Όσκαρ Λαφοντέν: Προτείνω έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ και σύστημα τύπου Δανίας

Όσκαρ Λαφοντέν: Προτείνω έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ και σύστημα τύπου Δανίας

Σκίτσο Matt Kenyon

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΑΠΕ

[Πηγή: iskra, 28/4/2016]

Πρόταση – σοκ για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ από τον Όσκαρ Λαφοντέν, πρώην ηγέτη του κόμματος της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) και πρώην υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας. Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ, με αφορμή επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη  για να μετάσχει σε ημερίδα με θέμα “Ποιο είναι το μέλλον της Ευρώπης” την οποία διοργανώνει το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής, επισημαίνει ότι:

Προτείνω την επιστροφή της Ελλάδας στο υφιστάμενο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα (European Monetary System / EMS), στο οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή και η Δανία. Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα επιτρέπει ανατιμήσεις και υποτιμήσεις και υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να παρέμβει αν το νόμισμα υποτιμάται ή ανατιμάται πολύ. Είμαι πεπεισμένος ότι σε μια τέτοια νομισματική κατάσταση η ελληνική οικονομία σιγά-σιγά θα ανέκαμπτε. Αποφασιστικό σε ένα τέτοιο νομισματικό σύστημα είναι το να αποκτήσει ξανά η Ελλάδα μερική αυτονομία στην άσκηση νομισματικής πολιτικής. Με μια δημοκρατικά ελεγχόμενη Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε η Ελλάδα να χρηματοδοτήσει ξανά τις επενδύσεις της και δεν θα ήταν εξαρτημένη ούτε από τις αγορές, ούτε από τους οίκους αξιολόγησης.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ GREXIT - ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ GREXIT - ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Του Νίκου Ιγγλέση

[http://greekattack.wordpress.com]

Ύστερα από πεντέμισι χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, η Ελλάδα βρίσκεται σ’ ένα θανάσιμο αδιέξοδο. Η παραγωγική βάση της οικονομίας έχει διαλυθεί, ο λαός φτωχοποιείται και εξαθλιώνεται, ενώ το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο απεργάζεται σχέδια - ιδιωτικοποιήσεις τα λένε - για την αρπαγή, αντί «πινακίου φακής», των στρατηγικών υποδομών και του φυσικού πλούτου της χώρας, στερώντας της έτσι τα εργαλεία μιας μελλοντικής ανάπτυξης.

Η Ελλάδα πρέπει να βγει από τη μέγγενη του ευρω-μάρκου και να αποκαταστήσει την εθνική κυριαρχία της, εισάγοντας σε κυκλοφορία το δικό της νόμισμα, ώστε να πάψει να αποτελεί αποικία χρέους των δανειστών και των διεθνών αγορών. Ο Τζορτζ Φρίντμαν, ιδρυτής του ιστότοπου Stratfor στο βιβλίο του «Η Επόμενη Δεκαετία» γράφει : «Ένα έθνος που δεν ελέγχει το χρηματοπιστωτικό του σύστημα έχει χάσει την κυριαρχία του».

Η απέραντη ένδεια των ευρωλαγνικών επιχειρημάτων

Η απέραντη ένδεια των ευρωλαγνικών επιχειρημάτων

Η αλήθεια είναι πώς ανέκαθεν οι οπαδοί του ευρώ δεν τα πήγαιναν καλά στην προσπάθειά τους να δώσουν σχήμα και μορφή με έναν πειστικό τρόπο στο όραμά τους. Ακόμη και στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όταν τίποτε ορατό δεν σκίαζε τον κοινό ευρωπαϊκό ουρανό, το περίβλημα με το οποίο έντυναν το κοινό νόμισμα ήταν η σύγκλιση με την υπόλοιπη Ευρώπη, που υποτίθεται ότι αυτομάτως θα ερχόταν και αυτομάτως θα βελτίωνε τα εισοδήματά μας, και τα χαμηλά επιτόκια, που πράγματι ήρθαν διευκολύνοντας όμως την υπερχρέωση των ιδιωτικών νοικοκυριών και αδυνατώντας να αποτρέψουν την δημοσιονομική κρίση των περιφερειακών κρατών της ευρωζώνης.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη*

[Πηγή: Leonidas Vatikiotis, 10/08/2015]

