Μεγάλη ήττα των συστημικών δυνάμεων στις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας

Μεγάλη ήττα των συστημικών δυνάμεων στις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας

Ποτέ άλλοτε, οι συστημικές δυνάμεις δεν έπαθαν τέτοια βαριά ήττα σε Προεδρικές εκλογές, σαν αυτή που έπαθαν χτες στην Ουκρανία.
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, που έγιναν στις 31 Μαρτίου, ο Ζελένσκι (Volodymyr Zelensky), βγήκε πρώτος συγκεντρώνοντας 30,2% των ψήφων, με δεύτερο τον συστημικό Ποροσένκο (Petro Poroshenko), με 16%, με τρίτη την συστημική Τιμοσένκο (Yulia Tymoshenko) με 13,4% και τέταρτο τον φιλικό προς την προσέγγιση με τη Ρωσία, Yuriy Boyko με 11,6%.
Στον δεύτερο γύρο, με καταμετρημένο το 99,8% των ψήφων, ο Ζελένσκι πήρε το συντριπτικό 73,22%, και ο Ποροσένκο το 24,46%, με τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια (2%) άκυρα.

Χίλλαρυ Κλίντον: ο συμβολισμός του Κακού

Χίλλαρυ Κλίντον: Ο συμβολισμός 

του Κακού

Μια απειλή για την ανθρωπότητα

PARTISAN.GR

Ο κόσμος είναι τρομοκρατημένος καθώς η Χίλλαρυ Κλίντον οδεύει προς την Φιλαδέλφεια για να πάρει το χρίσμα της υποψήφιας του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Κι όμως, πολλοί οπαδοί του αποκαλούμενου “προοδευτικού” κινήματος ισχυρίζονται ότι πρέπει να ψηφιστεί αυτή η neocon πολεμοκάπηλη.

Αλλά οι συνέπειες αυτής της στρατηγικής μπορεί να οδηγήσουν τελικά κατευθείαν σε πυρηνικό πόλεμο. Η πυρηνική εκδοχή βρίσκεται ήδη στο τραπέζι... Γι' αυτό τον λόγο η Χίλλαρυ Κλίντον αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την ίδια την ανθρωπότητα: πρέπει να την σταματήσουμε!

Το αυγό του φιδιού και η απελπισία

Το αυγό του φιδιού και η απελπισία

Προεκλογική συγκέντρωση του υποψήφιου Νόρμπερτ Χόφερ του ακροδεξιού κόμματος της Ελευθερίας

Αυτό που φάνταζε πριν από μερικά χρόνια ως προειδοποίηση, το ενδεχόμενο δηλαδή ανόδου της άκρας δεξιάς στην Ευρώπη και ανοικτά ή συγκεκαλυμμένα φασιστικών και νεοναζιστικών κομμάτων κατά το παράδειγμα του Μεσοπολέμου, εξαιτίας της μεγαλύτερης οικονομικής-κοινωνικής κρίσης, σήμερα είναι πραγματικότητα.

Του Μωυσή Λίτση

[Πηγή: contra-xreos, 01/06/2016]

Παρά το γεγονός ότι τελικά χάρη στην καταμέτρηση των επιστολικών ψήφων, ο ακροδεξιός Νόρμπερτ Χόφερ του κόμματος της Ελευθερίας έχασε οριακά στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές στην Αυστρία -συγκέντρωσε το 49,7% έναντι 50,3% του υποστηριζόμενου από τους Πράσινους Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν- η αλγεινή εντύπωση από το γεγονός ότι οι μισοί Αυστριακοί ψήφισαν υπέρ ενός νοσταλγού του Χίτλερ δεν αλλάζει.

Στην Αυστρία τα δύο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας που κυβερνούσαν μεταπολεμικά τη χώρα, το κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα και το Σοσιαλδημοκρατικό είχαν ήδη από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών καταρρεύσει.

