Ελληνική στροφή προς την Ρωσσία

Ελληνική στροφή προς την Ρωσσία

Η Ρωσσία χρειάζεται πλάϊ της μια δύναμη που να αποτελεί ένα πραγματικό αντίβαρο στην Τουρκία. Και αυτή η δύναμη είναι μόνο η Ελλάδα.

Ραγδαίες Ανατροπές στο Πολιτικό Σύστημα μετά το Πάσχα;

Συντάκτης: Partisan.gr, 09/04/2016

Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις με τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη και το τεράστιο προσφυγικό ρεύμα έχουν υπονομεύσει τα ίδια τα θεμέλια της «Ενωμένης Ευρώπης». Η εθνικιστική στροφή στο εσωτερικό πολλών ευρωπαϊκών χωρών, η απειλή κατάρρευσης των κρατικών υποδομών της Κεντρικής Ευρώπης λόγω των προσφυγικών ροών, η καταστρατήγηση θεμελιωδών συμβάσεων όπως η Σένγκεν ή το Δουβλίνο, το επαπειλούμενο Brexit και η άνοδος των πάσης φύσεως ευρωσκεπτικιστών έχουν μεταβάλει ριζικά το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο μέσα στον ενάμιση χρόνο από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Η «έξοδος» από τον μονόδρομο της ευρωζώνης από εκεί που ήταν εκφοβιστική... κατάντησε σημαία ευκαιρίας.

Η Ελλάδα, η οποία εξαναγκάστηκε πέρυσι να υποχωρήσει για τρίτη φορά έναντι των δανειστών της, υπογράφοντας ένα «ταπεινωτικό» Μνημόνιο, σήμερα βρίσκεται σε καραντίνα από τους «εταίρους» της χωρίς να διαθέτει τους απαιτούμενους πόρους για να διαχειριστεί το τεράστιο πλήθος ανθρώπων που κατακλύζουν την επικράτειά της, αφού δεν έχει λάβει καμμία χρηματική υποστήριξη από τη νέα δανειακή σύμβαση.

Ημιτελής Ρωσική Συμφωνία

Ημιτελής Ρωσική Συμφωνία

του Απ. Αποστολόπουλου

[Πηγή: New-Deal, 18/03/2016]

Λίγες μέρες πριν ο Πούτιν αναγγείλει ξαφνικά ότι οι Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις θα αποχωρήσουν από τη Συρία διάφοροι επίσημοι (και Ρώσοι) είχαν ταχθεί υπέρ μιας Ομοσπονδιακής Συρίας. Δεν θα είναι ακριβώς διαμελισμός της χώρας, όπως προέβλεπε το αρχικό σχέδιο των Δυτικών Δυνάμεων, ούτε, όμως, επάνοδος στο ενιαίο Κράτος του παρελθόντος. Όλα θα διευκρινιστούν βεβαίως από τη μορφή της Ομοσπονδίας (αν αυτή η μορφή τελικά επικρατήσει), ποιες Εξουσίες θα έχει η κεντρική κυβέρνηση. Η ρωσική αποχώρηση δίνει φιλί ζωής στα αμερικανικά πιόνια (αντάρτες/τρομοκράτες) στη Συρία, ενόψει διαπραγματεύσεων, επιτρέπει ισορροπίες.

Ακόμα πιο πριν, θυμίζω, ο Κίσσινγκερ είχε επισκεφθεί τον Πούτιν, επίσκεψη που πέρασε από τα διεθνή –και ελεγχόμενα- ΜΜΕ «στα ψιλά», αλλά θεωρείται δεδομένο ότι ο πρώην «αφέντης» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής είναι σταθερός θιασώτης της συνεννόησης με τη Ρωσία πχ υποστηρίζει την ουδετερότητα της Ουκρανίας…

Ολική επαναφορά της "πρώην υπερδύναμης"

Ολική επαναφορά της "πρώην υπερδύναμης"

Η Μόσχα διαμορφώνει την πολιτική, την οικονομική και τη χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική ενός μέλλοντος με την προώθηση ανερχόμενων δυνάμεων που συνεχώς αναβαθμίζονται

