Ο αντιρωσσισμός είναι ο φιλελευθερισμός των ηλιθίων

Χωρίς τη Ρωσσία, ο Σαράζ θα είχε φτάσει ώς τα αιγυπτιακά σύνορα ολοκληρώνοντας την περικύκλωση της Ελλάδας από τον Νότο

Του Κώστα Κουτσουρέλη*

Κατά τη γνώμη κάμποσων σχολιαστών του ελληνικού τύπου, όποιος επισημαίνει ότι το αντίβαρο της Ρωσσίας στις τουρκικές επιδιώξεις είναι ζωτικό για τα εθνικά μας συμφέροντα, είναι σαν να αποδέχεται τις ανοησίες περί ”ξανθού γένους”, που θα λυτρώσει τάχα τον ελληνισμό από τον Τούρκο.

Ποτέ δεν έκανε κάτι για εμάς ο Μόσκοβος, διαβάζουμε. Λες και δεν υπήρξε ποτέ η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή που πρώτη υπονόμευσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επέτρεψε την οικονομική άνθιση του Γένους. Λες και χωρίς τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο του 1828-29, η Ελλάδα δεν προοριζόταν να παραμείνει μόρφωμα υποτελές στον Σουλτάνο για δεκαετίες ακόμη, όπως η Σερβία το 1815 μετά τη δική της επανάσταση. Λες και αυτήν ακόμη τη σχετικά ειρηνική μεταπολεμική συνύπαρξη Ελλάδας και Τουρκίας στους κόλπους του ΝΑΤΟ και των δυτικών θεσμών, δεν την οφείλουμε εντέλει στη διαρκή πίεση της σοβιετικής αρκούδας. 

Είστε Βαλκάνιοι

Είστε Βαλκάνιοι

Του Απόστολου ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: new-Deal, 29/05/2015]

« … Η Ελλάδα ζει μια δισυπόστατη ύπαρξη ανήκοντας σε μια θεσμική και οικονομική ζώνη διαφορετική από τη ζώνη που ανήκει γεωγραφικά και γεωπολιτικά... Όταν η Ευρώπη και γενικότερα η Δύση κινείται προς τα Βαλκάνια, η Ελλάδα, ως βαλκανική χώρα, είναι, εν δυνάμει, διεκδικούμενος χώρος, ενώ ως μέλος της ΕΕ δεν μπορεί να μετατραπεί σε διεκδικητή της εξουσίας που επιδιώκει να αποκτήσει στην περιοχή η Δύση επειδή είναι αδύνατος εταίρος» (Από το βιβλίο μου «Η παγκοσμιοποίηση και η τρομοκρατία» Λιβάνης 2001).

Σύμφωνα με την κατάθεση στη Βουλή του κ. Κορκίδη (προέδρου του ΕΣΕΕ) ο γνωστός Τόμσεν, εκπροσωπώντας το ΔΝΤ, μας κατέταξε τελεσίδικα στους Βαλκάνιους, άξιους για Συντάξεις 300 ευρώ. Τελεία και παύλα. Αυτό είναι το αποφασιστικό σημείο της διαφοράς που χωρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από το ΔΝΤ, οι Συντάξεις και οι Μισθοί.

Εκτός απ’ τις Βρυξέλλες, υπάρχουν και τα Βαλκάνια

Εκτός απ’ τις Βρυξέλλες, υπάρχουν και τα Βαλκάνια

Αγγίζει την Ελλάδα η κλιμακούμενη ένταση στην περιοχή;

Του Γιώργου Τζαφέρη*

[Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 26/05/2015]

