Κλιμακώνονται οι εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 07/10/2016]

Τι είναι ένας Ψυχρός Πόλεμος, αν όχι η διαρκής απειλή της μετατροπής του σε θερμό; Οι πρωτοφανείς εντάσεις που αναπτύσσονται μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας μετά το τέλος της κατάπαυσης του πυρός στη Συρία, το αποδεικνύουν αυτό χαρακτηριστικά – όπως και την πλανητική εμβέλεια των όσων διακυβεύονται στην ανατολική άκρη της Μεσογείου.

Την κατάσταση καθιστά ιδιαιτέρως επικίνδυνη η αντιφατικότητα της αμερικανικής στρατηγικής, η οποία κλιμακώνει τη στιγμή αυτή μια σύγκρουση, που όμως δεν μπορεί και να τη διαχειριστεί μέχρι τέλους.

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

O Μπόρις Τζόνσον «ξέχασε» να καλέσει Συρία και Ρωσία σε διάσκεψη για... το συριακό. Ο διττός στόχος της Τουρκίας στην περιοχή.

γράφει ο Μακεδών

[Πηγή: VORIA.gr, 09/09/2016]

Είχα γράψει ότι με την συγκέντρωση τόσων πολεμικών πλοίων διαφόρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν χρειάζεται να ταξιδεύεις με πλοίο στην περιοχή. Μπορείς να βαδίζεις από κατάστρωμα σε κατάστρωμα και πας σε όποια χώρα θέλεις. Το ίδιο γίνεται τώρα και με τις χερσαίες δυνάμεις. Όπου και να πας, κάποιον θα βρεις μπροστά σου. Μόνον που πρέπει να γνωρίζεις καλά τους συσχετισμούς δυνάμεων, για να αντιληφθείς ποιος είναι φίλος και ποιος αντίπαλος.

Τουρκία: Η αιωρούμενη νάρκη στα ταραγμένα ύδατα της διεθνούς σκηνής είναι δίπλα μας…

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

[Πηγή: Mignatiou.com, 27/07/2016]

1. Κιόλας από το 1908, με την «επανάσταση των Νεότουρκων», η Τουρκία είχε γίνει μια αιωρούμενη νάρκη στα ύδατα της διεθνούς σκηνής, ενώ για τον εσωτερικό της χώρο δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι τα καθεστώτα που ακολούθησαν περιείχαν έστω και ελάχιστα στοιχεία δημοκρατίας έτσι όπως εμείς στην Ευρώπη γνωρίζουμε και διακηρύσσουμε.

Δικτατορικές κυβερνήσεις, στρατιωτικές εξουσίες, συστηματικός αφανισμός των αλλόδοξων και ξένων μειονοτήτων, πολιτικές σε στυλ αδιάκριτων πειρατικών ρεσάλτο, θρησκευτικές ακρότητες, εθνικές αδιαλλαξίες, παράλογες απαιτήσεις, πολιτικο-ομολογητικός επεκτατισμός, υπεροξυμένος τουρκισμός, και ό, τι άλλο ακόμη μπορεί να φανταστεί κανείς, χαρακτήρισαν και προσδιόρισαν και εισέτι χαρακτηρίζουν και προσδιορίζουν την τουρκική κυβερνητική οντότητα, όλο και περισσότερο επιρρεπής σε μια όλο και πιο επιθετική νέο-οθωμανική θεωρία και πρακτική.

Τι ελπίζουν οι Παλαιστίνιοι από τις αμερικανικές εκλογές;

Τι ελπίζουν οι Παλαιστίνιοι από τις αμερικανικές εκλογές;

Το προεκλογικό παιχνίδι εντείνεται στις ΗΠΑ μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, καθώς η Χίλαρυ Κλίντον και ο Ντόναλντ Τραμπ προχωρούν ακάθεκτα προς την εξασφάλιση του χρήματος από τα κόμματά τους.

Η Παλαιστινιακή υπόθεση και οι σχέσεις με το Ισραήλ παραμένουν βέβαια σαν θέματα στην ατζέντα και των δύο υποψηφίων.

