ΤΟΥΡΚΙΑ, ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΝΟΣ ΔΡΑΜΑΤΟΣ

[Πηγή: kassandros, 23/10/2016]

«…Σε κάθε πόλεμο όλοι οι δυνατοί κινούνται σε μια σκακιέρα που οι ίδιοι έχουν ορίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Κάποιοι από αυτούς έχουν απόλυτη επίγνωση πως είναι πιόνια. Μόνο που ο ναρκισσισμός τους και η ψύχωση που έχουν με το παιχνίδι της δύναμης και του κέρδους τούς κάνει να θεωρούν ότι έχουν διαφορετική αξία από τα απλά πιόνια που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης. Τα θεωρούν απολύτως αναλώσιμα· ενώ είναι αναλώσιμοι και οι ίδιοι…».

Γιώργος Ρωμανός

(Απόσπασμα από υπό έκδοση μυθιστόρημα.)

Η αρχαία τραγωδία είχε τρεις φάσεις: Πρόταση – Επίταση – Καταστροφή και το ηθικό της υπόβαθρο ήταν το τετράπτυχο, Ύβρις – Άτη – Νέμεσις – Τίσις όπου αυτός που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα ηθικά όρια νομίζοντας ότι η δύναμη του, κυρίως εξουσίας, είναι υπεράνω των ανθρώπινων και θεϊκών νόμων, υφίστατο την Άτην, δηλαδή την τύφλωση του Νου του, έκανε ακόμη χειρότερες και πιο αλαζονικές πράξεις μέχρις ότου η Νέμεσις, δηλαδή η οργή των Θεών επέφερε την Τίσιν, δηλαδή την καταστροφή του.

Το σύγχρονο Δράμα έχει πέντε πράξεις και αυτό δείχνει καλλίτερα τις εξελίξεις στην Τουρκία.

Τι σημαίνει η τουρκική επέμβαση στη Συρία

του Julien Barnes-Dacey

[Πηγή: Capital.gr, 29/08/2016]

Η τουρκική στρατιωτική παρέμβαση στη Βόρεια Συρία, βοηθώντας τους αντάρτες να καταλάβουν την πόλη Jarablus από την ISIS, αντιπροσωπεύει την πιο τολμηρή κίνηση της Άγκυρας στην μακροχρόνια σύγκρουση στην Συρία. Είναι σαφές ωστόσο ότι οι κουρδικές φιλοδοξίες θα συναντήσουν τώρα εμπόδια καθώς διάφοροι παράγοντες προσπαθούν να τις ανταλλάξουν με την στήριξη της Τουρκίας.

Η επίσημη αιτιολογία για το ότι οι τουρκικές δυνάμεις πέρασαν τα σύνορα, είναι η απειλή που συνιστά για την Τουρκία η ISIS. Αλλά η ISIS επιχειρεί στη νότια πλευρά της Τουρκίας και διεξάγει ακόμη και τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία, για χρόνια. Στην πραγματικότητα, η κύρια αιτία είναι πιθανό να ήταν η ανάγκη να αποφευχθεί η προς τα δυτικά επέλαση των Κούρδων της Συρίας, που θέλουν να εδραιώσουν τον έλεγχό τους στα βόρεια σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.

Το γεωπολιτικό θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστή τον ημίτρελο Ερντογάν

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 24/08/2016]

Μετά από μια τουρκική εισβολή στη Συρία και στην πόλη Τζαραμπλούς, νωρίς το απόγευμα της ίδιας ημέρας, τουρκικά στρατεύματα και «αντάρτες» που εισέβαλαν από την Τουρκία, σε μια επιχείρηση με την ονομασία "Ασπίδα του Ευφράτη", κατόρθωσαν να «απελευθερώσουν» την συριακή πόλη από τους τζιχαντιστές με τις ευλογίες της Γερμανίας, τη συνεργασία των ΗΠΑ και την «ανησυχία» της Ρωσίας.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια ξεκάθαρη τουρκική εισβολή σε Συριακό έδαφος και χωρίς, φυσικά, την επίσημη (τουλάχιστον) άδεια της Συριακής κυβέρνησης και του σύρου προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Το αναμμένο τσιγάρο και η φωτογραφία: Οι τελευταίες ρουφηξιές πριν τον θάνατο