Η καθημερινή,καταιγιστική ροή ειδήσεων γύρω από τη διαπραγμάτευση, τείνει να καταστήσει την κοινωνία θεατή ενός αγώνα που συνεχώς παίρνει παράταση. Κορυφώνει την αγωνία με τα πολλά επιπλέον «πεντάλεπτα», αλλά ο μονότονος τρόπος που έχει επιλεχθεί να παρουσιάζεται, αρχίζει να κουράζει, αλλά και να συσκοτίζει την πιο σφαιρική εικόνα όσων συμβαίνουν.Ακόμα και η ένταση που παρατηρείται τον τελευταίο μήνα στα Δυτικά Βαλκάνια περνά σαν μια επιμέρους είδηση, κάπου στο εξωτερικό δελτίο. Είναι όμως έτσι; Η ελληνική κρίση αφορά μόνο τις περιβόητες διαπραγματεύσεις στο Brussels Group ή περιπλέκεται με τα εθνικά ζητήματα και τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή;

Τι συμβαίνει στη Βαλκανική: Ο ανταγωνισμός των ξένων δυνάμεων και η αντιπαράθεση Ρωσίας-Δύσης

Τι συμβαίνει στη Βαλκανική: Ο ανταγωνισμός των ξένων δυνάμεων και η αντιπαράθεση Ρωσίας-Δύσης

[Πηγή: Mignatiou.com, 20/05/2015]

Η Ρωσία, η Τουρκία και η Δύση έχουν έναν κοινό αντίπαλο στα Βαλκάνια, την πολιτική αστάθεια. Η περιοχή, μια λωρίδα γης μεταξύ της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας βρίσκεται στην συμβολή τριών ιστορικών αυτοκρατοριών ενώ αποτέλεσε το επίκεντρο του ανταγωνισμού των παγκόσμιων δυνάμεων, υποστηρίζει ανυπόγραφη ανάλυση του STRATFOR με τίτλο «The Problems Foreign Powers Find in the Balkans» προσθέτοντας ότι σήμερα αποτελεί ένα από τα πεδία στην αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης.

Παρ’ όλα αυτά τα δύο μέρη επιχειρούν να αποκτήσουν επιρροή με επενδύσεις και ενεργειακά σχέδια, ενώ την ώρα που η Τουρκία προσπαθεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις, εσωτερικές πολιτικές προκλήσεις απειλούν να υπονομεύσουν τις εξωτερικές προσπάθειες για την ανάπτυξη και της διαμόρφωση της περιοχής. Καθώς οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν την οικονομική και πολιτικής τους ισχύ για να κερδίσουν την επιρροή στα Βαλκάνια οι αδύναμες τοπικές κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να ισορροπούν μεταξύ των αντιμαχόμενων κρατών.

Οι ταραχές στη ΠΓΔΜ συνδέονται με τον υπό σχεδίαση αγωγό φυσικού αερίου και τις αμερικανικές παρεμβάσεις, εκτιμούν ρωσικά ΜΜΕ

Οι ταραχές στη ΠΓΔΜ συνδέονται με τον υπό σχεδίαση αγωγό φυσικού αερίου και τις αμερικανικές παρεμβάσεις, εκτιμούν ρωσικά ΜΜΕ

[Πηγή: Mignatiou, 15/05/2015]

Oι ταραχές στα Σκόπια μπορεί να συνδέονται με το σχέδιο του αγωγού φυσικού αερίου «Turkish-Greek Stream» εκτιμά ο αναλυτής Μάρκο Γκάσιτς σε συνέντευξή του στο ρωσικό δίκτυο Russia Today.

To ρωσικό δορυφορικό δίκτυο αναδεικνύει το ενδιαφέρον του νεοδιορισθέντος πρέσβη των ΗΠΑ στα Σκόπια Τζες Μπέιλι, ο οποίος δήλωσε ότι η κατάσταση στη χώρα προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες για την προσήλωση της κυβέρνησης της χώρας στις δημοκρατικές αρχές και αξίες, αλλά και του κομισάριου της ΕΕ για τη διεύρυνση Γιοχάνες Χαν, ο οποίος κάλεσε την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ να συνεργαστεί με την αντιπολίτευση.