To υπόβαθρο πίσω από το φαινόμενο Σάντερς

To υπόβαθρο πίσω από το φαινόμενο Σάντερς

Το βάθεμα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στις ΗΠΑ στρέφει σε αναζήτηση λύσης στα αριστερά του αμερικανικού δικομματισμού

Του Μωυσή Λίτση

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 28/04/2016]

Είναι ίσως από τις λίγες φορές που η προεκλογική περίοδος στις ΗΠΑ, έχει αποκτήσει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον εξαιτίας των εκλογικών επιτυχιών των δύο μέχρι χθες αουτσάιντερ: Του πολυεκατομμυριούχου της αγοράς ακινήτων Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος διεκδικεί  το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και του «σοσιαλιστή» Μπέρνι Σάντερς που ξεκινώντας από πολύ χαμηλά ποσοστά και χωρίς την άπλετη χρηματοδότηση της αντιπάλου του, πρώην υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, έχει καταγάγει σημαντικές νίκες στις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος και έχει δημιουργήσει ένα πρωτοφανές για τα τελευταία χρόνια κίνημα στις ΗΠΑ.

Τι ελπίζουν οι Παλαιστίνιοι από τις αμερικανικές εκλογές;

Τι ελπίζουν οι Παλαιστίνιοι από τις αμερικανικές εκλογές;

Το προεκλογικό παιχνίδι εντείνεται στις ΗΠΑ μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, καθώς η Χίλαρυ Κλίντον και ο Ντόναλντ Τραμπ προχωρούν ακάθεκτα προς την εξασφάλιση του χρήματος από τα κόμματά τους.

Η Παλαιστινιακή υπόθεση και οι σχέσεις με το Ισραήλ παραμένουν βέβαια σαν θέματα στην ατζέντα και των δύο υποψηφίων.

Οι Παλαιστίνιοι έχουν πλέον λίγες ελπίδες ότι κάποιος πρόεδρος θα έλυνε τα προβλήματά τους με το Ισραήλ, αλλά φαίνεται να προτιμούν την Κλίντον για τον Λευκό Οίκο, η οποία, σε μια δήλωσή της στις 21 Φεβρουαρίου, λέει: «Πιστεύω ότι οι Παλαιστίνιοι δικαιούνται να αποκτήσουν δικό τους κράτος». Έτσι επιβεβαίωσε την υποστήριξή της για λύση δύο κρατών και παράλληλα δήλωσε ότι στηρίζει και το κράτος του Ισραήλ.

Από την μεριά του ο Τραμπ, στις 17 Φεβρουαρίου, δήλωνε ότι μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστινίων είναι «πιθανώς δυσκολότερη συμφωνία από κάθε άλλη», προσθέτοντας «αλλά θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις, εάν εκλεγώ».

Bhaskar Sunkara, εκδότης του περιοδικού Jacobin: «Ο κόσμος στις ΗΠΑ γνωρίζει πια ότι το σύστημα δε δουλεύει υπέρ του»

Bhaskar Sunkara, εκδότης του περιοδικού Jacobin: «Ο κόσμος στις ΗΠΑ γνωρίζει πια ότι το σύστημα δε δουλεύει υπέρ του»

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 28/02/2016]

Αποκλειστική συνέντευξη στον Χρήστο Γιοβανόπουλο του Bhaskar Sunkara*, εκδότη του περιοδικού Jacobin, στο Δρόμο της Αριστεράς

Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των προκριματικών εκλογών για τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, τινάζουν στον αέρα κάθε πρόβλεψη λόγω των φαινομένων που ακούνε στα ονόματα Σάντερς και Τραμπ. Παραμονές της μεγάλης Τρίτης, της πρώτης μεγάλης μάχης σε 14 πολιτείες, μιλήσαμε με τον Μπασκάρ Σουνκάρα ιδρυτή και εκδότη του Jacobin. Το Jacobin ένα από τα νέα εγχειρήματα που προέκυψαν μετά το κίνημα Occupy, αποτελεί τη σημαντικότερη φωνή της Αμερικάνικης αριστεράς από την πλευρά των σοσιαλιστικών ιδεών. Η τριμηνιαία έντυπη έκδοση έχει 15.000 συνδρομητές, ενώ 700.000 άτομα επισκέπτονται την ηλεκτρονική του εκδοχή μηνιαία. Ποια καλύτερη φρέσκια φωνή για να αφουγκραστούμε τα τεκταινόμενα στις ΗΠΑ;