Η φωτογραφία-ντοκουμέντο

Του Κώστα Βενιζέλου

[Πηγή: Mignatiou.com, 15/08/2016]

Στη σειρά των φωτογραφιών που έστειλε ο καλός συνάδελφος φωτογράφος του «Φιλελεύθερου», Γιάννος Νησιώτης, από τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας χθες ανήμερα της επετείου της εισβολής, μια από αυτές απεικόνιζε τον τάφο του στρατιώτη Ιωάννη Παπαγιάννη, εκ Νέου Χωρίου Κυθρέας, που έπεσε στις 14 Αυγούστου 1974.

Στη βάση του άσπρου ψυχρού σταυρού στον τάφο του, μια πρόσθετη φωτογραφία, στην οποία απεικονίζεται ο Παπαγιάννης να βρίσκεται με τα γόνατα στο έδαφος, τα χέρια πιστάγκωνα και ένας Τούρκος στρατιώτης να του ανάβει τσιγάρο. Το φιλμ με εκείνες τις φωτογραφίες έπεσε στα χέρια της Εθνικής Φρουράς αργότερα όταν συνέλαβε τον Τούρκο φωτορεπόρτερ της εφημερίδας «Γκιουναϊντίν».

Βρεγμένο βεγγαλικό η επίσκεψη Ερντογάν στην Αγ. Πετρούπολη

Σκίτσο: Marian Kamensky

του Μιχαήλ Στυλιανού

[Πηγή: ithesis, 12/08/2016]

Tελικά η επίσκεψη Ερντογάν στην Πετρούπολη και η πολύκροτη συνάντηση με τον Πρόεδρο Πούτιν αποδεικνύεται βρεγμένο τουρκικό πυροτέχνημα, διαψεύδοντας προβλέψεις και ανησυχίες περί τεκτονικών γεωπολιτικών μετατοπίσεων.

Σ’ αυτή τη διάγνωση οδηγούν οι στερημένοι ουσίας πλατειασμοί των ανακοινωθέντων, η μελλοντολογία και τα ευχολόγια των δηλώσεων στην κοινή συνέντευξη Τύπου, η διάσταση ύφους και τόνου στις δηλώσεις των δύο ηγετών (όπου ο «αγαπητός φίλος Βλαδίμηρος» έμενε παγερός στην ακατάσχετη διαχυτικότητα του επισκέπτη), οι παρατηρήσεις Ρώσων διπλωματών και δημοσιολόγων και τέλος οι πληροφορίες του άριστα δικτυωμένου στη Μόσχα Αμερικανού ιχνηλάτη Blogger, John Helmer.

Stratfor: Η «φιλία» Πούτιν-Ερντογάν δεν θα κρατήσει πολύ

Stratfor: Η "φιλία" Πούτιν-Ερντογάν δεν θα κρατήσει πολύ

Σκίτσο JEANDER

Άννα Φαλτάϊτς

[Πηγή: EURO2day, 10/08/2016]

Οι «εύκολες» υποσχέσεις Πούτιν - Ερντογάν για οικονομική συνεργασία και γιατί είναι αναπόφευκτη μια νέα αντιπαράθεση των δυο χωρών. Το «μάθημα» του Χένρι Κίσσινγκερ, τα πραγματικά αγκάθια στη σχέση Μόσχας-Αγκυρας και ο ρόλος των ΗΠΑ.

Όπως έλεγε ο Χένρι Κίσσινγκερ, στις διεθνείς σχέσεις τα κράτη δεν έχουν μόνιμους φίλους ή εχθρούς, μόνο συμφέροντα. Αυτό το μάθημα «ακούστηκε» χθες στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε «περασμένα-ξεχασμένα» στον «αγαπητό φίλο, τον αξιοσέβαστο Βλαντιμίρ» σε μια ειρωνική (και κάπως υπερβολική) επίδειξη διπλωματικής συμφιλίωσης.

