Μεσοποταμία

Μεσοποταμία

Του Γιώργου Λιερού*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 26/12/2015]

Από εκεί που βρίσκεται σήμερα το Ιράκ, ξεκίνησαν όλα: το κράτος, οι κοινωνικές τάξεις, οι πόλεις, η γραφή, οι οργανωμένες θρησκείες. Το ταξίδι στο Ιράκ είναι ταξίδι στις απαρχές του ιστορικού χρόνου, ένα προσκύνημα για οποιονδήποτε ονειρεύεται να ξαναφτιάξει τον κόσμο από την αρχή. Ανάμεσα στον Τίγρη και τον Ευφράτη βρισκόταν κατά τη Βίβλο η Εδέμ. Εκεί, «από μια μοιραία σύμπτωση» που σύμφωνα με τον Ρουσό «δεν θα έπρεπε να είχε ποτέ συμβεί» χάθηκε η εξισωτική κατάσταση, «η πραγματική νεότητα της οικουμένης», «η ευτυχισμένη κατάσταση για την οποία ήταν φτιαγμένο το ανθρώπινο γένος». Η ίδια η Βαγδάτη και η Βασσόρα δεν είναι μόνο ονειρικός τόπος από τα παιδικά μας αναγνώσματα, η γη από τις Χίλιες και μια Νύχτες ή η χώρα του Σεβάχ του Θαλασσινού.

Σε αυτά εδώ τα μέρη η θύελλα που σηκώθηκε πριν από πέντε-έξι χιλιάδες χρόνια «από τη μεριά του παραδείσου» και «ωθεί ακαταμάχητα τον Άγγελο της Ιστορίας προς το μέλλον» δεν έπαψε να λυσσομανά.

Οι μουσουλμάνοι πρέπει να καταπολεμήσουν το καρκίνωμα του εξτρεμισμού

Οι μουσουλμάνοι πρέπει να καταπολεμήσουν το καρκίνωμα του εξτρεμισμού

του Φετουλάχ Γκιουλέν*

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 06/09/2015]

Οταν μια ομάδα ανθρώπων που αυτοαποκαλούνται «Ισλαμικό κράτος», γνωστό και ως ISIS, συνεχίζει να παράγει βία στη Μέση Ανατολή, οι μουσουλμάνοι θα πρέπει να αναμετρηθούν με την υπάρχουσα γενική ιδεολογία που τρέφεται καθώς και όλες τις τρομοκρατικές ομάδες. Κάθε τρομοκρατική ενέργεια που δρα στο όνομα του Ισλάμ, προφανώς έχει επίδραση σε όλους τους μουσουλμάνους και στα πιστεύω τους.

Δεν είναι πρέπον να κατηγορούμε το Ισλάμ για όλες τις βίαιες ενέργειες. Οπότε οι πιστοί θα πρέπει να κάνουν ό,τι είναι δυνατό, ώστε να αποτρέψουν αυτό το καρκίνωμα που αρχίζει να ακμάζει στις κοινωνίες μας. Εάν δεν το κάνουμε θα είμαστε εξίσου υπεύθυνοι για την άσχημη εικόνα της πίστης μας.

Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να καταδικάζουμε κάθε μορφής βία. Το ότι έχουμε υποφέρει δεν αποτελεί δικαιολογία στο να προκαλούμε την τρομοκρατία.

Mahmoud Habashi: Η Δύση δημιούργησε το ισλαμικό κράτος

Mahmoud Habashi: Η Δύση δημιούργησε το ισλαμικό κράτος

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

[Πηγή: Dimitris Konstantakopoulos, 26/07/2015]

Ο Mahmoud Habashi είναι ένας από τους γνωστότερους Αιγύπτιους διανοούμενους, με συμμετοχή σε όλους τους αγώνες της αιγυπτιακής κοινωνίας και ηγετικό στέλεχος της αιγυπτιακής αριστεράς. Αρχιτέκτονας και μηχανικός, σπούδασε στην Αίγυπτο και στη Γερμανία (όπου συμμετείχε στο μεγάλο φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του 1972).

Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος «Λαίκή Σοσιαλιστική Συμμαχία», συμμετέχει ως ιδρυτικό μέλος στην πρωτοβουλία δημιουργίας Σοσιαλιστικού Κόμματος και είναι αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Φόρουμ Εναλακτικών (WFA).

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μας μιλάει για την κατάσταση στην Αίγυπτο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, το στρατηγικό μέλλον της Μεσογείου, τον ρόλο του Ισλάμ, το μέλλον της αραβικής αριστεράς.

