Ο κύριος Ρίχτερ, οι 19 ακαδημαϊκοί και η αναθεώρηση της ιστορίας

Ο κύριος Ρίχτερ, οι 19 ακαδημαϊκοί και η αναθεώρηση της ιστορίας 

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΣΑΝΤΗ*

[Πηγή: iskra, 23/12/2015]

Τον πίνακα του Πέτρου Βλαχάκη για τη Μάχη της Κρήτης επικαλείται ο κ. Ρίχτερ στο βιβλίο του για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό περί «βρώμικης και κτηνώδους» αντίστασης από την πλευρά των Κρητι­κών. Η δίωξή του και η δίκη που διεξάγεται αυτή την περίοδο προ­φανώς και δεν απαντάει στην επιχείρηση αναθεώρησης της ιστορίας την οποία μεθοδικά προωθεί ένα τμήμα Γερμανών ιστορικών. Η αντι­παράθεση στο πεδίο της ιστορικής έρευνας γίνεται με επιχειρήματα και όχι με διώξεις. Αυτό όμως απέχει πολύ από το να επιβραβεύουμε τη διαστροφή της ιστορίας και να αποδίδουμε τιμές, σαν πολιτεία ή σαν πανεπιστημιακά ιδρύματα, σε πλαστογράφους της ιστορίας. Γύρω από αυτό το ζήτημα όμως προκύπτουν και κάποια ακόμα σοβαρά θέματα.  

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. ΤΙ απεικονίζει ο συ­γκεκριμένος πίνακας του Πέτρου Βλαχάκη; Ο ζωγράφος κατέγραψε αυτό ακριβώς που είδαν τα μάτια του. Ο ναζί φαντάρος, μέλος της στρατιάς των εισβολέων, μόλις έχει σκοτώσει τον Μανώλη Θεοδω­ράκη. Ο άνδρας που σηκώνει την πέτρα, γείτονας του θύματος, θα έπρεπε κατά τον κύριο Ρίχτερ να πει στους εισβολείς: «Περάστε! Τι θα πάρετε;» Μόνο που οι ναζί δεν ήρθαν για… τουρισμό στην Κρήτη!  

Κύπρος: Η πρώτη Θεία Λειτουργία στον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην κατεχόμενη Γιαλούσα

Κύπρος: Η πρώτη Θεία Λειτουργία στον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην κατεχόμενη Γιαλούσα

Η λιτάνευση της εικόνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στον περίβολο του ναού.
Φωτο: ΤΑ ΝΕΑ ONLINE

Αναστάσιμο χαρακτήρα είχε η σημερινή Θεία Λειτουργία, η πρώτη μετά από περίπου 40 χρόνια στον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην κατεχόμενη Γιαλούσα, ανήμερα της ανάμνησης του «εν χώναις θαύματος» του Αρχαγγέλου. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1973 τελέστηκε η τελευταία μεγάλη Λειτουργία. Στον ναό τελούνταν όμως Θείες Λειτουργίες μέχρι τα τέλη του 1976, όταν έφυγαν από την Γιαλούσα οι τελευταίοι εγκλωβισμένοι από το 1974 Ελληνοκύπριοι.

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ online, 06/09/2015]

Τον αναστάσιμο χαρακτήρα της σημερινής Θείας Λειτουργίας υπογράμμισε στο θεολογικά μεστό κήρυγμα του ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος, ο οποίος ευχήθηκε στο εκκλησίασμα: «Χριστός Ανέστη, αδελφοί μου, στις καρδιές μας και στην πατρίδα μας».

Με τον Επίσκοπο Χριστοφόρο συλλειτούργησαν ο οικονόμος Ζαχαρίας, ο οποίος για 41 χρόνια ζει εγκλωβισμένος στο Ριζοκάρπασο και με την παρουσία του στηρίζει πνευματικά τους περίπου 300 εγκλωβισμένους της Καρπασίας και διέσωσε την Μονή του Αποστόλου Ανδρέα και τις εκκλησίες του Αγίου Συνεσίου, της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Θύρσου, ο πατήρ Ηλίας Παπαηλία, που γεννήθηκε στην Γιαλούσα και υπηρέτησε εκεί ως διάκονος, ακόμη ένας ιερέας και ένας διάκονος.