«Μου προκαλεί καχυποψία κάθε φορά, που οι ΗΠΑ επικρίνουν κάποια κυβέρνηση, απαιτώντας να λάβει μέτρα ως προς τα νόμιμα δίκαια του λαού. Αναμφίβολα στην περιοχή ανθεί η διαφθορά και πολλοί είναι δυσαρεστημένοι με αυτό, εδώ δεν υπάρχει κάτι καινούριο. Το ερώτημα είναι γιατί τώρα. Οι Αλβανοί εξτρεμιστές αποτελούν ήδη από καιρό πρόβλημα για την περιοχή, σκοπεύουν να δημιουργήσουν τη Μεγάλη Αλβανία, η οποία θα συνενώσει τμήματα κυρίαρχων κρατών. Συνήθως οι ΗΠΑ τους υποστηρίζουν και δεν έχουμε εξαίρεση αυτή τη φορά», διαπιστώνει ο Μ.Γκάσιτς, συνδέοντας τις εξελίξεις με την πορεία του υπό σχεδίαση ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου.

Το μετέωρο βήμα της Ε.Ε. απέναντι στον Πούτιν

Το μετέωρο βήμα της Ε.Ε. απέναντι στον Πούτιν

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

[Πηγή: Καθημερινή, 22/03/2015]

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν μίλησε την περασμένη Τετάρτη σε τεράστια συγκέντρωση 110.000 πολιτών έξω από τα τείχη του Κρεμλίνου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον ένα χρόνο από την επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Σχολιάζοντας τη σπερμολογία αμερικανικής εφημερίδας περί μοιραίας ασθένειάς του, ο Μαρκ Τουέιν έγραψε, το 1897, το περίφημο: «Οι αναφορές για τον θάνατό μου ήταν προδήλως υπερβολικές». Κάτι ανάλογο θα μπορούσε να πει σήμερα ο Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς ένα δεκαήμερο έκλειψής του από το προσκήνιο στάθηκε ικανό να τροφοδοτήσει τις πιο απίθανες φήμες. Κάποιοι τον ήθελαν να υποφέρει από βαρύτατη, ίσως θανάσιμη, ασθένεια, επικαλούμενοι αναφορές ανωνύμων στο... Twitter! Ο Ισραηλινός πρώην πρεσβευτής στη Μόσχα, Ζεβ Μαγκέν, οσμίστηκε «ίχνη παλατιανού πραξικοπήματος» στο Κρεμλίνο, κάτι που έσπευσαν να αναπαραγάγουν σοβαρά μέσα ενημέρωσης στη Δύση, συνδέοντας τις φήμες με τη μυστηριώδη δολοφονία του πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργού, Μπορίς Νεμτσόφ. Με την ίδια προθυμία, τα ίδια μέσα αναπαρήγαγαν «ρεπορτάζ» της ελβετικής, σκανδαλοθηρικής εφημερίδας Blick, κατά την οποία ο Ρώσος πρόεδρος ταξίδεψε ινκόγκνιτο στην Ελβετία, όπου Ρωσίδα πρώην γυμνάστρια και νυν βουλευτής γέννησε τον καρπό του υποτιθέμενου έρωτά τους.

Η επανένωση της Γιουγκοσλαβίας από το ...Βερολίνο

Η επανένωση της Γιουγκοσλαβίας από το ...Βερολίνο

«Αφού την διέλυσαν θέλουν την επανένωση- στα δυτικά πρότυπα»

«Η επανένωση της Γιουγκοσλαβίας- Η ΕΕ θέλει να απορροφήσει τις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων, γράφει το  ρωσικό δημοσίευμα της Βίζγκλιαντ.

[Πηγή: Βαλκανικό Περισκόπιο, 30/08/2014]

Το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες αποφάσισαν την επανένωση της Γιουγκοσλαβίας, η οποία διαλύθηκε με την τιμή της αιματοχυσίας.