Τι “μαγειρεύουν” η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία: Οι περιφερειακές κρίσεις φέρνουν κοντά Αγκυρα και Ριάντ παρά τα ιδεολογικά ρήγματα

Τι “μαγειρεύουν” η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία: Οι περιφερειακές κρίσεις φέρνουν κοντά Αγκυρα και Ριάντ παρά τα ιδεολογικά ρήγματα

[Πηγή: Mignatiou, 09/05/2015]

Η Τουρκία καλλιεργεί πιο στενές σχέσεις με την νέα ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, αφήνοντας στην άκρη πολυετείς διαφορές σχετικά με τη θέση του πολιτικού Ισλάμ και εναρμονίζοντας τις προσπάθειες της με το Ριάντ στην επίλυση περιφερειακών κρίσεων, περιλαμβανομένου και του πολέμου στη Συρία.

Η επαναπροσέγγιση μεταξύ των δύο εκ των μεγαλύτερων δυνάμεων στην Μέση Ανατολή, δείχνει να αποδίδει στη Συρία, καταφέρνοντας να βοηθήσει τους ισλαμιστές αντάρτες, που μάχονται πλάι σε ομάδες που υποστηρίζονται από τη Δύση, ενάντια στις δυνάμεις του προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Η Τουρκία με το δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, έχει επίσης προσφέρει επιμελητειακή υποστήριξη στη συμμαχία υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας που έχει εξαπολύσει αεροπορικές επιθέσεις ενάντια στους αντάρτες Χούτι στην Υεμένη. Η επιχείρηση αυτή αποτελεί μέρος της πιο στιβαρης περιφερειακής στρατηγικής που ακολουθεί το βασίλειο, υπό την ηγεσία του νέου μονάρχη του, βασιλιά Σαλμάν.

Το ξεπάγωμα των σχέσεων αντικατοπτρίζει τη συνειδητοποίηση της Άγκυρας και του Ριάντ ότι οι διαφορές τους σχετικά με την Μουσουλμανική Αδελφότητα, την παναραβική ισλαμιστική οργάνωση, που υποστηριζόταν από την Τουρκία, αλλά καταδικάστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση από την Σαουδική Αραβία, δεν θα πρέπει να σταθούν εμπόδιο σε μια κοινή αντίδραση στις κρίσεις που απειλούν ευρύτερα την Μέση Ανατολή.

«Je suis Charlie»… Αλήθεια; Ποιοι μάχονται ενάντια στους Τζιχαντιστές

«Je suis Charlie»… Αλήθεια;

Ποιοι μάχονται ενάντια στους Τζιχαντιστές

 Του Ερρίκου Φινάλη

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 14/04/2015]

Η «πολιτισμένη» Δύση γέννησε ένα τέρας, τον «τζιχαντισμό», και ανέθεσε την ανατροφή του στα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα – με προεξάρχουσες τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου. Ο στόχος της Δύσης και των συμμάχων της ήταν να χρησιμοποιήσει το τέρας για να καταφέρει αποφασιστικά πλήγματα σε «ενοχλητικές» περιφερειακές δυνάμεις αλλά και προοδευτικά λαϊκά κινήματα, η δράση των οποίων απειλούσε το αντιδραστικό στάτους κβο στην ευρύτερη περιοχή της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Δεν πρόκειται για νέα ιστορία – και δεν θα αναφερθούμε στα γνωστά παραδείγματα της υιοθεσίας των Αφγανών ισλαμιστών από τον «ελεύθερο κόσμο», η οποία άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου με τρόπο που δεν φαντάζονταν οι εμπνευστές της.

Η ΜΗ ΕΥΔΑΙΜΩΝ ΑΡΑΒΙΑ

Η ΜΗ ΕΥΔΑΙΜΩΝ ΑΡΑΒΙΑ

[Πηγή: KASSANDROS, 04/04/2015]

Η Ευδαίμων Αραβία ήταν το όνομα που έδωσαν οι Ρωμαίοι στο νοτιοδυτικό τμήμα της Αραβικής χερσονήσου, όπου οι βροχοπτώσεις, το θερμό κλίμα και η γειτονική θάλασσα εξασφάλιζαν μια έντονη βλάστηση και μια ευημερία τέτοια που έγινε αιτία από τον 12ο πΧ έως τον 6ο πΧ Αιώνα να ανθήσουν σημαντικοί πολιτισμοί όπως αυτός της Βασίλισσας του Σαβά. Σήμερα λέγεται Υεμένη.