Η ΕΝΤΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Η ΕΝΤΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ*

[Πηγή: iskra, 16/05/2015]

Μια μικρή λεπτομέρεια που διέφυγε από τα δυτικά ΜΜΕ. Ξέρουμε για τον αιμοσταγή δικτάτορα του Ιράκ, Σαντάμ, που προξένησε τους «ανθρωπιστικούς» πολέμους, δηλαδή την κατάκτηση ενός κυρίαρχου κράτους από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ. Αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Είχε το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες στη Μέση Ανατολή. Το πανεπιστήμιο της Βαγδάτης το 1980 είχε περισσότερες καθηγήτριες από ότι το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 2009. Υπήρχαν παντού παιδικοί σταθμοί για να μπορούν οι γυναίκες να εργάζονται. Οι βιβλιοθήκες της Βαγδάτης και της Μοσούλης λειτουργούσαν από τον 8^ο αιώνα και είχαν σπάνια χειρόγραφα, ανάμεσα τους και την αρχαιοελληνική γραμματεία. Και οι δυο βιβλιοθήκες λεηλατήθηκαν. Το ίδιο που έγινε με τα αριστουργήματα της αρχαίας Μεσοποταμίας, εκεί όπου βρίσκεται το Ιράκ σήμερα. Είδατε πουθενά καμιά αντίδραση; Μήπως τα δυτικά πανεπιστήμια και μουσεία έχουν αγοράσει από τους αρχαιοκάπηλους- ληστές αυτούς τους θησαυρούς που είναι πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας; Κάτι μας λένε τα Μάρμαρα της Ακρόπολης.

Το μπόι ενός πιτσιρικά

Το μπόι ενός πιτσιρικά

Τώρα, απέναντι στα ίδια πακτωμένα πυροβόλα, στέκεται βουβός ένας ολόκληρος λαός με την ψυχή του κουρελιασμένη, όλοι «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», θεατές της ζωής μας με μόνη έννοια μη και μας πέσει η σακούλα με το ποπκόρν από τα σφιγμένα ποδάρια μας...

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

[Πηγή: ThePressProject, 01/05/2015]

Δεν ξέρω αν είναι κατάρα ή ευλογία να σου έχουν προσωπικά διηγηθεί ιστορίες, όπως οι ίδιοι τις έχουν βιώσει, άνθρωποι σαν τον Μανώλη Γλέζο. Μα τούτες οι μέρες φέρανε τέτοιες θύμισες. Ήτανε, λέει στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, που οι «προοδευμένοι» και «πλεονασματικοί» –σήμερα– στον προϋπολογισμό τους κατακτητές, εκτελέσανε 200 πατριώτες. Γνωστή η ιστορία σχεδόν σε όλους. Άγνωστη η ΙΣΤΟΡΙΑ, έτσι, με κεφαλαία γράμματα, ενός πιτσιρικά 12 χρονώ, που συνελήφθη με τους υπόλοιπους άνδρες.

Στήθηκαν όλοι στον μεγάλο μαντρότοιχο με αντίκρυ τους τα θηριώδη πολυβόλα. Και καθώς ήτανε οργανωμένοι οι κατακτητές –όπως και σήμερα– και δεν ήθελαν τίποτα να αφήνουν στην τύχη, πάκτωσαν τα πυροβόλα σε ψηλές τσιμεντένιες εξέδρες, έτσι που το ύψος βολής να φτάνει ένα αντρίκειο μπόι. Δεν είχε γίνει πρόβλεψη για παιδιά.

Τα μαύρα δολάρια

Τα μαύρα δολάρια

[Πηγή: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑ , 26/04/2015]

Συγκλονιστικά στοιχεία, μέσα από επίσημα ντοκουμέντα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που φέρνει στο φως το «Εθνος της Κυριακής», αποκαλύπτουν πώς οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν αδρά την επιχείρηση «ναι» στο Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο.

