Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πάνε για σύγκρουση με την Ρωσία

Ανακοίνωση του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ)

1. Τη στιγμή που οι δήθεν αντισυστημικές δυνάμεις κάνουν αγώνα ενάντια στο… εμβόλιο, υποθέτοντας ότι έτσι χτυπούν την Υπερεθνική Ελίτ (που διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση), —τμήμα της οποίας μπορεί πράγματι να σχεδίασε την πανδημία, αλλά όχι βέβαια και το εμβόλιο, που δεν είχε κανένα λόγο να το κάνει!—, οι πραγματικές συστημικές δυνάμεις διεκπεραιώνουν άλλα σχέδια που μπορεί σύντομα να μας οδηγήσουν όλους σε ένα πραγματικό Αρμαγεδδώνα.

2. Όλα ξεκίνησαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, όταν οι συστημικές δυνάμεις (η Υπερεθνική Ελίτ) ξεκίνησαν ένα αδυσώπητο αγώνα ενάντια σε κάθε λαό που αντιστεκόταν στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Η αντίσταση αυτή δεν είχε πια τη μορφή του αγώνα για παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση τύπου ΕΣΣΔ κ.λπ., αλλά τη μορφή αγώνα για την εθνική κυριαρχία σαν προϋπόθεση για τον αυτοκαθορισμό των λαών στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με τον λαϊκό αγώνα για το Brexit σήμερα ν’ αποτελεί τυπικό παράδειγμα.

ΗΜΕΡΑ ΝΙΚΗΣ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ

Παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία στη Μόσχα για την 76η επέτειο Ημέρα της Νίκης κατά της Ναζιστικής Ευρώπης!! 

LIVE Γ΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ όχι κατά Βαρβάρων ή Βανδάλων αλλά κατά των Βέβηλων, κατά των Βδελυγμάτων της Παγκόσμιας Ιστορίας!!! ΝΙΚΗ

Τα ρωσικά στρατεύματα και τα στρατιωτικά οχήματα παρελαύνουν στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας κατά την ετήσια παρέλαση της Ημέρας της Νίκης εορτάζοντας την 76η Επέτειο της ήττας της Ναζιστικής Ευρώπης. Είναι η μεγαλύτερη από δεκάδες παρελάσεις που πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη Ρωσία για να εορταστεί η ήττα της ναζιστικής Γερμανίας. 

Στην παρέλαση στη Μόσχα, παρουσία του Πρόεδρου Πούτιν, συμμετείχαν 12.000 στρατιώτες, ενώ ο Ρώσος Υπ. Άμυνας Σοϊγκού εποχούμενος επιθεώρησε τα στρατεύματα πιο συγκινημένος από κάθε άλλη φορά αφού σιμώνει η Ώρα. Αναπόφευκτος ο Πόλεμος, σημειώνουν καλά πληροφορημένες πηγές από τη Μόσχα…

“Νέος Αέναος Πόλεμος”, η εξέλιξη του πολέμου στον 21ο αιώνα

"Δια την των χρημάτων κτήσιν πάντες οι πόλεμοι γίγνονται”.
Πλάτων

Γράφει ο Γελωτοποιός

[Πηγή: Νόστιμον Ήμαρ, 27/10/2016]

Στο “1984” ο Όργουελ αναφέρεται στον διαρκή πόλεμο, μια αυτοτροφοδοτούμενη και αέναη κατάσταση. Και φαίνεται ότι η δυστοπία του επιβεβαιώνεται ξανά, στο νέο μοντέλο πολέμου του 21ου αιώνα.

Οι πόλεμοι μεταξύ κρατών, μέχρι την αρχή του 20ου αιώνα, ήταν σύντομοι. Οι αντιμαχόμενες πλευρές προσπαθούσαν να οδηγηθούν σε μία αποφασιστικής σημασίας μάχη, της οποίας η κατάληξη θα ήταν η βάση για ακόλουθες διαπραγματεύσεις ειρήνης.

