Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πάνε για σύγκρουση με την Ρωσία

Ανακοίνωση του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ)

1. Τη στιγμή που οι δήθεν αντισυστημικές δυνάμεις κάνουν αγώνα ενάντια στο… εμβόλιο, υποθέτοντας ότι έτσι χτυπούν την Υπερεθνική Ελίτ (που διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση), —τμήμα της οποίας μπορεί πράγματι να σχεδίασε την πανδημία, αλλά όχι βέβαια και το εμβόλιο, που δεν είχε κανένα λόγο να το κάνει!—, οι πραγματικές συστημικές δυνάμεις διεκπεραιώνουν άλλα σχέδια που μπορεί σύντομα να μας οδηγήσουν όλους σε ένα πραγματικό Αρμαγεδδώνα.

2. Όλα ξεκίνησαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, όταν οι συστημικές δυνάμεις (η Υπερεθνική Ελίτ) ξεκίνησαν ένα αδυσώπητο αγώνα ενάντια σε κάθε λαό που αντιστεκόταν στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Η αντίσταση αυτή δεν είχε πια τη μορφή του αγώνα για παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση τύπου ΕΣΣΔ κ.λπ., αλλά τη μορφή αγώνα για την εθνική κυριαρχία σαν προϋπόθεση για τον αυτοκαθορισμό των λαών στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με τον λαϊκό αγώνα για το Brexit σήμερα ν’ αποτελεί τυπικό παράδειγμα.

 Ο αντιρωσσισμός είναι ο φιλελευθερισμός των ηλιθίων

Χωρίς τη Ρωσσία, ο Σαράζ θα είχε φτάσει ώς τα αιγυπτιακά σύνορα ολοκληρώνοντας την περικύκλωση της Ελλάδας από τον Νότο

Του Κώστα Κουτσουρέλη*

Κατά τη γνώμη κάμποσων σχολιαστών του ελληνικού τύπου, όποιος επισημαίνει ότι το αντίβαρο της Ρωσσίας στις τουρκικές επιδιώξεις είναι ζωτικό για τα εθνικά μας συμφέροντα, είναι σαν να αποδέχεται τις ανοησίες περί ”ξανθού γένους”, που θα λυτρώσει τάχα τον ελληνισμό από τον Τούρκο.

Ποτέ δεν έκανε κάτι για εμάς ο Μόσκοβος, διαβάζουμε. Λες και δεν υπήρξε ποτέ η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή που πρώτη υπονόμευσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επέτρεψε την οικονομική άνθιση του Γένους. Λες και χωρίς τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο του 1828-29, η Ελλάδα δεν προοριζόταν να παραμείνει μόρφωμα υποτελές στον Σουλτάνο για δεκαετίες ακόμη, όπως η Σερβία το 1815 μετά τη δική της επανάσταση. Λες και αυτήν ακόμη τη σχετικά ειρηνική μεταπολεμική συνύπαρξη Ελλάδας και Τουρκίας στους κόλπους του ΝΑΤΟ και των δυτικών θεσμών, δεν την οφείλουμε εντέλει στη διαρκή πίεση της σοβιετικής αρκούδας. 

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ GIULIETTO CHIESA ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΞΑΦΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ (26/4)!

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ GIULIETTO CHIESA ΠΡΙΝ ΤΟΝ  ΞΑΦΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ (26/4)!

«Είμαι πεπεισμένος ότι η επίθεση των ιών οργανώθηκε…», λέει ο διακεκριμένος Ιταλός δημοσιογράφος

Ο Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας Giulietto Chiesa: χτίζουν έναν νέο κόσμο. Θέλουν τον πλήρη έλεγχο της ανθρωπότητας. Όλοι οι άνθρωποι ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ. Όποιοι δεν εμβολιαστούν δεν θα έχουν δικαίωμα ούτε μετακίνησης ούτε να βγουν από το σπίτι. Έχει ακυρωθεί το 60% της παραγωγής… πως θα ζήσει ο κόσμος;;;

