Πού ανήκομεν; Γιατί ΔΕΝ «ανήκομεν εις την Δύσιν»...

Πού ανήκομεν;

Γιατί ΔΕΝ «ανήκομεν εις την Δύσιν»

Μια ιστορικά τεκμηριωμένη απάντηση

«Αλλ’ η βασιλεύουσα Ευρώπη όχι μόνον αδιαφορεί υπέρ ημών, αλλά συντρέχει το κατά δύναμιν δια να υποπέσωμεν εις τον Τουρκικόν ζυγόν και μ’ όλον ότι εξεύρει ποία τύχη μας αναμένει, φαίνεται μάλιστα ότι την επιθυμεί»

Ι. Καποδίστριας

του Γεωργίου Σκλαβούνου, συγγραφέα

Που ανήκομεν;

Χωρίς απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να χαραχθεί καμία στρατηγική, από το επίπεδο της παιδείας και του πολιτισμού, μέχρι το επίπεδο της Εθνικής Οικονομίας και της Εθνικής Άμυνας

Οι γεωπολιτισμικές συντεταγμένες ενός έθνους, οι γεωπολιτισμικές συντεταγμένες ιστορικών λαών   δεν χαράζονται από αποφάσεις  συγκυριακών πολιτικών  ηγεσιών.

Οι συγκυριακές συμμαχίες των λαών, και των κρατών, στο διάβα της ιστορίας, δεν προϋποθέτουν  ούτε συνεπάγονται, άρνηση… κατάργηση αυτών των συντεταγμένων.

Οι γεωπολιτισμικές συντεταγμένες των Εθνών διαμορφώνονται  από «την σταθερά» της γεωγραφίας τους και τους ανταγωνισμούς, τις συμπορεύσεις, τους αγώνες αίματος και πνεύματος, στις διεθνείς τους σχέσεις. Αγώνες στην πορεία  των αιώνων, που καθιστούν την γεωγραφία ιδιοπρόσωπη πολιτισμική πατρίδα...

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

Πολλοί οι παίκτες και μικρό το γήπεδο στην Μέση Ανατολή

O Μπόρις Τζόνσον «ξέχασε» να καλέσει Συρία και Ρωσία σε διάσκεψη για... το συριακό. Ο διττός στόχος της Τουρκίας στην περιοχή.

γράφει ο Μακεδών

[Πηγή: VORIA.gr, 09/09/2016]

Είχα γράψει ότι με την συγκέντρωση τόσων πολεμικών πλοίων διαφόρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν χρειάζεται να ταξιδεύεις με πλοίο στην περιοχή. Μπορείς να βαδίζεις από κατάστρωμα σε κατάστρωμα και πας σε όποια χώρα θέλεις. Το ίδιο γίνεται τώρα και με τις χερσαίες δυνάμεις. Όπου και να πας, κάποιον θα βρεις μπροστά σου. Μόνον που πρέπει να γνωρίζεις καλά τους συσχετισμούς δυνάμεων, για να αντιληφθείς ποιος είναι φίλος και ποιος αντίπαλος.

Πώς η ανταγωνιστικότητα έγινε, χωρίς να αμφισβητηθεί, μία από τις μεγάλες αρετές της σύγχρονης κουλτούρας

Του Will Davies*

[Πηγή: commonality, 10/08/2016]

Η διευρυνόμενη οικονομική ανισότητα είναι το ακαδημαϊκό θέμα της μόδας, όμως η τάση της αυξανόμενης απόκλισης πλούτου και εισοδήματος υπάρχει εδώ και αρκετές δεκαετίες. Πώς η κλιμακούμενη ανισότητα πετυχαίνει να είναι ελκυστική για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;

Τα χρόνια μετά την τραπεζική κατάρρευση του 2008 άρχισε μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι το μοντέλο του καπιταλισμού μας δεν δημιουργεί απλώς όλο και μεγαλύτερη ανισότητα, αλλά εξουσιάζεται από τα συμφέροντα μιας μικρής μειοψηφίας του πληθυσμού. Η περίοδος μετά την κρίση γέννησε τη δική της κοινωνιολογική κατηγορία -το 1%- και πρόσφατα απέδωσε το πρώτο, σχετιζόμενο με αυτή, μεγάλο έργο οικονομικής θεωρίας, το Κεφάλαιο στον 21^ο Αιώνα του Τομά Πικετί, ένα βιβλίο αφιερωμένο στην κατανόηση του γιατί η ανισότητα συνεχίζει να μεγαλώνει.

Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ως Οθωμανός αυτοκράτορας

Ο «μεγάλος ασθενής»…

Του Ηλία Κουσκουβέλη

[Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους, 01/08/2016]

“It was the best of times”!
Η τελευταία δεκαπενταετία, η οποία ταυτίζεται με την άνοδο και την κυβέρνηση της χώρας από τον Ερντογάν, μπορεί να θεωρηθεί ως μία περίοδος αύξησης της ισχύος της Τουρκίας. Η χώρα πέτυχε να βελτιώσει την οικονομία της, να θεωρηθεί από τη Δύση ως ένα παράδειγμα δημοκρατίας με μουσουλμανικό άρωμα που άξιζε να προωθηθεί στη Μέση Ανατολή, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα αύξησε την επιρροή της στην περιοχή.

"Θα θάψουμε τους Σταυροφόρους, η Δύση ήθελε ρωσοτουρκικό πόλεμο" λέει φίλος του Ερντογάν

“Τόσο ο Πούτιν όσο και ο Ερντογάν έχουν εμμονή με τις θεωρίες συνωμοσίας: κάθε αντιπολιτευτική φωνή την αποδίδουν σε πλεκτάνη των Δυτικών”. Σκίτσο: Andrzej Krauze για τον Guardian.

[Πηγή: Mignatiou.com, 29/07/2016]

Λάβρος για μια ακόμα φορά κατά παντός υπευθύνου εμφανίζεται ο ουσιαστικός εκπρόσωπος Τύπου του Ερντογάν ο γνωστός και μη εξαιρετέος αρχισυντάκτης της εφημερίδας Yeni Safak Ιμπραήμ Κατραγκιούλ.

Σε νέο του άρθρο ο εν λόγω κύριος, ο οποίος πρώτος, προφανώς ακολουθώντας οδηγίες Ερντογάν, έσπευσε να κατηγορήσει τις ΗΠΑ για το πραξικόπημα, δεν διστάζει, αφού κατηγορήσει φυσικά τον Γκιουλέν, να εμπλέξει κάθε ζωντανό πλάσμα επί του πλανήτη προασπίζοντας τα «δίκαια» του αφεντικού του, του σουλτάνου Ταγίπ.

O πόλεμος των πολιτισμών και η Ελλάδα

O πόλεμος των πολιτισμών και η Ελλάδα

Του Γιώργου Καραμπελιά*

[Πηγή: ardin-rixi, 28/07/2016]

Ο Σάμιουελ Χάντιγκτον, πριν εικοσιπέντε χρόνια, μιλούσε ήδη για έναν «πόλεμο των πολιτισμών» που τείνει να διαιρέσει ακόμα και με ποταμούς αίματος τον σύγχρονο κόσμο, υποκαθιστώντας εν μέρει ή εν όλω τις ιδεολογικές ή τις πολιτικο-κοινωνικές αντιπαραθέσεις. Το βιβλίο του Χάντιγκτον κυκλοφόρησε αμέσως μετά την ειρηνιστική αυταπάτη του Φουκουγιάμα για το «Τέλος της Ιστορίας» ως ο αντίποδάς του. Ο Φουκουγιάμα υμνούσε τον ενιαίο μονοπολικό κόσμο που αναδυόταν μετά την κατάρρευση του σοβιετικού στρατοπέδου και την εποχή της παγκοσμιοποίησης, ενώ ο αντι-πολυπολιτισμικός Χάντιγκτον διέβλεπε την τεράστια σημασία των πολιτισμικών συγκρούσεων, που απειλούν με ρηγματώσεις την παγκοσμιοποίηση.

Τότε λοιπόν σηκώθηκε μια τεράστια κατακραυγή εναντίον του, τόσο στις χώρες της Δύσης όσο και στην Ελλάδα.