Είναι η τελευταία χρονικά χώρα στην οποία η εσωτερική αναταραχή εξελίσσεται σε ανοιχτό πόλεμο. Η Σαουδική Αραβία με στοιχεία που δίδουν οι δορυφόροι και τα άλλα ηλεκτρονικά μέσα των ΗΠΑ βομβαρδίζουν τους πολεμιστές της φυλής Χούθι που είναι Σιίτες και στηρίζονται από το Ιράν με το οποίο Ιράν συνεργάζονται οι ΗΠΑ στη μάχη τους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους το οποίο στηρίζει η Σαουδική Αραβία.

Δυσκολία κατανόησης; Πρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε στην Μέση Ανατολή όπου αυτά συμβαίνουν .

Η Υεμένη, ο Ομπάμα, ο Ταγίπ και πως η Ουάσιγκτον έδωσε την εντολή “πυροβολήστε το νότο” (της Κύπρου)

Η Υεμένη, ο Ομπάμα, ο Ταγίπ και πως η Ουάσιγκτον έδωσε την εντολή “πυροβολήστε το νότο” (της Κύπρου)

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

[Πηγή: Mignatiou.com, 05/04/2015]

Ένας ακόμη πόλεμος έχει  ξεσπάσει στην αραβική Μέση Ανατολή. Αυτή την φορά στην Υεμένη- χώρα με ιστορικό  εμφυλίων φυλετικών, θρησκευτικών και πολιτικό-ιδεολογικών συγκρούσεων με την πιο πρόσφατη σύγκρουση να εκδηλώνεται εδώ και ένα περίπου χρόνο.

Ως συνέπεια,  από τις 28 Μαρτίου ένας συνασπισμός δέκα αραβικών κρατών υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας ενεργεί αεροπορικές επιδρομές εναντίον της φιλο-ιρανικής φυλής  των Χούτι η οποία έχει ανατρέψει την κυβέρνηση του φιλο-Σαουδάραβα Προέδρου  Μανσούρ Χάντι, κυριαρχόντας στα πεδία των συγκρούσεων εναντίον των κυβερνητικών  δυνάμεων.

Ήδη από τον περασμένο Σεπτέβρη οι Χούτι είχαν καταλάβει την πρωτεύουσα Σαναά που βρίσκεται στις παραδοσιακές τους περιοχές, και απειλούσαν την πιο γνωστή και πιο σημαντικά στρατηγική πόλη του Άντεν. Ο Πρόεδρος Χάντι, που είχε βρεί προσωρινά καταφύγιο εκεί, εγκατέλειψε την πόλη για την Σαουδική Αραβία. Η τελευταία με την επέμβασή της απαιτεί την επαναφορά του και τον αφοπλισμό των Χούτι. Εάν ο πολιτικός στόχος της Ριάντ δεν επιτευχθή μέσω των αεροπορικών επιδρομών, τότε εικάζεται πως θα ακολουθήσουν χερσαίες επιχειρήσεις με αιχμή του δόρατος Σαουδαραβικές δυνάμεις, κάπου 150 χιλ. άνδρες, που ήδη βρίσκονται στα σύνορα. Σε τέτοια περίπτωση, Σαουδική Αραβία και Ιράν πιθανόν να βρεθούν σε μετωπική σύγκρουση, διευρύνωντας τον υφιστάμενο ηγεμονικό ανταγωνισμό τους διά πληρεξουσίων, που διεξάγεται ακατάπαυστα στα πεδία μαχών Συρίας και Ιράκ.

Mια δολοφονία και μια διαδήλωση

Mια δολοφονία και μια διαδήλωση

Η πολιτική ελίτ δεν δίνει δεκάρα για τους σκοτωμένους, ούτε και για τους ζωντανούς

Του Απόστολου Αποστολόπουλου*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 19/01/2015]