[συνέντευξη του Giulietto Chiesa λίγες μέρες πριν τον θάνατο του που μετέδωσε τα τελευταία 24ωρα σχεδόν σύσσωμος ο ρώσικος τύπος…Πρόλαβε κι αποτύπωσε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Eντύπωση προκαλεί ο απροσδόκητος χαμός του ενώ το πνεύμα του δείχνει την ζωτικότητά του λίγο πριν το μοιραίο. Η αιτία του θανάτου του παρέμενε ανεξακρίβωτη ως χθες]…

Είναι δύσκολο να πούμε τι θα ακολουθήσει η κρίση, τι αλλαγές μας περιμένουν. Ένα πράγμα είναι σαφές σε όλους: ο κόσμος θα αλλάξει. Και είναι δύσκολο να μιλήσουμε για συγκεκριμένες συνέπειες, γιατί κανείς δεν έχει πραγματική εικόνα για το τι συμβαίνει. Τι προκάλεσε την επιδημία του κορονοϊού: δημιουργήθηκε τεχνητά και, ίσως, ακόμη και σκόπιμα εξαπλώθηκε; Δεν υπάρχουν απαντήσεις, υπάρχουν μόνο εικασίες και υποθέσεις.

Μεγάλη ήττα των συστημικών δυνάμεων στις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας

Μεγάλη ήττα των συστημικών δυνάμεων στις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας

Ποτέ άλλοτε, οι συστημικές δυνάμεις δεν έπαθαν τέτοια βαριά ήττα σε Προεδρικές εκλογές, σαν αυτή που έπαθαν χτες στην Ουκρανία.
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, που έγιναν στις 31 Μαρτίου, ο Ζελένσκι (Volodymyr Zelensky), βγήκε πρώτος συγκεντρώνοντας 30,2% των ψήφων, με δεύτερο τον συστημικό Ποροσένκο (Petro Poroshenko), με 16%, με τρίτη την συστημική Τιμοσένκο (Yulia Tymoshenko) με 13,4% και τέταρτο τον φιλικό προς την προσέγγιση με τη Ρωσία, Yuriy Boyko με 11,6%.
Στον δεύτερο γύρο, με καταμετρημένο το 99,8% των ψήφων, ο Ζελένσκι πήρε το συντριπτικό 73,22%, και ο Ποροσένκο το 24,46%, με τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια (2%) άκυρα.

Το φιάσκο του East Med ανεβάζει την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο

Το φιάσκο του East Med ανεβάζει την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο

Του ΓΙΑΝΝΗ ΡΑΧΙΩΤΗ

To (φτηνό και μοναδικό)  επιχείρημα των κυβερνώντων γραικύλων σε Ελλάδα και Κύπρο, για τη μετατροπή των χωρών τους/μας  σε παρελκόμενα της πολιτικής των ΗΠΑ/Ισραήλ, ήταν ότι θα πάρουμε ποσοστά από τον αγωγό East Med, που υποτίθεται ότι θα κατασκευαστεί (κάποτε) στον βυθό της ανατολικής Μεσογείου και θα φτάνει στην Ιταλία μέσω Κύπρου και Ελλάδας. Δεν μπαίνουν στον κόπο να δουν ότι:
1.  Η κατανάλωση υδρογονανθράκων στην Ευρώπη μειώνεται κατά μέσο όρο σε ποσοστό μεγαλύτερο του 1,7% ετησίως εδώ και μια 10ετια τουλάχιστον.
2.  Ένας υποθαλάσσιος αγωγός τέτοιου μήκους και βάθους ανεβάζει το κόστος του μεταφερόμενου αερίου σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από τους επίγειους που ήδη υπάρχουν και επαρκούν για τον εφοδιασμό της Ευρώπης με φθηνό αέριο.

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία;

Του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: iskra, 29/01/2017]

Πληθαίνουν οι ενδείξεις – ενδείξεις, όχι αποδείξεις – ότι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

Πόσο ρεαλιστική είναι η αυτοπεποίθηση της Κίνας;

Πόσο ρεαλιστική είναι η αυτοπεποίθηση της Κίνας;