Πολιτική κρίση και στην Ιρλανδία

Πολιτική κρίση και στην Ιρλανδία

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ  

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΙΝ ΦΕΪΝ, ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΧΘΗΚΕ ΤΡΙΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕ 14%  

[Πηγή: iskra, 29/02/2016]

Στον κατάλογο των “αχάριστων” λαών της Ε.Ε. ήρθαν να προστεθούν και οι Ιρλανδοί. Τι κι αν η κυβέρνηση συνασπισμού του κεντροδεξιού κόμματος Φίνε Γκάλε και των κεντροαριστερών Εργατικών πόζαρε σαν ένας από τους επιμελέστερους μαθητές της νεοφιλελεύθερης Ορθοδοξίας Βρυξελλών και Βερολίνου, πανηγυρίζοντας για τα μεγαλύτερα ποσοστά ανάπτυξης της ευρωζώνης; Αυτοί οι ξεροκέφαλοι οι Ιρλανδοί δεν λένε να ξεκολλήσουν από την ιδέα τους ότι οι φτωχοί μοιράζονται τα βάρη της κρίσης και οι πλούσιοι τα κέρδη της ανάκαμψης. Αποτέλεσμα: αποδοκίμασαν σιτς κάλπες την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Έντα Κένι, που φαίνεται ότι θα έχει την τύχη των Ραχόι και Κοέλιου, φέρνοντας παράλληλα έναν πραγματικό πολιτικό σεισμό σε άλλη μία χώρα της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Προεδρικό «πραξικόπημα» υπέρ του ευρώ στην Πορτογαλία

Προεδρικό «πραξικόπημα» υπέρ του ευρώ στην Πορτογαλία

Μέλη της φρουράς του Πορτογάλου προέδρου σπεύδουν να τον ...στηρίξουν όταν, σε παλαιότερη ομιλία του, αισθάνθηκε ξαφνική αδιαθεσία...

[Πηγή: INFO-WAR, 23/10/2015]

Σε μια πρωτοφανή κίνηση για τη μεταδικτατορική ιστορία της Πορτογαλίας ο πρόεδρος της χώρας Καβάκο Σίλβα αρνήθηκε το σχηματισμό αριστερής κυβέρνησης συνασπισμού, παρά το γεγονός ότι διαθέτει απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Όπως αναφέρει ο Ambrose Evans-Pritchard από τις σελίδες της βρετανικής Daily Telegraph «ο πρόεδρος θεωρεί πολύ επικίνδυνο να επιτρέψει στο αριστερό κόμμα Μπλόκο ή τους Κομμουνιστές να έρθουν κοντά στην εξουσία και επιμένει ότι οι συντηρητικοί θα πρέπει να σχηματίσουν κυβέρνηση μειοψηφίας προκειμένου να ικανοποιήσουν τις Βρυξέλλες και τις διεθνείς αγορές».

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο πρόεδρος «στα 40 χρόνια της δημοκρατίας, καμία κυβέρνηση στην Πορτογαλία δεν στηρίχθηκε σε αντι-ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες ζητούν την ακύρωση της συνθήκης της Λισαβόνας και του συμφώνου δημοσιονομικής σταθερότητας, όπως επίσης τη διάλυση της νομισματικής ένωσης αλλά και του ΝΑΤΟ».

Αποχή;

Αποχή;

του Νίκου Μπογιόπουλου

[Πηγή: Νόστιμον ήμαρ, 16/09/2015]

Αν η αποχή έλυνε προβλήματα, τότε στην Αμερική, όπου οι Πρόεδροι εκλέγονται με τις μισές ψήφους του μισού εκλογικού σώματος, ο λαός θα ζούσε εδώ και δεκαετίες σε παράδεισο.

Αν η αποχή εμπόδιζε τη λήψη αντιλαϊκών μέτρων, τότε το 50% της αποχής στις ευρωεκλογές του 2014 θα είχε εμποδίσει την ΕΕ να κινείται στην κατεύθυνση των ομολογημένων ή ανομολόγητων Μνημονίων.

