δεν επιδιώκουν μόνο τη συσσώρευση πλούτου – αφού τα χρησιμοποιούν κυρίως για την καταπίεση των υπολοίπων, με στόχο την ολοκληρωτική υποδούλωση τους.   

του Άρη Οικονόμου*

[Πηγή: analyst.gr, 27/05/2015]

«Ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, ένας από τους πλουσιότερους τότε ανθρώπους του κόσμου (1937), είχε πει πως το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα δημιουργεί χρήματα από το πουθενά – ενώ η συγκεκριμένη διαδικασία είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή εφεύρεση στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Συνέχισε δε λέγοντας ότι, οι τραπεζίτες κατέχουν ολόκληρη τη γη – την οποία όμως, εάν τους την αφαιρέσει κανείς, αφήνοντας τους τη δυνατότητα να δημιουργούν με τον ίδιο τρόπο χρήματα, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα έχουν αρκετά κεφάλαια για να την αγοράσουν ξανά.    

Το Νταβός της Ελλάδας και της σιωπής

Το Νταβός της Ελλάδας και της σιωπής

Αντίθετα με τα προηγούμενα Οικονομικά Φόρα του Νταβός, το φετινό ψιθυρίζει τις ανησυχίες του για την αυτοκαταστροφική φύση του καπιταλισμού και τη δυναμική της κοινωνικής αντίστασης, ακόμη κι αν η τελευταία απουσιάζει από τα δρώμενα της ελβετικής πόλης.

Του Αχιλλέα Φακατσέλη

[Πηγή: ThePressProject, 24/01/2015]

Νταβός 2015. Χιονισμένοι μπάτσοι, με το χέρι στη σκανδάλη και παγωμένο βλέμμα, ποζάρουν με φόντο ένα πολύ οικείο logo: World Economic Forum. Φέτος, τούτες τις μέρες (21-24 Ιανουαρίου) στο ελβετικό χειμερινό θέρετρο του Νταβός, πραγματοποιείται το 45ο ετήσιο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, γι’ αυτό οι ένοπλοι ξεροσταλιάζουν στο χιόνι περιμένοντας τον λαό-εχθρό που θα θελήσει να χαλάσει το πάρτι της παγκόσμιος ολιγαρχίας του πλούτου. Μάταια. Οι πλούσιοι νίκησαν με καθωσπρέπει τρόπο : απλά, κανείς διαδηλωτής δεν μπορεί να πάει πλέον στο Νταβός.

Στην ακμή του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης, το Νταβός άστραφτε από εξεγερτική χαρά. Χιλιάδες διαδηλωτές έζωναν την περίμετρο της πόλης, έστηναν οδοφράγματα, έκραζαν τους ηγέτες κρατών που χαριεντίζονταν στις «οικογενειακές» φωτογραφίσεις τους.

Mια δολοφονία και μια διαδήλωση

Mια δολοφονία και μια διαδήλωση

Η πολιτική ελίτ δεν δίνει δεκάρα για τους σκοτωμένους, ούτε και για τους ζωντανούς

Του Απόστολου Αποστολόπουλου*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 19/01/2015]