Άγνωστη η έκβαση της σημερινής γεωπολιτικής αντιπαλότητας

Εδώ και καιρό οι περισσότεροι συστημικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι τις επόμενες δεκαετίες ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Δύσης δεν θα είναι η Μόσχα, αλλά το Πεκίνο. Η Κίνα κάνει ό,τι μπορεί για να τους επιβεβαιώσει, διεισδύοντας όλο και βαθύτερα (για την ώρα κυρίως οικονομικά) και στις πέντε ηπείρους. Και ο Τραμπ, που αναμένεται να αναλάβει τις επόμενες βδομάδες τα ηνία της βορειοαμερικανικής υπερδύναμης, το αναγνωρίζει, αφού φαίνεται να στοχοποιεί το Πεκίνο περισσότερο από τη Μόσχα. Πρόσφατη (και διόλου τελειωμένη υπόθεση) είναι εξάλλου η αντιπαράθεση για τον έλεγχο της Νότιας Σινικής Θάλασσας, όπως και η επίθεση φιλίας της Κίνας σε χώρες της περιοχής όπως οι Φιλιππίνες – που για δεκαετίες ήταν πιστοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και ορκισμένοι αντίπαλοι του Πεκίνου. Στο κείμενο που δημοσιεύουμε ο Ιμάνουελ Βαλερστάιν αναρωτιέται κάτι που σπάνια απασχολεί εχθρούς και φίλους της ασιατικής δύναμης: αν δηλαδή ευσταθεί η αυτοπεποίθηση της Κίνας ότι «τα πάει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον».

Του Ιμάνουελ Βαλερστάιν *

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 03/01/2017]

Ο τρίτος πόλος

Του Αλέξη Ζακυνθινού

[Πηγή: Analyst.gr, 09/12/2016]

Μία ενωμένη με τη Ρωσία Ευρώπη θα μπορούσε να συμπληρώσει έναν τριπολικό πλανήτη, μαζί με τις Η.Π.Α. και με την Κίνα – κάτι που θεωρείται ως ο χειρότερος εφιάλτης της Γερμανίας, η οποία ανέκαθεν κέρδιζε όλες τις μάχες, αλλά έχανε τον πόλεμο.

Ο πόλεμος των μετρητών συνεχίζεται στην Ινδία (άρθρο), λαμβάνοντας νέες διαστάσεις. Ειδικότερα η κυβέρνηση της χώρας, διαπιστώνοντας πως οι Πολίτες αγόραζαν χρυσό από τη μαύρη αγορά σε τιμές που έφταναν έως και τα 2.800 $ την ουγγιά, για να προστατεύσουν τις αποταμιεύσεις τους, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη τους στο νόμισμα, επιχειρεί να κατασχέσει το χρυσό – επιτρέποντας μόνο την ιδιοκτησία 500 γ. σε κάθε έγγαμη γυναίκα, 250 γ. σε κάθε άγαμη, καθώς επίσης 100 γραμμάρια στους άνδρες.

ΤΟΥΡΚΙΑ, ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΝΟΣ ΔΡΑΜΑΤΟΣ

[Πηγή: kassandros, 23/10/2016]

«…Σε κάθε πόλεμο όλοι οι δυνατοί κινούνται σε μια σκακιέρα που οι ίδιοι έχουν ορίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Κάποιοι από αυτούς έχουν απόλυτη επίγνωση πως είναι πιόνια. Μόνο που ο ναρκισσισμός τους και η ψύχωση που έχουν με το παιχνίδι της δύναμης και του κέρδους τούς κάνει να θεωρούν ότι έχουν διαφορετική αξία από τα απλά πιόνια που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης. Τα θεωρούν απολύτως αναλώσιμα· ενώ είναι αναλώσιμοι και οι ίδιοι…».

Γιώργος Ρωμανός

(Απόσπασμα από υπό έκδοση μυθιστόρημα.)

Η αρχαία τραγωδία είχε τρεις φάσεις: Πρόταση – Επίταση – Καταστροφή και το ηθικό της υπόβαθρο ήταν το τετράπτυχο, Ύβρις – Άτη – Νέμεσις – Τίσις όπου αυτός που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα ηθικά όρια νομίζοντας ότι η δύναμη του, κυρίως εξουσίας, είναι υπεράνω των ανθρώπινων και θεϊκών νόμων, υφίστατο την Άτην, δηλαδή την τύφλωση του Νου του, έκανε ακόμη χειρότερες και πιο αλαζονικές πράξεις μέχρις ότου η Νέμεσις, δηλαδή η οργή των Θεών επέφερε την Τίσιν, δηλαδή την καταστροφή του.