Σαράντα πολιτικούς ηγέτες προσκάλεσε ο Ολάντ στο συλλαλητήριο, με αφορμή τη δολοφονία των Γάλλων δημοσιογράφων. Ένας απ’ αυτούς, ο Νετανιάχου, πήγε χωρίς να τον καλέσει κανείς. Ένας άλλος, ο Σαρκοζί, έσπρωξε φρουρούς, ποδοπάτησε το πρωτόκολλο και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Και οι δύο φρόντιζαν για την τηλεοπτική αυτοπροβολή τους. Ο Ολάντ το έκανε επί σαράντα. Η περιγραφή ανήκει στα γαλλικά ΜΜΕ. Η ιεραρχία τηρήθηκε αυστηρά. Στο κέντρο της επίσημης παράταξης, δίπλα στον «τραγικό πρωταγωνιστή» της ημέρας, τον Ολάντ, ήταν φυσικά η Μέρκελ, στην άκρη ο Νταβούτογλου, στο σωρό ο Σαμαράς και οι υπόλοιποι. Όλοι φυσικά βαρυπενθούντες για το θανάσιμο πλήγμα στο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, στη Δημοκρατία. Και όλοι έπαιζαν θέατρο. Όχι το θέατρο που είναι συνυφασμένο με το «επάγγελμα» του πολιτικού, αλλά και του καθένα που δίνει παράσταση ώστε το θέμα του να είναι ελκυστικό, να τραβήξει την προσοχή του κοινού, να το ενθουσιάσει και να το πείσει. Εδώ ούτε ένας δεν νοιάζονταν για την ελευθερία της έκφρασης και πολύ περισσότερο για τα θύματα, αν θυμηθούμε για μια στιγμούλα τις πρακτικές τους. Εδώ ήταν το θέατρο της χειραγώγησης όχι της ψυχαγωγίας-αγωγής της ψυχής. Ο κόσμος το ήξερε. Και αυτοί γνώριζαν ότι ο κόσμος ξέρει. Κανείς πια δεν ξεγελάει κανέναν.

Πώς η Υπερεθνική Ελίτ δημιούργησε την Ισλαμική τρομοκρατία

Πώς η Υπερεθνική Ελίτ δημιούργησε την Ισλαμική τρομοκρατία

ΠΗΓΗ: Pravda.ru & The International Journal of Inclusive Democracy ―ελληνική μετάφραση― (18 Ιανουαρίου 2015) *

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

18.01.2015

Περίληψη: Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να δείξει την άκρα υποκρισία της Υπερεθνικής Ελίτ, όταν θρηνολογεί για την ισλαμική τρομοκρατία και τα αποτελέσματά της. Ωστόσο, μπορεί εύκολα να δειχθεί ιστορικά ότι ήταν η ίδια ελίτ και τα πελατειακά καθεστώτα της που δημιούργησαν ουσιαστικά την ισλαμική τρομοκρατία, εξολοθρεύοντας  τα κοσμικά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στον Αραβικό κόσμο και καταστρέφοντας, στη διαδικασία, εκατοντάδες χιλιάδες ζωές, καθώς και τις υποδομές εύρυθμα λειτουργικών κοινωνικών κρατών.

Το Παρίσι, με την ευκαιρία της επίθεσης στο σατιρικό περιοδικό που ειδικευόταν στη καλλιέργεια της Ισλαμοφοβίας (δεν το είδαμε ποτέ, για παράδειγμα, να σατιρίζει τον Μωϋσή!) είδε τη «μεγαλύτερη λαϊκή συγκέντρωση στην ιστορία της Γαλλίας», όπως τη χαρακτήρισε το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών. Αυτό, φυσικά, δεν ήταν εκπληκτικό, δεδομένου ότι συμμετείχε σε αυτή ολόκληρο το πολιτικό τμήμα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε - δηλαδή της ελίτ που διαχειρίζεται τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που εδράζεται κυρίως στις χώρες της ομάδας G7. Επιπλέον, η Γαλλία είναι εξέχον μέλος της ίδιας ελίτ που τη διοργάνωσε. Ο κύριος σκοπός της συγκέντρωσης ήταν η δήθεν καταδίκη της τρομοκρατίας. Όμως, όπως θα προσπαθήσω να δείξω, ήταν η ίδια η Υ/Ε, που επίσης δημιούργησε το φαινόμενο της ισλαμικής τρομοκρατίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των τριάντα περίπου ετών από την εμφάνιση της ΝΔΤ, η οποία ορίζεται από δύο παράλληλα συστημικά γεγονότα. Πρώτον, την άνοδο και μαζική επέκταση των πολυεθνικών εταιριών που κυβερνούν σήμερα την παγκόσμια οικονομία και τη συνακόλουθη σταδιακή εξαφάνιση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας, που αντικαθίσταται από μια νέα μορφή υπερεθνικής κυριαρχίας την οποία μοιράζονται κυρίως τα μέλη της Υ/Ε και, δεύτερον, τη παράλληλη κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» στις χώρες του πρώην Σοβιετικού μπλοκ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ CHARLIE. ΜΠΟΡΕΙ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ

Είμαστε όλοι CHARLIE. Μπορεί αλλά ίσως και όχι

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 16/01/2015]