Του Τάσου Τρίκκα

[Πηγή: Αυγή, 10/04/2015]

Τα τελευταία χρόνια η πολιτική φαίνεται να έχει επιστρέψει στο παρελθόν. Αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για επιστροφή στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, με την ιδεολογική τους αδιαλλαξία, ή για επιστροφή στον 19ο αιώνα, όταν ορισμένοι "άναβαν φωτιές και άλλοι ζητούσαν να τις σβήσουν", ή για επιστροφή στην εποχή που οι άνθρωποι δεν αγωνίζονταν για στενά εθνικά συμφέροντα, αλλά για τον θρίαμβο της "αληθινής πίστης". Πρόκειται για το μοτίβο της σκέψης του Φιοντόρ Λουκιάνοφ, προέδρου του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μοτίβο που επανέρχεται στην πυκνή αρθρογραφία του - διευθύνει έγκυρη επιθεώρηση για διεθνή θέματα που εκδίδεται στη Μόσχα.

ΑΝΑΓΚΗ ΡΗΞΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΣΜΟ

ΑΝΑΓΚΗ ΡΗΞΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΣΜΟ

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗ  

[Πηγή: iskra, 06/04/2015]

Συνεχίζονται οι άγριες πιέσεις από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Οι ηγέτες του γερμανικού ιμπεριαλισμού και οι φίλοι τους εκβιάζουν ανοιχτά την Ελλάδα να συνεχίσενι την εφαρμογή μιας σκληρής νεοφιλελεύθερης γραμμής, αλλιώς «θα την βρουν μεγάλες συμφορές».

Στην Ελλάδα πολλοί «ενσωματωμένοι» δημοσιογράφοι παίρνουν ξεκάθαρα το μέρος της ηγεσίας της Ευρωζώνης και δρουν καθημερινά «σαν στρατιώτες του Σόιμπλε και της Μέρκελ». Ουσιαστικά λένε στον ελληνικό λαό ότι δεν έχει καμία σημασία τι ψήφισε στις εκλογές, αφού η πολιτική είναι μία: Στυγνός νεοφιλελευθερισμός και καταστροφική λιτότητα. «Όποιος ζήσει έζησε, όποιος πέθανει, πέθανε».

Σπέκχαρτ: Οι Ευρωπαίοι χάνουν το δάσος…

Σπέκχαρτ: Οι Ευρωπαίοι χάνουν το δάσος…

[Πηγή: Mignatiou.com, 10/03/2015]

Την δήλωση του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Daniel Speckhard, ότι οι Ευρωπαίοι υπουργοί οικονομικών κοιτάζουν τα δέντρα και χάνουν το δάσος σχετικά με την ελληνική κρίση χρέους, προτάσσει ο Chris Matthews σε άρθρο του στο FORTUNE με τίτλο «Will debt negotiations force Greece into Russia’s orbit?». Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, τα σχέδια διάσωσης που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα μπορεί να κράτησαν μακριά τους πιστωτές της χώρας, αποτέλεσαν ωστόσο έναν βραχυπρόθεσμο εφιάλτη για την οικονομία της χώρας, ενώ η ύφεση οδήγησε μια αριστερή κυβέρνηση στην εξουσία, που υποσχέθηκε να θέσει τέλος στη λιτότητα.

Έκτοτε όμως οι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης και ειδικότερα της Γερμανίας υιοθέτησαν σκληρή γραμμή κατά της Ελλάδας αρνούμενοι να χαλαρώσουν τους όρους των σχεδίων διάσωσης λόγω του φόβου ότι μια τέτοια κίνηση θα ενίσχυε τα αριστερά κόμματα άλλων χωρών όπως στην Ισπανία και στην Πορτογαλία.

Γερμανικός σαδομαζοχισμός

Γερμανικός σαδομαζοχισμός

Γιατί η Γερμανία καταστρέφει μαζί με την Ευρώπη και τον εαυτό της.

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

[Πηγή: Ανιχνεύσεις, 15/12/2014]

Η Γερμανική πολιτική στην Ευρώπη βρίσκεται εκτός κάθε έννοιας οικονομικής αντίληψης. Καταστρέφει το ευρωπαϊκό όραμα και, αν συνεχιστεί, θα οδηγήσει σε κρίση και την ίδια τη Γερμανία.

