Ο χιλιανός λαός δεν αντέχει άλλες συντάξεις πείνας

Η εξατομικευμένη κεφαλαιοποίηση συνταξιοδοτικών πόρων υπό τη διαχείριση ιδιωτικών εταιρειών αποτελεί μία από τις «εμπνεύσεις» των διαβόητων Chicago Boys.

Της Χριστίνας Πάντζου

[Πηγή: efsyn, 10/08/2016]

«Οι κατσαρόλες μας θα ηχήσουν ώς το Προεδρικό Μέγαρο Μονέδα». Με αυτό το σύνθημα απόψε στις 9.00 από άκρου εις άκρον της Χιλής, οι πολίτες θα διαμαρτυρηθούν για τις συντάξεις πείνας στις οποίες τους έχουν καταδικάσει οι ιδιωτικές εταιρείες που διαχειρίζονται τους συνταξιοδοτικούς τους πόρους.

Είναι η δεύτερη κινητοποίηση μετά τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις της 24ης Ιουλίου, όπου συμμετείχαν ένα εκατομμύριο άνθρωποι σε 40 πόλεις της χώρας. Ενα νέο δυναμικό κίνημα που έχει υποχρεώσει τους υποψηφίους για τις προεδρικές του 2017 να εντάξουν στην πολιτική ατζέντα το θέμα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού.

Καυτή συνομιλία για το παρασκήνιο ανατροπής της Ρουσέφ

Καυτή συνομιλία για το παρασκήνιο ανατροπής της Ρουσέφ

Μισέλ Τέμερ και Ντίλμα Ρουσέφ

[Πηγή: ThePressProject, 24/05/2016]

Στη δημοσιότητα ηχογραφημένη συνομιλία υπουργού της νέας κυβέρνησης της Βραζιλίας υπό τον αντιπρόεδρο Τέμερ -που αντικατέστησε την αποπεμφθείσα Ρουσέφ- όπου ακούγεται να καλεί σε συμφωνία για ανατροπή της προέδρου ώστε να περιοριστεί το σκάνδαλο της Petrobras, στο οποίο εμπλέκεται και ο ίδιος

Ο υπουργός αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ενώ ο εκτελών χρέη προέδρου πήρε αποστάσεις.

Πέτρα του νέου σκανδάλου είναι ο Ρόμερο Ζούκα, γερουσιαστής που είχε επιλεγεί από τον Τέμερ ως υπουργός Σχεδιασμού.

Η εφημερίδα Folha de Sao Paolo δημοσίευσε τμηματικά το περιεχόμενο συνομιλίας που είχε με τον επικεφαλής της κρατικής Transpetro Σέρζιου Μασάντου τον Μάρτιο, όταν ακόμη η Ρουσέφ πάλευε να μην αποπεμφθεί.

Διχάζεται η Βενεζουέλα

Διχάζεται η Βενεζουέλα

Tου ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*  

[Πηγή: iskra, 22/05/2016]

Ανοικτό κάλεσμα προς τις ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας να μην υπακούσουν στις εντολές του προέδρου Μαδούρο – ουσιαστικά να τον ανατρέψουν – απευθύνουν πλέον αντικαθεστωτικές δυνάμεις εντός και εκτός της χώρας, καθώς κλιμακώνεται η πολιτική αντιπαράθεση. ''Πρέπει να αποφασίσετε αν είστε με το Σύνταγμα ή με τον Μαδούρο'', δήλωσε ο ηγέτης της δεξιάς αντιπολίτευσης Ενρίκε Καπρίλες ίσως στο πιο ξεκάθαρο κάλεσμα πραξικοπήματος που έχει ακουστεί το τελευταίο διάστημα στη Βενεζουέλα. Λάδι στη φωτιά ήρθε να ρίξει και ο ακροδεξιός πρώην πρόεδρος της Κολομβίας Αλβάρο Ουρίμπε, ο οποίος μιλώντας σε συνέδριο στο Μαϊάμι κάλεσε τις ''δημοκρατικές ένοπλες δυνάμεις'' να σταθούν στο πλευρό της δεξιάς αντιπολίτευσης.  