Ο Ομπάμα συγκαλεί στις 18/2 σύναξη των συμμάχων για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας αλλά, φυσικά, όχι τη Ρωσία. Το Κρεμλίνο δεν είναι σύμμαχος κατά της τρομοκρατίας. Είναι στόχος της. Όπως στόχος είναι το Ιράκ, η Συρία, η Λιβύη και η ουρά μεγαλώνει. Η Γαλλία ετοιμάζεται να «επέμβει» (δηλαδή να βομβαρδίσει) τη Λιβύη για να υπερασπίσει τα συμφέροντά της, ούτε λόγος για τρομοκρατία. Η δολοφονική επίθεση στο σατυρικό γαλλικό περιοδικό ήταν μάνα εξ ουρανού για όσους έβλεπαν ότι οι Αμερικανοί σήκωναν μόνοι τους το βάρος του διεθνούς αντιτρομοκρατικού αγώνα ενώ κάποιοι ευρωπαίοι σύμμαχοι αλληθώριζαν προς τον μέγιστο εχθρό, τη Ρωσία, ζητώντας να αρθούν οι κυρώσεις εναντίον της -κυρώσεις που πλήττουν πρωτίστως όχι τις ΗΠΑ αλλά τους συμμάχους. Οι Αμερικανοί επίσημοι κυριολεκτικά έλαμψαν δια της απουσίας τους από τη διαδήλωση στο Παρίσι. Σαν να έλεγαν στους Γάλλους ότι αν πχ συνεχίσουν να αντιδρούν στις αντιρωσικές κυρώσεις ή αν συνεχίσουν να επιζητούν μερίδιο στη Μ. Ανατολή, αν γενικώς δεν ακολουθούν πειθήνια, θα αντιμετωπίσουν μόνοι τους τρομοκράτες αν ή όταν ξαναχτυπήσουν.

Πέρα από το Καλό και το Κακό

Πέρα από το Καλό και το Κακό

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

[Πηγή: ΑΥΓΗ, 11/01/2015]

Στο μυθιστόρημα του Χ. Τζ. Ουέλς «Ο Πόλεμος των Κόσμων» η Αγγλία δέχεται επίθεση από Αρειανούς που έχουν τη μορφή γιγάντιων χταποδιών, κρύβονται μέσα σε μεταλλικούς κυλίνδρους για να προστατευτούν από την ατμόσφαιρα της γης, χρησιμοποιούν πανύψηλες μηχανές που αποτεφρώνουν στιγμιαία οτιδήποτε ζωντανό με θερμικές ακτίνες, πλημμυρίζουν τη γη με κόκκινο χορτάρι και τρέφονται με ανθρώπινο αίμα. Το μυθιστόρημα του Ουέλς ερμηνεύθηκε και ως σχόλιο πάνω στους βαθύτερους φόβους της κραταιάς τότε Βρετανικής Αυτοκρατορίας, που κυριαρχούσε σχεδόν στο 25% του πληθυσμού της Γης, και στην επικράτειά της -με αποικίες στις 5 ηπείρους- «ο ήλιος δεν έδυε ποτέ». Η ζοφερή αφήγηση του Ουέλς διατυπώνει δυο υπαινιγμούς: Πρώτον, ότι η αλαζονεία μιας ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης μπορεί ανά πάσα στιγμή να πληγεί από κάτι τόσο μικροσκοπικό, όσο τα γήινα μικρόβια που εξόντωσαν τους Αρειανούς εισβολείς. Και, δεύτερον, ότι είναι αδύνατο να αντιμετωπίσεις μια «απειλή» χωρίς να κατανοήσεις βαθιά τη φύση της.

ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ ΑΝΑΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΟ 70% ΤΟΥ ΚΟΜΠΑΝΙ!

ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ ΑΝΑΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΟ 70% ΤΟΥ ΚΟΜΠΑΝΙ!

[Πηγή: iskra, 31/12/2014]

To 70% της συριακής πόλης Κομπάνι, στα σύνορα με την Τουρκία, βρίσκεται υπό τον έλεγχο των κουρδικών δυνάμεων, καθώς οι πολιορκούμενοι –εδώ και μήνες- Κούρδοι μαχητές κατάφεραν, με την υποστήριξη των αμερικανικών αεροπορικών δυνάμεων, να απωθήσουν τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.

Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι Κούρδοι σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες στα πεδία των μαχών το τελευταίο διάστημα και τη νύχτα της Τρίτης ανάγκασαν τους τζιχαντιστές να υποχωρήσουν από τις νότιες περιοχές της πόλης. Οι Κούρδοι έχουν ανακαταλάβει και τις κεντρικές, αλλά και τις δυτικές συνοικίες της πόλης.

ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 11/10/2014]

Από την Ουκρανία ως τη Μ. Ανατολή περνώντας από το Ιράν όλη η περιοχή σιγοβράζει με εξάρσεις πότε εδώ πότε εκεί. Ισχύει ο Μαοϊκός λόγος (μεγάλη αναταραχή εξαιρετική κατάσταση) όσο ισχύει και ότι ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Όλοι μπορούν να επωφεληθούν. Για την ακρίβεια παίκτες/διεκδικητές είναι οι ισχυρές χώρες και δυο λαοί, οι Κούρδοι και οι μαχόμενοι Σύροι, υπό τον Άσαντ. Η Τουρκία είναι ψευτοπαληκαράς ζήτουλας των ΗΠΑ, οι Παλαιστίνιοι θύματα (και πάλι), οι Τζιχαντιστές δήμιοι αχυράνθρωποι.

Γιατί βομβαρδίστηκε με τόση μανία η Γάζα; Για να φύγουν οι Παλαιστίνιοι και να επεκταθεί το Ισραήλ. Μια από τις προϋποθέσεις ανάπλασης όλης της περιοχής. Η επιχείρηση δεν πέτυχε. Είχε, όμως, θύματα και πέραν των Παλαιστινίων. Ο Μουμπάρακ ήταν το σημαντικότερο θύμα. Ανατράπηκε επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στην απαίτηση των ΗΠΑ να παραχωρήσει αιγυπτιακό έδαφος για να εγκατασταθούν οι Παλαιστίνιοι, λένε διεθνείς αναλυτές. Ο Μόρσι, πρωτοπαλίκαρο των Αδελφών Μουσουλμάνων, εκλέχθηκε πρόεδρος και το σχέδιο θα προχωρούσε ομαλά, αλλά, φευ, ανατράπηκε από τον Αλ Σίσι, τον σημερινό πρόεδρο, με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, να εκνευριστεί ο Ερντογάν, θερμός υποστηρικτής του Μόρσι. Ο Ερντογάν μοιράζεται τις θεοκρατικές απόψεις των Αδελφών Μουσουλμάνων και του Μόρσι ενώ και οι δυο θα υπηρετούσαν από κοινού τους αμερικανικούς σχεδιασμούς. 

Η ISIS πηγαίνει στην Ασία

Η ISIS πηγαίνει στην Ασία

Ο εξτρεμισμός από την Μέση Ανατολή δεν εξαπλώνεται μόνο προς την δύση

Του Joseph Chinyong Liow*

[Πηγή: Foreign Affairs, 24/09/2014]

Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες επεδίωκαν τις τελευταίες εβδομάδες να συγκροτήσουν μια διεθνή συμμαχία για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους τού Ιράκ και της al-Sham (ISIS, επίσης γνωστού ως Ισλαμικό Κράτος), κοίταζαν κυρίως προς την Μέση Ανατολή και την Ευρώπη, περιοχές που αντιμετωπίζουν άμεση απειλή από την ισλαμιστική μαχητική ομάδα. Αλλά, άλλα μέρη τού κόσμου είναι εξίσου ανήσυχα για την ISIS – πάνω απ’ όλα, η νοτιοανατολική Ασία. Οι κυβερνήσεις τής περιοχής δεν έχουν δημοσιοποιήσει τις ανησυχίες τους πολύ φωναχτά, αλλά έχουν πλήρη επίγνωση ότι η ISIS είναι μια απειλή. Κορυφαία ανησυχία τους είναι ότι η εξτρεμιστική ιδεολογία της θα αποδειχθεί ελκυστική για πολλούς Μουσουλμάνους τής περιοχής, παρασύροντας κάποιους από αυτούς στην Μέση Ανατολή για να πολεμήσουν ως μέλη τής ομάδας, και, τελικά, να επανεισέλθουν στην περιοχή όταν αυτοί οι μαχητές επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Συμμαχία Ιράν, Αμερικής στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους

Συμμαχία Ιράν, Αμερικής στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους

Του Πάνου Χαρίτου

06/09/2014

Ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου. Αυτός θα μπορούσε συνοπτικά να είναι ο τίτλος της προσέγγισης Τεχεράνης -Ουάσιγκτον στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. Βεβαίως οι δύο χώρες έχουν ανεπίσημα, συνεργαστεί και στο παρελθόν στο πεδίο του Ιράκ. Ωστόσο από εκείνη, την κάτω από το τραπέζι συνεργασία, μέχρι του σημείου, ο ίδιος ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεί να δίνει επίσημα το πράσινο φώς στο στρατιωτικό διοικητή του Ιράν, για να πολεμήσει από κοινού με τις ΗΠΑ, το Ισλαμικό Κράτος, υπάρχει τεράστια απόσταση.