Η δυσκολία τους σήμερα να πείσουν θετικά για τα πλεονεκτήματα της παραμονής στο ευρώ ή ακόμη και για τις ζημιές που θα υποστούμε αν ανακτήσουμε την νομισματική μας κυριαρχία έχει κορυφωθεί. Αναμενόμενο, προφανώς, από την στιγμή που όλα εκείνα που υποτίθεται ότι θα παθαίναμε αν βγαίναμε από το μαντρί (πχ όρια στις τραπεζικές αναλήψεις) συνέβησαν εξ αιτίας της παραμονής μας. Έτσι, στις περισσότερες περιπτώσεις οι εκκλήσεις «μένουμε Ευρώπη» των ευρωλιγούρηδων συνοδεύονται από κενολογίες για την «ευρωπαϊκή πορεία που έχτισε ο ελληνικός λαός επί 40 χρόνια με θυσίες και συντριπτική πολιτική βούληση» (υιός Ψυχάρη, Βήμα 28 Ιουνίου 2015). Εδώ η κουτοπονηριά είναι εμφανής: ο,τιδήποτε κατάφερε ο εργαζόμενος άνθρωπος, με την εργασία του, να αποδοθεί στην «Ευρώπη των λαών» και το κοινό νόμισμα.

Η έξοδος από την ΟΝΕ απαραίτητο βήμα για τη ριζική αλλαγή της χώρας

Η έξοδος από την ΟΝΕ απαραίτητο βήμα για τη ριζική αλλαγή της χώρας

Τι είναι και τι δεν είναι το Εναλλακτικό Σχέδιο

του Κώστα Λαπαβίτσα

[Πηγή: Κώστας Λαπαβίτσας, 28/07/2015]

Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για το αν υπάρχει, ή όχι, σχέδιο που να μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα συντεταγμένα και με σχετική ασφάλεια εκτός της αποτυχημένης νομισματικής ένωσης που πλέον την πνίγει. Ευρύτατα ακούγεται η άποψη ότι τέτοιο σχέδιο δεν υπάρχει, άρα η μόνη λύση είναι το νέο μνημόνιο, ότι κι αν αυτό σημαίνει για τη χώρα και το λαό της.

Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω του καλούς οπαδούς του μονόδρομου, αλλά αναλυτικός σχεδιασμός της εξόδου υπάρχει από καιρό. Η δημόσια κατάθεσή του είναι θέμα πολιτικό και θα γίνει όταν θα το επιλέξει η πλευρά που εδώ και χρόνια επιχειρηματολογεί υπέρ της εξόδου. Περιττό να ειπωθεί ότι η πλευρά αυτή – που βρίσκεται κυρίως μέσα στο Σύριζα – έχει πλήρως δικαιωθεί μετά τα τελευταία γεγονότα και την αποδοχή του τρίτου μνημονίου από την κυβέρνηση. Και η πλευρά αυτή με πρωτοβουλία της θέτει το θέμα σε δημόσια διαβούλευση.

«Πρόθεση της Ευρώπης να συντρίψει παντελώς την Ελλάδα»

«Πρόθεση της Ευρώπης να συντρίψει παντελώς την Ελλάδα»

Ο καθηγητής οικονομικών, Μάικλ Χάντσον, στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι, κρίνει ότι η παραμονή στο ευρώ θα οδηγήσει το Βερολίνο στην επίτευξη του στόχου του που δεν είναι άλλος από το να συντρίψει την Ελλάδα

Συντάκτης: Τάσος Τσακίρογλου

[Πηγή: efsyn, 19/07/2015]

Ο Μάικλ Χάντσον θεωρεί ότι καλύτερη επιλογή για το χρέος είναι να προσφύγει η Ελλάδα νομικά στο Διεθνές Δικαστήριο καταγγέλλοντάς το ως απεχθές και στο διάστημα μέχρι να βγει η απόφαση, να προετοιμαστεί για την έξοδο από το ευρώ, καθώς κρίνει ότι η παραμονή σ’ αυτό θα οδηγήσει στην επίτευξη του στόχου του Βερολίνου: να συντρίψει την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου πήρε το δάνειο χωρίς να ρωτήσει τους πολίτες. Η Ελλάδα θα έπρεπε να το κυνηγήσει αυτό νομικά. Δηλαδή ότι δεν πρέπει να πληρώσει την τρόικα. Η υπόθεση θα χρειαστεί από πέντε έως δέκα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Σ’ αυτό το διάστημα θα έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί για να εγκαταλείψει το ευρώ και να ανακτήσει τις δυνάμεις και την ανάπτυξή της

Λαπαβίτσας: Η αναγκαιότητα της εξόδου από την ΟΝΕ

Η αναγκαιότητα της εξόδου από την ΟΝΕ

"Το δράμα κορυφώνεται"...

