Πώς η ανταγωνιστικότητα έγινε, χωρίς να αμφισβητηθεί, μία από τις μεγάλες αρετές της σύγχρονης κουλτούρας

Του Will Davies*

[Πηγή: commonality, 10/08/2016]

Η διευρυνόμενη οικονομική ανισότητα είναι το ακαδημαϊκό θέμα της μόδας, όμως η τάση της αυξανόμενης απόκλισης πλούτου και εισοδήματος υπάρχει εδώ και αρκετές δεκαετίες. Πώς η κλιμακούμενη ανισότητα πετυχαίνει να είναι ελκυστική για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;

Τα χρόνια μετά την τραπεζική κατάρρευση του 2008 άρχισε μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι το μοντέλο του καπιταλισμού μας δεν δημιουργεί απλώς όλο και μεγαλύτερη ανισότητα, αλλά εξουσιάζεται από τα συμφέροντα μιας μικρής μειοψηφίας του πληθυσμού. Η περίοδος μετά την κρίση γέννησε τη δική της κοινωνιολογική κατηγορία -το 1%- και πρόσφατα απέδωσε το πρώτο, σχετιζόμενο με αυτή, μεγάλο έργο οικονομικής θεωρίας, το Κεφάλαιο στον 21^ο Αιώνα του Τομά Πικετί, ένα βιβλίο αφιερωμένο στην κατανόηση του γιατί η ανισότητα συνεχίζει να μεγαλώνει.

Ο θανατηφόρος ιός της ανισότητας

Ο θανατηφόρος ιός της ανισότητας

Η πολιτική λιτότητας είναι μία σαθρή δικαιολογία ενός νέου μοντέλου κοινωνικής αποδιοργάνωσης που επιβάλλεται από τις ελίτ, με στόχο τη συγκέντρωση πλούτου – γεγονός που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού και στο χάος

«Οι τραπεζίτες, καθώς επίσης οι πολυεθνικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις έχουν κατά μία ορισμένη έννοια καταστρέψει τον καπιταλισμό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για μία λειτουργική και αποτελεσματική οικονομία της ελεύθερης αγοράς. Οι άνθρωποι αυτοί υπονομεύουν τους κανόνες….. Η πολιτική λιτότητας, η οποία εφαρμόζεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι υπεύθυνη για την απώλεια δισεκατομμυρίων δολαρίων» (J. Stieglitz).

[Πηγή: Analyst.gr, 20/06/2016]

Άρθρο

Είναι αναμφίβολο το ότι ο νεοφιλελευθερισμός, έτσι όπως επιβλήθηκε τη δεκαετία του 1980 από την αγγλοσαξονική σχολή, μέσω της M. Thatcher και του R. Reagan, είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή του συστήματος της ελεύθερης αγοράς – γεγονός που δυστυχώς αδυνατούν να αντιληφθούν οι φιλελεύθεροι, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, οι οποίοι «ονειρεύονται» τον εφιάλτη που ξεκίνησε στις Η.Π.Α. το 1980.

123 εκατομμύρια φτωχοί, 342 δισεκατομμυριούχοι στην Ευρώπη

123 εκατομμύρια φτωχοί, 342 δισεκατομμυριούχοι στην Ευρώπη

Η φτώχεια και η ανισότητα στην Ευρώπη έχουν φτάσει σε συγκλονιστικά επίπεδα, σύμφωνα με έκθεση της Oxfam που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Περίπου 123 εκ. ανθρώπων υπολογίζεται ότι ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ την ίδια ώρα η ήπειρος φιλοξενεί 342 δισεκατομμυριούχους. 

[Πηγή: tvxs, 10/09/2015]

Μεταξύ του 2009 και του 2013, ο αριθμός των Ευρωπαίων που ζουν σε συνθήκες σοβαρής υλικής στέρησης, δηλαδή χωρίς επαρκή χρήματα για να θερμάνουν τα σπίτια τους ή να αντιμετωπίσουν απρόβλεπτες δαπάνες, αυξήθηκε από 7.500.000 μέχρι 50.000.000 άτομα.

Ο αριθμός αυτός συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των 123 εκατομμυρίων ανθρώπων - σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της ΕΕ - οι οποίοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, την ίδια στιγμή που η ήπειρος φιλοξενεί 342 δισεκατομμυριούχους.