Στον 20ο αιώνα, στους δύο παγκόσμιους πολέμους, πολλά δεδομένα άλλαξαν, όμως οι εμπόλεμοι συνέχισαν να προσπαθούν να “κερδίσουν τον πόλεμο”, έστω κι αν η “αποφασιστική μάχη” ήταν η αποτρόπαια επίδειξη της ατομικής βόμβας.

Παγκοσμιοποίηση του πολέμου, 15 χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

Σαμπάνιες θα ανοίγουν σήμερα οι Αμερικάνοι νεοσυντηρητικοί, που σχεδίασαν και εφάρμοσαν την πολιτική του Τζορτζ Μπους, γιορτάζοντας τη συμπλήρωση 15 χρόνων από την 11^η Σεπτεμβρίου του 2001. Η αλήθεια είναι ότι ο θρίαμβος της πολιτικής τους δεν είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η 11^ηΣεπτεμβρίου έχει σταματήσει να «πουλάει» τα τελευταία χρόνια. Τα αφιερώματα στον Τύπο σπανίζουν, οι δακρύβρεχτες ομιλίες και οι όρκοι πίστης στην αστερόεσσα δεν είναι σε μεγάλη ζήτηση. Από την άλλη – κι εδώ έγκειται ο θρίαμβος των νεοσυντηρητικών – η αμερικάνικη επιρροή εξαπλώνεται. Το ντόμινο που θα ξεκίναγε από το Αφγανιστάν μπορεί να μην έφτασε μέχρι τις ακτές του Ατλαντικού, στο Μαρόκο, αλλά και το ότι έφθασε στη Λιβύη αποτελεί κατόρθωμα.

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

O Μπόρις Τζόνσον «ξέχασε» να καλέσει Συρία και Ρωσία σε διάσκεψη για... το συριακό. Ο διττός στόχος της Τουρκίας στην περιοχή.

γράφει ο Μακεδών

[Πηγή: VORIA.gr, 09/09/2016]

Είχα γράψει ότι με την συγκέντρωση τόσων πολεμικών πλοίων διαφόρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν χρειάζεται να ταξιδεύεις με πλοίο στην περιοχή. Μπορείς να βαδίζεις από κατάστρωμα σε κατάστρωμα και πας σε όποια χώρα θέλεις. Το ίδιο γίνεται τώρα και με τις χερσαίες δυνάμεις. Όπου και να πας, κάποιον θα βρεις μπροστά σου. Μόνον που πρέπει να γνωρίζεις καλά τους συσχετισμούς δυνάμεων, για να αντιληφθείς ποιος είναι φίλος και ποιος αντίπαλος.

Ταξίδεψε για τη γειτονιά των Αγγέλων ο σαλπιστής της «Νίκης»: Ο ήρωας Θανάσης Ζαφειρίου

Γράφει ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή*

[Πηγή: Mignatiou.com, 10/09/2016]

Αυτή τη φορά ο χάρος δεν του χαρίστηκε, όπως και τότε. Αυτή τη φορά ο χάρος δεν ήταν καθόλου επιεικής μαζί με τον Θανάση!

Και έτσι ξεκίνησε το στερνό ταξίδι για να συναντήσει τους Ήρωες συμπολεμιστές του, που πέταξαν όλοι αντάμα στους ουρανούς πριν 42 χρόνια, λίγο πριν τα ξημερώματα της 22ης Ιουλίου 1974. Κι άφησαν πίσω τους τον Θανάση, αυτόπτη μάρτυρα της προδοσίας, σημαιοφόρο της τιμής και σαλπιστή της «Νίκης». Για να μας διηγείται, με κάθε ευκαιρία, την Ιστορία της ηρωικής θυσίας τους και να ξεσκονίζει ακατάπαυστα τη ρηχή πατριωτική μας μνήμη!