Το νέο Μέτωπο του Ισλαμικού Κράτους

Το νέο Μέτωπο του Ισλαμικού Κράτους

από KASSANDROS, 26/03/2016

Το Ισλαμικό Κράτος στην Συρία φθίνει. Ρώσοι και Δυτικοί, Κούρδοι Ιρανοί και Χεζμπολά το μάχονται επιτυχώς μαζί με τον Συριακό Στρατό και στο Ιράκ, κράτος, Αμερικανοί και Κούρδοι ετοιμάζονται για ανακατάληψη της Μοσούλης. Η νέα βάση πού χρειάζεται  το Ισλαμικό Κράτος είναι στην Λιβύη.

Η Λιβύη είναι πολύ πλησιέστερα στην Ευρώπη, έχει το βάθος της Κεντρικής Αφρικής για υποστήριξη μέχρι την ταυτόσημη οργάνωση Μπόκο Χαράμ της Νιγηρίας και είναι ήδη εδραιωμένο στην Δυτική Λιβύη και την Σύρτη.

Η κίνηση μεταφοράς από την Συρία στην Λιβύη γίνεται με Τουρκικές διευκολύνσεις. Οι Ιρανοί δημοσίευσαν ότι ο αρχηγός του Ισλαμικού κράτους Αλ-Βαγκτατί, τραυματισμένος από αεροπορικές επιδρομές στην Συρία, μεταφέρθηκε με τουρκική μέριμνα στην Λιβύη. Η μετακίνηση των Τζιχαντιστών έγινε με τουρκικά πλοία και αεροπορικά τσάρτερς και μέσω  Ιορδανίας. Οι Τζιχαντιστές στην Λιβύη έχουν διπλασιαστεί και εκτιμά το Αμερικανικό Πεντάγωνο ότι είναι περί τους 6500.

Ημιτελής Ρωσική Συμφωνία

Ημιτελής Ρωσική Συμφωνία

του Απ. Αποστολόπουλου

[Πηγή: New-Deal, 18/03/2016]

Λίγες μέρες πριν ο Πούτιν αναγγείλει ξαφνικά ότι οι Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις θα αποχωρήσουν από τη Συρία διάφοροι επίσημοι (και Ρώσοι) είχαν ταχθεί υπέρ μιας Ομοσπονδιακής Συρίας. Δεν θα είναι ακριβώς διαμελισμός της χώρας, όπως προέβλεπε το αρχικό σχέδιο των Δυτικών Δυνάμεων, ούτε, όμως, επάνοδος στο ενιαίο Κράτος του παρελθόντος. Όλα θα διευκρινιστούν βεβαίως από τη μορφή της Ομοσπονδίας (αν αυτή η μορφή τελικά επικρατήσει), ποιες Εξουσίες θα έχει η κεντρική κυβέρνηση. Η ρωσική αποχώρηση δίνει φιλί ζωής στα αμερικανικά πιόνια (αντάρτες/τρομοκράτες) στη Συρία, ενόψει διαπραγματεύσεων, επιτρέπει ισορροπίες.

Ακόμα πιο πριν, θυμίζω, ο Κίσσινγκερ είχε επισκεφθεί τον Πούτιν, επίσκεψη που πέρασε από τα διεθνή –και ελεγχόμενα- ΜΜΕ «στα ψιλά», αλλά θεωρείται δεδομένο ότι ο πρώην «αφέντης» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής είναι σταθερός θιασώτης της συνεννόησης με τη Ρωσία πχ υποστηρίζει την ουδετερότητα της Ουκρανίας…

Ιράν: Ένας υποψήφιος Στρατηγικός σύμμαχος για την Ελλάδα γεννήθηκε στην Μέση Ανατολή

Ιράν: Ένας υποψήφιος Στρατηγικός σύμμαχος για την Ελλάδα γεννήθηκε στην Μέση Ανατολή

Μετά τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα, το Ιράν εισέρχεται δυναμικά στα διεθνή δρώμενα και εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους δρώντες στο γεωσύστημα της Ευρασίας, διεκδικώντας ρόλο κυρίαρχης περιφερειακής δύναμης. 

του Κων/νου Γρίβα*

[Πηγή: pronews, 07/02/2016]

Σε αντίθεση με ό,τι πίστευαν κάποια υπεραισιόδοξα κέντρα αποφάσεων στην Ουάσιγκτον, το Ιράν δεν φαίνεται να ρυμουλκείται προς τη Δύση. Αντιθέτως, χάρη στο ότι τείνει να εξελιχθεί στη σημαντικότερη αγορά στον πλανήτη για την ευρωπαϊκή βαριά βιομηχανία, είναι πολύ πιθανόν ότι θα τραβήξει προς την τροχιά του γεωσυστήματος Ρωσίας – Κίνας – Ιράν και πολλά ευρωπαϊκά κράτη. 

