Σε κλίμα συγκίνησης ο τελευταίος αποχαιρετισμός στον Θέμο Στοφορόπουλο

Σε κλίμα συγκίνησης ο τελευταίος αποχαιρετισμός στον Θέμο Στοφορόπουλο 

Τον τελευταίο αποχαιρετισμό μέσα σε κλίμα συγκίνησης είπαν σήμερα το μεσημέρι στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας συγγενείς, συνάδελφοι, φίλοι και συναγωνιστές του από τον δημοκρατικό πατριωτικό χώρο στον πρέσβη επί τιμή Θέμο Στοφορόπουλου.

Ο Θέμος Στοφορόπουλος, που «έφυγε» από τη ζωή την Τετάρτη 27 Μάη, διετέλεσε πρέσβης σε διάφορες χώρες, υπήρξε συγγραφέας πολλών βιβλίων, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το κυπριακό ζήτημα.

Υπήρξε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ (Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη) και συμμετείχε σε πολλές πατριωτικές κινήσεις και πρωτοβουλίες.

Πλανερός πατριωτισμός

του Απ. Αποστολόπουλου

[Πηγή: iskra, 29/12/2016]

Η παλιά φρουρά, ας πούμε η «εποχή των Κλίντον», δηλαδή περίπου τα τελευταία 25 χρόνια, αποχωρεί αλλά δεν εγκαταλείπει τη σκηνή, δίνει σκληρή μάχη οπισθοφυλακών. Κυριάρχησε επί πολλά χρόνια στη Δύση, έσυρε τον υπόλοιπο Κόσμο στη δίνη της Παγκοσμιοποίησης αλά αμερικάνικα. Είναι η εποχή όπου ο νεοφιλελευθερισμός επιχείρησε να επιβάλλει ένα ενιαίο πρότυπο ζωής στην Οικουμένη και απότυχε όπως ο αδελφοποιτός ανταγωνιστής του, ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Ο Τραμπ υπόσχεται να αλλάξει τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» με μια άλλη, ώστε οι ΗΠΑ να ξαναβρούν τη χαμένη δυναμική τους. Είτε πετύχει είτε όχι διαψεύδεται η φορμαλιστική (ας την πούμε σταλινική) οπτική ότι μόνο η αντιπαράθεση του προλεταριάτου με την αστική τάξη έχει νόημα και μπορεί να έχει επαναστατικό αποτέλεσμα. Αν οι ανατροπές εντός του συστήματος ήταν άνευ σημασίας θα είχαμε μείνει στο αλέτρι με τα βόδια. Οι ανατροπές είναι αναπόφευκτες είτε πετύχει είτε αποτύχει ο Τραμπ. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η περίοδος Μπρέζνιεφ θεωρήθηκε «περίοδος της στασιμότητας» αλλά εντός της επωάστηκε η ριζική ανατροπή, η κατάρρευση επί Γκορμπατσώφ.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ  

[Πηγή: iskra,  07/09/2015]

Τρεις φορές από τη δεκαετία του ΄50 ένα δυναμικό λαϊκό πλειοψηφικό ρεύμα έθεσε επιτακτικά το αίτημα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Εθνικής Ανεξαρτησίας -Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Ανατράπηκε και τις τρεις με διάφορους τρόπους και διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Η Χούντα έβαλε στο γύψο τη χώρα, ανέκοψε την ορμή των δημοκρατικών νεοαστών (τυπικός εκπρόσωπος ο Τρίτσης) και του μαχητικού λαϊκού κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ του Α.Γ. Παπανδρέου απορρόφησε, με δόλωμα τον πατριωτισμό, τους  δημοκρατικούς νεοαστούς και την Εαμική αριστερά, διακηρύσσοντας ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», αλλά στην πράξη η εξάρτηση παρέμεινε αναλλοίωτη. Την τρίτη φορά τα λαϊκά αιτήματα απεμπολήθηκαν από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με πρωταρχική ευθύνη του ίδιου του κ. Τσίπρα.