Συρία: είναι μακρύς ο δρόμος για ειρήνευση

[Πηγή: kassandros, 30/05/2016]

Η κατάσταση στην Συρία απέχει ακόμη πολύ από την λύση.

Οι ΗΠΑ εφαρμόζουν μια ιδιάζουσα πολιτική στο Συριακό. Ο Υπουργός Εξωτερικών Κέρρι αυξάνει συνεχώς την διπλωματική του δραστηριότητα για παύση του πυρός και ειρήνευση ενώ ταυτόχρονα το Πεντάγωνο αυξάνει τις επιθέσεις προς το Ισλαμικό Κράτος, τόσο στην Συρία, όσο και στις γειτονικές της περιοχές στο Ιράκ. Οι ΗΠΑ, δεσμευμένες από την προηγούμενες υποσχέσεις  Ομπάμα για αποφυγή πολέμου στο Ιράκ και την Συρία, αυξάνουν αργά και κρυφά την παρουσία  τους επί του εδάφους, και μόνο προσφάτως  παραδέχτηκε το Πεντάγωνο ότι ο Αμερικανικός Στρατός και οι ειδικές του δυνάμεις λαμβάνουν μέρος ενεργά στις μάχες και όχι ως «σύμβουλοι» όπως δήλωναν μέχρι τώρα.

Η θέση της Ρωσίας είναι επίσης ιδιάζουσα. Ενώ φανερά μάχεται υπέρ του Άσσαντ, προσπαθεί συνεχώς να επιτύχει μια συνεννόηση διαρκείας με τις ΗΠΑ για το Συριακό.

Η επικίνδυνη ζωή Χριστιανών στη Συρία

Η επικίνδυνη ζωή των Χριστιανών στη Συρία

Ο πατέρας Μωυσής από το Χαλέπι μιλάει στην «Κ» για τη σκληρή καθημερινότητα, τα προβλήματα των χριστιανών και τους αντάρτες

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΚΑΟΥΝΑΚΗ

[Πηγή: Καθημερινή, 30/04/2016]

Προσπαθούσαμε για μέρες να επικοινωνήσουμε ώστε να προγραμματίσουμε τη συνάντησή μας. Μια όμως «κοβόταν» η γραμμή, άλλοτε δεν «έπιανε» καν. Συνήθως, μου έστελνε ένα μήνυμα. «Σήμερα θα είναι δύσκολη ημέρα», μου έγραψε ένα πρωινό ο πατέρας Μωυσής από το Χαλέπι της Συρίας. «Eίχαμε βομβαρδισμούς και έπρεπε να μετακινηθούμε» μου εξήγησε αργότερα σε άπταιστα ελληνικά. Εδώ και τέσσερα χρόνια, ο 32χρονος ελληνορθόδοξος κληρικός, τρεις μοναχές και λίγοι ιερείς, μπορεί να έχουν αναγκαστεί να μετακομίσουν από το κτίριο της μητρόπολης –που έχει βομβαρδιστεί και καταστραφεί ολοσχερώς–, δεν έχουν όμως σκεφτεί ποτέ να φύγουν από τη Συρία, παρότι θα μπορούσαν... «Η εκκλησία είναι μεγάλη παρηγοριά για τον κόσμο εδώ», μου εξηγεί.

Η Προφητεία των Μάγια

Η Προφητεία των Μάγια

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 05/03/2016]