Οι Παλαιστίνιοι έχουν πλέον λίγες ελπίδες ότι κάποιος πρόεδρος θα έλυνε τα προβλήματά τους με το Ισραήλ, αλλά φαίνεται να προτιμούν την Κλίντον για τον Λευκό Οίκο, η οποία, σε μια δήλωσή της στις 21 Φεβρουαρίου, λέει: «Πιστεύω ότι οι Παλαιστίνιοι δικαιούνται να αποκτήσουν δικό τους κράτος». Έτσι επιβεβαίωσε την υποστήριξή της για λύση δύο κρατών και παράλληλα δήλωσε ότι στηρίζει και το κράτος του Ισραήλ.

Από την μεριά του ο Τραμπ, στις 17 Φεβρουαρίου, δήλωνε ότι μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστινίων είναι «πιθανώς δυσκολότερη συμφωνία από κάθε άλλη», προσθέτοντας «αλλά θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις, εάν εκλεγώ».

Το «καναρίνι στο ορυχείο» ή η τύχη των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή

Το «καναρίνι στο ορυχείο» ή η τύχη των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή

Του Σωτήρη Ρούσσου*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 12/04/2016]

Μια κατεστημένη άποψη θέλει τη Μέση Ανατολή μια απέραντη ομοιογενή θάλασσα του Ισλάμ, με πανομοιότυπη κοινωνική οργάνωση, ιεραρχίες και σχέσεις. Αυτή η άποψη, αν και βολεύει όσους επιθυμούν να προωθήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να υψώσουν πολιτιστικά συρματοπλέγματα, απέχει από την πραγματικότητα. Η Μέση Ανατολή ήταν μέχρι πριν δύο δεκαετίες ένα εξαιρετικό μωσαϊκό από εθνότητες και θρησκείες.

Δεν έλειψαν βέβαια και στη Μέση Ανατολή οι εθνοκαθάρσεις και οι διωγμοί. Η γενοκτονία των Αρμενίων και των Χριστιανών (Ποντίων, Ασσυρίων) από τους Νεότουρκους και την κεμαλική Τουρκία, όπως και η έξοδος χιλιάδων Χριστιανών από την ιστορική Παλαιστίνη και το Λίβανο, αποτέλεσαν ισχυρά πλήγματα στο θρησκευτικό πλουραλισμό και την ιστορική φυσιογνωμία της Μέσης Ανατολής. Σε αυτά προστέθηκε η δημογραφική κάμψη και η μετανάστευση των χριστιανικών πληθυσμών, σε αντίθεση με τον αλματώδη ρυθμό πληθυσμιακής ανάπτυξης του μουσουλμανικού στοιχείου. Οι λόγοι για αυτήν την κάμψη πρέπει να αναζητηθούν στο μικροαστικό και αστικό χαρακτήρα των χριστιανικών κοινοτήτων που ακολουθούσε νεωτερικά οικογενειακά πρότυπα (γονείς και δύο παιδιά), καθώς και στις ιδιαίτερες μορφωτικές, πολιτιστικές και κοινωνικές σχέσεις που διατηρούσαν οι κοινότητες αυτές με την Ευρώπη και την Αμερική. Ας σημειώσουμε ότι το 1914 στην περιοχή που περιλαμβάνει σήμερα τη Συρία, το Λίβανο, Ισραήλ/Παλαιστίνη και την Ιορδανία, το 26,4% του πληθυσμού ήταν Χριστιανοί, ενώ το 2015 μόλις το 8%. Είχε πέσει δηλαδή στο ποσοστό των Χριστιανών πριν από πέντε αιώνες.

Η Προφητεία των Μάγια

Η Προφητεία των Μάγια

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 05/03/2016]

Η Μαρία Ζαχάροβα δεν είναι Μέντιουμ, καφετζού του συρμού, ούτε εκκεντρική αποκρυφίστρια. Είναι η έμπειρη εκπρόσωπος Τύπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών με προϊστάμενο τον Σεργκέϊ Λαβρόφ και έως πρόσφατα εκπρόσωπος της ρωσικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ με άψογα αγγλικά, εννοείται. Σε συνέντευξή της, λοιπόν, προ ημερών, σε ρωσικό αλλά αγγλόφωνο τηλεοπτικό κανάλι και στην πρώτη, γενικής φύσεως ερώτηση, διατυπωμένη στα αγγλικά, για την (παγκόσμια) κατάσταση ξεκίνησε την απάντηση της (στα ρώσικα) ως εξής: Μάλλον βιαστήκαμε όταν θεωρήσαμε πως ήταν λάθος η πρόβλεψη των Μάγια ότι το τέλος του Κόσμου θα έρθει το 2012. Διότι όσα συμβαίνουν είναι τα προμηνύματα ότι μπορεί να είχαν δίκιο. Δεν διευκρίνισε πως μπορεί να έρθει το τέλος του Κόσμου αλλά θα ήταν πλεονασμός, όλοι ξέρουν ότι μόνο ένας πυρηνικός Αρμαγεδδών μπορεί να μας καταστρέψει, άπαντες.

Η εμπόλεμη ειρήνη

Η εμπόλεμη ειρήνη

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 20/02/2016]

Απειλές για πόλεμο, ακόμα και πυρηνικό, ακούγονται πλέον συχνά-πυκνά με αφορμή την πρόθεση της Τουρκίας να εισβάλει στο έδαφος της Συρίας, αν οι Κούρδοι κυριεύσουν την πόλη Αζάζ μέσω της οποίας οι Τούρκοι τροφοδοτούν τους τζιχαντιστές με πολεμοφόδια. Αν υπάρξει τουρκική χερσαία εισβολή μπορεί να φτάσουμε ακόμα και σε πυρηνικό χτύπημα, λένε οι Ρώσοι. Ως τώρα, σε μόλις πέντε μήνες, οι Ρώσοι μετέτρεψαν την επικείμενη κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ σε θριαμβευτική ανάκτηση των χαμένων εδαφών. Και κυρίως δημιούργησαν τις συνθήκες ώστε οι Κούρδοι της Συρίας να απέχουν μόλις ένα βήμα από την ίδρυση αυτόνομου Κράτους είτε δίπλα στα σύνορα είτε εντός της Τουρκίας, διαμελίζοντάς την.

Πρόκειται για μια τριπλή αποτυχία: Απέτυχε ο σχεδιασμός της Τουρκίας να έχει στα σύνορά της μια Συρία ως κράτος-παρία, υποχείριό της. Απέτυχε, γενικότερα, η επιδίωξη του Ερντογάν να ανασυστήσει την επιρροή της Τουρκίας ως δερβέναγα της Μ. Ανατολής. Απέτυχε και η επιθυμία των υποστηρικτών της στις ΗΠΑ να καταστήσουν την Τουρκία περιφερειακή Δύναμη, ένθετο παίκτη ελέγχου της περιοχής. Οι απειλές του Ερντογάν, και της Σαουδικής Αραβίας, για χερσαία επέμβαση στο Συριακό έδαφος πάσχουν από την αδυναμία και των δυο χωρών να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία αν εισβάλουν χωρίς τη συγκατάθεση και την ενεργό υποστήριξη των ΗΠΑ άμεσα ή με τη μορφή Νατοϊκής στήριξης.

Απόλυτη σχετική και εύθραυστη η παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ

Απόλυτη σχετική και εύθραυστη η παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 05/02/2016]

Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα για προσέγγιση με τη Ρωσία, επί υπουργίας Λαφαζάνη, (και επίνευση Τσίπρα) ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα η ανάγκη να ασκήσει η χώρα μας ανεξάρτητη πολιτική. Προϋπόθεση, αν αυτό είναι δυνατόν, είναι να απαντηθεί το ερώτημα αν ο Κόσμος είναι μονοπολικός ή πολυπολικός. Οπότε, σε ένα πολυπολικό Κόσμο, μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα έχει περιθώριο επιλογής, αναλαμβάνοντας φυσικά τα σχετικά ρίσκα. Η Συρία αποδεικνύει ότι μια μικρή χώρα μπορεί να κάνει επιλογές υπό δύο προϋποθέσεις: Πρώτον να είναι αποφασισμένη να υποστεί θυσίες, οικονομικές ή/και αιματηρές, για να υπερασπίσει την επιλογή της. Δεύτερον ότι ο χώρος προσφυγής είναι αποφασισμένος αλλά και ικανός να σε υπερασπιστεί έως το τέλος διακινδυνεύοντας και αυτός, όπως και εσύ, την υπόστασή του – ο Ραούλ Κάστρο αποκάλυψε το 1993 ότι ο Μπρέζνιεφ του είχε πει, το 1981, πως η ΕΣΣΔ δεν θα βοηθούσε αν ο Ρήγκαν επενέβαινε στην Κούβα: «είστε μακριά», του είπε ο Μπρέζνιεφ, «και θα σπάσουμε τα μούτρα μας». (reseau international. net). Ο Πούτιν στη Συρία πράττει αλλιώς.

Το Ιράν και το στοίχημα του πολιτικού Ισλάμ στον 21ο αιώνα

Το Ιράν και το στοίχημα του πολιτικού Ισλάμ στον 21ο αιώνα

Τι θα αλλάξει στη χώρα μετά την άρση των κυρώσεων

Του Σωτήρη Ρούσσου *

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 26/01/2016]

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές διεθνούς απομόνωσης και δυτικών πιέσεων, ένα πράγμα δεν μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος: ότι είναι δυνατόν να αγνοήσει το Ιράν χωρίς να πληρώσει ιδιαιτέρως βαρύ τίμημα. Σήμερα η συζήτηση για το συριακό ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τη συμπεριφορά κρατών όπως η Ρωσία, η Τουρκία ή ακόμη και η Γαλλία, ενώ φαίνεται να παραγνωρίζει τον κεντρικό ρόλο του Ιράν. Θα τολμούσαμε να ισχυριστούμε ότι χωρίς κάποιες από τις παραπάνω ή και όλες τις παραπάνω δυνάμεις το συριακό ζήτημα μπορεί να επιλυθεί, χωρίς όμως την Τεχεράνη (και βεβαίως τη Ριάντ και την Ουάσιγκτον) δεν μπορεί.

Μεγαλουργεί και πάλι η Σαουδική Αραβία

Μεγαλουργεί και πάλι η Σαουδική Αραβία

Ελλιπής ερμηνεία η απόδοση των εξελίξεων στην αντιπαλότητα σουνιτών-σιιτών

του Ερρίκου Φινάλη*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 12/01/2016]

Το καθεστώς της σαουδαραβικής μοναρχίας, εκτελώντας μαζικά 48 «τρομοκράτες», μεταξύ των οποίων και έναν εκ των ηγετών της σιιτικής μειονότητας της χώρας, ήρθε στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής. Κάτι όχι συνηθισμένο, αφού τα δυτικά ΜΜΕ προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να κρατούν στο απυρόβλητο το πιο οπισθοδρομικό ίσως, από κάθε άποψη, καθεστώς του πλανήτη – που όμως τυχαίνει να είναι εδώ και δεκαετίες πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ.

Και πολύ καλός πελάτης τους: όπλα αξίας 46 δισεκατομμυρίων δολαρίων έχει αγοράσει η Σαουδική Αραβία από τις ΗΠΑ μόνο στα χρόνια της θητείας Ομπάμα. Συν τα αντίστοιχα εξοπλιστικά προγράμματα με τον Καναδά (αξίας 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων), τη Γαλλία και άλλες δυνάμεις της «δημοκρατικής» Δύσης. Οι οποίες φυσικά και δεν έχουν αναστολές για το πώς χρησιμοποιούνται τα «προϊόντα» που πωλούν σε τέτοιου είδους καθεστώτα.

ΡΩΣΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Το Σενάριο της “Προβοκάτσιας”

ΡΩΣΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Το Σενάριο της “Προβοκάτσιας”

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*, 10/01/2016

Η ρωσική επέμβαση στη Συρία τροποποίησε δραματικά τα διεθνή δεδομένα εις βάρος των δυτικού και ιδίως νεοσυντηρητικού σχεδιασμού στη Μέση Ανατολή. Διέσωσε το καθεστώς Άσαντ, σταθεροποίησε την ρωσική επιρροή, απέδειξε τις ρωσικές στρατιωτικές δυνατότητες, δημιούργησε βάσεις δημιουργίας σιϊτικού “άξονα” από τον Λίβανο στο Πακιστάν! Περιόρισε ακόμα την όποια “αξία” του Ισλαμικού Κράτους είτε ως συμμάχου (κατά Άσαντ) είτε ως “χρήσιμου εχθρού-ηλίθιου”). Απέτρεψε ίσως μια δυτική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, που θα ήταν το πιθανότερο αποτέλεσμα των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι. Πήγαν “περίπατο” οι επιδιώξεις εξουδετέρωσης Άσαντ-Χεζμπολά για να προχωρήσει ο πόλεμος με το Ιράν και η εκδίωξη της Μόσχας από τη Μέση Ανατολή.

Η Σαουδαραβία φοβάται το Ιράν

Η Σαουδαραβία φοβάται το Ιράν

Ιρανοί πολίτες διαμαρτύρονται για την θανάτωση του σιίτη κληρικού Νιμρ αλ Νιμρ κατά την διάρκεια διαδήλωσης έξω από την πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Τεχεράνη.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

[Πηγή: iskra, 10/01/2016]

Ξέσπασε τελικά η αναμενόμενη κρίση ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Την ευθύνη φυσικά την έχουν οι Σαουδάραβες, οι οποίοι αποκεφάλισαν εσκεμμένα τον σιίτη κληρικό Νιμρ αλ Νιμρ με στόχο να προκαλέσουν μείζονα κρίση στις σχέσεις του Ριάντ με την Τεχεράνη. Η Σαουδαραβία τελεί σε κατάσταση πανικού από τότε που εξελέγη πρόεδρος του Ιράν ο φιλοαμερικανός – για τα ιρανικά δεδομένα, φυσικά – Μοχάμεντ Ροχανί. Δεν έχει καθόλου άδικο. Οι Σαουδάραβες γνωρίζουν επίσης ότι ο χρόνος κυλάει εναντίον τους και πρέπει να βιαστούν, επισπεύδοντας όσο μπορούν τις εξελίξεις.

Δεν υπάρχει χειρότερος εφιάλτης για τη Σαουδική Αραβία από την αποκατάσταση των πολιτικών σχέσεων των ΗΠΑ με το Ιράν. Ο λόγος είναι απλούστατος: Απειλείται η άμεση υποβάθμιση της Σαουδαραβίας στη δεύτερη θέση στο στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, μετά το Ιράν, για τους Αμερικανούς! Αν όντως συμβεί κάτι τέτοιο, είναι άκρως αμφίβολο, αν η Σαουδική Αραβία θα κατορθώσει να επιβιώσει στα σημερινά της σύνορα ή αν θα καταρρεύσει και θα διαμελιστεί σε μικρότερα απολυταρχικά εμιράτα. Ο πλούτος που παράγεται από το άφθονο και πάμφθηνο στο κόστος εξόρυξης σαουδαραβικό πετρέλαιο είναι στην πραγματικότητα ο μοναδικός συνεκτικός ιστός αυτού του κράτους.

Η Ρωσία έφερε την ανατροπή

Η Ρωσία έφερε την ανατροπή

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 05/01/2016]

Η ανατροπή που μας άφησε ο παλιός χρόνος ολοκληρώνοντας τη θητεία του ήταν ότι η Ρωσία διεκδικεί ρόλο σε πλανητικό επίπεδο, όπως η ΕΣΣΔ, επεμβαίνοντας στο Μεσανατολικό. Αν η Ρωσία σταθεροποιήσει τη νικηφόρα επέμβασή της στη Μ. Ανατολή επιβάλλοντας λύση συμβατή με τα συμφέροντα της, οι ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον η μοναδική Υπερδύναμη και ο Κόσμος θα γίνει πολυπολικός. Η ανάδυση περιφερειακών Δυνάμεων, όπως η Κίνα και, ως τώρα, η Ρωσία, περιπλέκει αλλά δεν ανατρέπει την απόλυτη, αν και όχι ανεξέλεγκτη, υπεροχή των ΗΠΑ. Αν, όμως, χάσουν την απόλυτη κυριαρχία τους στην κομβική περιοχή της Μ. Ανατολής, θα είναι η αρχή του τέλους της μονοκρατορίας τους. Εντός του 2016 θα δοθεί επαρκώς σαφής απάντηση.

Τη νικηφόρα ρωσική επέμβαση ακολούθησε σχεδόν αμέσως, (συμπτωματικά;), η τρομοκρατική ενέργεια στο Παρίσι με τις συνέπειές της σε όλη την Ευρώπη. Το κλίμα φόβου στις ΗΠΑ μετά την πτώση των «Δίδυμων Πύργων», μεταφέρθηκε στην Ευρώπη. Αλλά ενώ οι Αμερικανοί αποδέχθηκαν παθητικά την εισβολή στο Ιράκ, στην Ευρώπη ο κόσμος φαίνεται πολύ λιγότερο πρόθυμος να στηρίξει πολεμικές περιπέτειες στη Μ. Ανατολή. Οι «τρελές περιπέτειες» την εποχή της ευημερίας, το 2001, δεν γίνονται δεκτές με την ίδια ευκολία σήμερα, εποχή των ισχνών αγελάδων. Όταν μάλιστα η εκστρατεία του Τζ. Μπους αποδείχθηκε ότι στηρίζονταν σε ψεύδη, κατέληξε σε φιάσκο και άφησε πίσω της το ατελεύτητο χάος.

American Thinker: «Οι ρωσικές επιδρομές αποκάλυψαν το χειρότερο μυστικό στη Μ. Ανατολή»

American Thinker: «Οι ρωσικές επιδρομές αποκάλυψαν το χειρότερο μυστικό στη Μ. Ανατολή»

Του ΤΖ. ΜΕΡΦΥ ΝΤΟΝΟΒΑΝ*

[Πηγή: iskra, 21/12/2015]

Τόσο αποτελεσματικές φαίνεται ότι είναι οι αντιτρομοκρατικές προσπάθειες της Μόσχας στη Συρία που οδήγησαν προφανώς την Τουρκία να καταρρίψει το ρωσικό βομβαρδιστικό Su-24 τον περασμένο μήνα, ανέφερε στο περιοδικό “American Thinker” ο πρώην αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, Τζ. Μέρφι Ντόνοβαν.

«Το πώς οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία απείλησαν την Τουρκία δεν είναι πραγματικά ένα μυστήριο. Οι Ρώσοι ήταν γνωστό ότι βομβάρδιζαν στόχους πετρελαίου των τρομοκρατών στα νότια σύνορα με την Τουρκία και πολύ αποτελεσματικά, όπως φάνηκε», υποστήριξε ο αναλυτής.

ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

[Πηγή: KASSANDROS, 20/12/2015]

Το Ισλαμικό Κράτος έχει χαρακτηρισθεί από τον σημαντικότερο Γεωπολιτικό αναλυτή το κατεστημένου των ΗΠΑ, ως “πνευματικός γόνος” της Σαουδικής Αραβίας. Αυτό έγινε διότι είναι προϊόν μιας ιδεοκρατικής ερμηνείας του Ουαχαμπιτικού Σουνιτικού Ισλαμισμού πού θεωρεί ότι το Ισλάμ επί γης πρέπει να είναι Χαλιφάτο και να διοικείται από τους νόμους του Κορανίου. Αυτό συμφέρει την Σαουδαραβική πολιτική ηγεσία διότι την νομιμοποιεί ως εξουσία με την υψηλότατη ευθύνη μάλιστα των Ιερών τόπων της Μέκκας και της Μεδίνας. Η εξουσία έτσι είναι μοιρασμένη μεταξύ βασιλικής οικογενείας και θρησκευτικού κατεστημένου.

Ο πρώτος και ο δεύτερος πόλεμος του Κόλπου μαζί με την Αραβική Άνοιξη έφεραν τεκτονικές αλλαγές στην Μέση Ανατολή διαλύοντας καθεστώτα δεκαετιών χωρίς να υπάρχει ρεαλιστική αντικατάσταση τους από νέες δομές εξουσίας. Μαζί με τον οξύτατο ανταγωνισμό Σουνιτών και Σιϊτών το πεδίο ήταν ανοικτό στις ακραίες θρησκοληπτικές τάσεις εντονότερη από τις οποίες είναι η μάχη κατά των απίστων και η εξάπλωση του Ισλαμισμού διά της βίας που είναι το Τζιχάντ. Η πρώτη εμφάνιση του τον 21ο Αιώνα ήταν η επίθεση στους διδύμους πύργους που η ρίζα της ήταν Σαουδαραβική .