Σάπια τα ξύλινα τείχη

Σάπια τα ξύλινα τείχη

Γεώργιος Π. Μαλούχος

[Πηγή: Το Βήμα, 02/04/2015]

«Τα ξύλινα τείχη θα σώσουν την πόλη»: έτσι, με την ασπίδα των πλοίων, ήταν που επιβίωσαν η αρχαία Αθήνα, η αρχαία Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη του μέλλοντος, από την βαρβαρική από ανατολάς επέλαση εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Όμως, ότι κι αν έγινε τότε, τώρα, δυστυχώς, τα ξύλινα τείχη αποδείχθηκαν σάπια.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Lloyd’s ο στόλος ελληνικών συμφερόντων στα τέλη Μαρτίου 2015 έφτασε στα 4.057 πλοία.

Αυξήθηκαν τα πλοία, αυξήθηκαν περισσότερο οι χωρητικότητες, αυξήθηκαν οι ελληνικές σημαίες ανάμεσα σε αυτά.

Η σιωπή για το '21

Η σιωπή για το '21

Μάρκος Μπότσαρης, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Αθανάσιος Διάκος. Έργο του Θεόφιλου.

Απόστολος Διαμαντής

[Πηγή: tvxs, 24/03/2015]

Ένα μάλλον πρωτοφανές στοιχείο χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή μας εκπαίδευση σήμερα: η πλήρης σχεδόν σιωπή για το 1821 και η κατάργηση από όλα σχεδόν τα τμήματα Ιστορίας της διδασκαλίας αυτού του μαθήματος, που μέχρι πριν κάποια χρόνια ήταν φυσικά υποχρεωτικό. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός, πως μετά την αποχώρηση του καθηγητή Βασίλη Σφυρόερα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, δεν εξελέγη  κανένας καθηγητής, εξειδικευμένος στην επανάσταση του 1821. Η θέση έμεινε- και μένει- κενή.

Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι γεγονός: σαν να ντρεπόμαστε για τον αγώνα της ανεξαρτησίας μας από τον τουρκικό ζυγό. Και έτσι το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας αγνοεί το 21 και έχει μεταφέρει το μάθημα αυτό στον χώρο των επιλεγόμενων μαθημάτων, μαζί με άλλα πολλά.

Το μάθημα «Ελληνική Επανάσταση» παραμένει υποχρεωτικό μόνον σε δύο πανεπιστήμια, περιφερειακά: στο Ιόνιο και στο Πελοποννήσου. Το μάθημα υπάρχει επίσης ως προαιρετικό στο Αθηνών και στο ΑΠΘ, δηλαδή έχει υποβαθμιστεί εντελώς, ουσιαστικά έχει χαθεί, ενώ στο Πάντειο υπάρχουν κάποια μαθήματα που αναφέρονται σε κοινωνικές όψεις της εθνεγερσίας. Το μάθημα έχει καταργηθεί εντελώς σε όλα τα άλλα Πανεπιστήμια: Ιωαννίνων, Κρήτης, Θεσσαλίας, Θράκης και Αιγαίου, όπου δεν προσφέρεται καν.

O 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης που περιφρόνησε την αγχόνη των Άγγλων: «Ξέρω ότι θα με κρεμάσετε, ζητώ την ελευθερία και τίποτα άλλο»...

O 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης που περιφρόνησε την αγχόνη των Άγγλων: «Ξέρω ότι θα με κρεμάσετε, ζητώ την ελευθερία και τίποτα άλλο»...

[Πηγή: Μηχανή του Χρόνου, 13/03/2015]

Ο 18χρονος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης, όπως πολλά παιδιά της ηλικίας του, μπολιάστηκαν με τα ιδανικά των μεγαλυτέρων που αγωνίζονταν για την Ελευθερία και την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Ο νεανικός ενθουσιασμός, τους έκανε να μην υπολογίζουν ακόμα και τη ζωή τους. Και αυτό το βλέπουμε στο πρόσωπο του Βαγορή (Ευαγόρα), όταν πάσχιζαν οι δικηγόροι στη δίκη του να τον αθωώσουν κι εκείνος δεν τους άφηνε περιθώρια υπεράσπισης!

Κατηγορήθηκε, ότι στις 18-12-1956 συνελήφθη να μεταφέρει οπλοπολυβόλο μπρέν και τρεις γεμιστήρες από την Λυσό στη Λευκωσία.

Το Ζάλογγο, ο Ματθαίος και ο κ. Παπακωνσταντίνου

Το Ζάλογγο, ο Ματθαίος και ο κ. Παπακωνσταντίνου

Η πραγματική αξία των εθνικών μας αφηγήσεων

Του Γιάννη Βαρουφάκη

[Πηγή: lifo.gr, Ιούνιος 2013]

Ιστορικός δεν είμαι και αδυνατώ να κρίνω κατά πόσον εθνικές αφηγήσεις, όπως εκείνη περί του Χορού του Ζαλόγγου, του Μυστικού Σχολειού κ.λπ., ανταποκρίνονται σε πραγματικά, ιστορικά γεγονότα. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να αξιολογήσω την σημασία των εθνικών αφηγήσεων για μένα προσωπικά, και απολύτως ανεξάρτητα από τα πορίσματα της ιστορικής έρευνας.

Θυμάμαι μια συζήτηση που είχα, όταν ήμουν ακόμα στο σχολείο, με τον αγαπητό μου δάσκαλο, τον ποιητή Ματθαίο Μουντέ, που κάποιοι από εμάς είχαμε την τύχη να μας διδάσκει το μάθημα των Θρησκευτικών για τέσσερα συναπτά χρόνια (1974-78). Η γενναιοδωρία του Μουντέ απέναντι σε ανόητα παιδιά όπως ο υπογράφων ήταν μοναδική. Αφιέρωνε ώρες ολόκληρες στο διαμέρισμά του πίσω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός ώστε να συζητάμε τα Σαββατοκύριακα περί φιλοσοφίας, λογοτεχνίας, ποίησης, μουσικής, και ό,τι άλλο έφερνε η κουβέντα. Σεβόταν απόλυτα τη δεδηλωμένη (από τότε) αθεΐα μου και μου έμαθε (σε συνδυασμό με τον άθεο πατέρα μου) να υποκλίνομαι μπροστά στα θρησκευτικά αισθήματα των άλλων.

O πατριωτισμός

O πατριωτισμός

του Απόστολου Διαμαντή

[Πηγή: protagon.gr, 23/01/2015]

Top of FormBottom of FormΜιλώντας στον Χατζηνικολάου περί αριστεράς και πατριωτισμού, ο Αλέξης Τσίπρας υπενθύμισε, εν συντομία, τον περίφημο λόγο του Άρη Βελουχιώτη στην ελεύθερη Λαμία. Τι είπε ο Άρης τότε; «Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει. Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ»;

Ο πραγματικός λόγος της ορμητικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ είναι η επανασύνδεσή του με τον πατριωτισμό, όχι της αριστεράς ή της δεξιάς, αλλά τον αληθινό λαϊκό πατριωτισμό που πηγάζει ως συνείδηση καταγωγής και πολιτισμού, ως αίσθηση του ανήκειν, σε μια εθνική κοινότητα με τεράστιο ιστορικό βάθος.

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ CHE GUEVARA ΣΤΟΝ ΟΗΕ: PATRIA O MUERTE!

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ CHE GUEVARA ΣΤΟΝ ΟΗΕ: PATRIA O MUERTE!

Του Ν. ΝΕΣΤΟΡΙΔΗ

[Πηγή: iskra, 06/12/2014]

Στις 11 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από την ομιλία του Che Guevara στα Ηνωμένα Έθνη [1]. Πρόκειται για μία ιστορική τοποθέτηση, η οποία δείχνει ξεκάθαρα το πώς τοποθετείτο σε καίρια ζητήματα ο μεγαλύτερος επαναστάτης του περασμένου αιώνα. Η σύγχρονη Αριστερά έχει αναμφίβολα πολλά διδάγματα να αντλήσει από τη σκέψη του.

Ο τρόπος με τον οποίο κλείνει την ομιλία του είναι εμφατικός. «Patria o muerte» (πατρίδα ή θάνατος) αναφωνεί, και οι περισσότεροι αντιπρόσωποι ξεσπούν σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Ο Che δεν ήταν, φυσικά, κάποιος «πυροβολημένος» εθνικιστής. Ούτε εκστόμισε τυχαία αυτήν του τη φράση. Όλη του η ομιλία, αλλά και το έργο που άφησε, εξηγούν πλήρως το σκεπτικό του, το οποίο, μαζί με το θάρρος και την αυταπάρνηση του, τον οδήγησε στο Πάνθεον των χιλιοτραγουδισμένων λαϊκών ηρώων.