Το σύγχρονο Δράμα έχει πέντε πράξεις και αυτό δείχνει καλλίτερα τις εξελίξεις στην Τουρκία.

Κλιμακώνονται οι εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 07/10/2016]

Τι είναι ένας Ψυχρός Πόλεμος, αν όχι η διαρκής απειλή της μετατροπής του σε θερμό; Οι πρωτοφανείς εντάσεις που αναπτύσσονται μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας μετά το τέλος της κατάπαυσης του πυρός στη Συρία, το αποδεικνύουν αυτό χαρακτηριστικά – όπως και την πλανητική εμβέλεια των όσων διακυβεύονται στην ανατολική άκρη της Μεσογείου.

Την κατάσταση καθιστά ιδιαιτέρως επικίνδυνη η αντιφατικότητα της αμερικανικής στρατηγικής, η οποία κλιμακώνει τη στιγμή αυτή μια σύγκρουση, που όμως δεν μπορεί και να τη διαχειριστεί μέχρι τέλους.

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

O Μπόρις Τζόνσον «ξέχασε» να καλέσει Συρία και Ρωσία σε διάσκεψη για... το συριακό. Ο διττός στόχος της Τουρκίας στην περιοχή.

γράφει ο Μακεδών

[Πηγή: VORIA.gr, 09/09/2016]

Είχα γράψει ότι με την συγκέντρωση τόσων πολεμικών πλοίων διαφόρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν χρειάζεται να ταξιδεύεις με πλοίο στην περιοχή. Μπορείς να βαδίζεις από κατάστρωμα σε κατάστρωμα και πας σε όποια χώρα θέλεις. Το ίδιο γίνεται τώρα και με τις χερσαίες δυνάμεις. Όπου και να πας, κάποιον θα βρεις μπροστά σου. Μόνον που πρέπει να γνωρίζεις καλά τους συσχετισμούς δυνάμεων, για να αντιληφθείς ποιος είναι φίλος και ποιος αντίπαλος.

Το γεωπολιτικό θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστή τον ημίτρελο Ερντογάν

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 24/08/2016]

Μετά από μια τουρκική εισβολή στη Συρία και στην πόλη Τζαραμπλούς, νωρίς το απόγευμα της ίδιας ημέρας, τουρκικά στρατεύματα και «αντάρτες» που εισέβαλαν από την Τουρκία, σε μια επιχείρηση με την ονομασία "Ασπίδα του Ευφράτη", κατόρθωσαν να «απελευθερώσουν» την συριακή πόλη από τους τζιχαντιστές με τις ευλογίες της Γερμανίας, τη συνεργασία των ΗΠΑ και την «ανησυχία» της Ρωσίας.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια ξεκάθαρη τουρκική εισβολή σε Συριακό έδαφος και χωρίς, φυσικά, την επίσημη (τουλάχιστον) άδεια της Συριακής κυβέρνησης και του σύρου προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Βρεγμένο βεγγαλικό η επίσκεψη Ερντογάν στην Αγ. Πετρούπολη

Σκίτσο: Marian Kamensky

του Μιχαήλ Στυλιανού

[Πηγή: ithesis, 12/08/2016]

Tελικά η επίσκεψη Ερντογάν στην Πετρούπολη και η πολύκροτη συνάντηση με τον Πρόεδρο Πούτιν αποδεικνύεται βρεγμένο τουρκικό πυροτέχνημα, διαψεύδοντας προβλέψεις και ανησυχίες περί τεκτονικών γεωπολιτικών μετατοπίσεων.

Σ’ αυτή τη διάγνωση οδηγούν οι στερημένοι ουσίας πλατειασμοί των ανακοινωθέντων, η μελλοντολογία και τα ευχολόγια των δηλώσεων στην κοινή συνέντευξη Τύπου, η διάσταση ύφους και τόνου στις δηλώσεις των δύο ηγετών (όπου ο «αγαπητός φίλος Βλαδίμηρος» έμενε παγερός στην ακατάσχετη διαχυτικότητα του επισκέπτη), οι παρατηρήσεις Ρώσων διπλωματών και δημοσιολόγων και τέλος οι πληροφορίες του άριστα δικτυωμένου στη Μόσχα Αμερικανού ιχνηλάτη Blogger, John Helmer.

