Προς σύγκρουση με τη Γερμανία;

Του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: iskra, 29/01/2017]

Πληθαίνουν οι ενδείξεις – ενδείξεις, όχι αποδείξεις – ότι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

Οι απόγονοι του Χίτλερ

Το τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος κλεμμένων χρημάτων των Εβραίων, καθώς επίσης χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες των κατεχομένων χωρών, στην Αργεντινή – με τη βοήθεια του οποίου η βιομηχανία στη Γερμανία τελικά ανέκαμψε και αργότερα αναπτύχθηκε, στο μεταπολεμικό θαύμα.

Του Άρη Οικονόμου

[Πηγή: Analyst.gr, 24/10/2016]

«Το ευρώ είναι κατά πολλούς το νόμισμα, μέσω του οποίου «θα αναδυθεί από τη στάχτη» ξαφνικά, χωρίς να το περιμένει κανείς, η τέταρτη γερμανική αυτοκρατορία – το 4ο Ράιχ όπως ήδη ορισμένοι φοβούνται.

Η νέα αυτή μεγάλη δύναμη στον πλανήτη θα διεκδικήσει, εφάμιλλα με τις υπόλοιπες (Η.Π.Α., BRICS), την παγκόσμια ηγεμονία – αφού συμπληρωθεί με τα κράτη που ήδη βρίσκονται στην «ουρά αναμονής» (Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία, Κροατία, Τσεχία και Ουγγαρία), επεκτεινόμενη στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας.

Ένας χρόνος αυτοεξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκληρής δοκιμασίας της κοινωνίας

Ένας χρόνος αυτοεξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκληρής δοκιμασίας της κοινωνίας

Σκίτσο του Αρκά

Η αποφράδα επέτειος του Τρίτου Μνημονίου και οι μέχρι τώρα συνέπειές του 

[Πηγή: iskra, 14/08/2016]

Το ΑΕΠ εξακολουθεί να βυθίζεται σε ολοένα και χαμηλότερα επίπεδα και οι φόροι –ειδικά οι έμμεσοι– έχουν φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο αναλογικά με το ΑΕΠ της χώρας από τότε που ξεκίνησε η περιπέτεια των μνημονίων. Τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων –μετοχές, ακίνητα, καταθέσεις– βυθίζονται, ενώ οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα –πότε διά της μερικής απασχόλησης και πότε μέσω των ατομικών συμβάσεων– εξακολουθούν να υποχωρούν. Η παιδική φτώχεια κινείται κοντά στα ιστορικά υψηλά, ενώ η στατιστική υπηρεσία καταγράφει νέο ρεκόρ στα άτομα με υλικές στερήσεις. 

Πώς οι δανειστές μαζί με την προδοτική πολιτική ηγεσία κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία

[Πηγή: Mignatiou.com, 29/07/2016]

Οι αξιωματούχοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου απέτυχαν να προβλέψουν την ελληνική κρίση στο πραγματικό μεγεθος της, τους μήνες πριν από τον Μάιο του 2010, με αποτέλεσμα να γίνουν σοβαρότατα λάθη και «παρανομίες», και να παραβιαστεί και αυτό το καταστατικό του ΔΝΤ με αφανείς και περίεργες διαδικασίες, για να ενταχθεί η Ελλάδα στον σκληρό μηχανισμό του Ταμείου και των Ευρωπαίων.

Η έκθεση του του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office-IEO), είναι μία ισχυρότατη απόδειξη πως η χώρα μας οδηγήθηκε στο Μνημόνιο, αντί να ενεργοποιηθούν άλλες διεργασίες που θα έσωζαν την οικονομία και θα τερμάτιζαν μία οικονομική κρίση που διαρκεί μέχρι σήμερα. Συνοδεύεται από 14 άλλα κείμενα, τα οποία ρίχνουν φως στην ελληνική οικονομική τραγωδία. Είναι ξεκάθαρο ότι για την κατάσταση της οικονομίας φέρουν βαρύτατες ευθύνες οι Έλληνες πολιτικοί. Στη συνέχεια την αποτελείωσαν τα άθλια Προγράμματα των δανειστών.