Επιπροσθέτως, ο τερματισμός της απομόνωσης του Ιράν στερεί από την Τουρκία το τελευταίο, ίσως, στοιχείο της σπουδαιότητάς της για τη δυτική γεωστρατηγική, που ήταν η γειτνίαση με αυτό, γεγονός που της επέτρεπε να εμφανίζεται ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης. 

Ταυτοχρόνως, οι ιστορικά ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης επιδεινώνονται περαιτέρω. Ακόμη και αν δεν λάβουμε υπόψη μας τη σύγκρουση μεταξύ Σηιτών και Σουνιτών στη Μέση Ανατολή, τόσο το Ιράν όσο και η Τουρκία διεκδικούν τον ρόλο της κυρίαρχης δύναμης στην ίδια περιοχή. Από μόνο του το γεγονός αυτό θέτει τις δύο χώρες σε τροχιά σύγκρουσης. 

Το Ιράν και το στοίχημα του πολιτικού Ισλάμ στον 21ο αιώνα

Το Ιράν και το στοίχημα του πολιτικού Ισλάμ στον 21ο αιώνα

Τι θα αλλάξει στη χώρα μετά την άρση των κυρώσεων

Του Σωτήρη Ρούσσου *

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 26/01/2016]

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές διεθνούς απομόνωσης και δυτικών πιέσεων, ένα πράγμα δεν μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος: ότι είναι δυνατόν να αγνοήσει το Ιράν χωρίς να πληρώσει ιδιαιτέρως βαρύ τίμημα. Σήμερα η συζήτηση για το συριακό ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τη συμπεριφορά κρατών όπως η Ρωσία, η Τουρκία ή ακόμη και η Γαλλία, ενώ φαίνεται να παραγνωρίζει τον κεντρικό ρόλο του Ιράν. Θα τολμούσαμε να ισχυριστούμε ότι χωρίς κάποιες από τις παραπάνω ή και όλες τις παραπάνω δυνάμεις το συριακό ζήτημα μπορεί να επιλυθεί, χωρίς όμως την Τεχεράνη (και βεβαίως τη Ριάντ και την Ουάσιγκτον) δεν μπορεί.

Η Σαουδαραβία φοβάται το Ιράν

Η Σαουδαραβία φοβάται το Ιράν

Ιρανοί πολίτες διαμαρτύρονται για την θανάτωση του σιίτη κληρικού Νιμρ αλ Νιμρ κατά την διάρκεια διαδήλωσης έξω από την πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Τεχεράνη.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

[Πηγή: iskra, 10/01/2016]

Ξέσπασε τελικά η αναμενόμενη κρίση ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Την ευθύνη φυσικά την έχουν οι Σαουδάραβες, οι οποίοι αποκεφάλισαν εσκεμμένα τον σιίτη κληρικό Νιμρ αλ Νιμρ με στόχο να προκαλέσουν μείζονα κρίση στις σχέσεις του Ριάντ με την Τεχεράνη. Η Σαουδαραβία τελεί σε κατάσταση πανικού από τότε που εξελέγη πρόεδρος του Ιράν ο φιλοαμερικανός – για τα ιρανικά δεδομένα, φυσικά – Μοχάμεντ Ροχανί. Δεν έχει καθόλου άδικο. Οι Σαουδάραβες γνωρίζουν επίσης ότι ο χρόνος κυλάει εναντίον τους και πρέπει να βιαστούν, επισπεύδοντας όσο μπορούν τις εξελίξεις.

Δεν υπάρχει χειρότερος εφιάλτης για τη Σαουδική Αραβία από την αποκατάσταση των πολιτικών σχέσεων των ΗΠΑ με το Ιράν. Ο λόγος είναι απλούστατος: Απειλείται η άμεση υποβάθμιση της Σαουδαραβίας στη δεύτερη θέση στο στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, μετά το Ιράν, για τους Αμερικανούς! Αν όντως συμβεί κάτι τέτοιο, είναι άκρως αμφίβολο, αν η Σαουδική Αραβία θα κατορθώσει να επιβιώσει στα σημερινά της σύνορα ή αν θα καταρρεύσει και θα διαμελιστεί σε μικρότερα απολυταρχικά εμιράτα. Ο πλούτος που παράγεται από το άφθονο και πάμφθηνο στο κόστος εξόρυξης σαουδαραβικό πετρέλαιο είναι στην πραγματικότητα ο μοναδικός συνεκτικός ιστός αυτού του κράτους.