Stratfor: Η «φιλία» Πούτιν-Ερντογάν δεν θα κρατήσει πολύ

Stratfor: Η "φιλία" Πούτιν-Ερντογάν δεν θα κρατήσει πολύ

Σκίτσο JEANDER

Άννα Φαλτάϊτς

[Πηγή: EURO2day, 10/08/2016]

Οι «εύκολες» υποσχέσεις Πούτιν - Ερντογάν για οικονομική συνεργασία και γιατί είναι αναπόφευκτη μια νέα αντιπαράθεση των δυο χωρών. Το «μάθημα» του Χένρι Κίσσινγκερ, τα πραγματικά αγκάθια στη σχέση Μόσχας-Αγκυρας και ο ρόλος των ΗΠΑ.

Όπως έλεγε ο Χένρι Κίσσινγκερ, στις διεθνείς σχέσεις τα κράτη δεν έχουν μόνιμους φίλους ή εχθρούς, μόνο συμφέροντα. Αυτό το μάθημα «ακούστηκε» χθες στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε «περασμένα-ξεχασμένα» στον «αγαπητό φίλο, τον αξιοσέβαστο Βλαντιμίρ» σε μια ειρωνική (και κάπως υπερβολική) επίδειξη διπλωματικής συμφιλίωσης.

Πώς επηρεάζεται το Κυπριακό μετά τις εξελίξεις στην Τουρκία;

Πώς επηρεάζεται το Κυπριακό μετά τις εξελίξεις στην Τουρκία;

Του ΚΩΣΤΑ ΡΑΠΤΗ*

[Πηγή: iskra, 07/08/2016]

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα του νέου τοπίου που διαμορφώνεται μετά από το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία και την προσπάθεια του Tayyip Erdoğan να κατοχυρώσει πλήρως την κυριαρχία του αφορά το Κυπριακό και τις συνεχιζόμενες δικοινοτικές διαπραγματεύσεις.

Η συγκυρία πριν από το πραξικόπημα είχε χαρακτηριστεί ως η καλύτερη δυνατή για την επίλυση του Κυπριακού. Στην ελληνοκυπριακή πλευρά οι φωνές που θα υποστήριζαν σθεναρά την απόκρουση ενός νέου "Σχεδίου Ανάν” είχαν υποχωρήσει, ενώ η οικονομική κρίση και το μνημόνιο υπήρξαν οδυνηρές υπενθυμίσεις του πόσο ευάλωτη μπορεί να είναι τόσο η οικονομία όσο και η κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τουρκία και Ρωσία, το αταίριαστο ζευγάρι

[Πηγή: Κάσσανδρος, 06/08/2016]

Στην μακρά Ιστορία των σχέσεων των δύο αυτών χωρών, σπάνιες είναι οι φορές που δεν ευρίσκοντο σε αντιπαράθεση ή πόλεμο. Η τελευταία φορά που συνεργάστηκαν ήταν πριν σχεδόν 100 χρόνια όταν οι Μπολσεβίκοι βοήθησαν τον Κεμάλ να επιβιώσει, δίδοντας του όπλα και χρήματα, χωρίς τα οποία δεν θα υπήρχε Τουρκικός Στρατός. Η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Σοβιετική Ρωσία με επιστολή του Κεμάλ προς τον Λένιν το 1919.

Από τότε έχει κυλίσει πολύς καιρός. Στην μακραίωνα η Ιστορία των δύο χωρών οι πόλεμοι μεταξύ τους είναι το σύνηθες από το 1568 έως το 1917. Οι πόλεμοι αυτοί τελείωσαν όλοι με ήττα της Τουρκίας.

Τι διεκδικεί εντέλει από τις ΗΠΑ ο Erdogan;

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 01/08/2016]

Η ανάπτυξη 7.000 Τούρκων αστυνομικών, με βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα οχήματα, περιμετρικά της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, στην επαρχία των Αδάνων, τα ξημερώματα της Κυριακής ήταν μια κίνηση που υπογραμμίζει την συνεχιζόμενη διάθεση της τουρκικής κυβέρνησης να ρίχνει σκιές στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ – πόσω μάλλον που συνοδεύθηκε από τη διαρροή (και μάλιστα στην κεμαλιστικής τοποθέτησης εφημερίδα Hurriyet του ομίλου Dogan) πληροφοριών για ενδεχόμενη απόπειρα νέου πραξικοπήματος.