του Κώστα Λαπαβίτσα

[Πηγή: Κώστας Λαπαβίτσας, 13/07/2015]

Συμφωνία, λοιπόν, υπό την απειλή του πιο ωμού εκβιασμού και, από ότι φαίνεται, με επαχθέστατους όρους. Πανηγυρίζει το εγχώριο μνημονιακό στρατόπεδο και νιώθουν δικαιωμένοι οι διαπλεκόμενοι πολιτικοί που κατέστρεψαν τη χώρα τα προηγούμενα χρόνια. Θα κάνω μια αποτίμηση της συμφωνίας τις επόμενες μέρες, μόλις έχουμε το πλήρες κείμενο. Τώρα επείγει να αναδιατυπωθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η αναγκαιότητα της εξόδου της Ελλάδας από την ΟΝΕ.

Η Ελλάδα στο δόκανο της ΟΝΕ

Το δίλημμα που πλανάται από το 2010 πάνω από τη χώρα είναι: ευρώ με μνημόνια και τεράστιο χρέος, ή εθνικό νόμισμα με πολιτική ανάπτυξης και στάση πληρωμών στο χρέος.

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Η τρίτη αυτοκαταστροφή της Ευρώπης κάτω από γερμανικό διευθυντήριο

Συνέντευξη του γάλλου ιστορικού, κοινωνιολόγου και ανθρωπολόγου Emmanuel Todd στο δημοσιογράφο William Bourton της βελγικής εφημερίδας Le Soir (10.07.2015)

Από τον Σπύρο Στάβερη

[Πηγή: LiFO, 13/07/2015]

Πως αναλύετε το ελληνικό ψυχόδραμα;

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως η Ευρώπη στην οποία αναφερόμαστε δεν είναι πια αυτή που ήταν: είναι μια Ευρώπη που ελέγχεται από τη Γερμανία και τους δορυφόρους της της Βαλτικής, της Πολωνίας, κλπ. Η Ευρώπη έγινε ένα ιεραρχημένο, αυταρχικό, "λιτοαυταρχικό" σύστημα κάτω από γερμανικό διευθυντήριο. Ο Τσίπρας έχει πιθανόν πολώσει αυτή την Ευρώπη του Βορρά ενάντια στην Ευρώπη του Νότου. Η αντιπαράθεση είναι μεταξύ του Τσίπρα και του Σόϊμπλε. Η Ευρώπη τείνει να χωριστεί στη μέση. Πέρα απ' όσα λένε οι κυβερνήσεις, είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω πως οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι ... αλλά και οι 'Αγγλοι νιώθουν μια τεράστια συμπάθεια για τον Τσίπρα.

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

A pain in the Athens rephrased 

Ενα αποκαλυπτικό άρθρο του Foreign Affairs

του Mark Blyth*

[Πηγή: Foreign Affairs, 07/07/2015]

Με δεδομένο ότι δεν μπορείς να ζητάς συνέχεια από τον κόσμο να ψηφίζει ο ίδιος την φτωχοποίησή του, ήταν πια θέμα χρόνου να βρεθεί η Ευρώπη μπροστά σ’ ένα Αλέξη Τσίπρα. Παρά τις προσπάθειες του Γιούρογκρουπ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ από  τον Φεβρουάριο του 2015 να πείσουν την Ελλάδα να δεχτεί κι άλλη λιτότητα ψηφίζοντας «ναι», οι Έλληνες ψήφισαν ΟΧΙ με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά από ότι είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι το σκορ είναι τώρα 2-0 κατά της λιτότητας. Αλλά, τι ακολουθεί;

Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι και τι δεν είναι αυτή η κρίση.  Είναι εκπληκτικό ότι, παρά την ανιαρή ηθικολογική παραφιλολογία που θέλει να αποδείξει το αντίθετο, η ίδια η Ελλάδα (και οι Έλληνες) ΔΕΝ ευθύνονται και τόσο για την κρίση που ονομάζεται Ελλάδα. Για να καταλάβουμε το γιατί, είναι αναγκαίο να «ακολουθήσουμε τα λεφτά» και τους τραπεζίτες που τα δημιουργούν από το χρέος, δηλαδή να καταλάβουμε τι σημαίνει «χρεωστικό χρήμα».Οι ρίζες της κρίσης βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα. Βρίσκονται στην ίδια την τεχνοδομή του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Όταν δημιουργήθηκε το Ευρώ το 1999, δεν ήταν μόνο οι Έλληνες που απέκτησαν πρόσβαση σε δάνεια όπως οι Γερμανοί, αλλά το Ευρώ κατέστη το κατ’ εξοχή φτηνό συναλλαγματικό νόμισμα, στο οποίο δάνειζαν και δανείζονταν οι τράπεζες όλου του κόσμου. Με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, με χώρες που εκλιπαρούσαν να μπουν στο Ευρώ και μια εκκολαπτόμενη πιστωτική έκρηξη, φάνταζε λογικό για τις εθνικές  τράπεζες να επεκτείνουν όσο μπορούσαν τον ιδιωτικό δανεισμό.

Ο σεβασμός της λαϊκής βούλησης αποτελεί συνταγματική επιταγή

Ο σεβασμός της λαϊκής βούλησης αποτελεί συνταγματική επιταγή

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

[Πηγή: iskra, 10/07/2015]

Το δημοψήφισμα ήταν μια μεγάλη στιγμή της άμεσης δημοκρατίας και μια ύψιστη τιμή στην πνευματική κληρονομιά του ελληνικού λαού. Η σημασία του δεν αφορά μόνο τη διαδικασία, αλλά κυρίως στην ουσία της επιλογής. Δημοκρατία σημαίνει ο δήμος «κρατεί», δηλαδή ελεύθερα βούλεται και αποφασίζει. Ο σεβασμός του αποτελέσματος αποτελεί Συνταγματική επιταγή.

Τι ακριβώς αποφάσισε η μεγάλη πλειοψηφία ο ελληνικός λαός; Ότι δεν δέχεται στις προτάσεις των «θεσμών» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ); Τι πρότειναν οι θεσμοί; Μείωση μισθών στο δημόσιο, πάγωμα συντάξεων ως το 2021, αύξηση φόρων ιδιαίτερα ΦΠΑ, κατάργηση εκπτώσεων φόρων στους αγρότες, περικοπές επιδομάτων πρόνοιας και ΕΚΑΣ, νομοθέτηση ομαδικών απολύσεων, ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία, εφαρμογή μεταρρυθμιστικού νόμου στο ασφαλιστικό 3863/2010, αύξηση κρατήσεων για υγειονομική περίθαλψη, μη επιβολή εισφοράς 12% σε κέρδη άνω των 500.000, επιβολή προκαταβολής φόρου στις ατομικές επιχειρήσεις, πλήρης εφαρμογή «εργαλειοθήκης» ΟΟΣΑ, ιδιωτικοποιήσεις, κά. Αντίθετα στο μεγάλο θέμα του χρέους υπήρχε αόριστη αναφορά για εξέταση του το φθινόπωρο, ενώ απουσίαζαν αναφορες στην ανάπτυξη, απασχόληση, παροχή ρευστότητας στην οικονομία, κά.

Ανθρωποθυσίες στον βωμό του τραπεζικού ιερατείου

Ανθρωποθυσίες στον βωμό του τραπεζικού ιερατείου

"Αν Η Ελλάδα ήταν τράπεζα, θα είχε σωθεί". Αφίσσα της γαλλικής Αριστεράς

Συντάκτης: Τάσος Τσακίρογλου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 10/07/2015]

«Η ελληνική κρίση θα μπορούσε να γίνει η αρχή του τέλους της Ευρώπης όπως την ξέραμε». Ετσι τιτλοφορεί το άρθρο του στην «Ουάσινγκτον Ποστ» ο Ματ Ο’ Μπράιαν, ενώ εν είδει επιλόγου προειδοποιεί ότι «το ευρώ μπορεί να αποδειχτεί η Εσπεράντο των νομισμάτων: κάτι που, υποτίθεται, ότι θα έφερνε τους λαούς κοντά, αλλά δεν τα κατάφερε».