Γεράκια πάνω από τη Λατινική Αμερική

Γεράκια πάνω από τη Λατινική Αμερική

Παραπλανητικά είναι τα μηνύματα που έστειλε η πρόσφατη επίσκεψη του αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Αβάνα. Όποιοι έσπευσαν να ενστερνιστούν τα συμπεράσματα περί κανονικοποίησης των σχέσεων των ΗΠΑ με το νησί της επανάστασης και πολύ περισσότερο να μιλήσουν για εξομάλυνση των σχέσεων της Ουάσινγκτον με την εκ παραδόσεως φλεγόμενη Λατινική Αμερική καλά θα κάνουν να ρίξουν το βλέμμα τους σε μια σειρά γεγονότα που προμηνύονται νέες και μάλιστα οξύτατες κοινωνικές εντάσεις στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Σε αυτό το φόντο η επίθεση φιλίας των ΗΠΑ δεν είναι παρά προπέτασμα καπνού για να διευκολύνει στο άμεσο μέλλον μια πιο ενεργή παρέμβαση των Αμερικανών. Προς επίρρωση οι πολύ πρόσφατες εξελίξεις σε τέσσερις χώρες: Την Κούβα, την Αργεντινή, το Περού και τη Βραζιλία.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ*

Οι πολιτικές ανατροπές στην οικονομική υπερδύναμη της Λατινικής Αμερικής επιβεβαιώνουν ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με πραξικοπήματα. Κι αν όχι στρατιωτικά, απλώς κοινοβουλευτικά, όπως αυτό που είναι σε εξέλιξη στη Βραζιλία κι ως κορυφή του παγόβουνου έχει την απομάκρυνση της προέδρου Ντίλμα Ρουσέφ από την προεδρία, όπου εξελέγη για δεύτερη φορά τον Οκτώβρη του 2014. Ό,τι απέτυχε λοιπόν να κάνει ο άγριος νεοφιλελευθερισμός με τις κάλπες το δρομολογεί μέσω παλατιανών πραξικοπημάτων.

Τι είναι ο ριζοσπαστικός Τσαβισμός και γιατί να τον υπερασπιστούμε;

Τι είναι ο ριζοσπαστικός Τσαβισμός και γιατί να τον υπερασπιστούμε;

του Κώστα Γούση

[Πηγή: Infowar, 19/12/2015]

Ο George Ciccariello-Maher, συγγραφέας του βιβλίου “Εμείς δημιουργήσαμε τον Τσάβες”, σημείωνε στο περιοδικό Jacobin το Μάρτιο του 2015: «Η αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα είναι μια κινούμενη αντίφαση. Ανίκανη να πάρει την πλειοψηφία, είναι διαρκώς διχασμένη ανάμεσα στη συμμετοχή σε εκλογές που σχεδόν σίγουρα θα χάσει και στο μποϊκοτάζ τους. Δε μπορεί να νικήσει γιατί ο λαός τη θεωρεί αντιδημοκρατική και τα μποϊκοτάζ και τα πραξικοπήματα έρχονται απλά να επιβεβαιώσουν αυτή την άποψη. Δεν έχει πολιτικό πρόγραμμα ή προτάσεις, καθώς ό,τι προτάσεις και να κάνει θα είναι αντιλαϊκές. Κι έτσι μετεωρίζεται ανάμεσα σε χαμένες εκλογές και αποτυχημένα πραξικοπήματα, σαν δυο όψεις που αλληλοεπιβεβαιώνονται». Πώς περάσαμε απ’ το φαύλο κύκλο της αποτυχίας, στις 112 έδρες του MUD (Τραπέζι της Δημοκρατικής Ενότητας) και την αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 στο κοινοβούλιο της Βενεζουέλας στις εκλογές της 6ης Δεκέμβρη;

Περού, η χώρα των κοινωνικών αντιθέσεων

Περού, η χώρα των κοινωνικών αντιθέσεων

«Η περίοδος από τα πρώτα χρόνια του 21^ου αιώνα μέχρι το ξέσπασμα της διεθνούς χρηματοοικονομικής κρίσης αποτέλεσε τον πιο μακρύ κύκλο οικονομικής επέκτασης στην οικονομία του Περού (32 τρίμηνα συνεχόμενης μεγέθυνσης). Μεταξύ 2001 – 2008 το ΑΕΠ αυξανόταν ετησίως κατά 7% και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 43% την ίδια περίοδο… Το Περού συγκαταλέγεται πλέον στις 20 και πλέον αναδυόμενες οικονομίες και χαρακτηρίζεται ως μία από τις χώρες με τις καλύτερες επιδόσεις στην περιοχή. Με τη μετάβασή του από ένα κράτος το οποίο διερχόταν μια βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση στην ισχυρή μεγέθυνση και την ιδιαίτερη αισιοδοξία, το Περού μπορεί δικαιολογημένα να χαρακτηριστεί ως μια αξιοσημείωτη ιστορία επιτυχίας (success story) στην οικονομική ιστορία».