Όσοι την Κυριακή λογαριάζουν να μην πάνε να ψηφίσουν, ας το σκεφτούν:

Η αποχή τους θα ενοχλήσει μια στάλα τον τραπεζίτη που πήρε το κομματάκι που του αναλογούσε από τα 250 δισεκατομμύρια των πενταετών «ανακεφαλαιοποιήσεων»; Με την αποχή του θα προβληματιστούν τάχα οι βιομήχανοι που αναμένουν μετεκλογικά την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων;

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ  

[Πηγή: iskra,  07/09/2015]

Τρεις φορές από τη δεκαετία του ΄50 ένα δυναμικό λαϊκό πλειοψηφικό ρεύμα έθεσε επιτακτικά το αίτημα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Εθνικής Ανεξαρτησίας -Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Ανατράπηκε και τις τρεις με διάφορους τρόπους και διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Η Χούντα έβαλε στο γύψο τη χώρα, ανέκοψε την ορμή των δημοκρατικών νεοαστών (τυπικός εκπρόσωπος ο Τρίτσης) και του μαχητικού λαϊκού κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ του Α.Γ. Παπανδρέου απορρόφησε, με δόλωμα τον πατριωτισμό, τους  δημοκρατικούς νεοαστούς και την Εαμική αριστερά, διακηρύσσοντας ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», αλλά στην πράξη η εξάρτηση παρέμεινε αναλλοίωτη. Την τρίτη φορά τα λαϊκά αιτήματα απεμπολήθηκαν από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με πρωταρχική ευθύνη του ίδιου του κ. Τσίπρα.

Οι εκλογές ως αδιέξοδο

Οι εκλογές ως αδιέξοδο

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ  

[Πηγή: iskra, 24/08/2015]

Οι εκλογές είναι υποτίθεται η διέξοδος της Δημοκρατίας. Εμένα μου λες! Ο Τσίπρας καλούσε τους Ευρωπαίους να σεβαστούν το αποτέλεσμα των εκλογών που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και αυτοί χλεύαζαν. Ο Τσίπρας προκήρυξε δημοψήφισμα και μετά το έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια. Η λαϊκή θέληση γίνεται σεβαστή όταν τη στηρίζει ισχυρός, οργανωμένος, πολιτικός οργανισμός.

Μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση οι ηττημένοι και οι Βρυξέλλες/Βερολίνο (ΒΒ) έθεσαν δυο στόχους: Να απαλλαγεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά «βαρίδια» και συνολικά η Αριστερά να αποτελέσει σύντομη παρένθεση, αποτυχημένη εννοείται. Ο πρώτος στόχος επετεύχθη. Ο δεύτερος είναι σε εξέλιξη, έχει σχεδόν ολοκληρωθεί με τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Η υποταγή μπορεί να αποδειχθεί επιλογή αργού θανάτου, επονείδιστου. Να χαθεί και η τιμή και η κυβέρνηση.

Νέος κουρδικός "πονοκέφαλος" για την Άγκυρα

Νέος κουρδικός "πονοκέφαλος" για την Άγκυρα

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 17/06/2015]

Η συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου του απερχόμενου πρωθυπουργού της Τουρκίας Ahmet Davutoğlu είχε ιδιόμορφο χαρακτήρα – και όχι μόνο επειδή ήταν η πρώτη μετά τις πρόσφατες (και τόσο δυσάρεστες για τους κυβερνώντες) βουλευτικές εκλογές. Παρόντες στη συνεδρίαση ήσαν ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Necdet Özel και ο αρχηγός του Στρατού Ξηράς Hulusi Akar προκειμένου να ενημερώσουν για τις τελευταίες εξελίξεις στην συρο-τουρκική μεθόριο.

Την προηγουμένη, είχαν κάνει τον γύρο του κόσμου οι συγκλονιστικές σκηνές των αμάχων που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να εισέλθουν στην τουρκική επικράτεια από το πέρασμα του Akçakale. Η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες υπολογίζει σε 23.000 τους αμάχους οι οποίοι έχουν καταφύγει στην τουρκική επαρχία της Şanlıurfa από τις 2 Ιουνίου οπότε κλιμακώθηκαν οι μάχες στην άλλη πλευρά των συνόρων για την κατάληψη της συριακής πόλης Tel Abyad.

Ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Τουρκία

Ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Τουρκία

της Αριάδνης Αλαβάνου

[Πηγή: σχέδιο-Β, 10/06/2015]

Η Τουρκία εισέρχεται σε αχαρτογράφητα νερά, μετά την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού που προκάλεσε η ψήφος του τουρκικού λαού στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουνίου. [1] Το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, παρόλο που διατηρεί την πρώτη θέση με 40,87%, δεν μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση με τις 259 έδρες που έλαβε, στις 550 του τουρκικού Κοινοβουλίου. Έχει ήδη ανοίξει η συζήτηση για το αν θα μπορέσει να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού και μεταξύ ποιων κομμάτων, κυβέρνηση μειοψηφίας ή αν η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης θα οδηγήσει σε νέες εκλογές εντός 45 ημερών. Στις πυρετώδεις διαβουλεύσεις που διεξάγονται ήδη, τονίζεται η αναγκαιότητα κυβέρνησης συνασπισμού λόγω της οικονομικής κατάστασης. Όμως με ποια σύνθεση; Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν...

Παρόλο, λοιπόν, που τρεις ημέρες μετά τις εκλογές σ' αυτό που κυρίως συγκεντρώνεται η προσοχή είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης, δεν έχουν λιγότερη σημασία οι συνθήκες που οδήγησαν στο εκλογικό αποτέλεσμα, μιας και αυτό φαίνεται πως θα οδηγήσει σε μια “terra incognita” το τουρκικό πολιτικό σύστημα, ύστερα από την κυβερνητική μονοκρατορία του ΑΚΡ επί 12 έτη, ενώ ήδη φαίνεται από τη σχετική αρθρογραφία ότι θα έχει σημαντικές επιπτώσεις γενικότερα στην τουρκική πολιτική, ιδίως την εξωτερική, αλλά και στην εσωτερική. Δεν πρέπει να περάσει  απαρατήρητο το ότι τα δύο κόμματα που βγήκαν ενισχυμένα από τις εκλογές είναι αφ' ενός το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών που εστιάζει στην επίλυση του κουρδικού προβλήματος, και το Εθνικιστικό Κόμμα που είναι εντελώς αντίθετο με την αναγνώριση οποιωνδήποτε δικαιωμάτων για τους Κούρδους της Τουρκίας.

Αποδοκιμάσθηκε η λιτότητα στην Ισπανία

Αποδοκιμάσθηκε η λιτότητα στην Ισπανία

"Στον αγύριστο, κλέφτες" γράφει το χαρτί που κρατά μια Ισπανίδα ψηφοφόρος, ενώ ο κόσμος πανηγυρίζει για το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών στην Ισπανία (24 Μαΐου 2015)

Του Κώστα Ράπτη

[Πηγή: Capital.gr, 25/05/2015]

Μέχρι πρότινος ο κεντροδεξιός πρωθυπουργός της Ισπανίας Mariano Rajoy μπορούσε να αισιοδοξεί ότι οι βουλευτικές εκλογές του ερχόμενου Νοεμβρίου θα επιβραβεύσουν την πολιτική λιτότητας που εφάρμοσε, καθώς η χώρα έχει εγκαταλείψει την ύφεση και η οικονομία τρέχει με τον ισχυρότερο ρυθμό ανάπτυξης των τελευταίων ετών. 

Ωστόσο, οι ρυθμοί της πολιτικής ζωής είναι πολύ διαφορετικοί: το εκλογικό σώμα δεν έχει ακόμη ξεπεράσει το σοκ των πολιτικών λιτότητας – πόσω μάλλον που η μαρτυρούμενη ανάκαμψη δεν επαρκεί για να θεραπεύσει το γεγονός ότι το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού βρίσκεται στην ανεργία ή για να αντιστρέψει την πραγματικότητα 100.000 εξώσεων. Επιπλέον, αλλεπάλληλα σκάνδαλα έχουν αγγίξει από το Λαϊκό Κόμμα (λόγω των “μαύρων ταμείων”) και σειρά τοπικών αξιωματούχων, μέχρι τον πρώην γενικό διευθυντή του ΔΝΤ Ροδρίγο Ράτο (προφυλακισμένο πλέον για φοροδιαφυγή) και τη βασιλική οικογένεια.

Πολιτικός σεισμός στις ισπανικές δημοτικές εκλογές

Πολιτικός σεισμός στις ισπανικές δημοτικές εκλογές

Η Manuela Carmena [Πηγή: elconfidencial.com]

Η "κόκκινη" δικαστής Manuela Carmena στη Μαδρίτη και η αγωνίστρια κατά των εξώσεων Ada Colau στη Βαρκελώνη επικρατέστερες για τη θέση του δημάρχου.

γράφει ο Σπύρος Στάβερης

[Πηγή: Α/Λ/Μ/Α/Ν/Α/Κ, 25/05/2015]

Μετά την επιτυχία της Teresa Rodriguez (Podemos) στις περιφερειακές εκλογές της Ανδαλουσίας της 22ης Μαρτίου (βλ. Α/Λ/Μ/Α/Ν/Α/Κ/ 25.2.2015), δύο ακόμη χαρισματικές γυναίκες, που εκπροσωπούν ιδανικά το ισπανικό κίνημα της εναλλακτικής αριστεράς εκπόρθησαν τα κάστρα της δεξιάς στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη.

Με είκοσι εκλεγμένους συμβούλους, έναντι 21 για την Esperanza Aguirre, την υποψήφια του Λαϊκού Κόμματος, ο συνδυασμός Ahora Madrid (ή αλλιώς Madrid se merece a Manuela - Η Μαδρίτη αξίζει την Μανουέλα) της Manuela Carmena, στον οποίο συμμετέχουν με κοινή πλατφόρμα οι Podemos, οι οικολόγοι του Equo, καθώς και μέλη του κόμματος των οικολόγων-κομμουνιστών της Ενωμένης Αριστεράς, θα κατακτήσει λογικά τη δημαρχία με την αναμενόμενη υποστήριξη του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Δύσκολες μέρες για την Αγγλία

Δύσκολες μέρες για την Αγγλία

Πάνω από 1,9 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι θα χάσουν τις δουλειές τους, όταν η νέα βρετανική κυβέρνηση θα αρχίσει να εφαρμόζει το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά της. Στο στόχαστρο του Κάμερον θα βρεθεί και το δίκτυο του BBC προς μεγάλη ευχαρίστηση του μεγιστάνα των Μέσων, Ρούμπερτ Μέρντοχ

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: ΠΡΙΝ, 10/05/2015]

Η αμηχανία ξεχείλιζε από τις σελίδες γνώμης των μεγαλύτερων βρετανικών εφημερίδων μια ημέρα μετά τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές της περασμένης εβδομάδας. Δεν ήταν μόνο η παταγώδης αποτυχία των δημοσκοπήσεων, που ανάγκαζε τους πολιτικούς σχολιαστές να αναθεωρήσουν όσα έλεγαν τις προηγούμενες ημέρες και να χαράξουν μέσα σε λίγες ώρες νέα στρατηγική. Ήταν κυρίως ότι κανένας δεν μπορούσε να εκφράσει με βεβαιότητα τις τάσεις που αποτύπωσε η κάλπη. Αρχηγοί κομμάτων που είδαν την εκλογική δύναμη των σχηματισμών τους να αυξάνεται αναγκάζονταν να παραιτηθούν, καθώς το περίπλοκο εκλογικό σύστημα τούς στερούσε δεκάδες έδρες ενώ άλλοι, που είχαν μέτρια παρουσία στις κάλπες, εμφανίζονταν ως οι μεγάλοι νικητές.

Αποχαιρετισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο

Αποχαιρετισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο

Σύνθεση του Miles Cole

Του Ταρίκ Αλί

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

[Πηγή: σχέδιο Β, 10/05/2015]

Μια παραλλαγή του τίτλου του βιβλίου του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, “Αποχαιρετισμός στα όπλα”, επέλεξε ο Ταρίκ Αλί για να σχολιάσει τα αποτελέσματα των βρετανικών εκλογών της 7ης Μαΐου.