Τώρα, «οι εσωτερικοί ηγέτες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιδιώκουν να ενώσουν όχι μόνο τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, αλλά να ενσωματώσουν σε αυτήν την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο.

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο απερχόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jose Manuel Barroso, μίλησε υπέρ της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλων των βαλκανικών χωρών, με εξαίρεση την Τουρκία. 

Είναι περίπου έξι κράτη- Αλβανία, Βοσνία/Ερζεγοβίνη, Νοτιοσλαβικό κράτος Σκοπίων, Σερβία, Μαυροβούνιο και επίσης το μερικώς αναγνωρισμένο Κοσσυφοπέδιο.

Ο «πόλεμος» των Βαλκανίων

Ο «πόλεμος» των Βαλκανίων

Του Σωτήρη Δημόπουλου

01/07/2014

Στην παρούσα ιστορική φάση αποδεικνύεται, για ακόμη μια φορά, η στενή σχέση των γεωπολιτικών υποσυστημάτων της Ευρασίας. Ο «πόλεμος των αγωγών», που στις άκρες του άξονα Ουκρανίας-Μεσοποταμίας έχει μετατραπεί σε κανονικό πόλεμο, διεξάγεται αμείωτος και στην πάντα ασταθή χερσόνησο του Αίμου. Οι ΗΠΑ, παντί τρόπω και χρησιμοποιώντας την χωλαίνουσα Ε.Ε., επιδιώκουν να αποκόψουν κάθε έρεισμα της Ρωσίας στη βαλκανική ενδοχώρα.

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η τεράστια επιρροή της Ρωσίας στο βαλκανικό χώρο υπέστη πρωτοφανή συρρίκνωση. Ιδιαίτερα έπειτα από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, αποδείχθηκε, με ταπεινωτικό τρόπο, η τρομακτική απίσχναση της πρώην υπερδύναμης. Αυτήν την περίοδο, η διαδικασία ένταξης των μετασοσιαλιστικών Βαλκανίων στις ευρω-ατλαντικές δομές εμπέδωσε την οικονομική τους εξάρτηση από τη Γερμανία και τη γεωστρατηγική τους από τις ΗΠΑ. Παράλληλα, αναδύθηκε ενισχυμένο, με σαφή αμερικανική υποστήριξη, το βαλκανικό ισλαμικό τόξο από την Αδριατική έως τη Μαύρη Θάλασσα (τόξο που είχε χρησιμοποιήσει και το Γ΄Ράιχ, 1939-1944), για να συνδεθεί με την επανακάμπτουσα και άκρως επιθετική νέο-οθωμανική Τουρκία.

Μια εξαιρετικά ενοχλητική επέτειος

Μια εξαιρετικά ενοχλητική επέτειος

Η δολοφονία του Αρχιδούκα Φραγκίσκου-Φερδινάνδου και της σύζυγου του στο Σεράγεβο (Γκραβούρα εποχής, Smithsonian).

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

[Πηγή: Καθημερινή, 29/06/2014]

Η στρογγυλή επέτειος της αποφράδας 28ης Ιουνίου του 1914 από την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πέρασε μάλλον στα ψιλά. Παρά το γεγονός ότι αφάνισε 14 εκατομμύρια ανθρώπους και γκρέμισε τέσσερις αυτοκρατορίες.

Σαν χθες, πριν από έναν ακριβώς αιώνα, ο Σερβοβόσνιος εθνικιστής Γκαβρίλο Πρίντσιπ δολοφόνησε στο Σεράγεβο τον διάδοχο της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, αρχιδούκα Φραγκίσκο-Φερδινάνδο, και τη σύζυγό του, γεγονός που στάθηκε αφορμή για την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, η στρογγυλή επέτειος της αποφράδας 28ης Ιουνίου του 1914 πέρασε μάλλον στα ψιλά. Δεν θα μπορούσε να είναι πιο χτυπητή η διαφορά με τις επετείους της 9ης Μαΐου του 1945, όταν ο πολιτισμένος κόσμος γιορτάζει την αντιφασιστική νίκη, ή της 6ης Ιουνίου του 1944, όταν οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων σπεύδουν στις ματωμένες ακτές της Νορμανδίας.