Πώς επηρεάζεται το Κυπριακό μετά τις εξελίξεις στην Τουρκία;

Πώς επηρεάζεται το Κυπριακό μετά τις εξελίξεις στην Τουρκία;

Του ΚΩΣΤΑ ΡΑΠΤΗ*

[Πηγή: iskra, 07/08/2016]

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα του νέου τοπίου που διαμορφώνεται μετά από το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία και την προσπάθεια του Tayyip Erdoğan να κατοχυρώσει πλήρως την κυριαρχία του αφορά το Κυπριακό και τις συνεχιζόμενες δικοινοτικές διαπραγματεύσεις.

Η συγκυρία πριν από το πραξικόπημα είχε χαρακτηριστεί ως η καλύτερη δυνατή για την επίλυση του Κυπριακού. Στην ελληνοκυπριακή πλευρά οι φωνές που θα υποστήριζαν σθεναρά την απόκρουση ενός νέου "Σχεδίου Ανάν” είχαν υποχωρήσει, ενώ η οικονομική κρίση και το μνημόνιο υπήρξαν οδυνηρές υπενθυμίσεις του πόσο ευάλωτη μπορεί να είναι τόσο η οικονομία όσο και η κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τουρκία και Ρωσία, το αταίριαστο ζευγάρι

[Πηγή: Κάσσανδρος, 06/08/2016]

Στην μακρά Ιστορία των σχέσεων των δύο αυτών χωρών, σπάνιες είναι οι φορές που δεν ευρίσκοντο σε αντιπαράθεση ή πόλεμο. Η τελευταία φορά που συνεργάστηκαν ήταν πριν σχεδόν 100 χρόνια όταν οι Μπολσεβίκοι βοήθησαν τον Κεμάλ να επιβιώσει, δίδοντας του όπλα και χρήματα, χωρίς τα οποία δεν θα υπήρχε Τουρκικός Στρατός. Η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Σοβιετική Ρωσία με επιστολή του Κεμάλ προς τον Λένιν το 1919.

Από τότε έχει κυλίσει πολύς καιρός. Στην μακραίωνα η Ιστορία των δύο χωρών οι πόλεμοι μεταξύ τους είναι το σύνηθες από το 1568 έως το 1917. Οι πόλεμοι αυτοί τελείωσαν όλοι με ήττα της Τουρκίας.

Τι διεκδικεί εντέλει από τις ΗΠΑ ο Erdogan;

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 01/08/2016]

Η ανάπτυξη 7.000 Τούρκων αστυνομικών, με βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα οχήματα, περιμετρικά της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, στην επαρχία των Αδάνων, τα ξημερώματα της Κυριακής ήταν μια κίνηση που υπογραμμίζει την συνεχιζόμενη διάθεση της τουρκικής κυβέρνησης να ρίχνει σκιές στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ – πόσω μάλλον που συνοδεύθηκε από τη διαρροή (και μάλιστα στην κεμαλιστικής τοποθέτησης εφημερίδα Hurriyet του ομίλου Dogan) πληροφοριών για ενδεχόμενη απόπειρα νέου πραξικοπήματος.

Με άλλα λόγια η βάση του Ιντσιρλίκ, που παραχωρήθηκε μετά από πολύμηνες επίπονες διαπραγματεύσεις για τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και στην οποία βρίσκονται 50 με 90 πυρηνικές κεφαλές, φωτογραφίζεται ως η κατεξοχήν εστία της όποιας νέας απειλής εναντίον του τουρκικού πολιτεύματος. Και μάλιστα η αστυνομική επιχείρηση εκδηλώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη στη βάση του αρχηγού του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου στρατηγού Joseph Dunford.

Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ως Οθωμανός αυτοκράτορας

Ο «μεγάλος ασθενής»…

Του Ηλία Κουσκουβέλη

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 01/08/2016]

“It was the best of times”!
Η τελευταία δεκαπενταετία, η οποία ταυτίζεται με την άνοδο και την κυβέρνηση της χώρας από τον Ερντογάν, μπορεί να θεωρηθεί ως μία περίοδος αύξησης της ισχύος της Τουρκίας. Η χώρα πέτυχε να βελτιώσει την οικονομία της, να θεωρηθεί από τη Δύση ως ένα παράδειγμα δημοκρατίας με μουσουλμανικό άρωμα που άξιζε να προωθηθεί στη Μέση Ανατολή, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα αύξησε την επιρροή της στην περιοχή.

"Θα θάψουμε τους Σταυροφόρους, η Δύση ήθελε ρωσοτουρκικό πόλεμο" λέει φίλος του Ερντογάν

“Τόσο ο Πούτιν όσο και ο Ερντογάν έχουν εμμονή με τις θεωρίες συνωμοσίας: κάθε αντιπολιτευτική φωνή την αποδίδουν σε πλεκτάνη των Δυτικών”. Σκίτσο: Andrzej Krauze για τον Guardian.

[Πηγή: Mignatiou.com, 29/07/2016]

Λάβρος για μια ακόμα φορά κατά παντός υπευθύνου εμφανίζεται ο ουσιαστικός εκπρόσωπος Τύπου του Ερντογάν ο γνωστός και μη εξαιρετέος αρχισυντάκτης της εφημερίδας Yeni Safak Ιμπραήμ Κατραγκιούλ.

Σε νέο του άρθρο ο εν λόγω κύριος, ο οποίος πρώτος, προφανώς ακολουθώντας οδηγίες Ερντογάν, έσπευσε να κατηγορήσει τις ΗΠΑ για το πραξικόπημα, δεν διστάζει, αφού κατηγορήσει φυσικά τον Γκιουλέν, να εμπλέξει κάθε ζωντανό πλάσμα επί του πλανήτη προασπίζοντας τα «δίκαια» του αφεντικού του, του σουλτάνου Ταγίπ.

Τουρκία: Η αιωρούμενη νάρκη στα ταραγμένα ύδατα της διεθνούς σκηνής είναι δίπλα μας…

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

[Πηγή: Mignatiou.com, 27/07/2016]

1. Κιόλας από το 1908, με την «επανάσταση των Νεότουρκων», η Τουρκία είχε γίνει μια αιωρούμενη νάρκη στα ύδατα της διεθνούς σκηνής, ενώ για τον εσωτερικό της χώρο δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι τα καθεστώτα που ακολούθησαν περιείχαν έστω και ελάχιστα στοιχεία δημοκρατίας έτσι όπως εμείς στην Ευρώπη γνωρίζουμε και διακηρύσσουμε.

Δικτατορικές κυβερνήσεις, στρατιωτικές εξουσίες, συστηματικός αφανισμός των αλλόδοξων και ξένων μειονοτήτων, πολιτικές σε στυλ αδιάκριτων πειρατικών ρεσάλτο, θρησκευτικές ακρότητες, εθνικές αδιαλλαξίες, παράλογες απαιτήσεις, πολιτικο-ομολογητικός επεκτατισμός, υπεροξυμένος τουρκισμός, και ό, τι άλλο ακόμη μπορεί να φανταστεί κανείς, χαρακτήρισαν και προσδιόρισαν και εισέτι χαρακτηρίζουν και προσδιορίζουν την τουρκική κυβερνητική οντότητα, όλο και περισσότερο επιρρεπής σε μια όλο και πιο επιθετική νέο-οθωμανική θεωρία και πρακτική.

Ερντογάν με Ημερομηνία Λήξεως

Ερντογάν με Ημερομηνία Λήξεως

[Πηγή: Κάσσανδρος, 23/07/2016]

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Σαντάμ, Νοριέγκα και πρόσφατα Μουμπάρακ, όλοι πρώην «φίλοι» των Αμερικανών, θυσιάστηκαν στον βωμό της Γεωπολιτικής αναγκαιότητας.

Ο Ερντογάν θεώρησε ότι η ισχύς του ήταν τέτοια πού μπορούσε να αγνοήσει τις πολιτικές κατευθύνσεις των ΗΠΑ και να παίξει το δικό του Γεωπολιτικό παιχνίδι.

Όταν ο Ερντογάν αποφάσισε να αγοράσει πυραύλους από την Κίνα, να αρνηθεί βάσεις στις ΗΠΑ, και να αντιπαρατεθεί δημόσια με τον Πρόεδρο Ομπάμα έπρεπε να ξέρει ότι υπάρχει αντίτιμο για τις πράξεις αυτές.

Αποπειράθηκε να συνεχίσει την δική του διαφορετική πολιτική στην Συρία όπου Ρώσοι και Αμερικανοί συνεννοούνται.

Το διαρκές πραξικόπημα

Το διαρκές πραξικόπημα

Από τον Νίκο Νικήτογλου

[Πηγή: Νόστιμον Ήμαρ, 18/07/2016]

Είχαν περάσει λίγες μόλις ώρες από το πραξικόπημα. Στην κεντρική πλατεία της Άγκυρας, την Kilizay, το πλήθος κρατάει πορτραίτα του Ερντογάν με τις λέξεις “Benim Baskanim”, “πρόεδρε μου”. Στις γέφυρες του Βοσπόρου, στη Fatih Sultan Mehmet και τη Boğaziçi, αλλά και στο αεροδρόμιο Atatürk, ο κόσμος που ξεχύθηκε στους δρόμους, αφοπλίζει, συλλαμβάνει και προπηλακίζει νεαρούς φαντάρους. Αξιωματικοί και δικαστικοί συλλαμβάνονται. Το πραξικόπημα έχει λάβει τέλος και στην Τουρκία ξημερώνει μια παράξενη ημέρα.

Αν ο πόλεμος του Βιετνάμ έμεινε στην ιστορία ως «ο πόλεμος της τηλεόρασης», με τους εκατοντάδες ανταποκριτές και τις χιλιάδες ώρες οπτικοακουστικού υλικού, τότε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016 στην Τουρκία θα μείνει στην ιστορία ως το «live streaming πραξικόπημα». Ο βομβαρδισμός της πληροφόρησης – αλλά και της παραπληροφόρησης – για τα γεγονότα στην Τουρκία, κατέκλυσε το διαδίκτυο, τα social media, τις τηλεοράσεις, με τους θεατές να συναντούν τον 21ο αιώνα, όπου οι φωτογραφίες και τα video κοινοποιούνται από χρήστες, τα πάντα μεταδίδονται live, ενώ τα τανκ, τα στρατιωτικά οχήματα και οι ένοπλοι φαντάροι, μοιάζουν με μουσειακά εκθέματα.

Η Τουρκία μετά το πραξικόπημα

Η Τουρκία μετά το πραξικόπημα

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 18/07/2016]