"Proxy" πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες...

"Proxy" πόλεμοι παντού, ο πλανήτης είναι ήδη στις φλόγες...

Ο πλανήτης κατακλύζεται ήδη από σοβαρές συγκρούσεις και ο ορισμός του πολέμου στις μέρες μας ίσως χρειάζεται επαναπροσδιορισμό

του system failure

[Πηγή: the unbalanced evolution ofhomo sapiens, 02/12/2015]

Διαβάζουμε και ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο "proxy war", από διάφορους αναλυτές στην μπλογκόσφαιρα και αλλού. Σε ελεύθερη μετάφραση, ο όρος "proxy war" σημαίνει "πόλεμος δι' αντιπροσώπου". Έχει αλλάξει δραματικά το είδος των πολέμων στις μέρες μας; Μήπως χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε το τι σημαίνει "πόλεμος"; Φαίνεται ότι μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, ο νέος τύπος proxy πολέμων υιοθετείται πλέον όχι μόνο από τρομοκράτες και ομάδες εξτρεμιστών, αλλά ακόμα και από τα πιο ισχυρά έθνη.

Ίσως πράγματι ο όρος "πόλεμος" χρειάζεται να επαναπροσδιοριστεί με την έννοια ότι δεν διεξάγεται απευθείας από τα έθνη, ή, τα ίδια τα έθνη προσομοιώνουν μεθόδους που χρησιμοποιούνται από παραστρατιωτικές ομάδες, αποφεύγοντας μια άμεση σύγκρουση σε πλήρη κλίμακα και σε ανοιχτό πεδίο. Επιπλέον, δεν είναι καθόλου εύκολο να προσδιορίσει κανείς σήμερα την νίκη και την ήττα σε έναν πόλεμο, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό είναι κάτι που έχει εντελώς δευτερεύουσα σημασία.

Ενδοϊμπεριαλιστική Σύγκρουση ή Σύγκρουση Πολιτισμών;

Ενδοϊμπεριαλιστική Σύγκρουση ή Σύγκρουση Πολιτισμών;

Ο Ναπολέων και ο Ουΐλλιαμ Πιτ (πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1873-1801) μοιράζουν τον κόσμο μεταξύ τους. Γελοιογραφία του James Gillray (1805).

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

[Πηγή: iskra, 29/11/2015]

Όταν ο Samuel P. Huntington παρουσίασε στη διεθνή κοινή γνώμη, αλλά και στην επιστημονική κοινότητα το σύγγραμμά του «η σύγκρουση των πολιτισμών» (1993), το ζήτημα προκάλεσε ευρύτερες συζητήσεις, με πρώτη εκδοχή ότι η πτώση του λεγόμενου «ανατολικού κόσμου» ή άλλως του «σιδηρού παραπετάσματος» (αφορά ψυχροπολεμική ορολογία), θα έπρεπε να αντικαταστήσει το δόγμα της σύγκρουσης «Ανατολής-Δύσης» με την εφεύρεση ενός νέου εχθρού, που θα αφορούσε ενδεχομένως το θρησκευτικό φονταμενταλισμό του Ισλάμ.

Η εκδοχή αυτή πέραν του ότι είχε υπεραπλουστεύσει τα πράγματα, δημιουργούσε και σοβαρούς κινδύνους να μεταφέρει το νέο ψυχροπολεμικό κλίμα σε θερμά γεγονότα που δεν θα αφορούσαν μόνο την αντίθεση ανάμεσα σε οργανωμένα κράτη, αλλά θα συνεπαγόταν τη δημιουργία τρομοκρατικών επιθέσεων εντός των κρατών που θα επεδίωκαν μια τέτοια αντιπαλότητα –την αντιπαλότητα δηλαδή του λεγόμενου «πολιτισμένου κόσμου» με το λεγόμενο «θρησκευτικό φονταμενταλισμό του Ισλάμ».