Οι βρετανικές γενικές εκλογές ήταν δραματικές. Επιφανειακά, επειδή τρεις κομματικοί ηγέτες –ο Μίλιμπαντ του Εργατικού Κόμματος, ο Νικ Κλεγκ των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και ο Νάιτζελ Φάρατζ του (ρατσιστικού, δεξιού λαϊκίστικου) Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP)-- παραιτήθηκαν την επομένη της νίκης των Συντηρητικών. Πιο ουσιαστικά, επειδή το Σκοτικό Εθνικό Κόμμα πήρε σχεδόν όλες τις βουλευτικές έδρες στη Σκοτία (56 από τις 59) συντρίβοντας τους Εργατικούς ως πολιτική δύναμη στην περιοχή στην οποία κυριαρχούσαν επί έναν αιώνα. Η Σκοτία ήταν η περιοχή στην οποία ιδρύθηκε το Εργατικό Κόμμα, ήταν η περιοχή από την οποία αναδείχθηκαν οι πρώτοι ηγέτες του και ο πρώτος (και ο τελευταίος) πρωθυπουργός των Εργατικών. Η ταξική κουλτούρα της Σκοτίας ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις πολύ πιο ριζοσπαστική από ό,τι η αντίστοιχη αγγλική.

Εκλογές φοβούνται οι Γερμανοί, όχι τόσο δημοψήφισμα

Εκλογές φοβούνται οι Γερμανοί, όχι τόσο δημοψήφισμα

Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ θα ενισχύονταν θεαματικά σε νέες βουλευτικές εκλογές, ενώ θα συντρίβονταν εντελώς τα μνημονιακά κόμματα

του Γιώργου Δελαστίκ

[Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 10/03/2015]

Ακρως επιθετική εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης ήταν προχθές, Κυριακή, η σοβαρή δεξιά εφημερίδα "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε". Χαιρέκακος ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της: "Ο Τσίπρας δαγκώνει μπετόν"! "Οι Ευρωπαίοι παραμένουν σκληροί. Η τρόικα επιστρέφει στην Αθήνα" διαλαλούσε με τα ίδια ανθελληνικά αισθήματα. "Η κυβέρνηση Τσίπρα με σκληρές λέξεις περιγράφεται ως ανίκανη και ελαφρόμυαλη" έγραφε στάζοντας χολή. "Τόσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) όσο και η Ευρωομάδα και η Κομισιόν της ΕΕ επιμένουν ότι η Αθήνα πρώτα θα εκπληρώσει τις συμβατικές δεσμεύσεις της για μεταρρυθμίσεις και έπειτα θα της πληρωθούν περαιτέρω δόσεις οικονομικής βοήθειας" προσέθετε με έκδηλη ικανοποίηση. "Ο Τσίπρας παραπονέθηκε σε μια συνέντευξη που έδωσε στο "Σπίγκελ" ότι η ΕΚΤ συνεχίζει πάντα να κρατάει "το σκοινί που βρίσκεται στον λαιμό μας" γράφει χύνοντας δηλητήριο η "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε"! Χθες, Δευτέρα, η χώρα μας βρισκόταν πάλι στην πρώτη σελίδα της ίδιας γερμανικής εφημερίδας. Το πνεύμα του δημοσιεύματος δεν ήταν όμως καθόλου θριαμβευτικό όπως το προχθεσινό. "Ο Βαρουφάκης απειλεί με νέες εκλογές ή δημοψήφισμα" ήταν ο αντικειμενικός τίτλος, αναφερόμενος στην περιβόητη πλέον συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών στην ιταλική δεξιά εφημερίδα "Κοριέρε ντέλα Σέρα", χωρίς την παραμικρή προσπάθεια δημαγωγίας ή λαθροχειρίας. "Τι θα κάνετε, αν οι Βρυξέλλες δεν δεχθούν το σχέδιό σας;" είχε ρωτήσει τον Ελληνα υπουργό ο Ιταλός δημοσιογράφος. "Θα μπορούσαν να υπάρξουν προβλήματα. Οπως όμως μου έχει πει ο πρωθυπουργός μου, δεν έχουμε ακόμη προσκολληθεί στις πολυθρόνες. Μπορούμε να γυρίσουμε στις εκλογές. Να προκηρύξουμε δημοψήφισμα" ήταν η απάντηση του Γιάνη Βαρουφάκη.

