Γιατί επιτρέπει ο Πρόεδρος της Κύπρου να τον προσβάλει ο κατοχικός ηγέτης;

Γιατί επιτρέπει ο Πρόεδρος της Κύπρου να τον προσβάλει ο κατοχικός ηγέτης και να εξευτελίζει τους Ελληνοκύπριους;

του Μιχάλη Ιγνατίου

[Πηγή: iskra, 03/01/2017]

Οι δηλώσεις του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί δεν μας εξέπληξαν. Πιστεύω ότι ούτε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε και οι συνεργάτες του έπεσαν από τα … σύννεφα. Ιδιαίτερα ο κ. Νίκος Αναστασιάδης γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι συμφώνησε σε εκείνο το μοιραίο δείπνο, που ο κ. Άιντα και οι συνεργάτες του σε συνεργασία βεβαίως με τους Τούρκους επέλεξαν να πραγματοποιηθεί αργά το βράδυ, όταν οι αντιστάσεις όλων των ανθρώπων είναι μειωμένες.

Η «Συμφωνία του Δείπνου», όπως θα την γράψει η ιστορία, έκλεισε προς όφελος της Τουρκίας καθώς ο Κύπριος Πρόεδρος δέχθηκε όλες τις τουρκικές αξιώσεις, ανάμεσα στις οποίες και την Πενταμερή Διάσκεψη, η οποία ήταν ανάθεμα για όλους τους ηγέτες της Κύπρου, που προηγήθηκαν του κ. Αναστασιάδη.

Κυπριακό: O αναδυόμενος κίνδυνος της διχοτόμησης

Κυπριακό: O αναδυόμενος κίνδυνος της διχοτόμησης

Μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσσου και Ελληνοκύπριοι ζητούν δίκαιη λύση για το Κυπριακό. Ουάσιγκτων, 15-17 Ιουλίου 2014.

Η πολιτική τής Τουρκίας στην Κύπρο

Ζήνωνας Τζιάρρας

[Πηγή: Foreign Affairs, 19/12/2014]

Μια πάγια ανησυχία των Ελληνοκυπρίων, τουλάχιστον μετά από την τουρκική εισβολή τού 1974, ήταν η μονιμοποίηση των δραματικών αλλαγών (γεωγραφικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, δημογραφικών, πολιτισμικών κ.α.) που αυτή επέφερε στο νησί. Η αντίληψη αυτή ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, όχι μόνο λόγω των τραγικών πραγματικοτήτων επί του εδάφους και των νέων σχέσεων ισχύος που αναπτύχθηκαν, αλλά και λόγω της ξεκάθαρης τότε προσέγγισης από την Άγκυρα που υποστήριζε ότι το Κυπριακό λύθηκε το ’74.

Από την πλευρά – τουλάχιστον κάποιων εκ – των Τουρκοκυπρίων, η ανασφάλεια αυτή είχε διαφορετική υφή και αναπτύχθηκε με το πέρασμα των χρόνων. Είχε κυρίως σχέση με το φόβο ότι η τουρκοκυπριακή κοινότητα και ταυτότητα θα αφομοιωνόταν από τα κύματα Τούρκων εποίκων και μεταναστών που κατέφθαναν στην Κύπρο. Αυτό σήμαινε πως οι Τουρκοκύπριοι δεν αποτελούσαν πλέον απλώς μια μειονότητα του ευρύτερου κυπριακού πληθυσμού, αλλά και μια μειονότητα εντός των κατεχομένων εδαφών τα οποία είχαν ταυτίσει με την ασφάλεια και την ελευθερία τους κάτω από ένα δικό τους κράτος, όπως αυτοί το αντιλαμβάνονταν.

Η «Αιρετική Λύση» του Λυγερού και η πολιτική της απελευθέρωσης…

Η «Αιρετική Λύση» του Λυγερού και η πολιτική της απελευθέρωσης…

Χάρτης της Κύπρου του 1561

Του Αλέκου Μιχαηλίδη*

[Πηγή: ΑντίστασηΤώρα, 09/11/2014]

Όπως αναφέρει στον πρόλογο του νέου του συγγράμματος, Κυπριακό: Η Αιρετική Λύση, ο Σταύρος Λυγερός, «το βιβλίο αυτό γράφτηκε με την αμυδρή ελπίδα ότι μπορεί να συμβάλει στην έναρξη της ζωτικά αναγκαίας εθνικής συζήτησης για την αναθεώρηση στρατηγικής από μηδενική βάση στο επίπεδο της κοινωνίας των πολιτών». Για αυτόν ακριβώς τον λόγο σημειώνονται κι αυτές οι γραμμές, την ώρα που η Τουρκία διενεργεί μια νέα εισβολή κατά της Κύπρου.

Ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός, γνωστός στο νησί για τον αγώνα που έδωσε κατά του Σχεδίου Ανάν, παρουσιάζει στο βιβλίο, που εκδόθηκε πριν από λίγο καιρό, μία πρόταση (όχι καινούργια) για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Πάνω σε αυτό πρόκειται να σταθούμε κι όχι σε ολόκληρο το βιβλίο, ακριβώς επειδή δεν είμαστε βιβλιοκριτικοί.

Αναφέρεται, λοιπόν, σε ένα «βελούδινο ημιδιαζύγιο», το οποίο αντιπαραθέτει στη λύση τύπου Ανάν και που, κατά την άποψή του, παντρεύει τα «θέλω» Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Η αλήθεια είναι πως ο Λυγερός μιλά με επιχειρήματα και όντως προτείνει μία λύση. Η πρόταση είναι όντως «αιρετική», καθώς, όπως σημειώνει ο συγγραφέας, επιδιώκει να σπάσει τα ταμπού τεσσάρων δεκαετιών.

Τα αμερικανικά έγγραφα και η Ιστορία των λαών

Τα αμερικανικά έγγραφα και η Ιστορία των λαών

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ

[Πηγή: Mignatiou, 19/06/2014]

Τα έγγραφα των διαφόρων κρατικών υπηρεσιών είναι πάντα μια πολύτιμη πηγή για τους ιστορικούς που αναζητούν να συνθέσουν την πραγματικότητα μιας εποχής. Ταυτόχρονα όμως αποτελούν και μια παγίδα για όσους ερασιτέχνες τα εκλαμβάνουν ως την ίδια την Ιστορία. Ακόμη χειρότερο όμως είναι όταν κάποιοι με εμμονή σε δικές τους ιδεοληψίες ψάχνουν για έγγραφα που θα στηρίξουν, όπως νομίζουν, τις εμμονές τους σε προαποφασισμένες ερμηνείες των ιστορικών γεγονότων. Άλλωστε κάποιοι από αυτούς πιθανό να  είναι και σε διατεταγμένη υπηρεσία.

Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις παραμέτρους φαίνεται να ερμηνεύονται τελευταία και τα αμερικανικά έγγραφα για το Κυπριακό. Υπάρχει δηλαδή εκ των προτέρων προσχηματισμένη άποψη για την ιστορική πραγματικότητα, το ιστορικό γεγονός μιας εποχής, και μετά γίνεται η έρευνα στα αμερικανικά αρχεία για να βρεθούν  τα έγγραφα εκείνα που θα στηρίζουν αυτή  την προσχηματισμένη άποψη.

Από την σοφιστεία της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στο δόκανο των δύο κρατών

Από την σοφιστεία της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στο δόκανο των δύο κρατών

του Άρη Πετάση*

[Πηγή: Φιλελεύθερος, 03/05/2014]

ΑΞΙΖΕΙ να διαβαστεί προσεκτικά η τελευταία έκθεση της δεξαμενής σκέψης International Crisis Group—ICG με τίτλο, “Μοιρασμένη Κύπρος: συμφιλιώνεται με μια ατελή πραγματικότητα (“Divided Cyprus: coming to terms on an imperfect reality”).   

Υπενθυμίζουμε πως το φιλοτουρκικό ICG στήριζε σθεναρά την Διζωνική-Δικοινοτική-Ομοσπονδία (ΔΔΟ) του σχεδίου Ανάν. Ψηλά στην ιεραρχία του ICG βρίσκονται άτομα που γνωρίζουν καλύτερα από μας προς που βαδίζουν τα πράγματα στην Κύπρο όπως: ο George Soros, ο Kofi Anan, στρατηγοί και πρωτοκλασάτοι της διεθνούς πολιτικής.  Μετά την διαχρονική και επίμονη στήριξη της ΔΔΟ και του σχεδίου Ανάν τελικά το ICG κάνει στροφή. Μας λέγει τώρα πως: α.) πολλές πρόνοιες της ΔΔΟ παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τελικά θα καταρριφθούν από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια και θα καταστήσουν την λύση μη βιώσιμη και β.) οι Ε/Κ ποτέ δεν θα ψηφίσουν υπέρ μιας ΔΔΟ. Δηλαδή, οι επί μακρόν θιασώτες της ρατσιστικής ΔΔΟ του σχεδίου Ανάν έρχονται τώρα να συμφωνήσουν με την μεγάλη πλειοψηφία του κυπριακού λάου που το ICG επί 10 χρόνια κατηγορούσε για εθνικισμό.