Με δεδομένη την εμπλοκή στις επιχειρήσεις, από Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία και Γαλλία, ο Μπαράκ Ομπάμα, προσβλέπει πλέον σε μια νέα εντολή από πλευράς ΝΑΤΟ, ώστε να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο ο κύκλος των συμμετεχόντων.

Όταν η Al-Qaeda βρίσκει το ISIS βίαιο

Όταν η Al-Qaeda βρίσκει το ISIS βίαιο

[Πηγή: CYNICAL, 31/08/2014]

Και ξαφνικά, εδώ και λίγο καιρό και από το πουθενά, το σουνιτικό ISIS μπήκε φαρδιά πλατιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων του κόσμου, εντυπωσιάζοντας με τη στρατιωτική του προέλαση, με της τελευταίας μόδας στρατιωτικό εξοπλισμό, βαρύ και ελαφρύ, με τους χιλιάδες αφοσιωμένους μαχητές που έσπευσαν από Δύση και Ανατολή να ενταχθούν στις γραμμές του, -3000 μόνο από Ευρώπη, και μερικές εκατοντάδες από Καναδά, ΗΠΑ και Αυστραλία-, με τη μεσαιωνική του θηριωδία ενάντια σε πολίτες αλλόθρησκους και ομόθρησκους, αλλά και με την επαγγελματική επικοινωνιακή του στρατηγική με την οποία απέσπασε σημαντική λαϊκή υποστήριξη στις σουνιτικές περιοχές του βόρειου Ιράκ και Συρίας, όχι για λόγους θρησκευτικούς, επειδή θαμπώθηκαν από την εξτρεμιστική ερμηνεία του κορανίου που πρεσβεύει, αλλά για λόγους πολιτικούς, ευελπιστώντας να ξεφύγουν από την περιθωριοποίηση και καταπίεση που υφίσταντο από τις σιιτικές κυβερνήσεις των Μαλίκι και Άσαντ αντιστοίχως. Κι επιπλέον, συνεπές στις επιδιώξεις του για τη σύσταση αυτόνομου ισλαμικού κράτους, το ISIS φροντίζει να παρέχει στους νεο-αποκτηθέντες υπηκόους τα ίδια κοινωνικά αγαθά με ένα κράτος, διοχετεύοντας αρκετούς από τους τεράστιους πόρους του σε σχολεία και κλινικές, ενώ εξασφαλίζει, με ή χωρίς βία, να μισθοδοτεί τους ήδη υπάρχοντες επαγγελματίες, από σερβιτόρους ως μηχανικούς στα πετρέλαια και τα υδροηλεκτρικά φράγματα.

Η δύση της Δύσης και η ανατολή του σκότους

Η δύση της Δύσης και η ανατολή του σκότους

του Γιώργου Πήττα

[Πηγή: tvxs, 23/08/2014]

Μου θυμίζει η Ευρώπη αυτή τη στιγμή, την αρχαία Ρώμη λίγο πριν την πτώση της.

Φέρτε στο νου σας τις εικόνες των λιπόσαρκων παρακμασμένων συγκλητικών, των καλοαναθρεμμένων αξιωματούχων, των νυσταλέων στρατηγών που η ευδαιμονία τους δεν άντεξε τον γιγαντισμό της Αυτοκρατορίας  και κλάταρε κυριολεκτικά για να παραδοθεί στην επέλαση των χριστιανών τότε.

Μοιράστηκε στα δύο και βυθίστηκε στις Σταυροφορίες, στους σκοτεινούς αιώνες, την Ιερά Εξέταση, την δαιμονοποίηση του ελληνικού πνεύματος και του ορθολογισμού.

Αντικαταστήστε τώρα, όλους αυτούς με τους σημερινούς γραφειοκράτες της Ε.Ε. τους καλοπληρωμένους υπαλλήλους των Βρυξελλών και του Στρασβούργου, τους παρλαπίπες πολιτικούς που «κάνουν παιχνίδι» στις συνόδους των 27, των G8, και των πάσης φύσεως «συλλογικών οργάνων» της σημερινής Αυτοκρατορίας.