Φυσικά η όποια λύση στην ελληνική κρίση, είτε με συμφωνία είτε με Grexit, δεν πρόκειται να λύσει την υπαρξιακή κρίση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οποία ασφυκτιά μέσα στον ζουρλομανδύα του Δημοσιονομικού Συμφώνου και μιας ακραίας τεχνοκρατικής-ολοκληρωτικής αντίληψης για την οργάνωση και τη λειτουργία της.

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

[Πηγή: iskra, 06/07/2015]

1. Ό,τι και να συμβεί τις αμέσως επόμενες, εξαιρετικά κρίσιμες ημέρες, η 5η Ιουλίου θα περάσει στην ιστορία σαν μια εκπληκτική νίκη του ελληνικού λαού, μεγαλύτερη κι απ' την 25η Ιανουαρίου. Ένας μικρός λαός υπέστη πρωτοφανή οικονομική και ψυχολογική βία- κάτι σαν εικονικές εκτελέσεις και εικονικούς πνιγμούς ενός ολόκληρου έθνους- από το ενιαίο μέτωπο όλων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αυτού του πλανήτη.

Βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εκστρατεία οργανωμένης τρομοκρατίας των Ελλήνων ολιγαρχών και των συστημικών καναλιών τους, που ποντάρισαν στην προσχεδιασμένη χρεοκοπία της χώρας για να διασώσουν τα προνόμιά τους- και πρέπει να λογοδοτήσουν γι αυτό, μόλις βγούμε από το τούνελ.

Παρόλα αυτά, οι ελεύθεροι πολιορκημένοι της εποχής μας έμειναν όρθιοι και προκάλεσαν έναν πολιτικό σεισμό που ακούστηκε από τη μια άκρη του κόσμου μέχρι την άλλη. Αυτοί που περίμεναν ότι μέχρι σήμερα θα είχαν κλείσει την «αριστερή παρένθεση», βρίσκονται ήδη στην πολιτική συνταξιοδότηση, σαν τον Σαμαρά, ή ετοιμάζονται να τον ακολουθήσουν.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 27/06/2015]

Η μάχη του δημοψηφίσματος δεν είναι ναι ή όχι στο ευρώ. Αυτό το δίλημμα θέτουν οι αντίπαλοι, εγχώριοι, Σαμαροβενιζέλοι και Ποταμίσιοι, και ξένοι, Βρυξελλιώτες και Βερολινέζοι. Με την ελπίδα ότι θα φοβίσουν τον κόσμο. Το Δημοψήφισμα γίνεται για να απορριφθούν οι επαχθείς όροι της συμφωνίας που προτείνουν οι Δανειστές και να επιδιωχθεί μια νέα συμφωνία. Αρχίζοντας από μηδενική βάση. Είναι (πολύ) πιθανόν ότι τα πράγματα θα οδηγηθούν στο να τεθεί το δίλημμα εντός/εκτός του ευρώ. Αλλά όχι τώρα. Θα τεθεί αν ή όταν οι Δανειστές επιμείνουν στη στάση τους και μετά το Δημοψήφισμα και τη νίκη του όχι. Που οφείλει να είναι συντριπτική, και θα είναι. Η μάχη είναι μακρά, επαναλαμβάνω. Ένα-ένα τα βήματα, η πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας να ακολουθεί, να μην κυριαρχεί η επιθυμία κάποιας αυτόκλητης, υποτιθέμενης, πρωτοπορίας, μειοψηφικής.

Ετοιμάζουν «Ιουλιανό» Μαϊντάν

Ετοιμάζουν «Ιουλιανό» Μαϊντάν

Κατάθεση στεφάνου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο μνημείο του Ιωάννη Καποδίστρια στην Αγία Πετρούπολη παρουσία πολλών μελών της εκεί ελληνικής κοινότητας.

Την πτώση του κυβερνητικού Μετώπου «Κοινωνικής Σωτηρίας», αν δεν υποκύψει στους εκβιασμούς τού Eurogroup, μεθοδεύουν παρασκηνιακές δυνάμεις, τραπεζίτες και ΜΜΕ, θυμίζοντας το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα του 1965.

Συντάκτης: Partisan.gr, 20/06/2015

Τις ημέρες των Ιουλιανών του 1965, όταν οι δυνάμεις της αντίδρασης και της υποταγής της χώρας στην ξένη εξάρτηση ανέτρεψαν την τότε νόμιμη κυβέρνηση της κεντροαριστεράς και άνοιξαν τον δρόμο στην χούντα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, θυμίζει η περίοδος που διανύουμε.

Αν, μάλιστα, η κυβέρνηση δεν υποκύψει στις τελεσιγραφικές απαιτήσεις των δανειστών «εταίρων» στο Eurogroup, ετοιμάζονται να τεθούν σε εφαρμογή σχέδια αποσταθεροποίησης και βίαιης ανατροπής της με την ευλογία των κέντρων εξουσίας στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο και την πιθανή ανοχή της Ουάσιγκτων.

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Συντάκτης: Άρης Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 20/06/2015]

Κάθε καλοκαίρι, στις 19 Ιουνίου, αρκετοί θυμούνται τη φράση «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» που φέρεται να είπε το 1827 ο Κολοκοτρώνης ξεκινώντας την εκστρατεία του εναντίον των νενέκων του Ιμπραήμ. Φέτος όμως, με τις καταγγελίες περί προσκυνήματος και εθνικής προδοσίας να εκτοξεύονται ένθεν κακείθεν, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε την ιστορία της φράσης και από μια άλλη οπτική γωνία.

Μόνον εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα διά την πατρίδα μου

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Πριν από δύο χρόνια δημοπρατήθηκε μια επιστολή του 1822, στην οποία ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναφέρει για πρώτη φορά τη φράση «φωτιά και τσεκούρι» καλώντας τους κατοίκους χωριών της Αχαΐας να συμμετάσχουν στην πολιορκία της Πάτρας… ή να υποστούν τις συνέπειες. Παρ' όλα αυτά η φράση έχει ταυτιστεί στο συλλογικό υποσυνείδητο (αν και όχι αναγκαστικά και στα βιβλία των ιστορικών) με την έναρξη των επιχειρήσεων του Γέρου του Μοριά εναντίον όσων είχαν προσκυνήσει τον Ιμπραήμ ακολουθώντας το παράδειγμα του Δημητρίου Νενέκου.

Χυδαία επίθεση τρομοκράτησης των Ελλήνων

Χυδαία επίθεση τρομοκράτησης των Ελλήνων

Σκίτσο του David Simonds

του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 17/06/2015]

Λυσσομανά εναντίον της χώρας μας ο γερμανικός και ο γαλλικός Τύπος τις τελευταίες μέρες, υποβοηθούμενος και από μερίδα του βρετανικού, τόσο δεξιών όσο και φίλα προσκείμενων προς τους Εργατικούς εφημερίδων. Στο πλαίσιο της επιχείρησης πρόκλησης πανικού στα μέλη της κυβέρνησης Τσίπρα, αλλά και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό ώστε να υποβοηθηθούν τα σχέδιά τους, οι Γερμανοί θυμίζουν πλέον ανοιχτά τον Γκέμπελς, τον υπουργό Προπαγάνδας του Αδόλφου Χίτλερ. «Φινάλε» πανηγύριζε την Κυριακή η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η εφημερίδα της γερμανικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ. «Στις 30 Ιουνίου τελειώνουν τα χρήματα των Ελλήνων και η χώρα χρεοκοπεί. Ερχεται κατόπιν το Grexit;», δηλαδή η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, αναρωτιόταν υποκριτικά και κακόβουλα η υποτιθέμενα σοβαρότερη εφημερίδα της σημερινής Γερμανίας. «Να μην κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ έναντι οποιουδήποτε τιμήματος» έγραφε στην ίδια εφημερίδα το Σάββατο ο Ούρλιχ Γκρίλο, πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων.

Financial Times: Δεν υπάρχει βελούδινο διαζύγιο για Ελλάδα και ευρωζώνη

Financial Times: Δεν υπάρχει βελούδινο διαζύγιο για Ελλάδα και ευρωζώνη

Πλανώνται πλάνην οικτρά όσοι πιστεύουν ότι υπάρχει εύκολος δρόμος μετά το Grexit. Εφικτή μια συμφωνία, εφόσον ηρεμήσουν τα πνεύματα και επικρατήσει η λογική. Αναγκαία η ρύθμιση του χρέους και η δέσμευση για μεταρρυθμίσεις.

Του Martin Wolf

[Πηγή: EURO2day, 17/06/2015]

To ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μαθαίνουμε ότι έγινε δεκτό με αυτοπεποίθηση και πανηγυρισμούς από τους λαούς της Ευρώπης.