Η «ανάπτυξη» που μας ετοιμάζουν

Η «ανάπτυξη» που μας ετοιμάζουν

Tου Παναγιώτη Βογιατζή

[Πηγή: Ελεύθερη Ελλάδα, 25/09/2014]

Αν θέλουμε να καταλάβουμε με τον καλύτερο τρόπο πώς εννοεί η κυβέρνηση και το κεφάλαιο την οικονομική ανάπτυξη, δεν έχουμε παρά να ρίξουμε μια ματιά στα τελευταία νέα για την ύπαρξη σπάνιων γαιών[*] στο ελληνικό υπέδαφος.

Μάθαμε λοιπόν πρόσφατα, χάρη σ' ένα διεθνές συνέδριο στη Μήλο, πως στην Ελλάδα υπάρχουν τέτοια κοιτάσματα αξίας 40 δισ. ευρώ.  Κοιτάσματα για τα οποία ήδη έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η Κίνα, που θέλει λέει «να συνεργαστεί» με την Ελλάδα στον τομέα της εξόρυξης και της «αξιοποίησης» των κοιτασμάτων αυτών. Αρχίσατε να μπαίνετε στο νόημα φαντάζομαι...

Οι οικονομικές στήλες σε σάιτς κι εφημερίδες επιχαίρουν για τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας και για τον εξορυκτικό κλάδο της χώρας, όπου έχουν πλέον απομείνει μόνο ιδιωτικές εταιρίες, ο οποίος είναι λέει «δυναμικός και πολύ έντονα εξωστρεφής, αφού το 70% περίπου των ορυκτών που παράγονται κατευθύνονται σε εξαγωγές»(!!). Ίσως ξεχνούν οι «δημοσιογράφοι» που μας μεταφέρουν τέτοιες ειδήσεις, ότι υπάρχουν άλλες χώρες με πολύ πιο «εξωστρεφείς» εξορυκτικούς κλάδους: Το Κονγκό, η Σιέρα Λεόνε, η Νιγηρία...

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

[Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, 21/08/2014]

Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι αποτρόπαια. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα δύο πήχες έγλυφε το πάτωμα. Οι Γερμανοί δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Αυτοί ορμούν πάνω στα κουφάρια των ηρώων και αρχίζουν να τους παίρνουν Ρολόγια, δαχτυλίδια, βέρες κ.α. Δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν την πράξη τους και οι ίδιοι οι Γερμανοί εκτέλεσαν κάποιους από αυτούς επί τόπου.

Η αυλαία αυτής της τραγωδίας κλείνει το απόγευμα, οπότε και ξεδιαλέγονται 8.000 Κοκκινιώτες και στέλνονται στο στρατόπεδο του Χαιδαρίου Ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου

11/7 Πλ. Συντάγματος: «Χημικά – Σκουριές – Ακτές. Μαζί, τα σταματάμε τώρα»

11/7 Πλ. Συντάγματος: «Χημικά – Σκουριές – Ακτές. Μαζί, τα σταματάμε τώρα»

Χημικά – Σκουριές – Ακτές
ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΩΡΑ ! Μαζί, τα σταματάμε τώρα !

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014, 8:00 μ.μ.
Συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος

Πατριωτισμός και αντιπατριωτισμός

Πατριωτισμός και αντιπατριωτισμός

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: Ελευθεροτυπία, 04/07/2014]

Αραγε ο πατριωτισμός, δηλαδή η υπεράσπιση της χώρας, του λαού και της κοινωνίας, αποτελεί στην εποχή μας κάτι «ξεπερασμένο», ένα «μη πρόβλημα», που «θολώνει τα κρίσιμα πεδία της Αριστεράς», όπως διατείνονται κάποιοι από το χώρο της, ή μήπως παραμένει πάντα ένα πραγματικό πρόβλημα, που στις μέρες μας επανέρχεται με ανανεωμένη οξύτητα, ώστε η Αριστερά να μην μπορεί να το αγνοεί;

Σε πρόσφατη ομιλία του, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ διευκρίνισε ότι ο «αριστερός πατριωτισμός» αποτελεί έναν από τους τρεις βασικούς πυλώνες της πολιτικής του. Αναφέρθηκε στον Αρη Βελουχιώτη, ο οποίος στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής τόνιζε ότι ενώ το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, «εμείς έχουμε πατρίδα τις πεζούλες μας, που είναι το μοναδικό καταφύγιό μας».