Εκλεγμένοι τρομοκράτες

Εκλεγμένοι τρομοκράτες

από την Κατερίνα Γκαράνη

[Πηγή: Νόστιμον Ήμαρ, 30/05/2016]

“Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (2002/475/ΔΕΥ)”.

Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό εγχειρίδιο που πρέπει κάθε Έλληνας πολίτης να διαβάσει και να το φέρει ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις τον σέρνουν για επιβαλλόμενα χρέη, για οφειλές προς δημόσιους οργανισμούς ενώ είναι ένα πολύ σοβαρό εργαλείο για όλους όσοι σύντομα θα αναγκαστούν να προβούν σε δίκη εναντίον της Τράπεζας που θα τους κατάσχει το σπίτι.

Η συγκεκριμένη απόφαση της Ε.Ε αναφέρεται αόριστα σε οποιαδήποτε τρομοκρατική οργάνωση έχει βάλει στόχο να προσβάλει σοβαρά μία χώρα. Χώρα όχι Κράτος, χώρα όχι κυβέρνηση ή πολίτευμα.

Το θέατρο του παραλόγου

Εάν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, τότε θα χάσουμε τα σπίτια μας, θα χάσουμε τις καταθέσεις μας, θα χάσουμε το ευρώ, θα χρεοκοπήσουμε και τελικά θα καταλήξουμε σκλάβοι χρέους των ξένων στο διηνεκές – στην ίδια μας την πατρίδα!  

από τον ΒΑΣΙΛΗ ΒΙΛΙΑΡΔΟ

[Πηγή: Analyst.gr, 25/05/2016]

«Μυστικά μεταξύ τους, τα υψηλόβαθμα στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης παραδέχονται φυσικά ότι, η Ελλάδα χρειάζεται μία διαγραφή του χρέους της. Είναι αυτονόητο, αφού προφανώς δεν είναι τυφλοί.

Έχουν όμως παγιδευτεί στο ψέμα, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι φερέγγυα, άρα ικανή να πληρώνει τις υποχρεώσεις της – κάτι που έχουν ξανά και ξανά «σερβίρει» στους δικούς τους απλούς γερμανούς βουλευτές. Χωρίς αυτό το ψέμα, η Ελλάδα δεν θα ήταν πλέον μέλος της Ευρωζώνης. Το συγκεκριμένο ψέμα όμως, δεν μπορεί να διατηρηθεί αιώνια» (πηγή: Financial Times σε ελεύθερη μετάφραση / Το ΔΝΤ και η μπλόφα του Βερολίνου για την Ελλάδα).

Γαλλία - Μάης 2016: Με κομμένη την ανάσα!...

Γαλλία - Μάης 2016: Με κομμένη την ανάσα!...

Του Γιώργου Μητραλιά

[Πηγή: contra-xreos, 02/05/2016]

Περνούν πια οι εβδομάδες και οι μήνες και η συνεχώς αναγγελλόμενη από τα γαλλικά ΜΜΕ «κόπωση» και «εξάντληση» του λαϊκού κινήματος ενάντια στον αντεργατικό «νόμο της εργασίας» δεν λέει να επιβεβαιωθεί από τα γεγονότα. Συμβαίνει μάλιστα το ακριβώς αντίθετο. Το κίνημα απλώνεται πια σε όλη τη Γαλλία, ριζοσπαστικοποιείται όσο κανένα άλλο στα τελευταία 30 χρόνια και  εφευρίσκει νέες αμεσοδημοκρατικές δομές συσπείρωσης και δράσης των κινητοποιημένων πολιτών, σαν την Nuit Debout, που ριζώνουν πια στις πλατείες πολλών δεκάδων γαλλικών πόλεων! Και είναι ακριβώς επειδή συμβαίνουν όλα αυτά, που η κυβέρνηση Ολάντ-Βαλς, η δεξιά έως ακροδεξιά αντιπολίτευση των Σαρκοζί-Λε Πεν αλλά και σύσσωμο το γαλλικό κατεστημένο δείχνουν μια πρωτοφανή νευρικότητα, απειλούν θεούς και δαίμονες, και εγκαινιάζουν νέες μορφές δράσης των κατασταλτικών (ΜΑΤ, αστυνομία) και προπαγανδιστικών τους μηχανισμών (ΜΜΕ)!