Κάτι παρόμοιο φαίνεται να συμβαίνει μετά από χρόνια οικονομικής κρίσης και πολιτικής αναταραχής στην Ελλάδα. Ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων νιώθουν ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Oι ακραίες απόψεις που διατυπώθηκαν στις σελίδες των Financial Times από τον Ιταλό οικονομολόγο, Francesco Giavazzi, εκφράζουν πολλούς υψηλόβαθμους αξιωματούχους.

Τίμοθι Γκάρτον Ας: Η Ευρώπη πρέπει να σώσει την Ελλάδα για να σώσει τον εαυτό της

Τίμοθι Γκάρτον Ας: Η Ευρώπη πρέπει να σώσει την Ελλάδα για να σώσει τον εαυτό της

Ο Βρετανός ιστορικός προειδοποιεί ότι «το ρήγμα του Grexit θα ταρακουνήσει ολόκληρη την ήπειρο»

[Πηγή: LiFO, 15/06/2015]

«Η Ευρώπη πρέπει να σώσει την Ελλάδα για να σώσει τον εαυτό της», είναι ο τίτλος άρθρου του Βρετανού ιστορικού και καθηγητή Ευρωπαϊκών Σπουδών στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Τίμοθι Γκάρτον Ας, στον Guardian. «Ακόμα και αν δεν νοιάζεστε για τον ελληνικό λαό, σας προειδοποιώ - το ρήγμα του Grexit θα ταρακουνήσει ολόκληρη την ήπειρο», τονίζει μεταξύ άλλων.

Όπως επισημαίνει, οι συνέπειες της παραμονής της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης θα είναι άσχημες, αλλά αυτές της ενδεχόμενης εξόδου της θα είναι χειρότερες. «Δεν θα είναι μόνο οικονομικές, αλλά και ανθρώπινες, γεωπολιτικές και ιστορικές. Η Ευρώπη δεν θα είναι ποτέ η ίδια ξανά».

Ο Τίμοθι Γκάρτον Ας σημειώνει πως ένα Grexit θα μπορούσε να συμβεί ακόμα και αύριο. Επισημαίνει πως αυτό έχει σημασία αν συμβεί επειδή αρχικά οι αγορές θα αντιληφθούν ότι η ένταξη στην ευρωζώνη δεν είναι μη αναστρέψιμη και η μετάδοση στα κρατικά ομόλογα των πιο αδύναμων της ευρωζώνης πιθανόν να μην είναι άμεση, αλλά οποιαδήποτε νέα κρίση σε μια αδύναμη οικονομία θα μπορούσε δυνητικά να προκαλέσει επιθετική κερδοσκοπία.

Ευρωπαίοι προς Τσίπρα: Μην υποχωρήσει στη Μέρκελ

Ευρωπαίοι προς Τσίπρα: Μην υποχωρήσει στη Μέρκελ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

[Πηγή: Ελεύθερη Λαϊκή Αντιστασιακή Συσπείρωση, 15/06/2015]

Καθώς έχουμε μπει, κατά τα φαινόμενα, στην τελική ευθεία της διαπραγμάτευσης με τους «εταίρους», κορυφώνεται στα όρια του παροξυσμού η εκστρατεία ιδεολογικής τρομοκρατίας εναντίον του ελληνικού λαού και παράλυσης- παράδοσης της κυβέρνησής του. Όσοι υποστηρίζουν ως «μη χείρον» την άνευ όρων συνθηκολόγηση, αρκούνται να μηρυκάζουν τα επιχειρήματα του «ακραίου Κέντρου» που κυβερνά την Ευρώπη και ευελπιστεί να επιστρέψει σύντομα και στην Ελλάδα: κάθε σκέψη για στάση πληρωμών με στόχο τη γενναία διαγραφή του χρέους είναι τρέλλα αντάξια «οικονομικών βομβιστών αυτοκτονίας», καθώς θα μας οδηγήσει αυτομάτως στην έξοδο από το ευρώ, η οποία, με τη σειρά της, θα φέρει ένα είδος «οικονομικού πυρηνικού χειμώνα». Επιπλέον, μια τέτοια ρήξη δεν θα είχε καμία σχέση με τις αριστερές αξίες, αντίθετα θα μας κατέτασσε στο ίδιο στρατόπεδο με δεξιούς ή και ακροδεξιούς εθνικιστές, όπως η Μαρίν Λεπέν και ο Νάιτζελ Φάρατζ, τους μόνους, εκτός συνόρων, που επιδιώκουν την αποδόμηση της Ε.Ε.