Όταν οι Ναζί ακρωτηρίαζαν τους ήρωες της Κρήτης

Όταν οι Ναζί ακρωτηρίαζαν τους ήρωες της Κρήτης

Λευτέρης Ανδρεαδάκης. Ο τελευταίος θεματοφύλακας της μνήμης κρατώντας τη φωτογραφία του ήρωα  αδελφού του.

Μια απίστευτη ιστορία πόνου και αντίστασης από τα χρόνια της Κατοχής  

Του Νίκου Ψιλάκη

[Πηγή: Karmanor.gr]

Του έβγαλαν ένα – ένα τα δόντια. Δεν μίλησε!

Του έκοψαν ένα – ένα τα δάκτυλα. Δεν μίλησε!

Άρχισαν να του πετσοκόβουν πόδια και χέρια. Δεν μίλησε!

Κι όταν βρέθηκε κάτω από τα γερμανικά τανκς είχε ακόμη τη δύναμη να περιφρονήσει τους δήμιους του!

Ήταν παιδί, στα δεκαοχτώ του, γεμάτος όνειρα. Προτίμησε να πεθάνει ελεύθερος παρά να ζει με το στίγμα του κιοτή. Τον έλεγαν Σταύρο Ανδρεαδάκη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Σοκαρά της Κρήτης.

Την ιστορία του Σταύρου Ανδρεαδάκη δεν την ήξερα. Τη διάβασα φέτος (2012) τον Σεπτέμβρη σε ένα φωτοτυπημένο, αλλά επαρκώς τεκμηριωμένο, φυλλάδιο γραμμένο από τον φιλίστορα δικηγόρο κ. Γιώργο Καρτσωνάκη. Το επόμενο πρωί βρισκόμουν στο Σοκαρά, ένα μικρό χωριό κοντά στο Ασήμι. Δεν είχα ξεκαθαρίσει τι ακριβώς αναζητούσα. Θεώρησα την επίσκεψη σαν ένα ταπεινό προσκύνημα στη μνήμη του ήρωα που δεν γνώρισα. Κατέληξα να γράφω ένα, επίσης ταπεινό, κείμενο – σπονδή. Ο Σταύρος, ετών δεκαοχτώ. Να λοιπόν που μερικές φορές ένα άγουρο παλικαράκι μπορεί να σηκώσει την ιστορία στους ώμους του και να γίνει ώριμος ήρωας!

Αριστερά χωρίς πατρίδα

Αριστερά χωρίς πατρίδα

Μια ενοχλημένη μεταμοντέρνα χαύνωση

Του Νίκου Λάιου*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 16/06/2014]

Patria ο muerte! Venceremos! (Πατρίδα ή θάνατος! Θα νικήσουμε!) Ο συνηθισμένος ληκτικός χαιρετισμός λόγων και επιστολών του Τσε Γκεβάρα. Σαν αχώριστα παιδιά ορμούσαν οι δυο διαβεβαιώσεις στα ανθισμένα ξέφωτα της χειραφέτησης. Κι αναρριγούσαν οι αγρότες κι οι εργάτες της Κούβας και όλων των χωρών που δυναστεύονταν από βαριούς χιονιάδες.

Στη σημερινή ελλαδική Αριστερά είναι πολλοί που έχουν ζεστοτυλίξει, σε αφίσες και μπλουζάκια με σιδηροτυπίες του Τσε, μόνο το δεύτερο παιδί. Το Venceremos. Όποιος καταφέρνει χρόνο για Facebook, σκοντάφτει πάνω στις αμέριστες ηλεκτρονικές φροντίδες πολλών πατεράδων και μανάδων.