Στη συλλογική μνήμη των Ευρωπαίων, ο Μεγάλος Πόλεμος κατέχει σαφώς υποδεέστερη θέση έναντι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σαν να ήταν «μόνο» το πρελούδιο της πραγματικής Αποκάλυψης. Το γεγονός αυτό δεν εξηγείται εύκολα ούτε από τη μεγαλύτερη χρονική απόσταση ούτε από το μέγεθος των συνεπειών μιας σύγκρουσης που αφάνισε 14 εκατομμύρια ανθρώπους, γκρέμισε τέσσερις αυτοκρατορίες –Αυστροουγγρική, Ρωσική, Γερμανική, Οθωμανική–, ανέδειξε το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο, χάραξε τα σύνορα της Μέσης Ανατολής και απαθανατίστηκε στα τρομερά μυθιστορήματα του Ρεμάρκ, του Γκρέιβς, του Σελίν και του Μυριβήλη. Κάτι άλλο, πιο βαθύ και πιο σκοτεινό, πρέπει να κρύβεται πίσω από την επίμονη απώθηση.

Δεκαπέντε χρόνια από την επίθεση του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία

Δεκαπέντε χρόνια από την επίθεση του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία

Του Μάρκο Πόλο

[Πηγή: Antinews, 26/03/2014]

Η νατοϊκή επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας ήταν η πρώτη φορά που τόσο απροκάλυπτα οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προχώρησαν σε στρατιωτική επέμβαση κατά μίας κυρίαρχης χώρας χωρίς να έχει προηγηθεί απόφαση του ΟΗΕ και χωρίς η χώρα αυτή να απειλεί κανένα από τα μέλη της Συμμαχίας

Δεκαπέντε χρόνια πριν, ανήμερα της 25ης Μαρτίου, το ΝΑΤΟ εξαπέλυε εναντίον της πρώην Γιουγκοσλαβίας και συγκεκριμένα εναντίον του ό,τι είχε απομείνει από αυτήν μια καταιγιστική αεροπορική επιχείρηση που άρχισε με εκτόξευση πυραύλων από τα νατοϊκά πλοία της Αδριατικής, με στόχο τα συστήματα αεράμυνας σε Κόσοβο, Μαυροβούνιο και δυτική Σερβία. Διοικητής των Νατοϊκών δυνάμεων ήταν ο Αμερικανός στρατηγός Γουέσλι Κλαρκ, και ΓΓ της Βορειοατλαντικής συμμαχίας ο Χαβιέ Σολάνα. Ως λόγος προβαλλόταν η προστασία των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» των Αλβανών Κοσσοβάρων από τους «σφαγείς» Σέρβους.

Η νατοϊκή επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν η πρώτη φορά που τόσο απροκάλυπτα οι ΗΠΑ, κατά κύριο λόγο, και το ΝΑΤΟ προχώρησαν σε στρατιωτική επέμβαση κατά μίας κυρίαρχης χώρας χωρίς να έχει προηγηθεί απόφαση του ΟΗΕ και χωρίς η χώρα αυτή να απειλεί κανένα από τα μέλη της Συμμαχίας. Το έκαναν στο όνομα της «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κοσοβάρων» και εισήγαγαν, για πρώτη φορά, τη χρήση όρων όπως «ανθρωπιστική επέμβαση», «πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας», ή «αποτροπή πολέμου» αλλά και «παράπλευρες απώλειες» αναφερόμενοι στις αθρόες απώλειες αμάχων από τα, κατά τα άλλα, «πλήγματα ακριβείας».