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ*, Αποστολή στη Λίμα

Τα παραπάνω λόγια αναφέρονταν στο ενημερωτικό φυλλάδιο για την οικονομική ιστορία της χώρας που μοίρασε η κυβέρνηση του Περού σε όσους συμμετείχαν στην ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Λίμα. Και πράγματι, όσοι αφιέρωσαν όλο το χρόνο τους στα τρία σύγχρονα και πράγματι επιβλητικά κτίρια όπου φιλοξενήθηκαν οι εργασίες (Εθνική Βιβλιοθήκη, Εθνικό Θέατρο και Κεντρική Τράπεζα) και στα ξενοδοχεία όπου διέμειναν οι αποστολές δεν θα είχε κανένα λόγο να αμφισβητήσει τα παραπάνω. Τα πανύψηλα γυάλινα κτίρια όμως αποτελούν τη μια όψη της Λίμας. Μία όψη ακόμη συναποτελούν τα ακριβά προάστια με τα φαρδιά,γεμάτα δένδρα πεζοδρόμια, όπως το Σαν Ισίντρο, που έχει ακόμη και τένις κλαμπ, γήπεδο του γκολφ, κ.α.

Ο κόσμος αλλάζει, και ο Νότος επίσης

Ο κόσμος αλλάζει, και ο Νότος επίσης

Της Τίνας Στρίκου

[Πηγή: Δρόμος τηςΑριστεράς, 30/07/2015]

Την προηγούμενη εβδομάδα ολοκληρώθηκε στην Μπραζίλια, πρωτεύουσα της Βραζιλίας, η 48η σύνοδος κορυφής της λατινοαμερικάνικης Mercosur (Κοινή Αγορά του Νότου). Τα βασικά ζητήματα που την απασχόλησαν ήταν η ενεργοποίηση της Τράπεζας του Νότου, η υπογραφή εμπορικής συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και η διερεύνηση των δυνατοτήτων στενότερης συμμαχίας με τις χώρες BRICS.

Τα κράτη μέλη της Mercosur είναι η Αργεντινή, η Βραζιλία, η Παραγουάη, η Ουρουγουάη και η Βενεζουέλα. Επίσης, σε αυτή τη σύνοδο η Βολιβία εντάχθηκε ως πλήρες μέλος. Συνδεδεμένες χώρες είναι η Χιλή, το Περού, η Κολομβία και το Εκουαδόρ. Καθεστώς παρατηρητή έχει η Νέα Ζηλανδία και το Μεξικό, ενώ η Γουιάνα και το Σουρινάμ επίσης εντάχθηκαν σε αυτό το καθεστώς στη διάρκεια της συνόδου. Με δυο λόγια, η Mercosur είναι μία από τις σημαντικότερες λατινοαμερικάνικες ολοκληρώσεις, με πλήρη τελωνειακή ένωση και θεσμοθετημένη εμπορική και οικονομική συνεργασία.

OCCUPY ΑΜΑΖΟΝΙΑ: Όταν οι ιθαγενείς παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους

OCCUPY ΑΜΑΖΟΝΙΑ: Όταν οι ιθαγενείς παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους

Του Μαρκ Μπράιτμαν

[Πηγή: ΕΠΟΧΗ, 13/04/2015]

Εδώ και ένα μήνα, 14 πετρελαιοπηγές της αργεντίνικης εταιρείας Pluspetrol βρίσκονται υπό κατάληψη από τους ιθαγενείς της περιοχής Λορέτο του λεκανοπεδίου του Περού, που διαπερνά την περιοχή του Αμαζονίου. Την ίδια ώρα, γίνονται συνεχείς διαπραγματεύσεις μεταξύ της εταιρείας και του συνδέσμου ιθαγενών Φεσονάσο.

Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που ο σύνδεσμος Φεσονάσο καταλαμβάνει τις εγκαταστάσεις της Pluspetrol. Αντίθετα, οι αυτόχθονες προβαίνουν συχνά σε τέτοιες ενέργειες, οι οποίες παρά τις ομοιότητες με τα Occupy κινήματα σε Ευρώπη και Αμερική δεν συνδέονται άμεσα με αυτά. Οι ιθαγενείς, λόγω της απουσίας κρατικής προστασίας, πάντα υπερασπίζονταν τους εαυτούς τους.
Για παράδειγμα, τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, οι κάτοικοι Κααπόρ από το Μάρανχαο της Βραζιλίας, δημοσίευσαν φωτογραφίες από παράνομους υλοτόμους τους οποίους είχαν αιχμαλωτίσει. Πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, αφού το κράτος δεν ήταν εκεί να υπερασπιστεί την περιοχή τους.

Ελεγξέ το - διάγραψέ το

Ελεγξέ το - διάγραψέ το

Άρης Χατζηστεφάνου

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 21/03/2015]

«Είναι ανήθικο να πληρώνεις ένα ανήθικο χρέος», Ερίκ Τουσέν

«Ο πελάτης δεν έχει υποχρέωση να πληρώσει εάν δεν λάβει το νόμιμο παραστατικό» διαβάζουμε σε κάθε κατάστημα. Γιατί λοιπόν ανεχόμαστε να πληρώνουμε ένα δημόσιο χρέος χωρίς να βλέπουμε ποτέ τον αναλυτικό λογαριασμό; Και κυρίως, γιατί το αίτημά μας αυτό εξοργίζει ανθρώπους από την άκρα Δεξιά μέχρι την επαναστατική Αριστερά;

Σε ένα εστιατόριο κάποιο γκαρσόνι αφήνει εμβρόντητη μια πενταμελή οικογένεια ανακοινώνοντάς της ότι πρέπει να πληρώσει έναν υπέρογκο λογαριασμό, ο οποίος αντιστοιχεί στο 120% του συνολικού εισοδήματός της. Οταν διαμαρτύρονται, τους κατηγορεί για λαϊκισμό, ενώ τους προσφέρει ένα διακανονισμό. Πριν προλάβουν να συνειδητοποιήσουν τι έχει συμβεί, το χρέος της οικογένειας προς το εστιατόριο έχει ξεπεράσει το 180% του εισοδήματός της. Κάποιοι από τους πελάτες που κάθονται σε διπλανά τραπέζια αρχίζουν κι αυτοί να διαμαρτύρονται καλώντας -πολύ σωστά- την οικογένεια να σηκωθεί και να φύγει χωρίς να πληρώσει ούτε ένα ευρώ. Οταν όμως η οικογένεια ζητά τον λογαριασμό, προκειμένου να αποδείξει το μέγεθος της απάτης και να δικαιολογήσει την αποχώρησή της, όλοι στρέφονται εναντίον της. Το γκαρσόνι την κατηγορεί για τριτοκοσμικό λαϊκισμό και την καλεί να επανέλθει στην πραγματικότητα, ενώ οι πελάτες, που προηγουμένως διαμαρτύρονταν, τώρα φωνάζουν ότι το να ζητάς τον λογαριασμό αποτελεί ανεπίτρεπτο ρεφορμισμό.

Βολιβία: Βαθαίνει η δημοκρατική πολιτιστική επανάσταση

Βολιβία: Βαθαίνει η δημοκρατική πολιτιστική επανάσταση

Ανταπόκριση: Ερρίκος Φινάλης

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς*, 02/02/2015]

Πλήρης συμβολισμών η ορκωμοσία του Μοράλες και του Λινέρα

Μετά την τρίτη κατά σειρά θριαμβευτική επανεκλογή τους με ποσοστό άνω του 61% στη θέση του προέδρου και αντιπροέδρου αντίστοιχα του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας, ο Έβο Μοράλες και ο Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα ορκίστηκαν την προηγούμενη εβδομάδα και ανέλαβαν τη νέα θητεία τους. Την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη ορκωμοσία με ιθαγενικό τελετουργικό στα ερείπια ενός αρχαίου ναού στο Τιαχουανάκου, σε υψόμετρο 4.000 μέτρων. Την επόμενη μέρα έλαβε χώρα η «επίσημη» τελετή στην πρωτεύουσα Λα Παζ, με πλήθος αντιπροσωπειών και προσκεκλημένων – γεγονός που υπογραμμίζει τη μεγάλη πολιτική ακτινοβολία της βολιβιάνικης πορείας μετάβασης, ιδίως στη Λατινική Αμερική, παρά την αντικειμενικά περιορισμένη οικονομική ισχύ της.