Το πραξικόπημα στην Τουρκία έγινε μερικές μέρες πριν από τις κρίσεις για αλλαγή της ηγεσίας του Στρατεύματος και λίγες μέρες μετά την αιφνίδια στροφή στην εξωτερική πολιτική με την αποκατάσταση των σχέσεων τόσο με το Ισραήλ όσο και με τη Ρωσία. Ο Ερντογάν έχει προφανώς το πάνω χέρι δυο μέρες μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος και ως προς τη διεθνή στήριξη και ως προς τον έλεγχο των ΜΜΕ και ως προς τη στήριξη των δυναμικών ερεισμάτων της κρατικής εξουσίας, Ένοπλες Δυνάμεις (μέρος τους), Μυστικές Υπηρεσίες (ήταν δικές του), στρατοχωροφυλακή-αστυνομία (είχε τον έλεγχο). Η ιδέα ότι ο κόσμος μαζικά βγήκε στους δρόμους για να στηρίξει τον Ερντογάν δεν επιβεβαιώνεται, μάλλον στρατοχωροφύλακες ντυμένους πολιτικά είδαμε στις τηλεοπτικές οθόνες για τις εντυπώσεις. Ο Ερντογάν ακόμα δεν αποτολμά να πάει στην Άγκυρα, πρωτεύουσα του Κράτους και έδρα της κυβέρνησης. Ούτε είναι σαφές ποια κατάσταση επικρατεί στο σύνολο της χώρας αλλά και στην ίδια την Κωνσταντινούπολη, αν αληθεύουν οι χθεσινές πληροφορίες ότι ο «Σουλτάνος» εξαφανίστηκε και πάλι, άνευ εξηγήσεων. 

Ερντογάν ο κυβιστής

Ερντογάν ο κυβιστής

[Πηγή: kassandros, 09/07/2016]

Ένα από τα γνωρίσματα της αυθαιρεσίας της εξουσίας είναι η ανατροπή των προηγουμένων δηλώσεων του εξουσιάζοντος.

Ο Ντε Γκωλ είχε πει: «Οι δηλώσεις των πολιτικών δεσμεύουν αυτούς που τις πιστεύουν».

Αυτό είδαμε πρόσφατα με την καίρια στροφή της Τουρκικής Εξωτερικής Πολιτικής, και εξετάζουμε εδώ τούς λόγους και τις συνέπειες.

Η Επιστολή Ερντογάν προς Πούτιν, με διπλωματικούς όρους, είναι προσκύνηση. Ο Πούτιν, ψυχρός πραγματιστής, διαπραγματεύτηκε σκληρά και πήρε την υποταγή της Τουρκίας στην Συρία και την ακύρωση των τουρκικών σχεδίων εκεί, την προσφορά του αεροδρομίου του Ιντσιρλίκ ως βάση και ρωσικών αεροπλάνων για εξορμήσεις στην Συρία, το οποίο είναι πρωτοφανές παγκοσμίως, διότι τώρα την χρησιμοποιεί μόνο το ΝΑΤΟ. Αυτό το πήραν πίσω μετά από παρέμβαση των ΗΠΑ αλλά είναι μετέωρο για το επόμενο παζάρι.

Το ένστικτο αυτοσυντήρησης οδηγεί τον Erdogan στον Putin

Το ένστικτο αυτοσυντήρησης οδηγεί τον Erdogan στον Putin

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 29/06/2016]

Η ευφορία κράτησε μόλις δύο 24ωρα -όσο και η "επίθεση γοητείας”, όπως την αποκάλεσε ο ευρωπαϊκός Τύπος, που εξαπέλυσε η Άγκυρα, ανακοινώνοντας την εξομάλυνση των σχέσεών της με το Ισραήλ και κατόπιν την προσπάθεια συμφιλίωσης με τη Μόσχα.

Στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μαύρης Θάλασσας οι βασικοί παίκτες παίζουν τις "μουσικές καρέκλες" κλείνοντας πρόσφατα μέτωπα αντιπαράθεσης και αναδιατάσσοντας διαρκώς συμμαχίες. Όμως οι τζιχαντιστές αντιλαμβάνονται ότι μένουν εκτός πεδιάς. Εξ ού και αποτελούν τους κυριότερους υπόπτους για το αιματηρό μήνυμα, με τουλάχιστον 28 νεκρούς και 60 τραυματίες που δόθηκε από την επίθεση τριών βομβιστών αυτοκτονίας στο διεθνές αεροδρόμιο Ataturk της Κωνσταντινούπολης το βράδυ της Τρίτης.

Τουρκία: Εμφύλιος, τρομοκρατία και συγγνώμες!

Τουρκία: Εμφύλιος, τρομοκρατία και συγγνώμες!