Το τραγικό είναι ότι το δίδυμο Μέρκελ- Σόϊμπλε, εφαρμόζει αυτήν την καταστρεπτική πολιτική χωρίς να υπάρχει αντίπαλο δέος. Χωρίς, δηλαδή, να υπάρχει μια διαφορετική πρόταση ούτε στο εσωτερικό της Γερμανίας, ούτε, διεθνώς. Δεν υφίσταται, δηλαδή τις εσωτερικές ή διεθνείς ισχυρές πιέσεις που απαιτούνται για να αλλάξει ρότα. Το αδιέξοδο φαίνεται, πια, στον ορίζοντα.

Τότε, πως εξηγείται αυτή η εμμονή του καταστρεπτικού διδύμου και γιατί βρίσκει τέτοια μεγάλη απήχηση στο εσωτερικό της χώρας;

Νταβούτογλου & Ζημιές Αθηνών

Νταβούτογλου & Ζημιές Αθηνών

Με τον Λάζαρο Μαύρο

[Πηγή: Σημερινή, 06/12/2014]

Π Ο Σ Ε Σ ΘΑ είναι άραγε οι επιπρόσθετες ζημιές; Αυτό είναι το αγωνιώδες ερώτημα της πλειοψηφίας των Ελλήνων, κοινό σε Κύπρο και Ελλάδα, για την αρξάμενη χθες διήμερη επίσκεψη του πρωθυπουργού της Τουρκίας -πρωθυπουργού του συνεχιζόμενου επί 40 χρόνια Αττίλα Κατακτητή της Κύπρου- κ. Αχμέτ Νταβούτογλου. Διότι, μόνο εθνικές ζημιές, προστιθέμενες σε σωρεία προηγούμενων, είναι δυνατόν να προβλεφθούν, από όσους δεν τρέφουν ψευδαισθήσεις:

(α) ως προς τις πραγματικές επιδιώξεις της τουρκικής στρατηγικής και

(β) ως προς τη διαχρονική ανικανότητα της Αθήνας να τις αποκρούσει.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΚΗΝΙΚΟ: ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΚΗΝΙΚΟ: ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

[Πηγή: iskra, 17/11/2014]

Η OMIΛΙΑ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΒΛ. ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΒΑΝΤΑΪ , ΣΤΟ ΣΟΧΙ (24/10/14)*

Τις θέσεις της Ρωσίας για την αποτροπή της εγειρόμενης απειλής γενικευμένης βίας και χάους, που απειλεί την ανθρωπότητα μετά την ανατροπή του συστήματος ισορροπιών και κανόνων που οικοδομήθηκε στο τέλος του Β' Π.Π., ανέπτυξε ο Πρόεδρος Πούτιν, σε βαρυσήμαντη ομιλία του στη λέσχη Βαλντάι στο Σόχι της Ρωσίας.

Η ομιλία του Πούτιν αναδεικνύει την οπτική της Ρωσίας για τις δραματικές αλλαγές που σημειώνονται στο σύγχρονο κόσμο και από αυτήν την άποψη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και γι'αυτό την παραθέτουμε ολόκληρη:

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ

Το θέμα των συνομιλιών της εφετινής 11^ης συνεδρίασης  της Λέσχης, στις οποίες συμμετείχαν 180 πολιτικοί, διπλωμάτες, επιχειρηματίες, ακαδημαϊκοίδημοσιολόγοι και δημοσιογράφοι από διάφορες χώρες, ήταν:

Η Συριακή σύγκρουση, Περιφερειακές επιπτώσεις και Ελληνικές προοπτικές

Η Συριακή σύγκρουση, Περιφερειακές επιπτώσεις και Ελληνικές προοπτικές

H παρακάτω ανάλυση παρουσιάζει ενδιαφέροντα στοιχεία γύρω από την σύγκρουση στην Συρία και ειδικώς στις εξελίξεις εκείνες που προκύπτουν από την δράση των τζιχαντιστών του λεγομένου Ισλαμικού Κράτους (ΙΣΙΣ η ΙΣΙΛ) οι οποίες βέβαια αναπτύσσονται τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ και εγκυμονούν κινδύνους για όλη τη Μέση Ανατολή αλλά και ευρύτερα.

Η εισήγησή αυτή του Δρ Ιωάννη Παρίση παρουσιάσθηκε κατά τις εργασίες της Ειδικής Ομάδας για τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ, στις 4/11/14, στη Βουλή των Ελλήνων και κινείται σε τρεις άξονες :

•  στην προέλευση και τα χαρακτηριστικά της κρίσης,
• στις επιπτώσεις στο εγγύς περιβάλλον της περιοχής της κρίσης, και
• τέλος σε ό,τι αφορά στις επιπτώσεις για την Ελλάδα και τους δυνητικούς τρόπους αντίδρασης.

Την παρουσιάζουμε στο PARTISAN.GR για ενημερωτικούς λόγους χωρίς να σημαίνει αυτό ότι εκφράζει κάτι άλλο πέρα από τις απόψεις του εισηγητή της.

Επιτακτική ανάγκη αλλαγής στρατηγικής στο Κυπριακό

Επιτακτική ανάγκη αλλαγής στρατηγικής στο Κυπριακό

Περικλής Νεάρχου, Πρέσβυς ε.τ.

[Πηγή: Agora Dialogue]

Η τελευταία Τουρκική πρόκληση στην Κυπριακή ΑΟΖ ισοδυναμεί με απόπειρα επεκτάσεως του Αττίλα και στην ΑΟΖ και το φυσικό αέριο της Κύπρου. Η Άγκυρα επιδιώκει, με την κίνηση αυτή, αφ’ ενός να εκβιάσει την Ελληνική πλευρά να δεχθεί να συζητήσει στις διακοινοτικές συνομιλίες το θέμα του φυσικού αερίου, ως δήθεν διακοινοτικό θέμα, και αφ’ ετέρου να προβάλει τις αυθαίρετες αξιώσεις της πάνω στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Οι Τουρκικές διεκδικήσεις δεν αφορούν, βεβαίως, μόνο την Κυπριακή ΑΟΖ. Αφορούν, προφανώς, και το Αιγαίο, στο οποίο η Άγκυρα προβάλλει τις γνωστές διεκδικήσεις της και επιδιώκει να εμποδίσει την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ. Οι Τουρκικές διεκδικήσεις στην ΑΟΖ της Ελλάδος και της Κύπρου διασυνδέονται επίσης με τους μεγαλοϊδεατικούς στόχους της Νεο-Οθωμανικής Τουρκικής πολιτικής του Ταγίπ Ερντογάν στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Παγκόσμιος Πόλεμος και Εθνική Στρατηγική

Παγκόσμιος Πόλεμος και Εθνική Στρατηγική

του Απόστολου Αποστολόπουλου

[Πηγή: Ανιχνεύσεις, 07/10/2014]

Ο φόβος της πυρηνικής σύγκρουσης έχει οδηγήσει σε μια  καινοφανή μορφή Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι Παγκόσμιος επειδή αναμιγνύονται όλες οι ισχυρές Δυνάμεις που μπορούν να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον του πλανήτη- παρεμπιπτόντως μάχονται στις ίδιες περιοχές σύγκρουσης στον Β΄Πόλεμο.

Είναι καινοφανής επειδή ο πόλεμος διαχέεται σε πολλές μικρές, «τοπικές», συγκρούσεις, τυπικά ασύνδετες μεταξύ τους. Τους τοπικούς πολέμους συνδέει και καθιστά ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο πλανητικής σημασίας η συστηματική συμμετοχή των Μεγάλων Δυνάμεων- και όχι μόνο μιας εξ αυτών- είτε ως επιτιθέμενης είτε ως αμυνόμενης. Iδιομορφία του Πολέμου είναι ότι καταργεί αποφασιστικά τη διάκριση Μετώπου και Μετόπισθεν. Τα θύματα μεταξύ των αμάχων αντιμετωπίζονται πλέον μόνο στα λόγια ως παράπλευρες απώλειες. Στην πραγματικότητα οι άμαχοι συγκροτούν στοιχείο της πρώτης γραμμής πυρός, είτε παθητικά, ως «χρήσιμα θύματα» προπαγανδιστικής εκμετάλλευσης είτε ενεργητικά, ως «δύναμη κρούσης», αντάρτες, τρομοκράτες, μαχητές εμφυλίου, διαδηλωτές «έγχρωμων επαναστάσεων».

Η Δύση σε πόλεμο με την σκοτεινή πλευρά της

Η Δύση σε πόλεμο με την σκοτεινή πλευρά της

Σκίτσο Peter Schrank

Η Ελλάδα υποδέχεται τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη Σούδα και την αντιπυραυλική ασπίδα - Το θέατρο του παραλόγου, ο βάλτος της Μέσης Ανατολής, η Τουρκία, οι Κούρδοι και η Ελλάδα

του Σωτήρη Σιδέρη

[Πηγή: ΩΜΕΓΑ PRESS, 04/10/2014]

Η νέα  μεγάλη απειλή για την ασφάλεια του δυτικού κόσμου, αν πιστέψουμε την Ουάσιγκτον και τα δυτικά ΜΜΕ, είναι οι τζιχαντιστές, φανατικοί μουσουλμάνοι και ωμοί δολοφόνοι, αφού πρώτα εκκολάφθηκαν στην αγκαλιά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, τώρα απειλούν τον δυτικό πολιτισμό, την ελευθερία, την δημοκρατία και τον τρόπο ζωής μας. Είναι το νέο παγκόσμιο παραμύθι των Αμερικανών και των  συμμάχων τους, για να πείσουν για μια ακόμη φορά τα δυτικά έθνη να τους ακολουθήσουν σε έναν πόλεμο-παρωδία, ουσιαστικά σε έναν πόλεμο  της Δύσης με την σκοτεινή πλευρά της.

Σε συνθήκες καταιγιστικής προπαγάνδας και τρομολαγνείας, οι αντιστάσεις αμβλύνονται, οι διαφοροποιήσεις απαγορεύονται, οι εθνικές πολιτικές ισοπεδώνονται και αναλαμβάνει η υπερ-δομή, η Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ να στοιχίσει φίλους, λιγότερο φίλους και αμφισβητίες σε μία γραμμή, σε έναν σκοπό, σε έναν πόλεμο που θα υπηρετεί το δυτικό σύστημα αξιών, δηλαδή τους πολέμους χωρίς σοβαρή αιτία και την αποικιοκρατική τους αντίληψη.

Μπορούν Ρωσία και Αμερική να ζήσουν η μια χωρίς την άλλη;

Μπορούν Ρωσία και Αμερική να ζήσουν η μια χωρίς την άλλη;

Γελοιογραφία του Νταν Ποτότσκι

του Ιγκόρ Ιβανόφ*

[Πηγή: Η Σύγχρονη Ρωσία, 24/07/2014]

Οι δύο δυνάμεις δεν πρέπει να ξεχνούν ότι στο σύγχρονο πολυκεντρικό κόσμο, ο άξονας «Μόσχα – Ουάσινγκτον» δεν παίζει τον κεντρικό ρόλο που έπαιζε παλιά. Πολύ περισσότερο, το ιστορικό χαμηλό στις σχέσεις τους δημιουργεί πολλά διεθνή προβλήματα.

Σε όλη την ιστορία των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων μετά τον «Ψυχρό Πόλεμο», οι διμερείς σχέσεις ποτέ δεν είχαν βρεθεί σε τόσο χαμηλό επίπεδο, όπως σήμερα. Μπορεί να συζητάμε επί μακρόν και παθιασμένα για το ποιός, πώς και γιατί έφερε τις σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών σε μια τέτοια κατάσταση. Σήμερα όμως το πιο σημαντικό είναι να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις που θα επιφέρει στις χώρες μας αλλά και σε όλο τον κόσμο αυτή η κατάσταση που επικρατεί στις ρωσο-αμερικανικές σχέσεις. Και θα πρέπει να αρχίσουμε, όπως φαίνεται, από τη συνεχιζόμενη κρίση στην Ουκρανία.

Κατασκευασμένες αφορμές για συγκρούσεις-πολέμους

Κατασκευασμένες αφορμές για συγκρούσεις-πολέμους

Του Πανίκου Παναγιώτου – http://www.philenews.com

[Πηγή: Mignatiou.com, 11/07/2014]

Πόλεμοι, συγκρούσεις και εμφύλιες συρράξεις ανέκαθεν έκρυβαν ποικιλόμορφα συμφέροντα. Στο όνομα του Θεού, της δημοκρατίας και του χρήματος, χάθηκαν εκατομμύρια ζωές, καταστράφηκαν χώρες και η ανθρωπότητα στερήθηκε δεκαετίες ειρήνης. Τις πλείστες φορές, οι αιτίες είναι γνωστές και αναγνωρίσιμες, αλλά οι αφορμές συνοδεύονται πάντα με αρκετά ερωτηματικά που αποτελούν αντικείμενο αμφισβήτησης.

Αφορμές κάθε είδους και μεγέθους, δίνοντας το έναυσμα για πολεμικές επιχειρήσεις και αιματηρές διαμάχες. Και ενώ συχνά διαφαίνονται τα «στημένα παιχνίδια», με σκοπό να δικαιολογηθούν αποφάσεις και επεμβάσεις, εντούτοις υπάρχουν κράτη και λαοί που δεν μπαίνουν στον κόπο να διερωτηθούν ποια μπορεί να είναι η πραγματικότητα, ποιες σκοπιμότητες μπορεί να κρύβονται πίσω από μια δολοφονία, μια απαγωγή, ένα πραξικόπημα, μια τρομοκρατική ενέργεια, μια προπαγανδιστική εκστρατεία εκφοβισμού και κατευθυνόμενης διαστρέβλωσης γεγονότων.

Μέση Ανατολή: Η εποχή του στρατηγικού αυτοσχεδιασμού

Μέση Ανατολή: Η εποχή του στρατηγικού αυτοσχεδιασμού

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 07/07/2014]

Η είδηση της ανάπτυξης 30.000 Σαουδαράβων στρατιωτών στα σύνορα με το Ιράκ καταδεικνύει το οριακό σημείο στο οποίο έφθασε μετά από τρεις δεκαετίες το “διπλό παιχνίδι” του Οίκου των Σαούντ με τον διεθνή τζιχναντισμό.

Πολύ περισσότερο και από τους (ανθεκτικούς, όπως αποδείχθηκε) άμεσους αντιπάλους του, όπως είναι η κυβέρνηση Maliki στο Ιράκ και η κυβέρνηση Assad στη Συρία, το “ισλαμικό κράτος” του Abu Bakr al-Baghdadi απειλεί τις αραβικές μοναρχίες, που το προηγούμενο διάστημα ενίσχυσαν παντοιοτρόπως τους ισλαμιστές αντάρτες της περιοχής.

Η απειλή δεν είναι μόνο επιχειρησιακή (αν και η σαουδαραβική στρατιωτική κινητοποίηση είναι από μόνη της ενδεικτική), είναι και οργανωτική, καθώς οι τζιχαντιστές εμφανίζουν μιαν απροσδόκητη ικανότητα να διαχειρίζονται τις υποδομές και να οργανώνουν, με τον δικό τους αμείλικτο τρόπο, την κοινωνική ζωή στις περιοχές που κατέλαβαν, λειτουργώντας έως και Γραφεία Προστασίας Καταναλωτή...

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ, 02/07/2014: ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ:

 ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Την Τετάρτη, 2 Ιουλίου, 2014 και ώρα 19.00 μ.μ. θα γίνει η εκδήλωση – συζήτηση κινήσεων της Πατριωτικής Αριστεράς στην αίθουσα τελετών του Παντείου Πανεπιστημίου, με θέμα «Ελλάδα – Κύπρος: Απειλές και προοπτικές, 40 χρόνια εισβολής και κατοχής».