Εξηγώντας την άνοδο του Ταγίπ Ερντογάν

Εξηγώντας την άνοδο του Ταγίπ Ερντογάν

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ*

[Πηγή: Mignatiou.com, 11/08/2014]

Το πραξικόπημα στην Τουρκία το 1980 υπήρξε η προφανής πτώχευση της τουρκικής εκκοσμίκευσης, αφού πλέον το ίδιο το κράτος αναγκάζεται να ακολουθήσει μία συμφιλιωτική προσέγγιση με το πολιτικό Ισλάμ, προκειμένου να αντισταθμίσει την άνοδο του κομμουνισμού που παρουσιάστηκε την δεκαετία του 1970.

Στις μεγαλύτερες πόλεις στα δυτικά της χώρας, κάποτε γη της επαγγελίας για την εκβιομηχάνιση της Τουρκίας, τρεις δεκαετίες ασταμάτητης μετανάστευσης από την ύπαιθρο, σε συνδυασμό με τα προγράμματα «δομικής προσαρμογής» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είχαν οδηγήσει στα όρια της τη δυνατότητα της οικονομίας να προσφέρει καινούριες δουλειές. Το πρόγραμμα του ΔΝΤ σήμανε το τέλος των κρατικών επιχορηγήσεων στον ιδιωτικό κατασκευαστικό και το γεωργικό τομέα. Η ανεργία στα αστικά κέντρα αυξήθηκε ενώ η μετανάστευση από την ύπαιθρο συνεχιζόταν. Η Τουρκική αριστερά, ανεπαρκής υπερασπιστής των αυξημένων αναγκών αυτών των μαζών, τσακίστηκε από τα σκληρά στρατιωτικά μέτρα. Παγιδευμένοι μεταξύ ενός παρελθόντος στο οποίο δεν μπορούσαν να γυρίσουν και ενός μέλλοντος χωρίς καμιά υπόσχεση, εκατομμύρια εξαθλιωμένοι των πόλεων έστρεψαν τις ελπίδες τους στο πολιτικό Ισλάμ και στα ισλαμικά κοινωνικά δίκτυα αλληλεγγύης.

Γιατί οι διώξεις των Χριστιανών εκτραχύνονται σε κάθε χώρα που «απελευθερώνουν» οι ΗΠΑ;

Γιατί οι διώξεις των Χριστιανών εκτραχύνονται σε κάθε χώρα που «απελευθερώνουν» οι ΗΠΑ;

του Michael Snyder

[Πηγή: End of the American Dream, 28/05/2014]

Όταν ο στρατός των ΗΠΑ «απελευθερώνει» μια χώρα, το αποτέλεσμα δεν είναι μεγαλύτερη ελευθερία και ειρήνη για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, όπως τους υπόσχονται.. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, μετά τις 11/9, όπου ο στρατός των ΗΠΑ «απελευθέρωσε» μια χώρα, οι διώξεις των Χριστιανών εκεί γίνονται πολύ χειρότερες.

Σε περιοχές όπου οι ΗΠΑ ξόδεψαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια και όπου θυσιάστηκαν χιλιάδες ζωές Αμερικανών, οι εκκλησίες βομβαρδίζονται τακτικά, οι Χριστιανοί αποκεφαλίζονται βάναυσα και περνούν νόμοι που απαγορεύουν στους μουσουλμάνους να ασπαστούν το Χριστιανισμό.

Αν δεν μπορούσαν καν να εξασφαλίσουν τις πιο βασικές ελευθερίες των ανθρώπων που ζουν στις χώρες αυτές, τι κατάφεραν τελικά «απελευθερώνοντάς» τους;

Foreign Affairs: Ο σεχταρισμός επικρατεί στην Μέση Ανατολή

Ο σεχταρισμός επικρατεί

Το τέλος τής ρεαλιστικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή

του Bassel F. Salloukh

[Πηγή: Foreign Affairs, 16/07/2014]

Οι πρόσφατες εκπληκτικές στρατιωτικές επιτυχίες τού «Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στην al-Sham» (ISIS) έχουν προκαλέσει ένα κύμα ζοφερών προβλέψεων για την διάλυση της περιφερειακής τάξης [τής συμφωνίας] Sykes-Picot στην Ανατολή και τον μαρασμό των εδαφικών κρατών τού Ιράκ και της Συρίας. Ωστόσο, το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο από την διάλυση αυτού που πάντοτε ήταν διαπερατά σύνορα, και την κατάρρευση μιας από μακρού χρόνου ξεπερασμένης αγγλο-γαλλικής συμφωνίας. Πράγματι, αυτό το έτος θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την γέννηση μιας νέας περιφερειακής τάξης, μιας τάξης που απορρίπτει τους γεμάτους ρεαλισμό γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς τού παρελθόντος και προσκολλάται, αντ’ αυτού, στον σεχταρισμό.