Οι ιταλικές ενστάσεις με την Ε.Ε.

Οι ιταλικές ενστάσεις με την Ε.Ε.

[Πηγή: KASSANDROS, 09/02/2016]

Μέχρι το καλοκαίρι του 2015 οι σχέσεις της Ιταλίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με την Ένωση βελτιώνονταν διότι και τα οικονομικά στοιχεία της βελτιώνονταν επίσης.

Η Οικονομία αναπτύχθηκε κατά 0,8% το 2015, η ανεργία έπεσε στο 11,3% και το 2016 φαινόταν ακόμη καλλίτερο με ανάπτυξη 2,5% και έλλειμμα 2,4%, εντός των ορίων της Κομμισιόν. Σε αυτό βέβαια βοήθησαν τόσο η ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ όσο και η χαμηλή τιμή του πετρελαίου. Πάντως μέχρι πρόσφατα η Ιταλική Οικονομία βελτιώνονταν.

Όμως ξαφνικά ο χαρισματικός Πρωθυπουργός της Ιταλίας Ρέντζι άρχισε να δυστροπεί και να ασκεί έντονη κριτική τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και ιδιαίτερα στην Γερμανία.

Τρεις είναι οι κύριοι λόγοι της σύγκρουσης, το προσφυγικό, η ενέργεια και οι προβληματικές Τράπεζες, πίσω όμως από αυτά κρύβεται η διαφωνία για την λιτότητα και την Ηγεμονία εντός ΕΕ της Γερμανίας.

Ντούσαν Σιτζάνσκι: «Η ΕΕ ακροβατεί στην κόψη του ξυραφιού»

Ντούσαν Σιτζάνσκι: «Η ΕΕ ακροβατεί στην κόψη του ξυραφιού»

Ο πρώην σύμβουλος του Μπαρόζο, διακεκριμένος πανεπιστημιακός, εξηγεί στο «Π» το πώς η ΕΕ «κακοφόρμισε»

Συνέντευξη: Δέσποινα Παπαγεωργίου

[Πηγή: Το Περιοδικό, 08/02/2016]

 Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που σε αιχμαλωτίζουν με τη βελούδινη φυσική τους ευγένεια. Μια ευγένεια που μοιάζει να έρχεται από άλλη εποχή, άχρονη, πάντως από εποχή ανθρώπων – σφυρηλατημένη στα τραύματα της ιστορίας, κι άρα, ερωτευμένη με τη ζωή. Είναι κάτι που αποτυπώνεται και στη φυσιογνωμία του, γοητευτική ακόμα και στα 89 του χρόνια. Όπως έλεγε και η Κοκό Σανέλ, όταν γεννιέσαι έχεις το πρόσωπο που σου δίνει η φύση, μεγαλώνοντας έχεις το πρόσωπο που σου αξίζει. Γεννημένος στο πολύπαθο Βελιγράδι, ο καθηγητής Ντούσαν Σιτζάνσκι είναι φύτρα βαλκανική, κατοικεί, όμως, μόνιμα στη Γενεύη και έχει ελβετική υπηκοότητα.

Με τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο διατηρούν χρόνια στενή φιλική σχέση, κάτι που επέτρεπε στον καθηγητή, όπως θα αποκαλύψει, να είναι ίσως ο μόνος που του έλεγε ευθαρσώς τη γνώμη του, ακόμα και αν διαφωνούσαν πλήρως, κατά τα δέκα χρόνια που διατέλεσε ειδικός σύμβουλός του.

Η οικονομική Σχολή του Φράιμπουργκ και η κυριαρχία της στην Ευρώπη

Η οικονομική Σχολή του Φράιμπουργκ και η κυριαρχία της στην Ευρώπη

του Μανόλη Αλεξάκη

[Πηγή: tvxs, 29/12/2015]

Ίσως τα πράγματα να ήταν πιο ξεκάθαρα στο μυαλό μας, αν τα βλέπαμε κάτω από αυτό το πρίσμα. Αναφέρομαι στην κατεύθυνση και στις προτεραιότητες που τις τελευταίες δεκαετίες έχουν κυριαρρχήσει στην Ευρώπη, κάτι που εμείς εμπεδώνουμε τα τελευταία χρόνια με αφορμή την κρίση χωρίς προηγούμενο για τους πολίτες και τη χώρα μας. Ο κανονοφιλελευθερισμός (ordoliberalism), η οικονομική προσέγγιση της Οικονομικής Σχολής του Freiburg σχηματοποιήθηκ εδώ και ογδόντα περίπου χρόνια, έχοντας ως βασικό εμπνευστή της τον Έικεν (Walter Eucken). Νομίζω πως μας βοηθά αν πούμε πως ο Β. Σόϊμπλε γεννημένος στην πόλη αυτή, όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Καζαντζάκης, ακολουθεί και πρεσβεύει τις αρχές της Σχολής αυτής.

Η Ordnungspolitik προέκυψε τη δεκαετία του '30. Σε αντίθεση με την κλασική σχολή του laisser faire δε δέχεται την αρχή της αυτόματης λειτουργίας της αγοράς. Αντίθετα απαιτεί το κράτος να λειτουργεί ως ο παράγοντας εκείνος που θα πρέπει να διευκολύνει τη λειτουργία της. Μάλιστα είναι εκείνο που θα πρέπει με τους θεσμούς του και ένα ευνοϊκό πλαίσιο να ενισχύει και να τροφοδοτεί τον ανταγωνισμό. Για τη Σχολή αυτή οι ΚΑΝΟΝΕΣ έχουν ένα χαρακτήρα «θεϊκό».

Η “εκβιαστική στάση” των Τροϊκανών και η αποτυχία των πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα

Η “εκβιαστική στάση” των Τροϊκανών και η αποτυχία των πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα

[Πηγή: Mignatiou.com, 09/11/2015]

Για αποτυχία των πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα και «εκβιαστική» στάση της τρόικα, η οποία λειτουργεί διχαστικά για την Ευρώπη, κάνει λόγο ο γερμανός δημοσιογράφος Χάραλντ Σούμαν σε συνέντευξη του προς τη βελγική εφημερίδα De Standaard. Σημειώνεται πως ο γερμανός δημοσιογράφος έχει εργαστεί για δεκαετίες σε εφημερίδες όπως η Tagesspiegel και τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε εμβριθώς με την ελληνική κρίση και τον ρόλο της τρόικα σε αυτήν. Αποτέλεσμα των ερευνών του είναι το ντοκιμαντέρ «The trail of the trojka», το οποίο έχει ήδη πάνω από 10.000.000 προβολές στο youtube, επισημαίνει η εφημερίδα.

Πρώτα απ’ όλα ο γερμανός δημοσιογράφος εγείρει το ζήτημα της έλλειψης της λογοδοσίας της τρόικα, σημειώνοντας ότι «είναι σχεδόν αδύνατο να έχει κανείς πρόσβαση στα έγγραφά της». «Για παράδειγμα», εξηγεί, «προσπάθησα να βρω ποιος αποφάσισε ότι η Ελλάδα έπρεπε να ξοδέψει μόλις το 6% του ΑΕΠ της για την υγεία ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην Γερμανία είναι 10%. Η ελληνική κυβέρνηση παραπέμπει στην τρόικα, η Κομισιόν ‘δείχνει’ την ελληνική κυβέρνηση και τελικά κανείς δεν μπορεί να λάβει καμία απάντηση».

Γιατί οι Γερμανικοί κανόνες ...αγνοούν τον Αριστοτέλη

Γιατί οι Γερμανικοί κανόνες ...αγνοούν τον Αριστοτέλη

Ένα θέμα που επανέρχεται σταθερά για τον τρόπο που οι ηγέτες της Γερμανίας αντιμετωπίζουν την Ευρωζώνη είναι η επιμονή τους για την σημασία να ακολουθούνται οι κανόνες. Το μοτίβο αυτό εγείρει ερωτήματα σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες που απαιτούν να μάθουν γιατί η Γερμανία διατηρεί αυτή την τόσο άκαμπτη στάση. Η απάντηση, όπως αποδεικνύεται, αντανακλά τον τρόπο που το ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης της Γερμανίας έχει διαμορφώσει τον τρόπο λήψης αποφάσεων, καθώς και την γερμανική ιστορική εμπειρία με τις κρίσεις χρέους.

Η εμμονή της Γερμανίας με τους κανόνες είναι πολύ παλαιότερη από την σημερινή κρίση της ευρωζώνης. Οι διαμορφωτές της πολιτικής της πάντα επέμεναν ότι η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να έχει κοινό νόμισμα χωρίς προηγουμένως να αποκτήσει οικονομική σύγκλιση. Αλλά φαινόταν ότι κάτι τέτοιο ποτέ δεν θα μπορούσε να συμβεί. Οπότε, την δεκαετία του ’90, όταν συγκροτήθηκε η ευρωζώνη, η Γερμανία ζητούσε αυστηρή εφαρμογή των «κριτηρίων σύγκλισης», των απαιτούμενων δηλαδή για την υιοθέτηση του ευρώ.

Συνέντευξη του N. Τσόμσκι για την κρίση της ευρωζώνης

O N. Τσόμσκι για την κρίση της ευρωζώνης, την Ελλάδα και την προοπτική του ριζοσπαστικού κινήματος

Είναι μεγάλο λάθος να προσανατολιζόμαστε μόνο προς την τετραετή εκλογική φαντασμαγορία και μετά να πηγαίνουμε στα σπίτια μας. Οι αλλαγές δεν έρχονται με αυτόν τον τρόπο. Η κινητοποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια διαρκή οργάνωση των ανθρώπων, που ίσως να είχε αποτελέσματα μακροπρόθεσμα.

Σε όλη τη διάρκεια της λαμπρής του καριέρας, μία από τις κύριες ενασχολήσεις του Νόαμ Τσόμκσι ήταν να αμφισβητεί –και να μας κάνει να αμφισβητούμε- τις πεποιθήσεις και τις νόρμες που διέπουν τη κοινωνία μας.

Μετά από μια ομιλία με θέμα την εξουσία, την ιδεολογία και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ο ανεξάρτητος ιταλός δημοσιογράφος Τομάσο Σεγκαντίνι συναντήθηκε με τον ογδονταεξάχρονο για να συζητήσουν κάποια από τα θέματα αυτά, όπως και τη σχέση τους με τις διαδικασίες κοινωνικής αλλαγής.

Ο κρατικός λαϊκισμός υπό την απουσία μίας Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας

Ο κρατικός λαϊκισμός υπό την απουσία μίας Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας

Του Σάντρο Μετζάντρα *

[Πηγή: Mignatiou.com, 01/08/2015]

Το πρόβλημα της Δημοκρατίας στην Ευρώπη, έτσι όπως υπογραμμίστηκε σ’ όλη του την οξύτητα από το τερατούργημα της 13ης Ιουλίου 2015, συναρτάται άμεσα και με το πρόβλημα της νομιμοποίησης των δυνάμεων εντός της Ευρώπης. Τουλάχιστον κατ’ όψιν, το πλέον σοβαρό από τα επιχειρήματα που επιστρατεύθηκαν, πριν- και a fortiori, μετά- το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, από τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προκειμένου ν’ αφοπλίσουν το αίτημα της Ελληνικής κυβέρνησης για διαπραγματεύσεις (για το χρέος, την οικονομία και το μέλλον της χώρας εντός του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος) ήταν το κάτωθι: Οι ανάγκες ενός λαού κράτους- μέλους της ΕΕ (ή ενός μέλους της ευρωζώνης) δεν είναι δυνατόν να υπερφαλαγγίζουν τις ανάγκες των άλλων 18 (ανάγκες που εκφράζονται από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους, που βασίζουν τη νομιμοποίησή τους στις τακτικές εκλογικές αναμετρήσεις).

Το ιταλικό «plan B» του Μπέπε Γκρίλο

Το ιταλικό «plan B» του Μπέπε Γκρίλο

[Πηγή: dw, 30/07/2015]

Οι βουλευτές του Κινήματος Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο, επηρεασμένοι από τις εξελίξεις στην Ελλάδα, παρουσιάζουν τις λεπτομέρειες του δικού τους «σχεδίου Β» για μια ενδεχόμενη έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ.

Ο Μπέπε Γκρίλο επιμένει και ζητά την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ. Σε επίσημο ανακοινωθέν τους, οι βουλευτές του Κινήματος Πέντε Αστέρων αναφέρονται, μεταξύ άλλων, στις λεπτομέρειες του δικού τους «σχεδίου Β», το οποίο ετοίμασαν αναφορικά με μια ενδεχόμενη της Ιταλίας από το κοινό νόμισμα.

Τα κεντρικά σημεία του σχεδίου αυτού είναι τα εξής: η δημιουργία μιας Τράπεζας της Ιταλίας με πλήρη κυριαρχία, η οποία θα μπορεί να κόβει και πάλι εθνικό νόμισμα και να γίνει ύστατος δανειστής καθώς και η δυναντότητα παρέμβασης του ιταλικού υπ. Οικονομικών στα κεφάλαια τραπεζικών οργανισμών και ασφαλειών.

Στίγκλιτς: Πρόβατο επί σφαγή η Ελλάδα

Στίγκλιτς: Πρόβατο επί σφαγή η Ελλάδα

Ο νομπελίστας οικονομολόγος επαναλαμβάνει τη θέση του για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του ελληνικού προγράμματος, κάνει λόγο για μια «φυλακή οφειλετών» και εξηγεί γιατί οι τελευταίες εξελίξεις έχουν να κάνουν με πολύ περισσότερα από την Ελλάδα και το ευρώ

της Ιωάννας Μπρατσιάκου

[Πηγή: NEWS247, 26/07/2015]

Τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τη νέα συμφωνία Ελλάδας πιστωτών και τα παράδοξα του τρίτου μνημονίου διερευνά ο γνωστός οικονομολόγος Τζόζεφ Σίγκλιτς σε νέο άρθρο του με τίτλο «Η Ελλάδα πρόβατο επί σφαγή» που δημοσιεύεται στους New York Times.

Ο βραβευμένος με νόμπελ Αμερικανός οικονομολόγος, εξηγεί ακόμα μια φορά την αναποτελεσματικότητα του ελληνικού προγράμματος που «δεν έχει κανένα νόημα ούτε για την Ελλάδα ούτε για τους πιστωτές της» και τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει το νέο κύμα λιτότητας στην ελληνική οικονομία.

Ευρωπαϊκό βραχυκύκλωμα

Ευρωπαϊκό βραχυκύκλωμα

του Γιώργου Καπόπουλου

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 22/07/2015]

Ο Μπιζέ στην όπερα «Η Αρλεζιάνα» μιλά συνεχώς για την ομώνυμη ηρωίδα που δεν εμφανίζεται ποτέ επί σκηνής, ενώ εξακολουθεί να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Η κορύφωση της ελληνικής κρίσης σκίασε την εμβάθυνση της Ευρωζώνης στη συνταγή αυστηρότεροι έλεγχοι των εθνικών προϋπολογισμών στη φάση κατάρτισής τους, συγκρότηση υπερυπουργείου Οικονομικών της Ευρωζώνης και μετά συνολική θωράκιση, μεταφορά πόρων και κοινός δανεισμός, που είχαν διαμορφώσει παρασκηνιακά Βερολίνο και Παρίσι. Ούτε η Γαλλία των Ολάντ - Βαλς, ούτε η Ιταλία του Ρέντσι αντέχουν την υλοποίηση της προαπαιτούμενης πρόσθετης δημοσιονομικής λιτότητας που απαιτεί η Γερμανία στο όνομα της συμπλήρωσης της ημιτελούς ΟΝΕ.

Είναι το ευρώ κοινό νόμισμα;

Είναι το ευρώ κοινό νόμισμα;

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 21/07/2015]

 Το ερώτημα μοιάζει ρητορικό αφού με το ίδιο ευρώ μπορείς να πληρώσεις για προϊόντα και υπηρεσίες, στην Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Μαδρίτη χωρίς συναλλαγματικό κόστος, αν και οι προμήθειες των τραπεζών-τουλάχιστον στην Ελλάδα-παρέμειναν αλμυρές όχι μόνο για να μεταφέρεις ευρώ σε κάποια από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης αλλά ακόμη και από τράπεζα σε τράπεζα και ας απέχει μόλις μερικά τετράγωνα…

 Πόσο κοινό είναι άλλωστε ένα νόμισμα το οποίο χρησιμοποιείται ως απειλή, επειδή ένας λαός ψήφισε «λάθος» στις εκλογές ή το δημοψήφισμα, στο οποίο οι ίδιοι οι εταίροι έθεσαν το δίλημμα « ή ψηφίζετε ΝΑΙ ή Grexit»;

Καταργώντας τη δημοκρατία

Καταργώντας τη δημοκρατία

Graffiti με το Γκόλλουμ, από την ταινία "Lord of the Rings", στο τείχος που περικλείει το νέο κτίριο της ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη

[Πηγή: Inprecor, 11/07/2015]

Μπορεί η Ελλάδα να είναι οικονομικά χρεοκοπημένη, όμως η τρόικα είναι πολιτικά χρεοκοπημένη. Εκείνοι που καταδιώκουν αυτή τη χώρα κατέχουν μια παράνομη, αντιδημοκρατική εξουσία, μια εξουσία που τώρα επηρεάζει όλους μας.

Ας πάρουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εδώ η κατανομή της εξουσίας είναι τέλεια μελετημένη: για τις αποφάσεις του ΔΝΤ απαιτείται πλειοψηφία 85% και οι ΗΠΑ έχουν το 17% των ψήφων. Το ΔΝΤ ελέγχεται από τους πλούσιους και εξουσιάζει τους φτωχούς προς όφελος των πρώτων. Αυτό που κάνει τώρα στην Ελλάδα είναι το ίδιο που έκανε στη μια φτωχή χώρα μετά την άλλη, από την Αργεντινή μέχρι τη Ζάμπια. Τα προγράμματα δομικών αναδιαρθρώσεων του ΔΝΤ έχουν αναγκάσει πάμπολλες εκλεγμένες κυβερνήσεις να συρρικνώσουν τις δημόσιες δαπάνες, να διαλύσουν τη δημόσια υγεία, τη δημόσια παιδειά και τα άλλα μέσα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν «της γης τους κολασμένους» να βελτιώσουν τη ζωή τους.

Kρούγκμαν: Το τοξικό μείγμα της λιτότητας και του σκληρού νομίσματος

Kρούγκμαν: Το τοξικό μείγμα της λιτότητας και του σκληρού νομίσματος

Το «τοξικό μείγμα» του συνδυασμού δημοσιονομικής λιτότητας κι ενός σκληρού νομίσματος υποδεικνύει ο Πολ Κρούγκμαν ως τον μεγάλο «ένοχο» που μετέτρεψε το ελληνικό χρέος σε ολοκληρωτική, όπως λέει, καταστροφή.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος, με νέο άρθρο του, τονίζει ότι το ελληνικό πρόγραμμα χωρίς γενναία ελάφρυνση του χρέους ήταν εξ αρχής καταδικασμένο σε αποτυχία, όση δοσολογία λιτότητας κι εάν εφάρμοζε η χώρα μας.

[Πηγή: tvxs, 08/07/2015]

Ολόκληρο το άρθρο του Κρούγκμαν:

Είναι πλέον ξεκάθαρο, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο, ότι το ελληνικό πρόγραμμα χωρίς μία γενναία ελάφρυνση χρέους ήταν από την αρχή καταδικασμένο σε αποτυχία.