Εισηγητές θα είναι ο Γιώργος Λιλλήκας, Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών Κύπρου, ο Γεράσιμος Αρσένης, πρώην Υπουργός Άμυνας, ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, συγγραφέας – δημοσιογράφος, ο Ηλίας Νικολόπουλος, Καθηγητής συνταγματικού δικαίου, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ και ο Θέμος Στοφορόπουλος, πρώην πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο.

Παρεμβάσεις θα κάνουν οι Καλογερή Αγνή βουλευτής Σάμου του ΣΥΡΙΖΑ και Αγγελίδου Σταυρούλα δημοτική σύμβουλος Αθήνας.

Θα επακολουθήσει συζήτηση

Το νέο Σχέδιο Ανάν στην Κύπρο και η προώθηση των μνημονίων στον ελλαδικό χώρο, απεργάζονται λύσεις αντίθετες με τη Δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δίκαια του Ελληνισμού. Όπως σε άλλες περιοχές του πλανήτη, έτσι και στη περίμετρο του ελληνικού χώρου, δημιουργείται κλίμα αποσταθεροποίησης.

Φιλοδοξία της εκδήλωσης είναι η ανάγνωση της πορείας των εθνικών μας θεμάτων, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Για τη σκιαγράφηση μιας νέας δυναμικής, φιλικής με τους λαούς και αντίθετης με τα διχαστικά σχέδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Τουρκία: 40 χρόνια στρατηγικού καταναγκασμού

Τουρκία: 40 χρόνια στρατηγικού καταναγκασμού

Του Χρήστου Ιακώβου

[Πηγή: Mignatiou.com, 23/06/2014]

Αναλύοντας την στρατηγική της Τουρκίας στο Κυπριακό, μετά το 1974, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι βασίζεται στην εκμετάλλευση τόσο των γεωστρατηγικών πλεονεκτημάτων που απεκόμισε η Άγκυρα μετά την εισβολή όσο και στην υπεροπλία της χώρας, με σκοπό την επίτευξη των γεωπολιτικών της επιδιώξεων που εκτείνονται στον άμεσο γεωστρατηγικό της χώρο, στον οποίο βρίσκεται η Κύπρος, δηλαδή στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συγκεκριμένα, η Τουρκία ακολουθεί συστηματικά την εξής στρατηγική μετά το 1974: α) ισχυροποιεί τη θέση της δημιουργώντας νομικά  ερείσματα, (πχ. προσπάθεια νομιμοποίησης της παρουσίας της στην Κύπρο, είτε με την αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε με τη δημιουργία τουρκοκυπριακού κρατιδίου στο βορρά, το οποίο θέλει να ελέγχει και μετά τη λύση μέσω του ελέγχου της Τουρκοκυπριακής πολιτικής ελίτ)  β) Αποδυναμώνει την Κυπριακή Δημοκρατία υποσκάπτοντας τα νομικά της ερείσματα (πχ. η διαρκής αμφισβήτηση που θέτει η Άγκυρα τόσο κατά την νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και κατά των επιλογών της να ασκήσει κατά καιρούς το νόμιμο δικαίωμα της για την άμυνα της χώρας), γ) Εξαναγκάζει την Κύπρο σε υποχωρήσεις υπό την απειλή πολέμου (πχ. η κρίση στο θέμα των S300, όπου κατάφερε να επιβάλει την βούληση της στην τελική απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την απειλή χρήσης βίας), και δ) μέσω του ψυχολογικού πολέμου έχει καταφέρει να επιβάλει την αντίληψη στην ελληνική πλευρά ότι το κόστος από ένα πόλεμο θα είναι μικρό για την Τουρκία επειδή συντρέχουν δύο λόγοι: πρώτος, ο αμυνόμενος δεν είναι σε θέση να προβάλει ουσιαστική αντίσταση (πχ. Ελλάδα και Κύπρος που απέτυχαν μετά το 1974 να δημιουργήσουν ένα ισχυρό δόγμα αποτρεπτικής στρατηγικής έναντι της τουρκικής επιθετικότητας) και δεύτερος, οι συγκυρίες δημιουργούν ένα πλαίσιο σύγκλισης των τουρκικών συμφερόντων με αυτά των δυτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα  των ΗΠΑ, όπως ακριβώς το ψυχροπολεμικό και μεταψυχροπολεμικό πλαίσιο των τουρκοαμερικανικών σχέσεων.