Ήταν εκεί οι πρόεδροι της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Βενεζουέλας, του Εκουαδόρ, της Παραγουάης, της Κόστα Ρίκα και αντιπρόεδροι ή υπουργοί Εξωτερικών από 40 ακόμη χώρες. Επίσης ήταν παρόντες εκπρόσωποι από δεκάδες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, περιλαμβανομένου βέβαια του ΣΥΡΙΖΑ και του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Η πιο εντυπωσιακή συμμετοχή πάντως ήταν αυτή των ιθαγενικών και λαϊκών οργανώσεων, που με χιλιάδες εκπροσώπους απ’ όλη τη χώρα έβαλαν τη σφραγίδα τους και τις δύο μέρες.

Φωνή και αξιοπρέπεια από τα κάτω

Φωνή και αξιοπρέπεια από τα κάτω

Εβο Μοράλες

Του Ραούλ Ζιμπέτσι*

[Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 04/01/2015]

Οι «βίγιας» του Μπουένος Αϊρες, οι γειτονιές όπου ζουν οι πιο φτωχοί της πόλης, αυτοσχέδιοι οικισμοί που επί δεκαετίες αντιστέκονται στην πολιορκία της οικοδομικής κερδοσκοπίας και του κράτους, παράγουν μία από τις καλύτερες εκδόσεις που υπήρξαν ποτέ: «La Garganta Poderosa» (Το Ισχυρό Λαρύγγι), ένα μηνιαίο περιοδικό, συλλογική έκφραση ομάδας συνεταιρισμών που προσφέρει αξιοπρέπεια στην καθημερινή ζωή χιλιάδων πολιτών.

«Πώς λέγεσαι;»

«Ισχυρό Λαρύγγι», είναι η μόνη απάντηση που παίρνω πίσω από ένα προκλητικό χαμόγελο.

«Οχι, εννοώ εσένα, πώς σε λένε. Το όνομά σου».

Το χαμόγελο πλανιέται στον παγωμένο αέρα που σαρώνει την αυλή όπου εκατοντάδες κάτοικοι των βίγιας συζητούν σε ομάδες για τα πιο διαφορετικά μεταξύ τους θέματα: από την παιδεία και τα καταναλωτικά προβλήματα ώς τις αντιθέσεις φύλου και, βεβαίως, το βασικό θέμα της συνέλευσής τους: την «οικιστική ανάπτυξη» των γειτονιών τους.

Αφιέρωμα στις εκλογές στη Βολιβία – Έβο Μοράλες: «Πατρίδα ναι – αποικία όχι»

Αφιέρωμα στις εκλογές στη Βολιβία – Έβο Μοράλες: «Πατρίδα ναι – αποικία όχι»

Βολιβιανοί πανηγυρίζουν για το αποτέλεσμα των εκλογών

Μια νίκη των αντιαποικιοκρατών και των αντιιμπεριαλιστών που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της Βολιβίας

Του Ερρίκου Φινάλη

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 22/10/2014]

Θριαμβευτική νίκη σημείωσε το στρατόπεδο του Έβο Μοράλες στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής (12/10/2014). Η επανεκλογή, για τρίτη φορά, του ιθαγενούς Έβο Μοράλες στην προεδρία και του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα στην αντιπροεδρία του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας χαιρετίστηκε από τους λαούς και τους ηγέτες της Λατινικής Αμερικής, αλλά και από την Αριστερά όλου του κόσμου. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το κίνημα του Μοράλες κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία σε 8 από τις 9 επαρχίες της χώρας. Για πρώτη φορά μάλιστα κέρδισε και τη Σάντα Κρουζ, που αποτελούσε μέχρι τώρα προπύργιο της λευκής ολιγαρχίας, προσπαθώντας ακόμη και να αποσχιστεί βίαια από τη Βολιβία το 2007-2008. Η αντιπολίτευση, διασπασμένη και δίχως κουράγιο, δεν κατάφερε να αμφισβητήσει την ηγεμονία του Μοράλες, παρά την αναμενόμενη «κούραση» του εκλογικού σώματος μετά από δύο προεδρικές θητείες.