Η Μαρία Ζαχάροβα δεν είναι Μέντιουμ, καφετζού του συρμού, ούτε εκκεντρική αποκρυφίστρια. Είναι η έμπειρη εκπρόσωπος Τύπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών με προϊστάμενο τον Σεργκέϊ Λαβρόφ και έως πρόσφατα εκπρόσωπος της ρωσικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ με άψογα αγγλικά, εννοείται. Σε συνέντευξή της, λοιπόν, προ ημερών, σε ρωσικό αλλά αγγλόφωνο τηλεοπτικό κανάλι και στην πρώτη, γενικής φύσεως ερώτηση, διατυπωμένη στα αγγλικά, για την (παγκόσμια) κατάσταση ξεκίνησε την απάντηση της (στα ρώσικα) ως εξής: Μάλλον βιαστήκαμε όταν θεωρήσαμε πως ήταν λάθος η πρόβλεψη των Μάγια ότι το τέλος του Κόσμου θα έρθει το 2012. Διότι όσα συμβαίνουν είναι τα προμηνύματα ότι μπορεί να είχαν δίκιο. Δεν διευκρίνισε πως μπορεί να έρθει το τέλος του Κόσμου αλλά θα ήταν πλεονασμός, όλοι ξέρουν ότι μόνο ένας πυρηνικός Αρμαγεδδών μπορεί να μας καταστρέψει, άπαντες.

Tο πρόβλημα της Τουρκίας

Tο πρόβλημα της Τουρκίας

"Ο Σουλτάνος Ερντογάν καλπάζει προς τον πόλεμο". Πίνακας του ακτιβιστή ζωγράφου Kaya Mar

[Πηγή: KASSANDROS, 27/02/2016]

Η εικόνα των κατεστραμμένων πόλεων της κουρδικής Τουρκίας και της Συρίας είναι η ίδια. Άρματα μάχης και αεροπλάνα βομβαρδίζουν κουρδικές πόλεις στην Τουρκία για μήνες χωρίς να μπορούν να τις καταλάβουν. Μόνο η κλίμακα είναι μικρότερη. Η καταστροφή και ο πόνος είναι οι ίδιοι.

Η Τουρκία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους πολίτες της και τις περιοχές τους. Επίσης έχει οξύνει πολύ τις σχέσεις της με την Ρωσία ,το Ιράν και το Ιράκ και η εμπλοκή της στην Συρία και το θέμα των προσφύγων έχει πολύ βλάψει τις σχέσεις της μα την Δύση.

Το πραγματικό πρόβλημα της Τουρκίας είναι η μονοδιάστατη πολιτική της. Επεκτάθηκε σε ένα Νέο-Οθωμανικό ιμπεριαλισμό σε αυτό που είδε σαν ευκαιρία στην περιοχή ,χωρίς να έχει λύσει το μεγάλο πρόβλημα της δικής της μεγάλης μειονότητας των Κούρδων που θέλουν να δημιουργήσουν δικό τους κράτος πράγμα προς το οποίο η Δύση διάκειται ευνοϊκά.

Όλοι εναντίον όλων στη Συρία

Όλοι εναντίον όλων στη Συρία

του Άρη Χατζηστεφάνου*

[Πηγή: INFO-WAR, 25/02/2016]

Σε «παγκόσμιο πόλεμο» εσωτερικής καύσης, έχει μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες η σύγκρουση στη Συρία. Καθώς τουλάχιστον πέντε χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Τουρκία, Ιράν, Σαουδική Αραβία) εμπλέκονται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, στο στρατιωτικό σκέλος των εξελίξεων η μόνη ασφαλής πρόβλεψη είναι ότι ακόμη και ένα τυχαίο περιστατικό θα μπορούσε πλέον να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις με τρομακτικές συνέπειες σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές, η Γαλλία και οι ΗΠΑ ακύρωσαν στην πράξη την πρόταση ψηφίσματος που είχε καταθέσει η Ρωσία στα Ηνωμένα Έθνη για τον τερματισμό των χερσαίων επιχειρήσεων, που πραγματοποιεί η Τουρκία στα βόρεια σύνορα της Συρίας, και το σεβασμό της συριακής εδαφικής ακεραιότητας.