«Ηρθε η ώρα μας», λέει η Μαρίν Λεπέν

«Ηρθε η ώρα μας», λέει η Μαρίν Λεπέν

Photo: www.telegraph.co.uk

[Πηγή: efsyn.gr, 06/03/2015]

Σε συνέντευξη της στους Financial Times, η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, ζητά την διάλυση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μιλά για κρατικοποίηση των τραπεζών, για τερματισμό της μετανάστευσης και για έξοδο από το ευρώ και πιστεύει ότι η Ρωσία είναι «πιο κατάλληλος φίλος για την Γαλλία από ότι οι ΗΠΑ. Οσο ακραίες και να είναι οι θέσεις της Μαρίν Λεπέν, είναι σοβαρή πλέον η πιθανότητα να μην μείνουν στη σφαίρα της φαντασίας. «Ηρθε η ώρα του Εθνικού Μετώπου» λέει η ίδια μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα και η αλήθεια είναι ότι δυο μήνες μετά τις πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, το κόμμα της παγιώνει την θέση του ως η πλέον δυναμική πολιτική δύναμη στη χώρα και η 46χρονη πολιτικός θεωρείται πιθανή νικήτρια των προεδρικών εκλογών του 2017. 

Οι δημοσκοπήσεις  φέρουν το κόμμα της μπροστά από το κεντροδεξιό UMP του Νικολά Σαρκοζί αλλά και από τους Σοσιαλιστές του Φρανσουά Ολάντ για τον πρώτο γύρο των τοπικών εκλογών που θα γίνουν μέσα στον Μάρτιο στη Γαλλία, ενώ η μια από τις μετρήσεις να δίνει την Λεπέν ποσοστό που φθάνει το 33%.  Η αυξανόμενη δημοτικότητα του κόμματος που μέχρι πρόσφατα ήταν στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής έκανε και τον Ολάντ να προειδοποιήσει σε συνέντευξη του αυτή την εβδομάδα στην Le Parisien, ότι υπάρχει ανάγκη να «κλέψουν»  ψηφοφόρους από την ακροδεξιά αποκαλώντας την άνοδο της «συλλογική αποτυχία». 

Βολιβία: Βαθαίνει η δημοκρατική πολιτιστική επανάσταση

Βολιβία: Βαθαίνει η δημοκρατική πολιτιστική επανάσταση

Ανταπόκριση: Ερρίκος Φινάλης

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς*, 02/02/2015]

Πλήρης συμβολισμών η ορκωμοσία του Μοράλες και του Λινέρα

Μετά την τρίτη κατά σειρά θριαμβευτική επανεκλογή τους με ποσοστό άνω του 61% στη θέση του προέδρου και αντιπροέδρου αντίστοιχα του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας, ο Έβο Μοράλες και ο Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα ορκίστηκαν την προηγούμενη εβδομάδα και ανέλαβαν τη νέα θητεία τους. Την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη ορκωμοσία με ιθαγενικό τελετουργικό στα ερείπια ενός αρχαίου ναού στο Τιαχουανάκου, σε υψόμετρο 4.000 μέτρων. Την επόμενη μέρα έλαβε χώρα η «επίσημη» τελετή στην πρωτεύουσα Λα Παζ, με πλήθος αντιπροσωπειών και προσκεκλημένων – γεγονός που υπογραμμίζει τη μεγάλη πολιτική ακτινοβολία της βολιβιάνικης πορείας μετάβασης, ιδίως στη Λατινική Αμερική, παρά την αντικειμενικά περιορισμένη οικονομική ισχύ της.

Ήταν εκεί οι πρόεδροι της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Βενεζουέλας, του Εκουαδόρ, της Παραγουάης, της Κόστα Ρίκα και αντιπρόεδροι ή υπουργοί Εξωτερικών από 40 ακόμη χώρες. Επίσης ήταν παρόντες εκπρόσωποι από δεκάδες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, περιλαμβανομένου βέβαια του ΣΥΡΙΖΑ και του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Η πιο εντυπωσιακή συμμετοχή πάντως ήταν αυτή των ιθαγενικών και λαϊκών οργανώσεων, που με χιλιάδες εκπροσώπους απ’ όλη τη χώρα έβαλαν τη σφραγίδα τους και τις δύο μέρες.