Η γέννηση και η εδραίωση του σημερινού ISIS

Η γέννηση και η εδραίωση του σημερινού ISIS

Το εάν ο ISIS έχει κατορθώσει να δημιουργήσει ένα ιδιότυπο «κοινωνικό συμβόλαιο» με τμήματα των πληθυσμών που καταλαμβάνει και το κατά πόσον η Δύση είναι πλέον σε θέση να ελέγξει το δημιούργημά της, ή θα συνεχίσει να το βλέπει να γιγαντώνεται εκτός ελέγχου είναι τα δύο μεγάλα ερωτήματα σήμερα.

του Άρη Χατζηστεφάνου

[Πηγή: ΠΡΙΝ, 22/11/2015]

Το καλοκαίρι του 2015 το BBC έκανε το «λάθος» να αναθέσει στην εταιρεία ORB μια δημοσκόπηση στη Συρία. Έκτοτε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αλλά και το ίδιο το BBC προσπαθούν να το ξεχάσουν. Όπως αποδείχθηκε το 82% των Σύρων πιστεύει ότι το Ισλαμικό Κράτος είναι δημιούργημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Να σημειωθεί μάλιστα ότι το δείγμα προέρχεται και από περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ISIS και της οργάνωσης Αλ Νούσρα, που συνδέεται με την Αλ Κάιντα. Τα στοιχεία που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στη δημοσιότητα για την πραγματική ιστορία του ISIS δείχνουν να βεβαιώνουν αυτή την αντίληψη των Σύρων.Οι ευνοϊκές συνθήκες για τη δημιουργία του ISIS προκύπτουν αμέσως μετά την αμερικανική εισβολή και κατάληψη του Ιράκ, που αποσταθεροποιεί την ευρύτερη Μέση Ανατολή ενώ παράλληλα πυροδοτεί το εμφυλιακό κλίμα μεταξύ σιιτών και σουνιτών. Δεν είναι τυχαίο ότι μερικά χρόνια αργότερα το Ισλαμικό κράτος θα καταφέρει να προσεταιριστεί τμήματα του παλαιού μπααθικού κατεστημένου και κυρίως στρατιωτικούς του Σαντάμ Χουσεϊν που θα το βοηθήσουν σε θέματα εκπαίδευσης αλλά και γενικότερης στρατηγικής.

Τα Πετροδολάρια του ISIS

Τα Πετροδολάρια του ISIS

Tου ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

[Πηγή: Η Οικονομία με Άλλο Μάτι, 22/11/2015]

Πως και από ποιους χρηματοδοτείται το Ισλαμικό Κράτος. Ο ύποπτος ρόλος των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου και της Τουρκίας

Λαθρεμπόριο πετρελαίου και αρχαιοτήτων, εκβιασμοί και λύτρα αλλά και δωρεές…από τα πλούσια κράτη του Περσικού Κόλπου είναι μερικές από τις πηγές χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους. Το ΙΚ άλλωστε έχει τεράστιες χρηματοδοτικές ανάγκες, καθώς ελέγχει πλέον μία περιοχή στην οποία κατοικούν 8-10 εκατ. άνθρωποι και έχει στρατολογήσει στις τάξεις του περί τους 100.000 μαχητές τους οποίους πρέπει να πληρώνει…

Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο για το οποίο ούτως ή άλλως εξακολουθεί να χύνεται άπλετο αίμα στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Όπως έγραφαν πρόσφατα και οι «Financial Times», «το πετρέλαιο είναι ο μαύρος χρυσός που χρηματοδοτεί τη μαύρη σημαία του Ισλαμικού Κράτους-κινεί την πολεμική του μηχανή, παρέχει ηλεκτρισμό και δίνει τη δυνατότητα στους τζιχαντιστές να διαθέτουν ένα σοβαρό ατού κατά των γειτόνων τους».