Η εμπόλεμη ειρήνη

Η εμπόλεμη ειρήνη

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 20/02/2016]

Απειλές για πόλεμο, ακόμα και πυρηνικό, ακούγονται πλέον συχνά-πυκνά με αφορμή την πρόθεση της Τουρκίας να εισβάλει στο έδαφος της Συρίας, αν οι Κούρδοι κυριεύσουν την πόλη Αζάζ μέσω της οποίας οι Τούρκοι τροφοδοτούν τους τζιχαντιστές με πολεμοφόδια. Αν υπάρξει τουρκική χερσαία εισβολή μπορεί να φτάσουμε ακόμα και σε πυρηνικό χτύπημα, λένε οι Ρώσοι. Ως τώρα, σε μόλις πέντε μήνες, οι Ρώσοι μετέτρεψαν την επικείμενη κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ σε θριαμβευτική ανάκτηση των χαμένων εδαφών. Και κυρίως δημιούργησαν τις συνθήκες ώστε οι Κούρδοι της Συρίας να απέχουν μόλις ένα βήμα από την ίδρυση αυτόνομου Κράτους είτε δίπλα στα σύνορα είτε εντός της Τουρκίας, διαμελίζοντάς την.

Πρόκειται για μια τριπλή αποτυχία: Απέτυχε ο σχεδιασμός της Τουρκίας να έχει στα σύνορά της μια Συρία ως κράτος-παρία, υποχείριό της. Απέτυχε, γενικότερα, η επιδίωξη του Ερντογάν να ανασυστήσει την επιρροή της Τουρκίας ως δερβέναγα της Μ. Ανατολής. Απέτυχε και η επιθυμία των υποστηρικτών της στις ΗΠΑ να καταστήσουν την Τουρκία περιφερειακή Δύναμη, ένθετο παίκτη ελέγχου της περιοχής. Οι απειλές του Ερντογάν, και της Σαουδικής Αραβίας, για χερσαία επέμβαση στο Συριακό έδαφος πάσχουν από την αδυναμία και των δυο χωρών να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία αν εισβάλουν χωρίς τη συγκατάθεση και την ενεργό υποστήριξη των ΗΠΑ άμεσα ή με τη μορφή Νατοϊκής στήριξης.

Ο δρόμος για τη Δαμασκό

Ο δρόμος για τη Δαμασκό

Ένας από τους λόγους που υπαγορεύουν τη ρωσοαμερικανική σύγκλιση είναι ότι οι δυο χώρες δεν φαίνονται διατεθειμένες να επιτρέψουν στις παλιές αποικιακές Δυνάμεις, Γαλλία και Βρετανία, (αλλά ούτε στη Γερμανία) να αποκτήσουν εκ νέου λόγο στην περιοχή της Μ. Ανατολής. Και γιατί να το κάνουν όταν μπορούν Μόσχα και Ουάσιγκτον να έχουν αυτές τον πρώτο και μοναδικό λόγο αφήνοντας τους υποδεέστερους Αγγλογάλλους να κλαίνε, μαζί με τους Τούρκους, για τα περασμένα μεγαλεία. Η Γερμανία επιβεβαιώνει ότι στο διεθνές επίπεδο είναι νάνος.

του Απόστολου Αποστολόπουλου

[Πηγή: new-deal.gr, 17/02/2016]

Εχθροί και φίλοι της Ρωσίας αναγνωρίζουν και δημοσίως ότι η παρέμβασή της στη Συρία άλλαξε ριζικά την πορεία του πολέμου. Η Ρωσία ανάτρεψε, την τελευταία στιγμή, την πτώση του Άσαντ, ωθεί στην ανάκτηση των χαμένων εδαφών και στην ήττα των τζιχαντιστών. Ο σχεδιασμός της Τουρκίας να έχει στα σύνορά της μια Συρία ως κράτος-παρία, υποχείριό της, γκρεμίστηκε παταγωδώς. Αντίθετα, η τουρκική κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με την ισχυρή πιθανότητα, αν όχι βεβαιότητα, ότι οι Κούρδοι θα συγκροτήσουν δικό τους κράτος δίπλα στα σύνορα ή μέσα στην Τουρκία, διαμελίζοντάς την. Οι απειλές του Ερντογάν, και της Σαουδικής Αραβίας, για χερσαία επέμβαση στο Συριακό έδαφος πάσχουν από την αδυναμία και των δυο χωρών να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία αν εισβάλουν χωρίς τη συγκατάθεση και την ενεργό υποστήριξη των ΗΠΑ άμεσα ή με τη μορφή Νατοϊκής στήριξης.