Αποκαλυπτική μαρτυρία-συνέντευξη στελέχους του ISIS

Αποκαλυπτική μαρτυρία-συνέντευξη στελέχους του ISIS

Τυχοδιωκτικές συμμαχίες, "υπόγειες διαδρομές" και ο ρόλος των αμερικανικών φυλακών

[Πηγή: Το Περιοδικό, 17/12/2015]

Επιμέλεια-μετάφραση: Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Ο Abu Ahmed συμφώνησε να μιλήσει στον “Guardian” και τον Maritn Chulov, μετά από δύο χρόνια συζητήσεων στη διάρκεια των οποίων αποκάλυψε το παρελθόν του ως μαχητής του ISIS. Μοιράστηκε την ανησυχία του για το ISIS και την οπτική του για την περιοχή. Με το Ιράκ και τη Συρία στις φλόγες και άλλη μια γενιά της Μέσης Ανατολής καταδικασμένη στην αιματοχυσία και την αναστάτωση από τα χέρια των συντρόφων του, οδηγούν τον Abu Ahmed σε δεύτερες σκέψεις. Η βαναυσότητα του ISIS έρχεται σε αντίθεση με τη δική του ματιά, η οποία αμβλύνθηκε με τον χρόνο και πια πιστεύει ότι τα διδάγματα του Κορανίου μπορούν να εξηγηθούν και να μη διαβάζονται κυριολεκτικά.

Οι ανησυχίες του για την εξέλιξη του ISIS τον ώθησαν να μιλήσει. Προσφέρει μοναδική γνώση για τον αινιγματικό ηγέτη του και τις μέρες του τρομοκρατικού γκρουπ. Καλύπτει την περίοδο από το 2004 όταν γνώρισε τον Abu Bakr ως το 2011, όταν το ιρακινό αντάρτικο πέρασε τα σύνορα και πήγε στη Συρία. Οι μεσότιτλοι δικοί μας.

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Οι νεκροί στον Παράδεισο, εμείς στην Κόλαση

Σκίτσο του Payam Boromand (Ιράν)

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 18/11/2015]

Οι αλαλαγμοί εναντίον των τζιχαντιστών, του φανατισμού, της τρομοκρατίας, δεν αλλάζουν ούτε κατά κεραία τις θέσεις των Δυτικών χωρών στο Συριακό-Μεσανατολικό. Κεντρικό αίτημα / απαίτηση των Αρχόντων της Δύσης ήταν και παραμένει να φύγει ο Άσαντ, το επιβεβαίωσε στην ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση ο Ολάντ την Δευτέρα, 16-11. Ο Άσαντ είναι ο άνθρωπος κλειδί για να φύγουν οι Ρώσοι από την περιοχή ή –αν δεν έφευγαν- να μείνουν ως ενοχλητικός αλλά ανήμπορος γείτονας υπό την συγκαταβατική ανοχή των ισχυρών που είχαν από αιώνες τον έλεγχο της Μ. Ανατολής.

Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα και όσο και αν το βρίσκουν κοινότοπο και τετριμμένο, ξεπερασμένο, ορισμένοι, ιδίως της Αριστεράς, ανίκανοι να αντιληφθούν τι σημαίνει κρατικό συμφέρον και γεωπολιτική διάσταση των πραγμάτων, η διάσημη φράση του Κλαούζεβιτς ισχύει απολύτως. Αν η Ευρώπη, η Δύση ακριβέστερα, βρίσκεται σε πόλεμο με τους ισλαμιστές, όπως διακηρύσσουν στομφωδώς οι διάφοροι πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι το ουσιαστικό στη στάση τους. Το συμφέρον τους επιτάσσει να παραμείνουν κυρίαρχοι στη Μ. Ανατολή και θα κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν. Θα ρίξουν όση στάχτη χρειάζεται στα μάτια μας, θα χύσουν όλα τα δάκρυα, θα φορέσουν την πανοπλία του αγνού ιππότη, θα κάνουν τα πάντα για να μας σύρουν πίσω τους. Μας χρειάζονται. 

Στην Συρία χτυπάει η καμπάνα για την τύχη της Ευρώπης

Στην Συρία χτυπάει η καμπάνα για την τύχη της Ευρώπης

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 29/10/2015]

Ο πόλεμος στη Συρία συνεχίζεται αλλά υπάρχουν αρκετές και σοβαρές ενδείξεις ότι οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας έχουν καταλήξει κατ’ αρχήν στο μελλοντικό, μεταπολεμικό καθεστώς. Η αλλαγή οφείλεται στην ρωσική επέμβαση που άλλαξε την πορεία του πολέμου. Λογικά, υπήρξε συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας και για τη ρωσική επέμβαση δεδομένου ότι ουδείς ενδιαφέρθηκε ή τόλμησε να τροφοδοτήσει τους τζιχαντιστές ή τους μετριοπαθείς αντάρτες-φίλους των ΗΠΑ με αντιαεροπορικά όπλα για να αντιμετωπίσουν τους ρωσικούς βομβαρδισμούς.

Με επιφύλαξη πρέπει να αντιμετωπιστούν οι πληροφορίες ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να αποστείλουν στρατό στη Συρία –ο Ομπάμα το είχε αποκλείσει. Η ηγεσία των ΗΠΑ συνολικά, έχει συμφέρον από μια συμφωνημένη λύση αφού αδυνατεί να διατηρήσει το μονοπώλιο στην περιοχή. Η Τουρκία και η Σ. Αραβία απειλούν και αυτές να εξοπλίσουν τους αντάρτες με αντιαεροπορικούς πυραύλους αλλά πρόκειται για αντιδράσεις των χαμένων του πολέμου, ανίκανων να ματαιώσουν συμφωνία των δυο Μεγάλων. Η πιθανή ένταση προσεχώς θα οφείλεται, το πιθανότερο, στις τελικές προσπάθειες να ενισχύσει η κάθε πλευρά τη θέση της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Έτσι είχε συμβεί λίγο πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στο Βιετνάμ.

Τα τύμπανα του πολέμου κτυπούν ξανά

Τα τύμπανα του πολέμου κτυπούν ξανά

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 11/10/2015]

Με τις ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις στη Συρία, κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, σύμφωνα με τον Πούτιν, σε εξέλιξη, κατά αντιπολιτευόμενων στον Άσαντ ανταρτών μεταξύ των οποίων και το Μέτωπο Αλ-Νούσρα (συριακή Αλ Κάιντα) υποστηρίζουν οι ΗΠΑ, η συριακή κρίση εισέρχεται σε μία νέα περίοδο.

  Μία περίοδος που εγκυμονεί το ενδεχόμενο ευρύτερης ανάφλεξης, όπως χαρακτηριστικά προειδοποίησε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ κάνοντας λόγο προ ημερών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον κίνδυνο ενός «ολοκληρωτικού πολέμου». «Αυτό που συμβαίνει στη Συρία ανησυχεί την Ευρώπη γιατί αυτό που συμβαίνει εκεί θα καθορίσει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή για πολύ καιρό. (…) Θα είναι ολοκληρωτικός πόλεμος, ένας πόλεμος ο οποίος θα επηρεάσει και τα δικά μας εδάφη και πρέπει να δράσουμε», είπε στην ομιλία του ο Ολάντ.

Ανατροπές στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής: Ο Πούτιν βομβάρδισε και τα σχέδια του Ερντογάν

Ανατροπές στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής: Ο Πούτιν βομβάρδισε και τα σχέδια του Ερντογάν

Του Γιάννη Καστριώτη

[Πηγή: Mignatiou.com, 13/10/2015]

Γεωπολιτικές ανατροπές στην ισορροπία τρόμου στη Μέση Ανατολή, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα και την ευρύτερη περιοχή, οι οποίες στριμώχνουν την Τουρκία, που κατά την προσφιλή τακτική της επιχειρεί να αποκομίσει οφέλη εξάγοντας την κρίση προς δυσμάς, έχει επιφέρει η απρόβλεπτη στο εύρος της στρατιωτική παρέμβαση της Ρωσίας στη Συρία.

Η ρωσική επέμβαση εκδηλώθηκε τη στιγμή που κορυφωνόταν το «παράδοξο» ενός πολέμου με τους 250.000 νεκρούς και τα 6 εκατομμύρια πρόσφυγες:

Η Συμμαχία υπό τις ΗΠΑ πλήττει το ISIS αλλά και τις κυβερνητικές δυνάμεις του καθεστώτος Ασαντ. Οι Ρώσοι χτυπούν το ISIS αλλά και τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Και έτσι ο κίνδυνος είναι να δημιουργηθεί μια νέα ισορροπία θανάτου στη Συρία.