Συνέντευξη – Σούζαν Γουότκινς: Μια ανεξάρτητη Ελλάδα θα ανατίναζε τη γερμανική ηγεμονία

Συνέντευξη – Σούζαν Γουότκινς: Μια ανεξάρτητη Ελλάδα θα ανατίναζε τη γερμανική ηγεμονία

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της Σούζαν Γουότκινς, εκδότριας του New Left Review στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 01/06/2015]

«Αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει ΠΑΣΟΚ Nο2 θα τον καταστρέψουν», εκτιμά η εκδότρια του New Left Review, Σούζαν Γουότκινς η οποία, προσκεκλημένη του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς στο πλαίσιο των τεσσάρων συζητήσεων για την ευρωπαϊκή συγκυρία Aπό το χρέος και τη λιτότητα στη διεκδίκηση της Δημοκρατίας (η τελευταία στις 11/6, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, με το ιστορικό στέλεχος της ιταλικής Αριστεράς Λουτσιάνα Καστελίνα), μίλησε με θέμα: Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση: συνέχειες, ασυνέχειες και αβέβαιη προοπτική.

«Η έξοδος από το ευρώ θα έπρεπε να βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», λέει η Σούζαν Γουότκινς και προσθέτει. «Κι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προετοιμάσει τον ελληνικό λαό στο ποιο θα είναι το κόστος και ποια τα οφέλη της εξόδου. Πρέπει ο ελληνικός λαός να εκπαιδευτεί. Ένα Σχέδιο Β οφείλει να είναι μέρος της διαπραγματευτικής πολιτικής του». Αυτά τόνισε, μεταξύ άλλων, στην εισήγησή της στο Πολυτεχνείο (την Τετάρτη) η Γουότκινς, παραδεχόμενη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται εγκλωβισμένος «σε 5 ή σε 10 μέρες, μεταξύ δυο αυτοκτονικών επιλογών: τη συνθηκολόγηση, κάτι που θα σημάνει την πολιτική του αυτοκτονία ή το σκληρό δρόμο της χρεοκοπίας. Έχει σκληρό αντίπαλο».

Ρήξη: Επιστροφή στην «εποχή των σπηλαίων» ή νέος «χρυσός αιώνας»;

Ρήξη: Επιστροφή στην «εποχή των σπηλαίων» ή νέος «χρυσός αιώνας»;

Όταν τα ήπια επιχειρήματα, για το «σπίτι των λαών», τη δυνατότητα της ΕΕ να μεταρρυθμιστεί και την πειθώ των λογικών επιχειρημάτων, καταρρέουν τότε επιστρατεύεται το τελευταίο επιχείρημα των Μνημονιακών και νεοφιλελεύθερων: Η ρήξη εμφανίζεται σαν ισοδύναμο της επιστροφής στην «εποχή των σπηλαίων».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ*

Αξίζει έτσι να επιχειρήσουμε να σκιαγραφήσουμε το περίγραμμα της επόμενης μέρας της ρήξης, δηλαδή της αθέτησης πληρωμών και της μονομερούς διαγραφής του δημόσιου χρέους και της εξόδου από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι αναγκαίο δε να τονισθεί το τεράστιο μεθοδολογικό πρόβλημα που εγείρεται καθώς με τα δεδομένα του σήμερα επιχειρείται να λυθεί μια εξίσωση του αύριο, όταν όλες οι παράμετροι του προβλήματος θα έχουν αλλάξει άρδην. Πρόκειται μάλιστα για περιορισμό που δεν επιδρά μόνο ούτε καν κυρίως αρνητικά, δεδομένου ότι η σύγκρουση με το κεφάλαιο θα στερήσει την κοινωνία από πολύτιμους και υπαρκτούς πόρους (πχ τα 6 δισ. καθαρών εισροών από τις δοσοληψίες με την ΕΕ το 2015), αλλά κατά βάση θετικά, δεδομένης της ασύλληπτης καταστροφής παραγωγικών δυνάμεων, που τείνει να λάβει ενδημικό χαρακτήρα: από την ανεργία που έχει σταθεροποιηθεί στο 26%, μέχρι το αργούν παραγωγικό δυναμικό που στη βιομηχανία αγγίζει το 34%.