ISIS εναντίον υπερ-καπιταλισμού ή το αειφόρο κέρδος των πολέμων

ISIS εναντίον υπερ-καπιταλισμού ή το αειφόρο κέρδος των πολέμων

Σκίτσο του Latuff

Του Γιώργου Ρωμανού*

[Πηγή: Mignatiou, 19/11/2015]

Στο Παρίσι, μετά τη σφαγή- εκατόμβη αθώων, της 13ης Νοεμβρίου, και στη διάσκεψη των G20 στην Αττάλεια, στις 15 Νοεμβρίου, η συγχυτική Δύση αναζητά πολιτική- πολεμική αντιμετώπιση του ISIS. Ήδη, μέσα από τις νεο-αποικιοκρατικές δομές της έχει καταστρέψει το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και έχει βλάψει μια σειρά από χώρες σε Αφρική, Ασία, και αλλού. Ενδιαφέρουσες «λεπτομέρειες»: Η συμμετοχή του Προέδρου Πούτιν στην Αττάλεια, και ο πρωταγωνιστικός ρόλος- κλειδί της Ρωσίας στη Συρία. Όπως και η σχιζοφρενική πολιτική της Δύσης η οποία είχε αποβάλει (Μάρτιος 2014) τη Ρωσία από τους G8, και της έχει επιβάλλει κυρώσεις.

Στη Γαλλία, ως άμεση λύση προκρίθηκε το να κατέβει ο στρατός στους δρόμους. Κάτι σαν κήρυξη στρατιωτικού νόμου, μια «ελαφρά δικτατορία», για τρεις μήνες και βλέπουμε. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε η επίθεση στη Συρία. Ποιος είπε ότι οι μεγάλοι έρωτες τελειώνουν ποτέ; Που σημαίνει, ότι δεν ξεχνιέται ακόμη σήμερα, το σχέδιο του 1916 (του Άγγλου Σάικς και του Γάλλου Πικό). Ένα σχέδιο που επιτάσσει, για λογαριασμό της Δύσης, τότε και τώρα, μοίρασμα πετρελαϊκών εδαφών τα οποία αποτελούν μέρος της Μεσοποταμίας, Συρίας, Ιράκ, αλλά και της, πολύ ανήσυχης για όλα αυτά, Τουρκίας.

Οι χαλεποί καιροί και ο ειδικός ρόλος των λαών

Οι χαλεποί καιροί και ο ειδικός ρόλος των λαών

Αριστερά: «Ο Πυθαγόρας», 1954, Αυγοτέμπερα σε ξύλο. Δεξιά: Σύνθεση με αρχαίο πολεμιστή. Έργα του Νίκου Εγγονόπουλου

«Γυρίζοντας ολοένα σε κύκλους που πλαταίνουν
Το γεράκι δεν μπορεί ν’ ακούσει πια το γερακάρη·
Τα πάντα γίνουνται κομμάτια· το κέντρο δεν αντέχει.
Ωμή αναρχία λύθηκε στην οικουμένη,
Απ΄το αίμα βουρκωμένος λύθηκε ο ποταμός, και παντού
Η τελετή της αθωότητας πνίγεται».

                        W.B.Yeats, Η Δευτέρα Παρουσία (1865)

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, αλλά και στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό Νότο, βιώνουμε μια πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα κοινωνικής και εθνικής αποσύνθεσης και διάλυσης.

Όλοι σιγά-σιγά καταλαβαίνουν ότι οι καιροί είναι χαλεποί, οι εξελίξεις γίνονται καταιγιστικές και οι άσχημες καταστάσεις που δημιουργούνται είναι αδυσώπητες.

Η ανθρωπότητα έχει αιχμαλωτιστεί ξανά μέσα στην απληστία της ανθρώπινης φύσης καθώς μια μικρή αλλά αδίστακτη μειοψηφία αποφάσισε να καταδικάσει τους λαούς στην ιδιωτεία των εγκλείστων σε μια μεταμοντέρνα τυραννία και να τους στερήσει κάθε ελπίδα και δυνατότητα αντίστασης. Ο Δυτικός κόσμος, άφθονος σε τεχνολογικές δυνατότητες και πραγματικό πλούτο, αντί να ευνοήσει την ανθρώπινη ύπαρξη και να προάγει ένα ανώτερο πολιτισμό έχει παράξει διεφθαρμένους και νεοβάρβαρους ανθρώπινους τύπους, βυθιζόμενος σε μια αθεράπευτη παρακμή.