Με άλλα λόγια η βάση του Ιντσιρλίκ, που παραχωρήθηκε μετά από πολύμηνες επίπονες διαπραγματεύσεις για τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και στην οποία βρίσκονται 50 με 90 πυρηνικές κεφαλές, φωτογραφίζεται ως η κατεξοχήν εστία της όποιας νέας απειλής εναντίον του τουρκικού πολιτεύματος. Και μάλιστα η αστυνομική επιχείρηση εκδηλώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη στη βάση του αρχηγού του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου στρατηγού Joseph Dunford.

Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ως Οθωμανός αυτοκράτορας

Ο «μεγάλος ασθενής»…

Του Ηλία Κουσκουβέλη

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 01/08/2016]

“It was the best of times”!
Η τελευταία δεκαπενταετία, η οποία ταυτίζεται με την άνοδο και την κυβέρνηση της χώρας από τον Ερντογάν, μπορεί να θεωρηθεί ως μία περίοδος αύξησης της ισχύος της Τουρκίας. Η χώρα πέτυχε να βελτιώσει την οικονομία της, να θεωρηθεί από τη Δύση ως ένα παράδειγμα δημοκρατίας με μουσουλμανικό άρωμα που άξιζε να προωθηθεί στη Μέση Ανατολή, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα αύξησε την επιρροή της στην περιοχή.

Τουρκία: Η αιωρούμενη νάρκη στα ταραγμένα ύδατα της διεθνούς σκηνής είναι δίπλα μας…

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

[Πηγή: Mignatiou.com, 27/07/2016]

1. Κιόλας από το 1908, με την «επανάσταση των Νεότουρκων», η Τουρκία είχε γίνει μια αιωρούμενη νάρκη στα ύδατα της διεθνούς σκηνής, ενώ για τον εσωτερικό της χώρο δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι τα καθεστώτα που ακολούθησαν περιείχαν έστω και ελάχιστα στοιχεία δημοκρατίας έτσι όπως εμείς στην Ευρώπη γνωρίζουμε και διακηρύσσουμε.

Δικτατορικές κυβερνήσεις, στρατιωτικές εξουσίες, συστηματικός αφανισμός των αλλόδοξων και ξένων μειονοτήτων, πολιτικές σε στυλ αδιάκριτων πειρατικών ρεσάλτο, θρησκευτικές ακρότητες, εθνικές αδιαλλαξίες, παράλογες απαιτήσεις, πολιτικο-ομολογητικός επεκτατισμός, υπεροξυμένος τουρκισμός, και ό, τι άλλο ακόμη μπορεί να φανταστεί κανείς, χαρακτήρισαν και προσδιόρισαν και εισέτι χαρακτηρίζουν και προσδιορίζουν την τουρκική κυβερνητική οντότητα, όλο και περισσότερο επιρρεπής σε μια όλο και πιο επιθετική νέο-οθωμανική θεωρία και πρακτική.

Ερντογάν με Ημερομηνία Λήξεως

Ερντογάν με Ημερομηνία Λήξεως

[Πηγή: Κάσσανδρος, 23/07/2016]

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Σαντάμ, Νοριέγκα και πρόσφατα Μουμπάρακ, όλοι πρώην «φίλοι» των Αμερικανών, θυσιάστηκαν στον βωμό της Γεωπολιτικής αναγκαιότητας.

Ο Ερντογάν θεώρησε ότι η ισχύς του ήταν τέτοια πού μπορούσε να αγνοήσει τις πολιτικές κατευθύνσεις των ΗΠΑ και να παίξει το δικό του Γεωπολιτικό παιχνίδι.

Όταν ο Ερντογάν αποφάσισε να αγοράσει πυραύλους από την Κίνα, να αρνηθεί βάσεις στις ΗΠΑ, και να αντιπαρατεθεί δημόσια με τον Πρόεδρο Ομπάμα έπρεπε να ξέρει ότι υπάρχει αντίτιμο για τις πράξεις αυτές.

Αποπειράθηκε να συνεχίσει την δική του διαφορετική πολιτική στην Συρία όπου Ρώσοι και Αμερικανοί συνεννοούνται.