Πέρα, Κωνσταντινούπολη, 19 Μαρτίου 2016

από τον Λεωνίδα Κουμάκη

[Πηγή: Analyst.gr, 30/06/2016]

Ο πειρασμός να επιχειρηθεί ένας αντιπερισπασμός στην εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί μέσα στην Τουρκία, με στόχους τόσο την συσπείρωση του εσωτερικού μετώπου όσο και την διεκδίκηση «αντισταθμιστικών ωφελειών» για ένα μέρος των τεράστιων απωλειών σε όλα τα μέτωπα εξωτερικής πολιτικής, είναι μεγάλος.

Η σύγχρονη Τουρκική Δημοκρατία περνάει ένα πραγματικό εφιάλτη υπό τον ασφυκτικό έλεγχο ενός μεγαλομανούς, ανισσόροπου και αντιφατικού ηγέτη. Ένα εφιάλτη που έχει βυθίσει την συντριπτική πλειοψηφία του γειτονικού μας λαού στο φόβο, στην ανασφάλεια και στην επιδεινούμενη οικονομική απαξίωση. Ένα εφιάλτη, με ολοένα και μεγαλύτερο τίμημα σε αίμα αθώων ανθρώπων που δολοφονούνται χωρίς να φταίνε σε τίποτα.

Ο ψευτομουφτής Μέτιου Παδίνκοφ

Ο ψευτομουφτής Μέτιου Παδίνκοφ

Αχμέτ Μετέ και Ρ. Τ. Ερτογάν

του ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΟΥΜΑΚΗ

[Πηγή: Blog Leonidas Koumakis, 19/05/2016]

Η διαχρονική, επεκτατική στρατηγική της σύγχρονης Τουρκίας που ονειρεύεται την ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας έχει στοχοποιήσει ολόκληρη την γεωγραφική περιοχή της Θράκης σκορπώντας στις εκτός Τουρκίας περιοχές εκατοντάδες «εργαζόμενους» της.

Η γειτονική Τουρκία στις μέρες μας γίνεται ολοένα και πιο νευρική, ολοένα και πιο επιθετική. Η συνεχιζόμενη μάχη εξουσίας, μπορεί να δείχνει ότι έχει κριθεί υπέρ του «σουλτάνου» ή «προφήτη» Ρ. Τ. Ερντογάν, οι απώλειες όμως είναι πολύ σοβαρές και η τελική έκβαση αβέβαιη.

Μέσα στην διαχρονική, συνολική επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στον Ελληνισμό (Κύπρος, Αιγαίο) συμπεριλαμβάνεται και η μεθοδική οργάνωση μηχανισμών μέσα στα όρια της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Θράκης που, σύμφωνα με τον «σουλτάνο» Ρ. Τ. Ερντογάν, περιλαμβάνει εδάφη όχι μόνο της Τουρκίας ή της Ελλάδος, αλλά και της Βουλγαρίας, των Σκοπίων και της Βοσνίας!*

Το Σουλτανικό Σύνδρομο

Το Σουλτανικό Σύνδρομο

[Πηγή: KASSANDROS, 13/05/2016]

Οι, μεγάλοι δικτάτορες έχουν γίνει αντικείμενο βαθιών και εκτεταμένων μελετών από ψυχαναλυτές και επιστήμονες ανάλυσης συμπεριφοράς.

Παρακολουθώντας τέτοια πρότυπα όπως ο Χίτλερ και ο Στάλιν, έχουν καταλήξει ότι υπάρχουν τέσσερα βασικά στάδια στην διάρκεια της δικτατορίας τους.

Το πρώτο στάδιο είναι ο αγώνας για την κατάληψη της Εξουσίας, κατά τον οποίον συμμαχούν με οποιονδήποτε βοηθά τον στόχο τους.

Το δεύτερο στάδιο μετά την κατάκτηση της Εξουσίας είναι η επιβολή αντιδημοκρατικών μέσων και ο έλεγχος και η απάλειψη αντιπάλων που είναι εκτός της ιδεολογίας τους.