Από το 1997 και με περίπου 10 εκατ. δολάρια ετησίως, μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν με τρόπο… μαγικό, η Ουάσιγκτον προσπάθησε να αλλάξει τα δεδομένα στη Μεγαλόνησο. Το μέγεθος της αμερικανικής επιχείρησης δύσκολα μπορεί να υπολογιστεί. Οσα αποκαλύπτουμε σήμερα αποτελούν απλώς την κορυφή του παγόβουνου, αφού πλήθος στοιχείων και επίσημων εγγράφων παραμένουν «δεσμευμένα» από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

«Η (Αμερικανική) Μόνιμη Αντιπροσωπεία (στον ΟΗΕ) θα πρέπει να εξηγήσει με σαφήνεια (στον κ. Πρέντεργκαστ) ότι το μεγάλο ποσό της ετήσιας χορηγίας (των ΗΠΑ) -10 εκατ. δολάρια ετησίως- αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό νέο εργαλείο άσκησης πολιτικής (στο νησί) για την προσπάθεια του ΟΗΕ και των Ην. Πολιτειών να προωθήσουν τη λύση του προβλήματος της Κύπρου».

Από την εθελοδουλεία στη διαπραγμάτευση

Από την εθελοδουλεία στη διαπραγμάτευση

Σκίτσο: Τάσος Αναστασίου [Από ΑΥΓΗ] [Πηγή: www.ertopen.com]

Αλέξανδρος Σακελλαρίου*

[Πηγή: tvxs, 04/02/2015]

«Το 2015 οι Έλληνες επιχείρησαν κάτι τόσο φιλόδοξο που ανάλογο του κανένας λαός δεν είχε αποπειραθεί ως τότε: να κόψουν κατά κάποιον τρόπο την ιστορική τους διαδρομή στα δύο, να ανοίξουν χάσμα σε ό,τι είχαν υπάρξει κατά το παρελθόν και ό,τι ήθελαν να είναι στο εξής».

Το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι μέρος δημοσιογραφικής αναφοράς του σήμερα. Είναι οι πρώτες λέξεις του βιβλίου του Τοκβίλ για το παλαίο καθεστώς και την επανάσταση στη Γαλλία. Άλλαξα μόνο το έτος (1789) και το Γάλλοι σε Έλληνες, αλλά νομίζω ότι διαβάζεται άνετα και περιγράφει εύστοχα τόσο την πολιτική αλλαγή που έλαβε χώρα στην Ελλάδα πριν από δέκα ημέρες περίπου όσο και τη σταθερή μέχρι τώρα άρνηση στη συνεργασία με την τρόικα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος για θριαμβολογίες και πολεμικές ιαχές, επειδή ειπώθηκε ένα σθεναρό ‘όχι’. Οφείλουμε να περιμένουμε την εξέλιξη των πραγμάτων και τα αποτελέσματα. Μου είναι αδύνατο, όμως, να μην τονίσω ορισμένα χαρακτηριστικά ιστορικού και κοινωνιολογικού περιεχομένου που θα ήταν, ίσως, χρήσιμο να τα λάβουμε υπόψη μας.

Η Κατοχή ως «ευκαιρία»

Η Κατοχή ως «ευκαιρία»

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΚΟΛΠΑΚΗ*

[Πηγή: Hit&Run, 27/10/2014]

Ο Κ. Βαρβαρέσος είχε γράψει μεταπολεμικά: «τα κέρδη των μαυραγοριτών και των δωσιλόγων παρέμειναν αλώβητα, και μεγάλο μέρος τους φυγαδεύτηκε ανεμπόδιστα στο εξωτερικό» – Στις διαφημίσεις και τις αγγελίες της περιόδου 1941-1944 διαβλέπουμε τη συσσώρευση και την καταναλωτική διάθεση αυτών των «αλώβητων κερδών» από το αίμα των άλλων.

«Κι έβγαλε από την τσέπη του πανταλονιού ένα όγκο τσαλακωμένων χιλιάρικων που έριξε με αδιαφορία στον ταμία για να κρατήσει μόνος του το αντίτιμο του εισιτηρίου. Σάς χρειάζεται μήπως το επισκεπτήριο του κυρίου; Είσθε αρκετά ευφυείς για να τον αναγνωρίσετε. Παιδί της εποχής. Πολλά βγάζει, πολλά τρώει. Αλλά δεν τρώγονται. Πέντε-πέντε κουβαλά στο θέαμα τα τρωκτικά, διπλές μερίδες κρέατος παραγγέλνει στην κοσμική ταβέρνα που έγινε κέντρο του, τρυπητό χιλιάρικο κολλά στο μέτωπο του ντιζέρ, όταν βρει τον σφυγμό του ο καλλιτέχνης και πάλι δεν εξαντλούνται τα κέρδη. Πιο ζωηρές είναι οι εικόνες στα κτηματομεσιτικά. Η πελατεία εκεί προσέρχεται με τα βαλιτσάκια στο χέρι».