Βασ. Βιλιάρδος: Νέοι φόβοι της Bilderberg

Νέοι φόβοι της Bilderberg

Τα καταναγκαστικά μέτρα που απαιτούνται, όπως η δήμευση των τραπεζικών καταθέσεων, καθώς επίσης οι κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων είναι διαδικασίες, οι οποίες δεν είναι εύκολες εντός μίας Δημοκρατίας, χωρίς απώλειες για την ελίτ.

Του Βασίλη Βιλιάρδου

[Πηγή: ANALYST.gr, 01/06/2014]

Η φετινή συνάντηση της λέσχης του διαβόλου (άρθρο) διαπραγματεύεται, εκτός από τις γεωπολιτικές εξελίξεις με κέντρο βάρους τη Ρωσία, τα παρακάτω τρία διαφορετικά θέματα – στα οποία η ελίτ προσπαθεί αφενός μεν να δώσει τις σωστές απαντήσεις, αφετέρου να δρομολογήσει την εφαρμογή τους.

(α)  Πως μπορεί να εξασφαλισθεί η διατήρηση της Ευρωζώνης, η μη διάλυση της δηλαδή υπό το βάρος της κρίσης χρέους, η οποία θα συμπαρέσυρε ενδεχομένως ολόκληρη την ΕΕ, λόγω της ανόδου των ακραίων παρατάξεων;

(β)  Τι ακριβώς θα συμβεί με τα συνταξιοδοτικά ταμεία, εάν τυχόν ακολουθήσει ένα χρηματοπιστωτικό κραχ, με αφετηρία ίσως την Ιαπωνία ή τις Η.Π.Α., καταστρέφοντας το νομισματικό σύστημα;

(γ)  Με ποιόν τρόπο μπορεί να αποφευχθεί ο συνασπισμός των πολιτών, η δικτύωση τους καλύτερα, μέσω του διαδικτύου, η οποία είναι η γενεσιουργός αιτία πολλών κοινωνικών εξεγέρσεων ανά τον κόσμο;

STRATFOR: Τι κρύβει το νέο δόγμα Ομπάμα για την εξωτερική πολιτική

STRATFOR: Τι κρύβει το νέο δόγμα Ομπάμα για την εξωτερική πολιτική

Μιλώντας στους απoφοίτους του West Point, ο Ομπάμα έστειλε το μήνυμα ότι οι ΗΠΑ δεν σκοπεύουν να διαχειριστούν μόνες τους τα προβλήματα του κόσμου. Οι στρατιωτικοί πονοκέφαλοι, οι νέες απειλές και η ανάγκη να αναστηθούν ψυχροπολεμικές συμμαχίες.

[Πηγή: EURO2day, 29/05/2014]

Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα άδραξε την ευκαιρία χθες για να περιγράψει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, στην εναρκτήρια ομιλία του στους αποφοίτους του West Point. Από τη δική μας άποψη, ο πρόεδρος προχώρησε σε επιβεβαιώσεις παρά σε αποκαλύψεις στο κεντρικό του μήνυμα: οι ΗΠΑ, ως ο αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος ηγεμόνας, ξαναστέκονται στα πόδια τους και δεν σκοπεύουν να διαχειριστούν μόνες τους τα προβλήματα του κόσμου.

Στην ετήσια πρόβλεψή μας για το 2014, είπαμε πως αυτή θα είναι η χρονιά όπου οι ΗΠΑ επιτέλους θα πάρουν ανάσα, έχοντας περάσει μια δεκαετία παραπατώντας μέσα στις δυσεπίλυτες συγκρούσεις στον ισλαμικό κόσμο. Ο Ομπάμα υπογράμμισε αυτήν την πρόβλεψη την Τρίτη όταν ανακοίνωσε ότι θα παραμείνει στο Αφγανιστάν μια δύναμη 9.800 στρατιωτών φέτος, η οποία θα μειωθεί μέχρι το τέλος του 2016, ώστε να καλύπτει μόνο τις ανάγκες ασφαλείας της αμερικανικής πρεσβείας στην Καμπούλ.