Χερσαία εισβολή στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμιο πόλεμο προειδοποιεί ο Μεντβέντεφ

Χερσαία εισβολή στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμιο πόλεμο προειδοποιεί ο Μεντβέντεφ

Χερσαία εισβολή στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμιο πόλεμο προειδοποιεί ο Μεντβέντεφ

[Πηγή: HuffPost Greece, 11/02/2016]

Όλες οι δυνάμεις που εμπλέκονται στη συριακή κρίση πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να επιτύχουν τον τερματισμό του πολέμου και όχι σε ενέργειες που θα οδηγήσουν στο ξέσπασμα μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης, δήλωσε σήμερα Πέμπτη ο Ρώσος πρωθυπουργός Ντμιτρι Μεντβέντεφ.

«Οι Αμερικανοί και οι Άραβες εταίροι μας θα πρέπει να σκεφτούν καλά: Θέλουν έναν μόνιμο πόλεμο;» είπε ο Μεντβέντεφ στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt η οποία θα δημοσιευθεί αύριο Παρασκευή όπως μεταδίδει το Reuters.

«Επιβάλλεται σε όλες τις πλευρές να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» τόνισε.

Μεσοποταμία

Μεσοποταμία

Του Γιώργου Λιερού*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 26/12/2015]

Από εκεί που βρίσκεται σήμερα το Ιράκ, ξεκίνησαν όλα: το κράτος, οι κοινωνικές τάξεις, οι πόλεις, η γραφή, οι οργανωμένες θρησκείες. Το ταξίδι στο Ιράκ είναι ταξίδι στις απαρχές του ιστορικού χρόνου, ένα προσκύνημα για οποιονδήποτε ονειρεύεται να ξαναφτιάξει τον κόσμο από την αρχή. Ανάμεσα στον Τίγρη και τον Ευφράτη βρισκόταν κατά τη Βίβλο η Εδέμ. Εκεί, «από μια μοιραία σύμπτωση» που σύμφωνα με τον Ρουσό «δεν θα έπρεπε να είχε ποτέ συμβεί» χάθηκε η εξισωτική κατάσταση, «η πραγματική νεότητα της οικουμένης», «η ευτυχισμένη κατάσταση για την οποία ήταν φτιαγμένο το ανθρώπινο γένος». Η ίδια η Βαγδάτη και η Βασσόρα δεν είναι μόνο ονειρικός τόπος από τα παιδικά μας αναγνώσματα, η γη από τις Χίλιες και μια Νύχτες ή η χώρα του Σεβάχ του Θαλασσινού.

Σε αυτά εδώ τα μέρη η θύελλα που σηκώθηκε πριν από πέντε-έξι χιλιάδες χρόνια «από τη μεριά του παραδείσου» και «ωθεί ακαταμάχητα τον Άγγελο της Ιστορίας προς το μέλλον» δεν έπαψε να λυσσομανά.

"Proxy" πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες...

"Proxy" πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες...