Volkswagen: το κατσαριδάκι του γερμανικού καπιταλισμού

Volkswagen: το κατσαριδάκι του γερμανικού καπιταλισμού

Άρης Χατζηστεφάνου

[Πηγή: efsyn, 26/09/2015]

Από το Βερολίνο του Χίτλερ μέχρι την καγκελαρία της Μέρκελ και από την Αμερική του Ρούζβελτ μέχρι τον Λευκό Οίκο του Ομπάμα, οι αυτοκινητοβιομηχανίες των αναπτυγμένων κρατών γίνονταν καθρέφτης των εξελίξεων στην παγκόσμια οικονομία. Το σκάνδαλο της Volkswagen ήρθε απλώς να καταρρίψει μερικούς από τους μύθους για το σύγχρονο πρόσωπο του καπιταλισμού.

Το αυτοκίνητο δεν θα αποτελεί πλέον ένα όργανο που θα διχάζει τις τάξεις αλλά ένα μέσο μεταφοράς για όλους τους ανθρώπους

Αδόλφος Χίτλερ

Στριμωγμένος σε ένα σχετικά μικρό γραφείο σχεδίαζε και ξανασχεδίαζε ένα μικρό αυτοκινητάκι.

Μπορεί κανένας να μην αναγνώριζε το καλλιτεχνικό του ταλέντο (κάτι που η ανθρωπότητα το μετάνιωσε αρκετές φορές έκτοτε), τα χρόνια όμως που είχε περάσει σαν ζωγράφος τον βοηθούσαν στις λεπτομέρειες.

Ο ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΣΑ ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΣΑ ΚΟΣΜΟΣ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: iskra, 12/09/2015]

Οι εσωτερικές εξελίξεις στην Ελλάδα εξαρτώνται άμεσα από τη θέληση και τις πολιτικές του εκάστοτε επικυρίαρχου ξένου παράγοντα. Οι εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις είναι ο εξωτερικός λεπτός φλοιός ενός Συστήματος με βαθιές ρίζες στο σύνολο των κέντρων που αρθρώνουν τους μηχανισμούς διακυβέρνησης της χώρας, με αυξημένη παρουσία στην Παιδεία. Το κομματικό κράτος είναι οι πεζικάριοι, η «στενή» όψη αυτού του Συστήματος, ενώ οι υψηλοί αξιωματούχοι επιστρατεύονται κομματικά μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης όπως πχ οι κ.κ. Διαμαντούρος και Αλιβιζάτος.

Στο πλαίσιο αυτό η πολιτική σκέψη καθηλώνεται σε καχεκτικά επίπεδα και ο πνευματικός ορίζοντας παραμένει επαρχιώτικος, χωρίς κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος. Η, όχι τυχαία, χρονίως υποβαθμισμένη Παιδεία προορίζεται πλέον για τις «μάζες» ενώ οι ηγεσίες διαμορφώνονται ως επί το πλείστον στα ξένα ΑΕΙ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν άγγιξε καμία πλευρά του Συστήματος και η υπόσχεση ότι θα το κάνει τώρα θα αποδειχθεί απατηλή. Ίσως καταγραφεί μερική αναδιάταξη ισχύος, να ζημιωθούν οι πιο αδύναμοι, οικονομικά, κρίκοι, να μεταφερθεί η εύνοια από τους μεν στους δε.

Mahmoud Habashi: Η Δύση δημιούργησε το ισλαμικό κράτος

Mahmoud Habashi: Η Δύση δημιούργησε το ισλαμικό κράτος

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

[Πηγή: Dimitris Konstantakopoulos, 26/07/2015]

Ο Mahmoud Habashi είναι ένας από τους γνωστότερους Αιγύπτιους διανοούμενους, με συμμετοχή σε όλους τους αγώνες της αιγυπτιακής κοινωνίας και ηγετικό στέλεχος της αιγυπτιακής αριστεράς. Αρχιτέκτονας και μηχανικός, σπούδασε στην Αίγυπτο και στη Γερμανία (όπου συμμετείχε στο μεγάλο φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του 1972).

Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος «Λαίκή Σοσιαλιστική Συμμαχία», συμμετέχει ως ιδρυτικό μέλος στην πρωτοβουλία δημιουργίας Σοσιαλιστικού Κόμματος και είναι αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Φόρουμ Εναλακτικών (WFA).

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μας μιλάει για την κατάσταση στην Αίγυπτο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, το στρατηγικό μέλλον της Μεσογείου, τον ρόλο του Ισλάμ, το μέλλον της αραβικής αριστεράς.