Σαράντα πολιτικούς ηγέτες προσκάλεσε ο Ολάντ στο συλλαλητήριο, με αφορμή τη δολοφονία των Γάλλων δημοσιογράφων. Ένας απ’ αυτούς, ο Νετανιάχου, πήγε χωρίς να τον καλέσει κανείς. Ένας άλλος, ο Σαρκοζί, έσπρωξε φρουρούς, ποδοπάτησε το πρωτόκολλο και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Και οι δύο φρόντιζαν για την τηλεοπτική αυτοπροβολή τους. Ο Ολάντ το έκανε επί σαράντα. Η περιγραφή ανήκει στα γαλλικά ΜΜΕ. Η ιεραρχία τηρήθηκε αυστηρά. Στο κέντρο της επίσημης παράταξης, δίπλα στον «τραγικό πρωταγωνιστή» της ημέρας, τον Ολάντ, ήταν φυσικά η Μέρκελ, στην άκρη ο Νταβούτογλου, στο σωρό ο Σαμαράς και οι υπόλοιποι. Όλοι φυσικά βαρυπενθούντες για το θανάσιμο πλήγμα στο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, στη Δημοκρατία. Και όλοι έπαιζαν θέατρο. Όχι το θέατρο που είναι συνυφασμένο με το «επάγγελμα» του πολιτικού, αλλά και του καθένα που δίνει παράσταση ώστε το θέμα του να είναι ελκυστικό, να τραβήξει την προσοχή του κοινού, να το ενθουσιάσει και να το πείσει. Εδώ ούτε ένας δεν νοιάζονταν για την ελευθερία της έκφρασης και πολύ περισσότερο για τα θύματα, αν θυμηθούμε για μια στιγμούλα τις πρακτικές τους. Εδώ ήταν το θέατρο της χειραγώγησης όχι της ψυχαγωγίας-αγωγής της ψυχής. Ο κόσμος το ήξερε. Και αυτοί γνώριζαν ότι ο κόσμος ξέρει. Κανείς πια δεν ξεγελάει κανέναν.

Πώς η Υπερεθνική Ελίτ δημιούργησε την Ισλαμική τρομοκρατία

Πώς η Υπερεθνική Ελίτ δημιούργησε την Ισλαμική τρομοκρατία

ΠΗΓΗ: Pravda.ru & The International Journal of Inclusive Democracy ―ελληνική μετάφραση― (18 Ιανουαρίου 2015) *

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

18.01.2015

Περίληψη: Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να δείξει την άκρα υποκρισία της Υπερεθνικής Ελίτ, όταν θρηνολογεί για την ισλαμική τρομοκρατία και τα αποτελέσματά της. Ωστόσο, μπορεί εύκολα να δειχθεί ιστορικά ότι ήταν η ίδια ελίτ και τα πελατειακά καθεστώτα της που δημιούργησαν ουσιαστικά την ισλαμική τρομοκρατία, εξολοθρεύοντας  τα κοσμικά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στον Αραβικό κόσμο και καταστρέφοντας, στη διαδικασία, εκατοντάδες χιλιάδες ζωές, καθώς και τις υποδομές εύρυθμα λειτουργικών κοινωνικών κρατών.

Το Παρίσι, με την ευκαιρία της επίθεσης στο σατιρικό περιοδικό που ειδικευόταν στη καλλιέργεια της Ισλαμοφοβίας (δεν το είδαμε ποτέ, για παράδειγμα, να σατιρίζει τον Μωϋσή!) είδε τη «μεγαλύτερη λαϊκή συγκέντρωση στην ιστορία της Γαλλίας», όπως τη χαρακτήρισε το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών. Αυτό, φυσικά, δεν ήταν εκπληκτικό, δεδομένου ότι συμμετείχε σε αυτή ολόκληρο το πολιτικό τμήμα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε - δηλαδή της ελίτ που διαχειρίζεται τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που εδράζεται κυρίως στις χώρες της ομάδας G7. Επιπλέον, η Γαλλία είναι εξέχον μέλος της ίδιας ελίτ που τη διοργάνωσε. Ο κύριος σκοπός της συγκέντρωσης ήταν η δήθεν καταδίκη της τρομοκρατίας. Όμως, όπως θα προσπαθήσω να δείξω, ήταν η ίδια η Υ/Ε, που επίσης δημιούργησε το φαινόμενο της ισλαμικής τρομοκρατίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των τριάντα περίπου ετών από την εμφάνιση της ΝΔΤ, η οποία ορίζεται από δύο παράλληλα συστημικά γεγονότα. Πρώτον, την άνοδο και μαζική επέκταση των πολυεθνικών εταιριών που κυβερνούν σήμερα την παγκόσμια οικονομία και τη συνακόλουθη σταδιακή εξαφάνιση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας, που αντικαθίσταται από μια νέα μορφή υπερεθνικής κυριαρχίας την οποία μοιράζονται κυρίως τα μέλη της Υ/Ε και, δεύτερον, τη παράλληλη κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» στις χώρες του πρώην Σοβιετικού μπλοκ.

Χρέος, η πιο ύπουλη μορφή σκλαβιάς

Χρέος, η πιο ύπουλη μορφή σκλαβιάς

«Η ελίτ έχει στα χέρια της τα εργαλεία παραγωγής χρέους, ενώ όλοι εμείς είμαστε συλλογικά υπεύθυνοι για την ξέφρενη, ασυγκράτητα αυξανόμενη άνοδο των χρεών. Οι πολιτικοί βέβαια υπόσχονται διαρκώς πως θα ελέγξουν το δημόσιο χρέος - δεν υπάρχουν όμως ποτέ αρκετά χρήματα, με τα οποία να μπορεί να χρηματοδοτηθεί το δημόσιο, καθώς επίσης να πληρωθούν οι τόκοι, με τους οποίους επιβαρύνεται το κράτος»

[Πηγή: INPRECOR, 04/12/2014]

Άποψη

Υπήρχαν ασφαλώς εποχές όπου η ελίτ, οι κάτοχοι της εξουσίας δηλαδή στον πλανήτη, οδηγούσαν μαζικά τους ανθρώπους στο θάνατο – συνήθως όμως θεωρούσαν προτιμότερο να εργάζονται οι άλλοι για αυτούς, έτσι ώστε να αποκομίζουν κέρδη

Ειδικότερα, από το ξεκίνημα της ανθρώπινης ιστορίας, όλα εξελίσσονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: υπάρχει μία περιορισμένη ελίτ, η οποία προσπαθεί να αναγκάσει την υπόλοιπη ανθρωπότητα να τοποθετηθεί κάτω από το ζυγό της.

Όταν κάποιος έπρεπε στο παρελθόν να συμμετέχει ως εργάτης στην κατασκευή μίας πυραμίδας, να προσφέρει αργότερα το ένα τρίτο της σοδειάς του στο γαιοκτήμονα ή να δίνει σήμερα το μισό του εισόδημα στην εφορία, συνεχίζει ουσιαστικά να υποχρεώνεται στην ίδια διαδικασία: να κάνει πλουσιότερους τους ισχυρούς, εις βάρος του. Με απλά λόγια, μετατρέπεται σε σκλάβο, σε ανθρώπινο δυναμικό, σε «φυσικό πόρο» (Human resource), ο οποίος αξιοποιείται καταληστευμένος, εξυπηρετώντας αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα αυτών που κατέχουν τη Δύναμη.

Ο φορολογικός παράδεισος του Λουξεμβούργου πίσω από την μνημονιακή κόλαση της ΕΚΤ

Ο φορολογικός παράδεισος του Λουξεμβούργου πίσω από την μνημονιακή κόλαση της ΕΚΤ

Μια μικρή γεύση και γα τα όσα θα γίνουν στην Ελλάδα όταν τυπικά κλείσει το κεφάλαιο των Μνημονίων πήραμε από την Ιρλανδία με αφορμή την αποκάλυψη της μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδας Irish Times (εδώ το σχετικό δημοσίευμα) σχετικά με την αφόρητη πίεση που άσκησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο Δουβλίνο για να υπαχθεί η χώρα σε μνημόνιο. Διαφορετικά, δεν θα ενέκριναν ούτε ευρώ στις τράπεζες και θα διέκοπταν την χρηματοδότηση μέσω του μηχανισμού έκτακτης παροχής ρευστότητας, ELA. Ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης είναι ότι απαντώντας η Φρανκφούρτη στις κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον της, για τον εκβιασμό που άσκησε στον τότε πρωθυπουργό Μπράιαν Κόουεν, επιβεβαίωσε όλα όσα της καταλογίζονται.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ*

09/11/2014

Οι δύο επιστολές του πρώην προέδρου της ΕΚΤ, Ζαν Κλοντ Τρισέ που έδωσε στην δημοσιότητα η Φρανκφούρτη (εδώ το σχετικό λινκ) αποκαλύπτουν τις εγκληματικές ευθύνες του θεματοφύλακα του ευρώ για την τροπή που έλαβε η κρίση. Ειδικότερα η επιστολή με ημερομηνία 19 Νοεμβρίου 2010 αναφέρει κατά λέξη: «είναι θέση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ ότι μόνο αν λάβουμε γραπτά μια δέσμευση της ιρλανδικής κυβέρνησης απέναντι στο Ευρωσύστημα στα ακόλουθα τέσσερα σημεία μπορούμε να εγκρίνουμε περαιτέρω προβλέψεις του ELA στα ιρλανδικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα».

Μην πυροβολείτε τους ολιγάρχες

Μην πυροβολείτε τους ολιγάρχες

Διεθνή μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για ολιγάρχες που ελέγχουν την Ελλάδα. Ποιος περίμεναν να κυβερνά; Το αόρατο χέρι του Ανταμ Σμιθ;

Του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Info-War, 02/11/2014]

Δημοκρατία, έλεγε ο Αριστοτέλης, είναι το καθεστώς στο οποίο κυριαρχούν οι ελεύθεροι και φτωχοί, ενώ ολιγαρχία, όταν κυριαρχούν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής. Ο ορισμός είναι τόσο ξεκάθαρος ώστε είναι σχεδόν αδύνατο να τον ξεχάσεις. Στο πέρασμα των χρόνων, όμως, πολλοί ήταν οι πλούσιοι και ολιγάριθμοι που προσποιούνταν ότι δεν τους αρμόζει ο τίτλος του ολιγάρχη. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης ο όρος «ολιγάρχες» έφτασε να χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για τους νέους επιχειρηματίες της Ρωσίας και του πρώην ανατολικού μπλοκ που θησαύρισαν σε διάστημα λίγων ημερών λεηλατώντας τη δημόσια περιουσία. Ο όρος επανήλθε στο καθημερινό λεξιλόγιο της Δύσης μετά την πραξικοπηματική ανατροπή της ουκρανικής κυβέρνησης από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ.

Ζήτω η κρίση!

Ζήτω η κρίση!

Ακόμη κι αν δεν υπήρχε έπρεπε να δημιουργηθεί! Η οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 πλήττοντας άλλες χώρες λιγότερο (ΗΠΑ) κι άλλες περισσότερο (Ευρωπαϊκές) αποδείχθηκε η πιο αποτελεσματική μηχανή αύξησης των εισοδηματικών ανισοτήτων κάνοντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Τα στοιχεία που έδωσε και φέτος στην δημοσιότητα η τράπεζα Credit Suisse (εδώ η σχετική έκθεση) είναι εντυπωσιακά. Ο παγκόσμιος πλούτος μέσα σε μόλις έναν χρόνο, από τα μέσα του 2013 ως τα μέσα του 2014, αυξήθηκε κατά 8,3%, όταν η αύξηση του ΑΕΠ το 2013 ήταν 3% και για φέτος προβλέπεται να αυξηθεί κατά 3,7%, σύμφωνα με το ΔΝΤ. Επομένως, επ’ ουδενί η αύξηση του παραγόμενου προϊόντος δεν δικαιολογεί την αύξηση του παγκόσμιου πλούτου σε ετήσια βάση κατά 21 τρις. δολ., με αποτέλεσμα να φτάσει στα 263 τρισ. δολ., υπερδιπλάσιος από τον πλούτο που είχε καταγραφεί το 2000 κι ανερχόταν στα 117 τρις. δολ. Εντύπωση επίσης προκαλεί πως η αύξηση του πλούτου το έτος 2013, κατά 21,9 τρισ. δολ., ξεπερνάει τις απώλειες που καταγράφηκαν στη διάρκεια της κρίσης, κι ανέρχονται σε 21,5 τρις.! Παρελθόν αποτελεί λοιπόν η κρίση, τουλάχιστον για τους πλούσιους.