Ο πλανήτης κατακλύζεται ήδη από σοβαρές συγκρούσεις και ο ορισμός του πολέμου στις μέρες μας ίσως χρειάζεται επαναπροσδιορισμό

του system failure

[Πηγή: the unbalanced evolution ofhomo sapiens, 02/12/2015]

Διαβάζουμε και ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο "proxy war", από διάφορους αναλυτές στην μπλογκόσφαιρα και αλλού. Σε ελεύθερη μετάφραση, ο όρος "proxy war" σημαίνει "πόλεμος δι' αντιπροσώπου". Έχει αλλάξει δραματικά το είδος των πολέμων στις μέρες μας; Μήπως χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε το τι σημαίνει "πόλεμος"; Φαίνεται ότι μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, ο νέος τύπος proxy πολέμων υιοθετείται πλέον όχι μόνο από τρομοκράτες και ομάδες εξτρεμιστών, αλλά ακόμα και από τα πιο ισχυρά έθνη.

Ίσως πράγματι ο όρος "πόλεμος" χρειάζεται να επαναπροσδιοριστεί με την έννοια ότι δεν διεξάγεται απευθείας από τα έθνη, ή, τα ίδια τα έθνη προσομοιώνουν μεθόδους που χρησιμοποιούνται από παραστρατιωτικές ομάδες, αποφεύγοντας μια άμεση σύγκρουση σε πλήρη κλίμακα και σε ανοιχτό πεδίο. Επιπλέον, δεν είναι καθόλου εύκολο να προσδιορίσει κανείς σήμερα την νίκη και την ήττα σε έναν πόλεμο, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό είναι κάτι που έχει εντελώς δευτερεύουσα σημασία.

Ενδοϊμπεριαλιστική Σύγκρουση ή Σύγκρουση Πολιτισμών;

Ενδοϊμπεριαλιστική Σύγκρουση ή Σύγκρουση Πολιτισμών;

Ο Ναπολέων και ο Ουΐλλιαμ Πιτ (πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1873-1801) μοιράζουν τον κόσμο μεταξύ τους. Γελοιογραφία του James Gillray (1805).

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

[Πηγή: iskra, 29/11/2015]

Όταν ο Samuel P. Huntington παρουσίασε στη διεθνή κοινή γνώμη, αλλά και στην επιστημονική κοινότητα το σύγγραμμά του «η σύγκρουση των πολιτισμών» (1993), το ζήτημα προκάλεσε ευρύτερες συζητήσεις, με πρώτη εκδοχή ότι η πτώση του λεγόμενου «ανατολικού κόσμου» ή άλλως του «σιδηρού παραπετάσματος» (αφορά ψυχροπολεμική ορολογία), θα έπρεπε να αντικαταστήσει το δόγμα της σύγκρουσης «Ανατολής-Δύσης» με την εφεύρεση ενός νέου εχθρού, που θα αφορούσε ενδεχομένως το θρησκευτικό φονταμενταλισμό του Ισλάμ.

Η εκδοχή αυτή πέραν του ότι είχε υπεραπλουστεύσει τα πράγματα, δημιουργούσε και σοβαρούς κινδύνους να μεταφέρει το νέο ψυχροπολεμικό κλίμα σε θερμά γεγονότα που δεν θα αφορούσαν μόνο την αντίθεση ανάμεσα σε οργανωμένα κράτη, αλλά θα συνεπαγόταν τη δημιουργία τρομοκρατικών επιθέσεων εντός των κρατών που θα επεδίωκαν μια τέτοια αντιπαλότητα –την αντιπαλότητα δηλαδή του λεγόμενου «πολιτισμένου κόσμου» με το λεγόμενο «θρησκευτικό φονταμενταλισμό του Ισλάμ».

Τα Πετροδολάρια του ISIS

Τα Πετροδολάρια του ISIS

Tου ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 22/11/2015]

Πως και από ποιους χρηματοδοτείται το Ισλαμικό Κράτος. Ο ύποπτος ρόλος των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου και της Τουρκίας

Λαθρεμπόριο πετρελαίου και αρχαιοτήτων, εκβιασμοί και λύτρα αλλά και δωρεές…από τα πλούσια κράτη του Περσικού Κόλπου είναι μερικές από τις πηγές χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους. Το ΙΚ άλλωστε έχει τεράστιες χρηματοδοτικές ανάγκες, καθώς ελέγχει πλέον μία περιοχή στην οποία κατοικούν 8-10 εκατ. άνθρωποι και έχει στρατολογήσει στις τάξεις του περί τους 100.000 μαχητές τους οποίους πρέπει να πληρώνει…

Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο για το οποίο ούτως ή άλλως εξακολουθεί να χύνεται άπλετο αίμα στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Όπως έγραφαν πρόσφατα και οι «Financial Times», «το πετρέλαιο είναι ο μαύρος χρυσός που χρηματοδοτεί τη μαύρη σημαία του Ισλαμικού Κράτους-κινεί την πολεμική του μηχανή, παρέχει ηλεκτρισμό και δίνει τη δυνατότητα στους τζιχαντιστές να διαθέτουν ένα σοβαρό ατού κατά των γειτόνων τους».

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Σκίτσο του Payam Boromand (Ιράν)

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 18/11/2015]

Οι αλαλαγμοί εναντίον των τζιχαντιστών, του φανατισμού, της τρομοκρατίας, δεν αλλάζουν ούτε κατά κεραία τις θέσεις των Δυτικών χωρών στο Συριακό-Μεσανατολικό. Κεντρικό αίτημα / απαίτηση των Αρχόντων της Δύσης ήταν και παραμένει να φύγει ο Άσαντ, το επιβεβαίωσε στην ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση ο Ολάντ την Δευτέρα, 16-11. Ο Άσαντ είναι ο άνθρωπος κλειδί για να φύγουν οι Ρώσοι από την περιοχή ή –αν δεν έφευγαν- να μείνουν ως ενοχλητικός αλλά ανήμπορος γείτονας υπό την συγκαταβατική ανοχή των ισχυρών που είχαν από αιώνες τον έλεγχο της Μ. Ανατολής.

Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα και όσο και αν το βρίσκουν κοινότοπο και τετριμμένο, ξεπερασμένο, ορισμένοι, ιδίως της Αριστεράς, ανίκανοι να αντιληφθούν τι σημαίνει κρατικό συμφέρον και γεωπολιτική διάσταση των πραγμάτων, η διάσημη φράση του Κλαούζεβιτς ισχύει απολύτως. Αν η Ευρώπη, η Δύση ακριβέστερα, βρίσκεται σε πόλεμο με τους ισλαμιστές, όπως διακηρύσσουν στομφωδώς οι διάφοροι πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι το ουσιαστικό στη στάση τους. Το συμφέρον τους επιτάσσει να παραμείνουν κυρίαρχοι στη Μ. Ανατολή και θα κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν. Θα ρίξουν όση στάχτη χρειάζεται στα μάτια μας, θα χύσουν όλα τα δάκρυα, θα φορέσουν την πανοπλία του αγνού ιππότη, θα κάνουν τα πάντα για να μας σύρουν πίσω τους. Μας χρειάζονται. 

ΗΠΑ: Η χώρα που δεν κέρδισε κανένα πόλεμο

ΗΠΑ: Η χώρα που δεν κέρδισε κανένα πόλεμο

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: INFO-WAR, 08/11/2015]

Πόσους πολέμους κέρδισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Στη νέα ταινία του, με τίτλο «Where to Invade Next» (Πού θα εισβάλουμε την επόμενη φορά;) ο Μάικλ Μουρ απαντά μονολεκτικά: Κανένα. Ισως όμως το πραγματικό ερώτημα θα έπρεπε να είναι αν σημασία έχει η νίκη ή ο ίδιος ο πόλεμος.

Πριν από περίπου έναν χρόνο ο Αμερικανός συγγραφέας και ιστορικός Τομ Ενγκελχαρτ παρουσίασε πέντε θέσεις για την αμερικανική πολεμική μηχανή, που, όπως έλεγε, κανένας δεν ήθελε να παραδεχτεί στο εσωτερικό των ΗΠΑ: