Πού ανήκομεν; Γιατί ΔΕΝ «ανήκομεν εις την Δύσιν»...

Πού ανήκομεν;

Γιατί ΔΕΝ «ανήκομεν εις την Δύσιν»

Μια ιστορικά τεκμηριωμένη απάντηση

«Αλλ’ η βασιλεύουσα Ευρώπη όχι μόνον αδιαφορεί υπέρ ημών, αλλά συντρέχει το κατά δύναμιν δια να υποπέσωμεν εις τον Τουρκικόν ζυγόν και μ’ όλον ότι εξεύρει ποία τύχη μας αναμένει, φαίνεται μάλιστα ότι την επιθυμεί»

Ι. Καποδίστριας

του Γεωργίου Σκλαβούνου, συγγραφέα

Που ανήκομεν;

Χωρίς απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να χαραχθεί καμία στρατηγική, από το επίπεδο της παιδείας και του πολιτισμού, μέχρι το επίπεδο της Εθνικής Οικονομίας και της Εθνικής Άμυνας

Οι γεωπολιτισμικές συντεταγμένες ενός έθνους, οι γεωπολιτισμικές συντεταγμένες ιστορικών λαών   δεν χαράζονται από αποφάσεις  συγκυριακών πολιτικών  ηγεσιών.

Οι συγκυριακές συμμαχίες των λαών, και των κρατών, στο διάβα της ιστορίας, δεν προϋποθέτουν  ούτε συνεπάγονται, άρνηση… κατάργηση αυτών των συντεταγμένων.

Οι γεωπολιτισμικές συντεταγμένες των Εθνών διαμορφώνονται  από «την σταθερά» της γεωγραφίας τους και τους ανταγωνισμούς, τις συμπορεύσεις, τους αγώνες αίματος και πνεύματος, στις διεθνείς τους σχέσεις. Αγώνες στην πορεία  των αιώνων, που καθιστούν την γεωγραφία ιδιοπρόσωπη πολιτισμική πατρίδα...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πάνε για σύγκρουση με την Ρωσία

Ανακοίνωση του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ)

1. Τη στιγμή που οι δήθεν αντισυστημικές δυνάμεις κάνουν αγώνα ενάντια στο… εμβόλιο, υποθέτοντας ότι έτσι χτυπούν την Υπερεθνική Ελίτ (που διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση), —τμήμα της οποίας μπορεί πράγματι να σχεδίασε την πανδημία, αλλά όχι βέβαια και το εμβόλιο, που δεν είχε κανένα λόγο να το κάνει!—, οι πραγματικές συστημικές δυνάμεις διεκπεραιώνουν άλλα σχέδια που μπορεί σύντομα να μας οδηγήσουν όλους σε ένα πραγματικό Αρμαγεδδώνα.

2. Όλα ξεκίνησαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, όταν οι συστημικές δυνάμεις (η Υπερεθνική Ελίτ) ξεκίνησαν ένα αδυσώπητο αγώνα ενάντια σε κάθε λαό που αντιστεκόταν στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Η αντίσταση αυτή δεν είχε πια τη μορφή του αγώνα για παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση τύπου ΕΣΣΔ κ.λπ., αλλά τη μορφή αγώνα για την εθνική κυριαρχία σαν προϋπόθεση για τον αυτοκαθορισμό των λαών στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με τον λαϊκό αγώνα για το Brexit σήμερα ν’ αποτελεί τυπικό παράδειγμα.

 Ο αντιρωσσισμός είναι ο φιλελευθερισμός των ηλιθίων

Χωρίς τη Ρωσσία, ο Σαράζ θα είχε φτάσει ώς τα αιγυπτιακά σύνορα ολοκληρώνοντας την περικύκλωση της Ελλάδας από τον Νότο

Του Κώστα Κουτσουρέλη*

Κατά τη γνώμη κάμποσων σχολιαστών του ελληνικού τύπου, όποιος επισημαίνει ότι το αντίβαρο της Ρωσσίας στις τουρκικές επιδιώξεις είναι ζωτικό για τα εθνικά μας συμφέροντα, είναι σαν να αποδέχεται τις ανοησίες περί ”ξανθού γένους”, που θα λυτρώσει τάχα τον ελληνισμό από τον Τούρκο.

Ποτέ δεν έκανε κάτι για εμάς ο Μόσκοβος, διαβάζουμε. Λες και δεν υπήρξε ποτέ η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή που πρώτη υπονόμευσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επέτρεψε την οικονομική άνθιση του Γένους. Λες και χωρίς τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο του 1828-29, η Ελλάδα δεν προοριζόταν να παραμείνει μόρφωμα υποτελές στον Σουλτάνο για δεκαετίες ακόμη, όπως η Σερβία το 1815 μετά τη δική της επανάσταση. Λες και αυτήν ακόμη τη σχετικά ειρηνική μεταπολεμική συνύπαρξη Ελλάδας και Τουρκίας στους κόλπους του ΝΑΤΟ και των δυτικών θεσμών, δεν την οφείλουμε εντέλει στη διαρκή πίεση της σοβιετικής αρκούδας. 

Σύντροφοι, μήπως πουλήσατε τζάμπα την ψυχή σας στο Ισραήλ;

Σύντροφοι, μήπως πουλήσατε τζάμπα την ψυχή σας στο Ισραήλ;

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η πρωτοφανής κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου προκαλεί αναταράξεις στο σύνολο της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας και φυσικά δεν θα μπορούσε να αφήσει αλώβητους τους σχεδιασμούς της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το γεγονός ότι ο μαύρος χρυσός εμφάνισε αρνητική τιμή καθώς οι επενδυτές πάσχιζαν να ξεφορτωθούν πάση θυσία το πετρέλαιο το οποίο δεν έχουν πλέον χώρο να αποθηκεύσουν, έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Με τόσο χαμηλές τιμές αρκετά κοιτάσματα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν εκμεταλλεύσιμα θα είναι για μεγάλο χρονικό διάστημα τόσο κοστοβόρα, ώστε καμία εταιρεία δεν θα τολμά να τα πλησιάσει. Η τιμή του πετρελαίου μάλιστα θα συμπαρασύρει και όλες τις άλλες μορφές ενέργειας με πρώτο βέβαια το φυσικό αέριο.

Ε.Ε.: Ο καθένας για το τομάρι του

Ε.Ε.: Ο καθένας για το τομάρι του

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Η Γερμανία δεν θέλει να διαλυθεί η Ε.Ε.. Θέλει την Ε.Ε. ενωμένη και τους εταίρους υπηρέτες της, οικονομικά και πολιτικά. Μόνη της είναι αδύναμη, σχεδόν ασήμαντη, στο πλανητικό πεδίο ενώ αν δέσει πίσω της την Ευρώπη θα έχει ρόλο και λόγο. Η διαίρεση της Ε.E. σε Νότιους και Βόρειους, λες και είμαστε οι Αμερικάνοι στον εμφύλιο, είναι παραπλανητική. Οι εταίροι δεν συμμαχούν με βασικό κριτήριο τον πλούτο αλλά με επίκεντρο την Εξουσία. Αλλιώς Γαλλία και Ιταλία θα ήταν με τη Γερμανία και θα εκμεταλλεύονταν μαζί τους άλλους. Αλλά αν υπάρχει στην Ευρώπη κάποιος «μοναχοφάης» που θα ‘λεγε ο Κοτζιάς, αυτός δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Γερμανία. Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, τρώνε διαρκώς καρπαζιές από τη Γερμανία που δεν θέλει επ’ ουδενί ομοτράπεζους.

ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ Η ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ, για να μην πούμε για τους λιπόψυχους Γάλλους, σφυρίζουν αδιάφορα όταν τον λογαριασμό τον πληρώνει άλλος, π.χ. η Ελλάδα, όπως άλλωστε το έκαναν ήδη όταν μας έβαλαν στα Μνημόνια. Όταν έχουν πρόβλημα οι ίδιοι ουρλιάζουν, ώσπου να τους πετάξουν κάποιο ξεροκόμματο, όπως στο τελευταίο Γιούρογκρουπ.

Δεν χρειάζεται να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα για να δούμε τα παιχνίδια εξουσίας και εκμετάλλευσης που ανενδοίαστα παίζουν π.χ. το Βερολίνο εις βάρος των εταίρων, οι εταίροι εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας, οι εταίροι και οι ΗΠΑ μεταξύ τους κ.ο.κ.

Το φιάσκο του East Med ανεβάζει την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο

Το φιάσκο του East Med ανεβάζει την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο

Του ΓΙΑΝΝΗ ΡΑΧΙΩΤΗ

To (φτηνό και μοναδικό)  επιχείρημα των κυβερνώντων γραικύλων σε Ελλάδα και Κύπρο, για τη μετατροπή των χωρών τους/μας  σε παρελκόμενα της πολιτικής των ΗΠΑ/Ισραήλ, ήταν ότι θα πάρουμε ποσοστά από τον αγωγό East Med, που υποτίθεται ότι θα κατασκευαστεί (κάποτε) στον βυθό της ανατολικής Μεσογείου και θα φτάνει στην Ιταλία μέσω Κύπρου και Ελλάδας. Δεν μπαίνουν στον κόπο να δουν ότι:
1.  Η κατανάλωση υδρογονανθράκων στην Ευρώπη μειώνεται κατά μέσο όρο σε ποσοστό μεγαλύτερο του 1,7% ετησίως εδώ και μια 10ετια τουλάχιστον.
2.  Ένας υποθαλάσσιος αγωγός τέτοιου μήκους και βάθους ανεβάζει το κόστος του μεταφερόμενου αερίου σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από τους επίγειους που ήδη υπάρχουν και επαρκούν για τον εφοδιασμό της Ευρώπης με φθηνό αέριο.

Οι απόγονοι του Χίτλερ

Το τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος κλεμμένων χρημάτων των Εβραίων, καθώς επίσης χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες των κατεχομένων χωρών, στην Αργεντινή – με τη βοήθεια του οποίου η βιομηχανία στη Γερμανία τελικά ανέκαμψε και αργότερα αναπτύχθηκε, στο μεταπολεμικό θαύμα.

Του Άρη Οικονόμου

[Πηγή: Analyst.gr, 24/10/2016]

«Το ευρώ είναι κατά πολλούς το νόμισμα, μέσω του οποίου «θα αναδυθεί από τη στάχτη» ξαφνικά, χωρίς να το περιμένει κανείς, η τέταρτη γερμανική αυτοκρατορία – το 4ο Ράιχ όπως ήδη ορισμένοι φοβούνται.

Η νέα αυτή μεγάλη δύναμη στον πλανήτη θα διεκδικήσει, εφάμιλλα με τις υπόλοιπες (Η.Π.Α., BRICS), την παγκόσμια ηγεμονία – αφού συμπληρωθεί με τα κράτη που ήδη βρίσκονται στην «ουρά αναμονής» (Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία, Κροατία, Τσεχία και Ουγγαρία), επεκτεινόμενη στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας.

Ελλάδα: «συμπιεσμένο ελατήριο» ή βυθισμένη στη στασιμότητα;

Ελλάδα: «συμπιεσμένο ελατήριο» ή βυθισμένη στη στασιμότητα;

του Κώστα Λαπαβίτσα

Ο χρόνος που ακολούθησε την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον Αλέξη Τσίπρα διέλυσε και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις όσων τον ψήφισαν τον Σεπτέμβριο του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον τελεσίδικα καθεστωτικός – αυξάνει φόρους, κόβει συντάξεις, κάνει συμφωνίες για την ιδιοκτησία των ΜΜΕ με ανθρώπους που όζουν, επιτρέπει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Αντίστοιχη είναι και η ηθική και πολιτική του απαξίωση, όπως και η αίσθηση απελπισίας και αποχής από τα κοινά που καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

Θα περίμενε κανείς ότι η μνημονιακή πλευρά θα πανηγύριζε, αφού έχει νικήσει και επιβάλλει τη δικιά της άποψη για την πορεία της χώρας. Ωστόσο δεν θριαμβολογεί, αλλά ανησυχεί βαθιά. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ο εξευτελισμός του Τσίπρα ήταν απλώς ένα απαραίτητο βήμα. Αυτό που πραγματικά θα κρίνει τα πράγματα είναι η πορεία της οικονομίας, η οποία δεν παρέχει καμία βεβαιότητα. Ακριβώς γι’ αυτό το Grexit επανέρχεται μόνιμα και πιεστικά, εκεί που το μνημονιακό κατεστημένο νόμιζε ότι το είχε ξορκίσει.

Η μάταιη αναζήτηση σχεδίου ανάπτυξης

Η μάταιη αναζήτηση σχεδίου ανάπτυξης

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Η ανάπτυξη βρίσκεται ήδη στο πολιτικό προσκήνιο, με έντονη την παρουσία όσων αναζητούν ένα «δικό μας» εθνικό σχέδιο, ώστε να μην πάει χαμένη η επιτυχία της παραμονής μας στην ΟΝΕ. Η κυβέρνηση μάλιστα επιμένει ότι η ανάπτυξη πρέπει να είναι και δίκαιη. Η μέχρι τώρα ανυπαρξία εθνικού σχεδίου υποτίθεται ότι οφείλεται στην ανικανότητα των πολιτικών, τη γραφειοκρατία, την προχειρότητα και τα παρόμοια.

Δεν θα ξάφνιαζε αν η άποψη αυτή ακουγόταν από τις συνηθισμένες φωνές κατανάλωσης στα ΜΜΕ. Είναι εντυπωσιακό, όμως, ότι προβάλλεται και από τους μηχανισμούς κοινωνικής και πολιτικής ισχύος της χώρας μας. Η πραγματικότητα είναι απλή και πικρή. «Δικό μας» εθνικό σχέδιο ανάπτυξης δεν μπορεί να υπάρξει στο πλαίσιο των μνημονίων.

Η συνταγή των ιδιωτικοποιήσεων

Τις τελευταίες δεκαετίες υποχρεωνόμαστε όλοι μας να σκύβουμε το κεφάλι σε ένα νέο «υψηλότερο ον»: στις παντοδύναμες αγορές που από χρήσιμα αντικείμενα της πραγματικής οικονομίας μετατράπηκαν σε υποκείμενα, απέναντι στα οποία πρέπει όλοι μας να υποκλινόμαστε.

από τον Άρη Οικονόμου

[Πηγή: Analyst.gr, 31/08/2016]

«Επιβάρυνση της τάξης των 13 € θα υπάρχει στα αεροπορικά εισιτήρια από και προς τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια – τα οποία ιδιωτικοποιούνται και περνούν στον έλεγχο της κρατικής γερμανικής εταιρείας Fraport.

Το έτος της αποκάλυψης

Όταν ο κόσμος αρχίσει να αγριεύει, θα συμβεί τόσο γρήγορα και με τόσο απίστευτο μένος που θα σβήσουν τα πάντα τριγύρω και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι – ενώ θεωρείται πως το 2018 θα είναι το πλέον κρίσιμο τόσο για την Ελλάδα, όσο και για τον υπόλοιπο πλανήτη.

του Βασίλη Βιλιάρδου

[Πηγή: Analyst.gr, 17/08/2016]

«Δυστυχώς, από τι στιγμή που δεν αντιδράσαμε πλημμυρίζοντας τους δρόμους, μετά την αθλητική αναπαράσταση της ολυμπιακής κυβίστησης εκ μέρους του πρωθυπουργού, μετά το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος δηλαδή που μετατράπηκε ενδοτικά σε ΝΑΙ, η κατάσταση θα πρέπει να γίνει πολύ χειρότερη, πριν αρχίσει να βελτιώνεται.

Ένας χρόνος αυτοεξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκληρής δοκιμασίας της κοινωνίας

Ένας χρόνος αυτοεξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκληρής δοκιμασίας της κοινωνίας

Σκίτσο του Αρκά

Η αποφράδα επέτειος του Τρίτου Μνημονίου και οι μέχρι τώρα συνέπειές του 

[Πηγή: iskra, 14/08/2016]

Το ΑΕΠ εξακολουθεί να βυθίζεται σε ολοένα και χαμηλότερα επίπεδα και οι φόροι –ειδικά οι έμμεσοι– έχουν φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο αναλογικά με το ΑΕΠ της χώρας από τότε που ξεκίνησε η περιπέτεια των μνημονίων. Τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων –μετοχές, ακίνητα, καταθέσεις– βυθίζονται, ενώ οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα –πότε διά της μερικής απασχόλησης και πότε μέσω των ατομικών συμβάσεων– εξακολουθούν να υποχωρούν. Η παιδική φτώχεια κινείται κοντά στα ιστορικά υψηλά, ενώ η στατιστική υπηρεσία καταγράφει νέο ρεκόρ στα άτομα με υλικές στερήσεις. 

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν έχει συναφθεί στο "όνομα των θεών"!...

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν έχει συναφθεί στο "όνομα των θεών"!...

Του ΠΕΤΡΟΥ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

[Πηγή: iskra, 07/08/2016]

Παρά που η Ελληνική Κοινωνία εισήλθε στη «ραστώνη» του θέρους και στην «ξεγνοιασιά» του Δεκαπενταύγουστου, ο προβληματισμός γύρω από τα οικονομικά των ιδιωτών και των νοικοκυριών είναι δεδομένος και η κρίση χρέους της Ελλάδας προφανώς είναι ενεστώσα. Προκειμένου δε η χώρα και η κοινωνία να ανασάνουν, απαιτείται μια ριζοσπαστική αναθεώρηση της πολιτικής περί του Δημοσίου Χρέους. Η επίλυση του δε είναι εκ των ων ουκ άνευ. Ας θυμηθούμε όμως την πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Οικονομικών Τζάκ Λιού, ο οποίος συνέδεσε την κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία, με την ανάγκη να υπάρξει ελάφρυνση του ελληνικού χρέους!..

Ο ευρωσκεπτικισμός σε νούμερα και όχι μόνο

Ο ευρωσκεπτικισμός σε νούμερα και όχι μόνο

Εμφανή αλλά και σύνθετα τα πολιτικά μηνύματα

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 02/08/2016]

Αυξάνεται στη χώρα μας ο «ευρωσκεπτικισμός». Αυτό είναι το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει και από τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας (μηνιαίο Πολιτικό Βαρόμετρο) της Public Issue για την εφημερίδα Αυγή. Βλέποντας κανείς τα πιο «χτυπητά» νούμερα της έρευνας, διαπιστώνει ότι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αρνητική γνώμη έχει το 55% των ερωτηθέντων. Για το ευρώ, το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται σε 44%, αλλά σε σχεδόν συνεχή ανοδική πορεία από τον περσινό Οκτώβριο, οπότε ανέρχονταν σε 32%. Το 72% όσων ρωτήθηκαν θεωρούν ότι πρέπει να επιστρέψουν στις εθνικές κυβερνήσεις κάποιες από τις εξουσίες που έχουν παραδοθεί στις Βρυξέλλες. Το 50%, πάντως, θεωρεί ότι τα πράγματα θα είναι μάλλον χειρότερα αν η χώρα βγει από την ευρωζώνη, ποσοστό όμως κατά πολύ μειωμένο από το 70% που έδινε την ίδια απάντηση πριν από 10 μήνες. Ενδιαφέρον έχει, τέλος, ότι το 34% δηλώνει ότι χάρηκε για το Brexit (έναντι 29% που λυπήθηκε), αν και σε αντίστοιχο δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στην Ε.Ε., το 56% δηλώνει ότι θα ψήφιζε θετικά και το 39% υπέρ της αποχώρησης.

Το Πουέρτο Ρίκο της Ευρωζώνης

Η σύγκριση της Ελλάδας με το νησί της Καραϊβικής, το οποίο συμμετέχει επίσης σε μία νομισματική ζώνη με το καθεστώς του προτεκτοράτου, τεκμηριώνει πως τα προβλήματα τους είναι κοινά – με μοναδική διαφορά το ότι, οι γύπες των αγορών στην περίπτωση της πατρίδας μας δεν είναι τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, αλλά τα ισχυρά κράτη της ΕΕ.

«Μπορεί να κατηγορεί κανείς δίκαια τη σημερινή κυβέρνηση ή/και τις προηγούμενες για το κατάντημα της πατρίδας μας, ελπίζοντας πως κάποια επόμενη θα είναι καλύτερη, αλλά κάνει μεγάλο λάθος – αφού η Ελλάδα μετά την προδοσία του 2009 ήταν, είναι και θα είναι έρμαιο των δανειστών της, οι οποίοι επιβάλλουν και θα επιβάλλουν τη θέληση τους δικτατορικά σε όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις, όσο οι Πολίτες δεν αντιδρούν συλλογικά«.

από τον Βασίλη Βιλιάρδο

[Πηγή: Analyst.gr, 31/07/2016]

O πόλεμος των πολιτισμών και η Ελλάδα

O πόλεμος των πολιτισμών και η Ελλάδα

Του Γιώργου Καραμπελιά*

[Πηγή: ardin-rixi, 28/07/2016]

Ο Σάμιουελ Χάντιγκτον, πριν εικοσιπέντε χρόνια, μιλούσε ήδη για έναν «πόλεμο των πολιτισμών» που τείνει να διαιρέσει ακόμα και με ποταμούς αίματος τον σύγχρονο κόσμο, υποκαθιστώντας εν μέρει ή εν όλω τις ιδεολογικές ή τις πολιτικο-κοινωνικές αντιπαραθέσεις. Το βιβλίο του Χάντιγκτον κυκλοφόρησε αμέσως μετά την ειρηνιστική αυταπάτη του Φουκουγιάμα για το «Τέλος της Ιστορίας» ως ο αντίποδάς του. Ο Φουκουγιάμα υμνούσε τον ενιαίο μονοπολικό κόσμο που αναδυόταν μετά την κατάρρευση του σοβιετικού στρατοπέδου και την εποχή της παγκοσμιοποίησης, ενώ ο αντι-πολυπολιτισμικός Χάντιγκτον διέβλεπε την τεράστια σημασία των πολιτισμικών συγκρούσεων, που απειλούν με ρηγματώσεις την παγκοσμιοποίηση.

Τότε λοιπόν σηκώθηκε μια τεράστια κατακραυγή εναντίον του, τόσο στις χώρες της Δύσης όσο και στην Ελλάδα.

Τουρκία: Η αιωρούμενη νάρκη στα ταραγμένα ύδατα της διεθνούς σκηνής είναι δίπλα μας…

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

[Πηγή: Mignatiou.com, 27/07/2016]

1. Κιόλας από το 1908, με την «επανάσταση των Νεότουρκων», η Τουρκία είχε γίνει μια αιωρούμενη νάρκη στα ύδατα της διεθνούς σκηνής, ενώ για τον εσωτερικό της χώρο δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι τα καθεστώτα που ακολούθησαν περιείχαν έστω και ελάχιστα στοιχεία δημοκρατίας έτσι όπως εμείς στην Ευρώπη γνωρίζουμε και διακηρύσσουμε.

Δικτατορικές κυβερνήσεις, στρατιωτικές εξουσίες, συστηματικός αφανισμός των αλλόδοξων και ξένων μειονοτήτων, πολιτικές σε στυλ αδιάκριτων πειρατικών ρεσάλτο, θρησκευτικές ακρότητες, εθνικές αδιαλλαξίες, παράλογες απαιτήσεις, πολιτικο-ομολογητικός επεκτατισμός, υπεροξυμένος τουρκισμός, και ό, τι άλλο ακόμη μπορεί να φανταστεί κανείς, χαρακτήρισαν και προσδιόρισαν και εισέτι χαρακτηρίζουν και προσδιορίζουν την τουρκική κυβερνητική οντότητα, όλο και περισσότερο επιρρεπής σε μια όλο και πιο επιθετική νέο-οθωμανική θεωρία και πρακτική.

Το ελληνικό χρέος, μια ευρωπαϊκή τραγωδία (βίντεο)

Το ελληνικό χρέος, μια ευρωπαϊκή τραγωδία

[Πηγή: contra-xreos, 22/07/2016]

To video κινούμενων σχεδίων "Το ελληνικό χρέος, μια ευρωπαϊκή τραγωδία", είναι αποτέλεσμα της σκληρής εκλαϊκευτικής εργασίας μιας μικρής ομάδας των Productions du Pavé και μια άλλης της CADTM.

Αυτό το βίντεο επιδιώκει να συνοψίσει, όσο γίνεται πιο απλά και ​ανάλαφρα, τη διαδικασία καταχρέωσης της Ελλάδας που την οδήγησε στη κρίση του δημόσιου χρέους από το 2010. Επιτρέπει επίσης να καταγγελθεί, με πλήθος επιχειρημάτων, η μαζική παραπληροφόρηση που έγινε σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Πίσω από τη χαρωπή μάσκα του Εθελοντισμού

Του Κώστα Μακρή

[Πηγή: kalikatzarakos, 15/07/2016]

Εθελοντισμός. Μια έννοια που μαγνητίζει όλα τα θετικά πρόσημα στο διάβα της. Ορισμένες φορές μάλιστα αποσπά τόσα πολλά ηθικά θετικά ιόντα που καταφέρνει να αποφορτίσει ή και να φορτίσει αρνητικά το βιοπορισμό και την αμειβόμενη εργασία.

Είναι ο άτρωτος εχθρός της αμοιβής, καμουφλαρισμένος πίσω από το φερετζέ της προσφοράς, της ανιδιοτέλειας και της αγαθοεργίας, κατασκευασμένος τεχνηέντως για τη μεγιστοποίηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Το τρίτο σενάριο

Αυτό που σίγουρα συμβαίνει είναι η σταδιακή διάβρωση της Ευρώπης, η οποία οδηγεί νομοτελειακά στη διάλυση της – όπως εκείνο το σίδερο που σκουριάζει σιγά-σιγά, έως ότου τελικά «σαπίσει» εντελώς, χωρίς να χρειαστεί κανένας να το «πριονίσει».

«Αρκετοί Έλληνες έχουν ασφαλώς κατανοήσει ότι, μέσω της στρατιωτικής εισβολής σε μία χώρα κατακτώνται μεν τα εδάφη της, αλλά κάποτε απελευθερώνεται – ενώ δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο με την οικονομική εισβολή, αφού τότε εξαγοράζονται τα εδάφη της (συνήθως σε εξευτελιστικές τιμές, αφού έχει προηγηθεί η σωστή προετοιμασία), οπότε παραμένουν στην ιδιοκτησία των ξένων ακόμη και όταν τελειώσει ο πόλεμος».

[Πηγή: Analyst.gr, 13/07/2016]