Οι γερμανικές ελίτ αποικιοποιούν την Ευρώπη

Οι γερμανικές ελίτ αποικιοποιούν την Ευρώπη

Του Πέτρου Θ. Πιζάνια*

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 13/10/2014]

Παρακολουθώντας την καθαίρεση της γαλλικής κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ολάντ, επειδή ο υπουργός των Οικονομικών έκανε δηλώσεις εναντίον της γερμανικής κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής πολιτικής της, θυμήθηκα πως το δεύτερο γερμανικό Ράιχ, το γερμανικό εθνικό κράτος δηλαδή, ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1871 σε γαλλικό έδαφος: στις Βερσαλίες, όταν οι Πρώσοι υπό τον Βίσμαρκ πολιορκούσαν το Παρίσι. Στις μέρες μας μετακινήθηκε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, όχι προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που είναι το αρμόδιο όργανο, αλλά στην κ. Μέρκελ, ώστε να ζητήσει την άδεια διατήρησης του ελλείμματος στον προϋπολογισμό του γαλλικού κράτους.

Η κυρίαρχη ελίτ έτοιμη να σπάσει το "κοινωνικό συμβόλαιο"

Η κυρίαρχη ελίτ έτοιμη να σπάσει το "κοινωνικό συμβόλαιο"

Η υπερ-αυτοματοποίηση θα επιτρέψει στους υπερ-πλούσιους να "ξεφορτωθούν" τους υπόλοιπους

του system failure

[Πηγή: failedevolution, 09/08/2014]

Με το τέλος της Γαλλικής επανάστασης και την έλευση της νέας μορφής της αστικής δημοκρατίας - αστικού κράτους, η κυρίαρχη τάξη ήταν υποχρεωμένη να συνάψει το λεγόμενο "κοινωνικό συμβόλαιο" με την πλειοψηφία. Από τη στιγμή που η κυρίαρχη αστική τάξη πήρε την εξουσία από την Φεουδαρχία και την Μοναρχία, έπρεπε με κάποιο τρόπο να προστατέψει τα μέσα παραγωγής και το εργατικό δυναμικό.

Έτσι, η δημιουργία της εθνικής συνείδησης σε κάθε έθνος-κράτος, ήταν απαραίτητη ώστε να διατηρηθεί η συνοχή της πλειοψηφίας και να ιδρυθούν εθνικοί στρατοί που θα προστάτευαν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης. Ως αντάλλαγμα, η κυρίαρχη αστική τάξη έδωσε το λεγόμενο κοινωνικό κράτος, εργατικά δικαιώματα κ.λ.π., μέσω του έθνους-κράτους ως φορέα και εγγυητή για όλα αυτά τα προνόμια προς την μεσαία και κατώτερη τάξη.

Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΗ

Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΗ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 04/08/2014]

Η σημερινή κρίση ξέσπασε-να μην το ξεχνάμε- στην καρδιά του νεοφιλελευθερισμού, στις ΗΠΑ, επεκτάθηκε στην Ευρώπη και παραμένει υπόθεση της νεοφιλελεύθερης Δύσης. Τα Οικονομικά εργαλεία που έχουν χρησιμοποιηθεί (πχ χαμηλά επιτόκια κλπ) αποδεικνύονται μπαλώματα που αναστέλλουν αλλά δεν αποτρέπουν το αδιέξοδο. Όπως και στο παρελθόν η Δύση, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, για να υπερνικήσει την κρίση αναζητεί εργαλεία εκτός Οικονομίας, στον Πόλεμο. Ζούμε ένα déjà vu, όλα θυμίζουν τις συνθήκες που οδήγησαν στον Α΄ και στον Β΄ Μεγάλο Πόλεμο.

Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ οι ΗΠΑ,ως μοναδική υπερδύναμη, δρουν συντονισμένα προς τρεις κατευθύνσεις: Να επιβληθεί παντού η Δημοκρατία αδιαφορώντας για το αν το Δυτικό πολιτικό σύστημα (απότοκο διαδικασίας αιώνων) ταιριάζει με την παράδοση των χωρών υποδοχής. Η αμερικανίδα ΥΠΕΞ Κοντολίσα Ράϊς διακήρυξε στη Βαρσοβία το 2000 ότι επεμβάσεις σε τρίτες χώρες μπορούν (και πρέπει) να γίνουν όχι μόνο όταν παραβιάζονται (με κριτή τις ΗΠΑ...) τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και να για να επιβληθούν δημοκρατικά καθεστώτα. Μια Δημοκρατία με το ζόρι. Αντέδρασε τότε μόνο η Γαλλία. Τα πιο πρόσφατα αποτελέσματα τα είδαμε με την «αραβική Άνοιξη», και θύματα το Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία. Και φυσικά, το κορυφαία επικίνδυνο, στην Ουκρανία. Ο δεύτερος στόχος ήταν «στενά» Οικονομικός. Επιδίωξη ήταν να επιβληθεί (παράλληλα με τη Δημοκρατία) ένα ενιαίο οικονομικό σύστημα, ο νεοφιλελευθερισμός. Ανεξάρτητα (και πάλι) από τις τοπικές συνθήκες. Η συνταγή ήταν μια και μοναδική, με το ΔΝΤ να την εφαρμόζει, ισοπεδωτικά. Η τρίτη κατεύθυνση ήταν να εξαλειφθεί προληπτικά κάθε πηγή πιθανής οργανωμένης αντίστασης στις δυο πρώτες επιδιώξεις. Στόχος ήταν να διαλυθούν τα Έθνη-Κράτη, ιδίως όσα προσδιορίστηκαν ως οι πιθανότεροι «ταραξίες», τα λεγόμενα «κράτη-παρίες».

Να μπει ένα τέρμα στο ελεύθερο εμπόριο

Να μπει ένα τέρμα στο ελεύθερο εμπόριο

του Mark Bergfelf*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 30/06/2014]

Από τον Άνταμ Σμιθ μέχρι τον Μπιλ Κλίντον, οι ελίτ ανέκαθεν ισχυρίζονταν ότι το «ελεύθερο εμπόριο» σημαίνει λιγότερο πόλεμο και περισσότερες θέσεις εργασίας. Όμως, στην πιο πρόσφατη Ιστορία, αυτή η υπόσχεση για ανάπτυξη και ευημερία παραμένει ανεκπλήρωτη. Η οικονομική ανάπτυξη διατηρείται σε υποτονικά επίπεδα, παρά το γεγονός ότι οι εμπορικοί φραγμοί βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό. Το τελευταίο όραμα για ελεύθερο εμπόριο παίρνει τη μορφή της Υπερατλαντικής Συμφωνίας για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις (TTIP), μία ζώνη από τη Βαλτική μέχρι τη Χαβάη. Σε όλο τον κόσμο οι λαοί στρέφονται ενάντια στις Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου. Η TTIP είναι πιθανό να τους οδηγήσει στα άκρα και στις δύο όχθες του Ατλαντικού.

Ο θρήνος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την θυσία του πολύτιμου αξιωματούχου Θεοχάρη από τον βασιλιά Αντώνιο

Ο θρήνος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την θυσία του πολύτιμου αξιωματούχου Θεοχάρη από τον βασιλιά Αντώνιο

[Πηγή: iskra, 07/06/2014]

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ

“Ο 75χρονος βυζαντινός αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ ο Μακεδών, στα 886 μχ είχε πάει για κυνήγι όταν η ζώνη του πιάστηκε στα κέρατα του ελαφιού, το οποίο τον έσυρε για 16 μίλια μέσα στο δάσος. Τον απελευθέρωσε ένας ακόλουθός του, όμως ο αυτοκράτορας θεώρησε ότι πήγε να τον σκοτώσει και διέταξε να τον εκτελέσουν, προτού υποκύψει και ο ίδιος στα τραύματά του!...”

Να μας συγχωρεί ο Θεοχάρης με το βαρύ βιογραφικό του και τα τρομοκρατικά γραπτά του μηνύματα προς τους γέροντες και άλλους χρεωμένους, αλλά αυτό μας ήρθε στο νου μόλις διαβάσαμε τα περί της ‘’παραίτησής’’ του.

Η σημαντική είδηση σε αυτή την προαναγγελθείσα καρατόμηση από τον δήθεν ανήξερο του εγκλήματος προϊστάμενό του πρωθυπουργό, βρίσκεται ωστόσο σε ότι επακολούθησε.