Ελληνογερμανικό Ταμείο Για το Μέλλον: Λήθη για το παρελθόν;

Ελληνογερμανικό Ταμείο Για το Μέλλον: Λήθη για το παρελθόν;

Ρεπορτάζ TVXS, 27/08/2014

Την ίδρυση ενός «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον» προωθεί η Γερμανία στα πρότυπα της αντίστοιχης Γερμανοτσεχικής συμφωνίας. Πρόκειται για ένα «Ταμείο» που θα παρέχει χορηγίες προς τα μαρτυρικά χωριά και τις μαρτυρικές πόλεις για δράσεις και προγράμματα. Ωστόσο το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, το Ταμείο κρούει το κώδωνα του κινδύνου επισημαίνοντας τις προσπάθειες του Βερολίνου μέσω «δώρων και δημόσιων σχέσεων» να τερματίσει τις διεκδικήσεις για τις γερμανικές αποζημιώσεις της ναζιστικής κατοχής.

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

[Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, 21/08/2014]

Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι αποτρόπαια. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα δύο πήχες έγλυφε το πάτωμα. Οι Γερμανοί δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Αυτοί ορμούν πάνω στα κουφάρια των ηρώων και αρχίζουν να τους παίρνουν Ρολόγια, δαχτυλίδια, βέρες κ.α. Δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν την πράξη τους και οι ίδιοι οι Γερμανοί εκτέλεσαν κάποιους από αυτούς επί τόπου.

Η αυλαία αυτής της τραγωδίας κλείνει το απόγευμα, οπότε και ξεδιαλέγονται 8.000 Κοκκινιώτες και στέλνονται στο στρατόπεδο του Χαιδαρίου Ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου

Πρωτομαγιά 1944: Μια συννεφιασμένη μέρα στην Καισαριανή

Μια συννεφιασμένη μέρα στην Καισαριανή

Φωτο: Παναγιώτης Τζάμαρος / FOSPHOTOS 01.05.2014

Εβδομήντα χρόνια μετά, τρεις ογδοντάχρονοι διηγούνται στην Popaganda τις αναμνήσεις τους από την Πρωτομαγιά του 1944 όταν οι ναζί κατακτητές εκτέλεσαν διακόσιους κομμουνιστές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

της Μιράντας Ιωάννου

[Πηγή: Popaganda, 01/05/2014]

Πρωτομαγιά του ‘70. Ίσως και λίγο αργότερα. Η μακάρια ησυχία των πρώτων καλοκαιρινών ημερών. Από την πλατεία της Καισαριανής ακούγονται σειρήνες, φωνές και ποδοβολητά. «Για πολλά χρόνια κάθε φορά που γινόταν προσκλητήριο νεκρών κατέληγε σε συλλήψεις», εξηγεί η Μάρω Οικονόμου, 85 χρόνων. Γεννημένη στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς-κάποτε όλοι οι Καισαριανιώτες είχαν μια ιστορία να πουν για την πατρίδα που άφησαν-είναι από τους τελευταίους μιας γενιάς που κανείς δεν θέλει να ξέρει. Και κυρίως, να ακούσει.

Υπήρχε μια εποχή όπου το να ζεις σε μια γειτονιά δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Και αυτή η εποχή δεν είναι πολύ μακριά. «Το Σκοπευτήριο ήταν απαγορευμένος χώρος», υποστηρίζει ο 83χρονος Τάκης Βάζος. «Κανείς δεν πλησίαζε αφού οι Γερμανοί έφερναν καθημερινά από τις φυλακές κρατούμενους για εκτέλεση. Τους περνούσαν από την Μέρλιν για ανάκριση, το Χαϊδάρι για διαλογή και μετά Καισαριανή. Μόνο στον λιμό πέθαναν 1000 Καισαριανιώτες και στους δρόμους υπάρχουν ακόμα πλάκες με νέους που εκτελέστηκαν γιατί έτυχε να βρεθούν σε μια κακή στιγμή»…